ਵਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਬਾਹੁਸ਼ਿਰਸਃ ਸृਤਾਸ੍ਤੇਨ ਤਥਾਪਰੇ । ਪਪੌ ਚ ਰੁਧਿਰਂ ਕੋष੍ਠਾਦਨ੍ਯੇषਾਂ ਧੁਤਕੇਸਰਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਸਿਰ ਉਹ ਨੇ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤੇ, ਉਹ ਜਮੀਨ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ; ਤੇ ਸਿੰਘ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜੂ ਲਾ ਕੇ, ਕੁਝ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚੋਂ ਖੂਨ ਪੀ ਲਿਆ।
ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਤਦ੍ਬਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਨੀਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਤੇਨ ਕੇਸਰਿਣਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਵਾਹਨੇਨਾਤਿਕੋਪਿਨਾ
ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਿੰਘ — ਦੇਵੀ ਦਾ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਵਾਹਨ — ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਮਸੁਰਂ ਦੇਵ੍ਯਾ ਨਿਹਤਂ ਧੂਮ੍ਰਲੋਚਨਮ੍ । ਬਲਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ਯਿਤਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਤ੍ਰਂ ਦੇਵੀਕੇਸਰਿਣਾ ਤਤਃ
ਜਦ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਧੂਮਰਲੋਚਨ ਦੈਤ ਨੂੰ ਦੇਵੀ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਸਿੰਘ ਨੇ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤੀ,
ਚੁਕੋਪ ਦੈਤ੍ਯਾਧਿਪਤਿਃ ਸ਼ੁਮ੍ਭਃ ਪ੍ਰਸ੍ਫੁਰਿਤਾਧਰਃ । ਆਜ੍ਞਾਪਯਾਮਾਸ ਚ ਤੌ ਚਣ੍ਡਮੁਣ੍ਡੌ ਮਹਾਸੁਰੌ
ਦੈਤਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਸ਼ੁੰਭ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਹੋਠ ਕੰਬਦੇ ਹੋਏ ਬਹੁਤ ਰੁੱਸ ਗਿਆ, ਤੇ ਚੰਡ ਤੇ ਮੁੰਡ ਦੋ ਵੱਡੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।
ਹੇ ਚਣ੍ਡ ਹੇ ਮੁਣ੍ਡ ਬਲੈਰ੍ਬਹੁਭਿਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤੌ । ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਤ ਗਤ੍ਵਾ ਚ ਸਾ ਸਮਾਨੀਯਤਾਂ ਲਘੁ
ਓ ਚੰਡਾ, ਓ ਮੁੰਡਾ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਉਥੇ ਜਾਓ; ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਲੈ ਆਓ।
ਕੇਸ਼ੇष੍ਵਾਕृष੍ਯ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਵਾ ਯਦਿ ਵਃ ਸਂਸ਼ਯੋ ਯੁਧਿ । ਤਦਾਸ਼ੇषਾਯੁਧੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰਸੁਰੈਰ੍ਵਿਨਿਹਨ੍ਯਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਬੰਨ੍ਹ ਲਓ, ਜਾਂ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਅਸੁਰ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿਓ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਹਤਾਯਾਂ ਦੁष੍ਟਾਯਾਂ ਸਿਂਹੇ ਚ ਵਿਨਿਪਾਤਿਤੇ । ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਗਮ੍ਯਤਾਂ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤਾਮਥਾਮ੍ਬਿਕਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਾੜੀ ਮਾਰੀ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਸ਼ੇਰ ਵੀ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਅੰਬਿਕਾ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਤੇ ਫੜ ਕੇ ਜਲਦੀ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਓ।
ਆਜ੍ਞਪ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਤਤੋ ਦੈਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚਣ੍ਡਮੁਣ੍ਡਪੁਰੋਗਮਾਃ । ਚਤੁਰਙ੍ਗਬਲੋਪੇਤਾ ਯਯੁਰਭ੍ਯੁਦ੍ਯਤਾਯੁਧਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਚੰਡਾ ਤੇ ਮੁੰਡਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਦੈਤ, ਚਾਰਾਂ ਫੌਜਾਂ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਹੋ ਕੇ, ਲੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ਤੇ ਤਤੋ ਦੇਵੀਮੀषਦ੍ਧਾਸਾਂ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਮ੍ । ਸਿਂਹਸ੍ਯੋਪਰਿ ਸ਼ੈਲੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ृਙ੍ਗੇ ਮਹਤਿ ਕਾਞ੍ਚਨੇ
ਉਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ, ਸ਼ੇਰ ਦੇ ਉਪਰ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਵੱਡੇ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਖੜੀ ਦੇਖਿਆ।
ਤੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂ ਸਮਾਦਾਤੁਮੁਦ੍ਯਮਂ ਚਕ੍ਰੁਰੁਦ੍ਯਤਾਃ । ਆਕृष੍ਟਚਾਪਾਸਿਧਰਾਸ੍ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਸਤ੍ਸਮੀਪਗਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਫੜਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗੇ; ਕੁਝ ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਖਿੱਚ ਰਹੇ ਸਨ, ਕੁਝ ਤਲਵਾਰਾਂ ਲਹਿਰਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਖੜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤਤਃ ਕੋਪਂ ਚਕਾਰੋਚ੍ਚੈਰਮ੍ਬਿਕਾ ਤਾਨਰੀਨ੍ ਪ੍ਰਤਿ । ਕੋਪੇਨ ਚਾਸ੍ਯਾ ਵਦਨਂ ਮषੀਵਰ੍ਣਮਭੂਤ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ ਅੰਬਿਕਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗੁੱਸਾ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਕਾਲੀ ਸਿਆਹ ਹੋ ਗਿਆ।
ਭ੍ਰੁਕੁਟੀਕੁਟਿਲਾਤ੍ਤਸ੍ਯਾ ਲਲਾਟਫਲਕਾਦ੍ ਦ੍ਰੁਤਮ੍ । ਕਾਲੀ ਕਰਾਲਵਦਨਾ ਵਿਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾਸਿਪਾਸ਼ਿਨੀ
ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਦੀ ਭੌਂਹਾਂ ਦੀ ਲਕੀਰ ਵਿਚੋਂ, ਕਾਲੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਿਕਲੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ, ਤੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਫੰਨ ਸੀ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰਖਟ੍ਵਾਙ੍ਗਧਰਾ ਨਰਮਾਲਾਵਿਭੂषਣਾ । ਦ੍ਵੀਪਿਚਰ੍ਮਪਰੀਧਾਨਾ ਸ਼ੁष੍ਕਮਾਂਸਾਤਿਭੈਰਵਾ
ਉਹ ਅਜੀਬ ਜੰਤਰ ਵਾਲਾ ਸਟਾਫ਼ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਬਾਘ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸੂਕਾ ਸਰੀਰ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਸੀ।
ਅਤਿਵਿਸ੍ਤਾਰਵਦਨਾ ਜਿਹ੍ਵਾਲਲਨਭੀषਣਾ । ਨਿਮਗ੍ਨਾਰਕ੍ਤਨਯਨਾ ਨਾਦਾਪੂਰਿਤਦਿਙ੍ਮੁਖਾ
ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਲਟਕਦੀ ਜੀਭ ਡਰਾਉਣੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਤੇ ਡੁੱਬੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਗੂੰਜ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਗਈ।
ਸਾ ਵੇਗੇਨਾਭਿਪਤਿਤਾ ਘਤਯਨ੍ਤੀ ਮਹਾਸੁਰਾਨ੍ । ਸੈਨ੍ਯੇ ਤਤ੍ਰ ਸੁਰਾਰੀਣਾਮਭਕ੍ਸ਼ਯਤ ਤਦ੍ਵਲਮ੍
ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਈ, ਵੱਡੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਗਈ।
ਪਾਰ੍ष੍ਣਿਗ੍ਰਾਹਾਙ੍ਕੁਸ਼ਗ੍ਰਾਹਿਯੋਧਘਣ੍ਟਾਸਮਨ੍ਵਿਤਾਨ੍ । ਸਮਾਦਾਯੈਕਹਸ੍ਤੇਨ ਮੁਖੇ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਵਾਰਣਾਨ੍
ਉਹ ਇੱਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਸਵਾਰ, ਅੰਕੁਸ਼ ਤੇ ਘੰਟੀਆਂ ਵਾਲੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦੀ ਸੀ।
ਤਥੈਵ ਯੋਧਂ ਤੁਰਗੈ ਰਥਂ ਸਾਰਥਿਨਾ ਸਹ । ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਵਕ੍ਤ੍ਰੇ ਦਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰ੍ਵਯਨ੍ਤ੍ਯਤਿਭੈਰਵਮ੍
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਇੱਕ ਯੋਧਾ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥ ਅਤੇ ਰਥ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਸਮੇਤ ਫੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਡਰਾਉਣੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਚਬਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਏਕਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਕੇਸ਼ੇषੁ ਗ੍ਰੀਵਾਯਾਮਥ ਚਾਪਰਮ੍ । ਪਾਦੇਨਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਚੈਵਾਨ੍ਯਮੁਰਸਾਨ੍ਯਮਪੋਥਯਤ੍
ਉਹ ਇੱਕ ਨੂੰ ਕੇਸਾਂ ਤੋਂ ਫੜ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਗਰਦਨ ਤੋਂ, ਤੀਜੇ ਨੂੰ ਪੈਰ ਨਾਲ ਦਬਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਵੱਜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤੈਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਨਿ ਚ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਣਿ ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਤਥਾਸੁਰੈਃ । ਮੁਖੇਨ ਜਗ੍ਰਾਹ ਰੁषਾ ਦਸ਼ਨੈਰ੍ਮਥਿਤਾਨ੍ਯਪਿ
ਅਸੁਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੁੱਟੇ ਹੋਏ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਵੱਡੇ ਅਸਤਰ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਫੜ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਚਬੇ ਹੋਏ ਹਥਿਆਰ ਵੀ।
ਬਲਿਨਾਂ ਤਦ੍ਬਲਂ ਸਰ੍ਵਮਸੁਰਾਣਾਂ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਮਮਰ੍ਦਾਭਕ੍ਸ਼ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਾਨਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚਾਤਾਡਯਤ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਤਾਕਤ ਨਚੋੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਕੁਝ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਅਸਿਨਾ ਨਿਹਤਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ਕੇਚਿਤ੍ਖਟ੍ਵਾਙ੍ਗਤਾਡਿਤਾਃ । ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਵਿਨਾਸ਼ਮਸੁਰਾ ਦਨ੍ਤਾਗ੍ਰਾਭਿਹਤਾ ਰਣੇ
ਕੁਝ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਕੁਝ ਨੂੰ ਗਦਾ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਕੋਨੇ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਤਨ੍ਮਹਾਸੈਨ੍ਯਮਸੁਰਾਣਾਂ ਨਿਪਾਤਿਤਮ੍ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਣ੍ਡੋ ऽਭਿਮੈਰ੍ਭੋਮਾਕ੍ਸ਼ੀਂ ਤਾਂ ਮਹਾਸੁਰਃ
ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ; ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਮਹਾ-ਅਸੁਰ ਚੰਡਾ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਉਸ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਸ਼ਰਵਰ੍षੈਰ੍ਮਹਾਭੀਮੈਰ੍ਭੋਮਾਕ੍ਸ਼ੀਂ ਤਾਂ ਮਹਾਸੁਰਃ । ਛਾਦਯਾਮਾਸ ਚਕ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਮੁਣ੍ਡਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤੈਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਉਹ ਵੱਡਾ ਦੈਤ ਮੁੰਡਾ, ਡਰਾਉਣੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਚਕਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਆਇ ਕੇ, ਧਰਤੀ-ਅੱਖ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ।
ਤਾਨਿ ਚਕ੍ਰਾਣ੍ਯਨੇਕਾਨਿ ਵਿਸ਼ਮਾਨਾਨਿ ਤਨ੍ਮੁਖਮ੍ । ਬਭੁਰ੍ਯਥਾਰ੍ਕਬਿਮ੍ਬਾਨਿ ਸੁਬਹੂਨਿ ਘਨੋਦਰਮ੍
ਉਹ ਘੁੰਮਦੇ ਚਕਰ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵੱਲ ਸੁਆਏ ਗਏ ਸਨ, ਕਾਲੇ ਬੱਦਲ ਦੇ ਪੇਟ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਦਿਸ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਤੋ ਜਹਾਸਾਤਿਰੁषਾ ਭੀਮਂ ਭੈਰਵਨਾਦਿਨੀ । ਕਾਲੀ ਕਰਾਲਵਕ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ਤਰ੍ਦੁਰ੍ਦਰ੍ਸ਼ਦਸ਼ਨੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾ
ਫਿਰ ਕਾਲੀ, ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਵੱਡਾ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਖੋਲ ਕੇ, ਚਮਕਦੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ, ਭਿਆਨਕ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਹੱਸ ਪਈ।
ਉਤ੍ਥਾਯ ਚ ਮਹਾਸਿਂਹਂ ਦੇਵੀ ਚਣ੍ਡਮਧਾਵਤ । ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਚਾਸ੍ਯ ਕੇਸ਼ੇषੁ ਸ਼ਿਰਸ੍ਤੇਨਾਸਿਨਾਚ੍ਛਿਨਤ੍
ਉਠ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਸਿੰਘ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੀ ਅਤੇ ਚੰਡ ਵੱਲ ਦੌੜੀ; ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਢ ਦਿੱਤਾ।
ਛਿਨ੍ਨੇ ਸ਼ਿਰਸਿ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਨਾਦਂ ਸੁਭੈਰਵਮ੍ । ਤੇਨ ਨਾਦੇਨ ਮਹਤਾ ਤ੍ਰਾਸਿਤਂ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯਮ੍
ਸਿਰ ਵੱਢਣ 'ਤੇ, ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਡਰਾਉਣੀ ਚੀਕ ਮਾਰੀ; ਉਸ ਵੱਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਤਿੰਨੋ ਜਗਤ ਡਰ ਗਏ।
ਅਥ ਮੁਣ੍ਡੋ ऽਭ੍ਯਧਾਵਤ੍ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਣ੍ਡਂ ਨਿਪਾਤਿਤਮ੍ । ਤਮਪ੍ਯਪਾਤਯਦ੍ ਭੂਮੌ ਸਾ ਖਡ੍ਗਾਭਿਹਤਂ ਰੁषਾ
ਫਿਰ ਮੁੰਡਾ, ਚੰਡ ਨੂੰ ਡਿੱਗਿਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ; ਪਰ ਉਹ ਵੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਹਤਸ਼ੇषਂ ਤਤਃ ਸੈਨ੍ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਣ੍ਡਂ ਨਿਪਾਤਿਤਮ੍ । ਮੁਣ੍ਡਂ ਚ ਸੁਮਹਾਵੀਰ੍ਯਂ ਦਿਸ਼ੋ ਭੇਜੇ ਭਯਾਤੁਰਮ੍
ਜਦੋਂ ਬਚੀ ਕੁਚੀ ਫੌਜ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਚੰਡਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਸੀ, ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਮੁੰਡਾ ਡਰ ਕੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਗਿਆ।
ਸ਼ਿਰਞ੍ਚਣ੍ਡਸ੍ਯ ਕਾਲੀ ਚ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਮੁਣ੍ਡਮੇਵ ਚ । ਪ੍ਰਾਹ ਪ੍ਰਚਣ੍ਡਾਟ੍ਟਹਾਸਮਿਸ਼੍ਰਮਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਚਣ੍ਡਿਕਾਮ੍
ਕਾਲੀ ਨੇ ਚੰਡਾ ਦਾ ਸਿਰ ਤੇ ਮੁੰਡਾ ਦਾ ਸਿਰ ਫੜ ਕੇ, ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਹਾਸੇ ਨਾਲ ਚੰਡਿਕਾ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।