ਤਤਃ ਕੋਪਂ ਚਕਾਰੋਚ੍ਚੈਰਮ੍ਬਿਕਾ ਤਾਨਰੀਨ੍ ਪ੍ਰਤਿ । ਕੋਪੇਨ ਚਾਸ੍ਯਾ ਵਦਨਂ ਮषੀਵਰ੍ਣਮਭੂਤ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ ਅੰਬਿਕਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗੁੱਸਾ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਕਾਲੀ ਸਿਆਹ ਹੋ ਗਿਆ।
ਭ੍ਰੁਕੁਟੀਕੁਟਿਲਾਤ੍ਤਸ੍ਯਾ ਲਲਾਟਫਲਕਾਦ੍ ਦ੍ਰੁਤਮ੍ । ਕਾਲੀ ਕਰਾਲਵਦਨਾ ਵਿਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾਸਿਪਾਸ਼ਿਨੀ
ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਦੀ ਭੌਂਹਾਂ ਦੀ ਲਕੀਰ ਵਿਚੋਂ, ਕਾਲੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਿਕਲੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ, ਤੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਫੰਨ ਸੀ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰਖਟ੍ਵਾਙ੍ਗਧਰਾ ਨਰਮਾਲਾਵਿਭੂषਣਾ । ਦ੍ਵੀਪਿਚਰ੍ਮਪਰੀਧਾਨਾ ਸ਼ੁष੍ਕਮਾਂਸਾਤਿਭੈਰਵਾ
ਉਹ ਅਜੀਬ ਜੰਤਰ ਵਾਲਾ ਸਟਾਫ਼ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਬਾਘ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸੂਕਾ ਸਰੀਰ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਸੀ।
ਅਤਿਵਿਸ੍ਤਾਰਵਦਨਾ ਜਿਹ੍ਵਾਲਲਨਭੀषਣਾ । ਨਿਮਗ੍ਨਾਰਕ੍ਤਨਯਨਾ ਨਾਦਾਪੂਰਿਤਦਿਙ੍ਮੁਖਾ
ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਲਟਕਦੀ ਜੀਭ ਡਰਾਉਣੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਤੇ ਡੁੱਬੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਗੂੰਜ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਗਈ।
ਸਾ ਵੇਗੇਨਾਭਿਪਤਿਤਾ ਘਤਯਨ੍ਤੀ ਮਹਾਸੁਰਾਨ੍ । ਸੈਨ੍ਯੇ ਤਤ੍ਰ ਸੁਰਾਰੀਣਾਮਭਕ੍ਸ਼ਯਤ ਤਦ੍ਵਲਮ੍
ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਈ, ਵੱਡੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਗਈ।
ਪਾਰ੍ष੍ਣਿਗ੍ਰਾਹਾਙ੍ਕੁਸ਼ਗ੍ਰਾਹਿਯੋਧਘਣ੍ਟਾਸਮਨ੍ਵਿਤਾਨ੍ । ਸਮਾਦਾਯੈਕਹਸ੍ਤੇਨ ਮੁਖੇ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਵਾਰਣਾਨ੍
ਉਹ ਇੱਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਸਵਾਰ, ਅੰਕੁਸ਼ ਤੇ ਘੰਟੀਆਂ ਵਾਲੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦੀ ਸੀ।
ਤਥੈਵ ਯੋਧਂ ਤੁਰਗੈ ਰਥਂ ਸਾਰਥਿਨਾ ਸਹ । ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਵਕ੍ਤ੍ਰੇ ਦਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰ੍ਵਯਨ੍ਤ੍ਯਤਿਭੈਰਵਮ੍
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਇੱਕ ਯੋਧਾ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥ ਅਤੇ ਰਥ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਸਮੇਤ ਫੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਡਰਾਉਣੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਚਬਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਏਕਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਕੇਸ਼ੇषੁ ਗ੍ਰੀਵਾਯਾਮਥ ਚਾਪਰਮ੍ । ਪਾਦੇਨਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਚੈਵਾਨ੍ਯਮੁਰਸਾਨ੍ਯਮਪੋਥਯਤ੍
ਉਹ ਇੱਕ ਨੂੰ ਕੇਸਾਂ ਤੋਂ ਫੜ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਗਰਦਨ ਤੋਂ, ਤੀਜੇ ਨੂੰ ਪੈਰ ਨਾਲ ਦਬਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਵੱਜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤੈਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਨਿ ਚ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਣਿ ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਤਥਾਸੁਰੈਃ । ਮੁਖੇਨ ਜਗ੍ਰਾਹ ਰੁषਾ ਦਸ਼ਨੈਰ੍ਮਥਿਤਾਨ੍ਯਪਿ
ਅਸੁਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੁੱਟੇ ਹੋਏ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਵੱਡੇ ਅਸਤਰ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਫੜ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਚਬੇ ਹੋਏ ਹਥਿਆਰ ਵੀ।
ਬਲਿਨਾਂ ਤਦ੍ਬਲਂ ਸਰ੍ਵਮਸੁਰਾਣਾਂ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਮਮਰ੍ਦਾਭਕ੍ਸ਼ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਾਨਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚਾਤਾਡਯਤ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਤਾਕਤ ਨਚੋੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਕੁਝ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਅਸਿਨਾ ਨਿਹਤਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ਕੇਚਿਤ੍ਖਟ੍ਵਾਙ੍ਗਤਾਡਿਤਾਃ । ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਵਿਨਾਸ਼ਮਸੁਰਾ ਦਨ੍ਤਾਗ੍ਰਾਭਿਹਤਾ ਰਣੇ
ਕੁਝ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਕੁਝ ਨੂੰ ਗਦਾ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਕੋਨੇ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਤਨ੍ਮਹਾਸੈਨ੍ਯਮਸੁਰਾਣਾਂ ਨਿਪਾਤਿਤਮ੍ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਣ੍ਡੋ ऽਭਿਮੈਰ੍ਭੋਮਾਕ੍ਸ਼ੀਂ ਤਾਂ ਮਹਾਸੁਰਃ
ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ; ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਮਹਾ-ਅਸੁਰ ਚੰਡਾ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਉਸ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਸ਼ਰਵਰ੍षੈਰ੍ਮਹਾਭੀਮੈਰ੍ਭੋਮਾਕ੍ਸ਼ੀਂ ਤਾਂ ਮਹਾਸੁਰਃ । ਛਾਦਯਾਮਾਸ ਚਕ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਮੁਣ੍ਡਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤੈਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਉਹ ਵੱਡਾ ਦੈਤ ਮੁੰਡਾ, ਡਰਾਉਣੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਚਕਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਆਇ ਕੇ, ਧਰਤੀ-ਅੱਖ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ।
ਤਾਨਿ ਚਕ੍ਰਾਣ੍ਯਨੇਕਾਨਿ ਵਿਸ਼ਮਾਨਾਨਿ ਤਨ੍ਮੁਖਮ੍ । ਬਭੁਰ੍ਯਥਾਰ੍ਕਬਿਮ੍ਬਾਨਿ ਸੁਬਹੂਨਿ ਘਨੋਦਰਮ੍
ਉਹ ਘੁੰਮਦੇ ਚਕਰ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵੱਲ ਸੁਆਏ ਗਏ ਸਨ, ਕਾਲੇ ਬੱਦਲ ਦੇ ਪੇਟ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਦਿਸ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਤੋ ਜਹਾਸਾਤਿਰੁषਾ ਭੀਮਂ ਭੈਰਵਨਾਦਿਨੀ । ਕਾਲੀ ਕਰਾਲਵਕ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ਤਰ੍ਦੁਰ੍ਦਰ੍ਸ਼ਦਸ਼ਨੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾ
ਫਿਰ ਕਾਲੀ, ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਵੱਡਾ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਖੋਲ ਕੇ, ਚਮਕਦੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ, ਭਿਆਨਕ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਹੱਸ ਪਈ।
ਉਤ੍ਥਾਯ ਚ ਮਹਾਸਿਂਹਂ ਦੇਵੀ ਚਣ੍ਡਮਧਾਵਤ । ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਚਾਸ੍ਯ ਕੇਸ਼ੇषੁ ਸ਼ਿਰਸ੍ਤੇਨਾਸਿਨਾਚ੍ਛਿਨਤ੍
ਉਠ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਸਿੰਘ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੀ ਅਤੇ ਚੰਡ ਵੱਲ ਦੌੜੀ; ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਢ ਦਿੱਤਾ।
ਛਿਨ੍ਨੇ ਸ਼ਿਰਸਿ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਨਾਦਂ ਸੁਭੈਰਵਮ੍ । ਤੇਨ ਨਾਦੇਨ ਮਹਤਾ ਤ੍ਰਾਸਿਤਂ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯਮ੍
ਸਿਰ ਵੱਢਣ 'ਤੇ, ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਡਰਾਉਣੀ ਚੀਕ ਮਾਰੀ; ਉਸ ਵੱਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਤਿੰਨੋ ਜਗਤ ਡਰ ਗਏ।
ਅਥ ਮੁਣ੍ਡੋ ऽਭ੍ਯਧਾਵਤ੍ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਣ੍ਡਂ ਨਿਪਾਤਿਤਮ੍ । ਤਮਪ੍ਯਪਾਤਯਦ੍ ਭੂਮੌ ਸਾ ਖਡ੍ਗਾਭਿਹਤਂ ਰੁषਾ
ਫਿਰ ਮੁੰਡਾ, ਚੰਡ ਨੂੰ ਡਿੱਗਿਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ; ਪਰ ਉਹ ਵੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਹਤਸ਼ੇषਂ ਤਤਃ ਸੈਨ੍ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਣ੍ਡਂ ਨਿਪਾਤਿਤਮ੍ । ਮੁਣ੍ਡਂ ਚ ਸੁਮਹਾਵੀਰ੍ਯਂ ਦਿਸ਼ੋ ਭੇਜੇ ਭਯਾਤੁਰਮ੍
ਜਦੋਂ ਬਚੀ ਕੁਚੀ ਫੌਜ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਚੰਡਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਸੀ, ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਮੁੰਡਾ ਡਰ ਕੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਗਿਆ।
ਸ਼ਿਰਞ੍ਚਣ੍ਡਸ੍ਯ ਕਾਲੀ ਚ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਮੁਣ੍ਡਮੇਵ ਚ । ਪ੍ਰਾਹ ਪ੍ਰਚਣ੍ਡਾਟ੍ਟਹਾਸਮਿਸ਼੍ਰਮਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਚਣ੍ਡਿਕਾਮ੍
ਕਾਲੀ ਨੇ ਚੰਡਾ ਦਾ ਸਿਰ ਤੇ ਮੁੰਡਾ ਦਾ ਸਿਰ ਫੜ ਕੇ, ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਹਾਸੇ ਨਾਲ ਚੰਡਿਕਾ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਮਯਾ ਤਵਾਤ੍ਰੋਪਹृਤੌ ਚਣ੍ਡਮੁਣ੍ਡੌ ਮਹਾਪਸ਼ੂ । ਯੁਦ੍ਧਯਜ੍ਞੇ ਸ੍ਵਯਂ ਸ਼ੁਮ੍ਭਂ ਨਿਸ਼ੁਮ੍ਭਂ ਚ ਹਨਿष੍ਯਸਿ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਡਾ ਤੇ ਮੁੰਡਾ, ਇਹ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲੀ ਜੰਤੂ, ਯੁੱਧ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿਚ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਲਿਆਈ ਹਨ; ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਸ਼ੁੰਭ ਤੇ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗੀ।
ਤਾਵਾਨੀਤੌ ਤਤੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਣਾਡਮੁਣ੍ਡੌ ਮਹਾਸੁਰੌ । ਉਵਾਚ ਕਾਲੀਂ ਕਲ੍ਯਾਣੀ ਲਲਿਤਂ ਚਣ੍ਡਿਕਾ ਵਚਃ
ਜਦੋਂ ਚੰਡਾ ਤੇ ਮੁੰਡਾ, ਇਹ ਵੱਡੇ ਅਸੁਰ, ਲਿਆਏ ਹੋਏ ਵੇਖੇ, ਤਾਂ ਚੰਡਿਕਾ, ਜੋ ਸਦਾ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ, ਕਾਲੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਬੋਲੀ।
ਯਸ੍ਮਾਚ੍ਚਣ੍ਡਂ ਚ ਮੁਣ੍ਡਂ ਚ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਮੁਪਾਗਤਾ । ਚਾਮੁਣ੍ਡੇਤਿ ਤਤੋ ਲੋਕੇ ਖ੍ਯਾਤਾ ਦੇਵਿ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਚੰਡਾ ਤੇ ਮੁੰਡਾ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਇੱਥੇ ਆਈ ਹੈਂ, ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ 'ਚਾਮੁੰਡਾ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਵੇਗੀ।
ਚਣ੍ਡੇ ਚ ਨਿਹਤੇ ਦੈਤ੍ਯੇ ਮੁਣ੍ਡੇ ਚ ਵਿਨਿਪਾਤਿਤੇ । ਬਹੁਲੇषੁ ਚ ਸੈਨ੍ਯੇषੁ ਕ੍ਸ਼ਯਿਤੇष੍ਵਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਜਦੋਂ ਚੰਡਾ ਦੈਤ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਮੁੰਡਾ ਵੀ ਢੇਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਫੌਜਾਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਰਹਿ ਗਈਆਂ, ਤਦ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ—
ਤਤਃ ਕੋਪਪਰਾਧੀਨਚੇਤਾਃ ਸ਼ੁਮ੍ਭਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਉਦ੍ਯੋਗਂ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਮਾਦਿਦੇਸ਼ ਹ
ਫਿਰ, ਸ਼ੁੰਭ, ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਨਰਾਜ਼ਗੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੈਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਹੋਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।
ਅਦ੍ਯ ਸਰ੍ਵਬਲੈਰ੍ਦੈਤ੍ਯਾਃ षਡਸ਼ੀਤਿਰੁਦਾਯੁਧਾਃ । ਕਮ੍ਬੂਨਾਂ ਚਤੁਰਸ਼ੀਤਿਰ੍ਨਿਰ੍ਯਾਨ੍ਤੁ ਸ੍ਵਬਲੈਰ੍ਵृਤਾਃ
ਅੱਜ ਛਿਆਸੀ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਦੈਤ ਮੁਖੀ ਅਤੇ ਚੁਰਾਸੀ ਕੰਬੂ ਮੁਖੀ, ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਲਈ ਨਿਕਲਣ।
ਕੋਟਿਵੀਰ੍ਯਾਣਿ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਦਸੁਰਾਣਾਂ ਕੁਲਾਨਿ ਵੈ । ਸ਼ਤਂ ਕੁਲਾਨਿ ਧੌਮ੍ਰਾਣਾਂ ਨਿਰ੍ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਮਮਾਜ੍ਞਯਾ
ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਪੰਜਾਹ ਵੱਡੇ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਕੁਲ ਅਤੇ ਸੌ ਧੌਮਰਾਂ ਦੇ ਕੁਲ ਜੰਗ ਲਈ ਨਿਕਲਣ।
ਕਾਲਕਾ ਦੌਰ੍ਹृਦਾ ਮੌਰ੍ਯਾਃ ਕਾਲਕੇਯਾਸ੍ਤਥਾਸੁਰਾਃ । ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਸਜ੍ਜਾ ਨਿਰ੍ਯਾਨ੍ਤੁ ਆਜ੍ਞਯਾ ਤ੍ਵਰਿਤਾ ਮਮ
ਕਾਲਕਾ, ਦੌਰਹ੍ਰਿਦ, ਮੌਰਿਆ ਅਤੇ ਕਾਲਕੇ — ਇਹ ਦੈਤ — ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਿਕਲਣ।
ਇਤ੍ਯਾਜ੍ਞਾਪ੍ਯਾਸੁਰਪਤਿਃ ਸ਼ੁਮ੍ਭੋ ਭੈਰਵਸ਼ਾਸਨਃ । ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ ਮਹਾਸੈਨ੍ਯਸਹਸ੍ਰੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਵृਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੈਰਵ-ਸਵਭਾਵ ਵਾਲੇ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਸ਼ੁੰਭ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ ਜੰਗ ਲਈ ਨਿਕਲਿਆ।
ਆਯਾਨ੍ਤਂ ਚਣ੍ਡਿਕਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਤ੍ਸੈਨ੍ਯਮਤਿਭਿषਣਮ੍ । ਜ੍ਯਾਸ੍ਵਨੈਃ ਪੂਰਯਾਮਾਸ ਧਰਣੀਗਗਨਾਨ੍ਤਰਮ੍
ਜਦੋਂ ਚੰਡਿਕਾ ਨੇ ਉਹ ਡਰਾਉਣੀ ਫੌਜ ਆਉਂਦੀ ਵੇਖੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੀਰ-ਤਣੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਥਾਂ ਭਰ ਦਿੱਤੀ।