ਹੇ ਧੂਮ੍ਰਲੋਚਨਾਸ਼ੁ ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵਸੈਨ੍ਯਪਰਿਵਾਰਿਤਃ । ਤਾਮਾਨਯ ਬਲਾਦ੍ ਦੁष੍ਟਾਂ ਕੇਸ਼ਾਕਰ੍षਣਵਿਹ੍ਵਲਾਮ੍
ਓ ਧੂਮਰਲੋਚਨ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਫੌਜ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਜਾ ਤੇ ਉਸ ਮੰਦ-ਚਰਿਤਰ ਔਰਤ ਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਲਿਆ ਆ, ਜੇ ਉਹ ਵਿਰੋਧ ਕਰੇ ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਪਕੜ ਕੇ ਖਿੱਚ।
ਤਤ੍ਪਰਿਤ੍ਰਾਣਦਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਯਦਿ ਵੋਤ੍ਤਿष੍ਠਤੇ ऽਪਰਃ । ਸ ਹਨ੍ਤਵ੍ਯੋ ऽਮਰੋ ਵਾਪਿ ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵ ਏਵ ਵਾ
ਜੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਖੜਾ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਅਮਰ ਹੋਵੇ, ਯਕਸ਼ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਗੰਧਰਵ ਹੋਵੇ, ਉਹਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇ।
ਤੇਨਾਜ੍ਞਪ੍ਤਸ੍ਤਤਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸ ਦੈਤ੍ਯੋ ਧੂਮ੍ਰਲੋਚਨਃ । ਵृਤਃ ਪष੍ਟ੍ਯਾ ਸਹਸ੍ਰਾਣਾਮਸੁਰਾਣਾਂ ਦ੍ਰੁਤਂ ਯਯੋ
ਉਸ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਧੂਮਰਲੋਚਨ ਨਾਮਕ ਦੈਤ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੈਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਨ ਚੇਤ੍ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾਦ੍ਯ ਭਵਤੀ ਮਦ੍ਭਰ੍ਤਾਰਮੁਪੈष੍ਯਤਿ । ਤਤੋ ਬਲਾਨ੍ਨਯਾਮ੍ਯੇष ਕੇਸ਼ਾਕਰ੍षਣਵਿਹ੍ਵਲਾਮ੍
ਜੇਕਰ ਅੱਜ ਤੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਮਾਲਕ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆਈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ, ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਕੇ, ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਦਿਆਂ ਲੈ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਦੈਤ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰੇਣ ਪ੍ਰਹਿਤੋ ਬਲਵਾਨ੍ ਬਲਸਂਵृਤਃ । ਬਲਾਨ੍ਨਯਸਿ ਮਾਮੇਵਂ ਤਤਃ ਕਿਂ ਤੇ ਕਰੋਮ੍ਯਹਮ੍
ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਫੌਜ ਨਾਲ ਆਇਆ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ?
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸੋ ऽਭ੍ਯਧਾਵਤ੍ਤਾਮਸੁਰੋ ਧੂਮ੍ਰਲੋਚਨਃ । ਹੁਙ੍ਕਾਰੇਣੈਵ ਤਂ ਭਸ੍ਮ ਸਾ ਚਕਾਰਾਮ੍ਬਿਕਾ ਤਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਧੂਮਰਲੋਚਨ ਦੈਤ ਉਸ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ; ਪਰ ਅੰਬਿਕਾ ਨੇ ਕੇਵਲ ਇਕ ਗਰਜ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਂ ਮਹਾਸੈਨ੍ਯਮਸੁਰਾਣਾਂ ਤਥਾਮ੍ਬਿਕਾ । ਵਵਰ੍ष ਸਾਯਕੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਪਰਸ਼੍ਵਧੈਃ
ਫਿਰ ਅੰਬਿਕਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਦੈਤਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ 'ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ, ਭਾਲੇ ਤੇ ਕੁਟਾਰਿਆਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਤਤੋ ਧੁਤਸਟਃ ਕੋਪਾਤ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਾਦਂ ਸੁਭੈਰਵਮ੍ । ਪਪਾਤਾਸੁਰਸੇਨਾਯਾਂ ਸਿਂਹੋ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਵਾਹਨਃ
ਫਿਰ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਜੂੜ ਹਿਲਾ ਕੇ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਗਰਜ ਕਰ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਦਾ ਸਿੰਘ, ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਵਾਹਨ ਸੀ, ਦੈਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ 'ਚ ਕੂਦ ਪਿਆ।
ਕਾਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ ਕਰਪ੍ਰਹਾਰੇਣ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਸ੍ਯੇਨ ਚਾਪਰਾਨ੍ । ਆਕ੍ਰਮ੍ਯ ਚਾਧਰੇਣਾਨ੍ਯਾਨ੍ ਸ ਜਘਾਨ ਮਹਾਸੁਰਾਨ੍
ਕੁਝ ਵੱਡੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੰਜਿਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ, ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਚੀਰਿਆ; ਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਹੇਠਲੇ ਜਬੜੇ ਨਾਲ ਫੜ ਕੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕੇषਾਞ੍ਚਿਤ੍ ਪਾਟਯਾਮਾਸ ਨਖੈਃ ਕੋष੍ਠਾਨਿ ਕੇਸਰੀ । ਤਥਾ ਤਲਪ੍ਰਿਹਾਰੇਣ ਸ਼ਿਰਾਂਸਿ ਕृਤਵਾਨ੍ ਪृਥਕ੍
ਕੁਝ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਉਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਖਾਂ ਨਾਲ ਫਾੜ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਦੇ ਸਿਰ ਪੰਜਿਆਂ ਨਾਲ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਵਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਬਾਹੁਸ਼ਿਰਸਃ ਸृਤਾਸ੍ਤੇਨ ਤਥਾਪਰੇ । ਪਪੌ ਚ ਰੁਧਿਰਂ ਕੋष੍ਠਾਦਨ੍ਯੇषਾਂ ਧੁਤਕੇਸਰਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਸਿਰ ਉਹ ਨੇ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤੇ, ਉਹ ਜਮੀਨ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ; ਤੇ ਸਿੰਘ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜੂ ਲਾ ਕੇ, ਕੁਝ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚੋਂ ਖੂਨ ਪੀ ਲਿਆ।
ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਤਦ੍ਬਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਨੀਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਤੇਨ ਕੇਸਰਿਣਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਵਾਹਨੇਨਾਤਿਕੋਪਿਨਾ
ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਿੰਘ — ਦੇਵੀ ਦਾ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਵਾਹਨ — ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਮਸੁਰਂ ਦੇਵ੍ਯਾ ਨਿਹਤਂ ਧੂਮ੍ਰਲੋਚਨਮ੍ । ਬਲਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ਯਿਤਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਤ੍ਰਂ ਦੇਵੀਕੇਸਰਿਣਾ ਤਤਃ
ਜਦ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਧੂਮਰਲੋਚਨ ਦੈਤ ਨੂੰ ਦੇਵੀ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਸਿੰਘ ਨੇ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤੀ,
ਚੁਕੋਪ ਦੈਤ੍ਯਾਧਿਪਤਿਃ ਸ਼ੁਮ੍ਭਃ ਪ੍ਰਸ੍ਫੁਰਿਤਾਧਰਃ । ਆਜ੍ਞਾਪਯਾਮਾਸ ਚ ਤੌ ਚਣ੍ਡਮੁਣ੍ਡੌ ਮਹਾਸੁਰੌ
ਦੈਤਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਸ਼ੁੰਭ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਹੋਠ ਕੰਬਦੇ ਹੋਏ ਬਹੁਤ ਰੁੱਸ ਗਿਆ, ਤੇ ਚੰਡ ਤੇ ਮੁੰਡ ਦੋ ਵੱਡੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।
ਹੇ ਚਣ੍ਡ ਹੇ ਮੁਣ੍ਡ ਬਲੈਰ੍ਬਹੁਭਿਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤੌ । ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਤ ਗਤ੍ਵਾ ਚ ਸਾ ਸਮਾਨੀਯਤਾਂ ਲਘੁ
ਓ ਚੰਡਾ, ਓ ਮੁੰਡਾ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਉਥੇ ਜਾਓ; ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਲੈ ਆਓ।
ਕੇਸ਼ੇष੍ਵਾਕृष੍ਯ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਵਾ ਯਦਿ ਵਃ ਸਂਸ਼ਯੋ ਯੁਧਿ । ਤਦਾਸ਼ੇषਾਯੁਧੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰਸੁਰੈਰ੍ਵਿਨਿਹਨ੍ਯਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਬੰਨ੍ਹ ਲਓ, ਜਾਂ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਅਸੁਰ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿਓ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਹਤਾਯਾਂ ਦੁष੍ਟਾਯਾਂ ਸਿਂਹੇ ਚ ਵਿਨਿਪਾਤਿਤੇ । ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਗਮ੍ਯਤਾਂ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤਾਮਥਾਮ੍ਬਿਕਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਾੜੀ ਮਾਰੀ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਸ਼ੇਰ ਵੀ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਅੰਬਿਕਾ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਤੇ ਫੜ ਕੇ ਜਲਦੀ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਓ।
ਆਜ੍ਞਪ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਤਤੋ ਦੈਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚਣ੍ਡਮੁਣ੍ਡਪੁਰੋਗਮਾਃ । ਚਤੁਰਙ੍ਗਬਲੋਪੇਤਾ ਯਯੁਰਭ੍ਯੁਦ੍ਯਤਾਯੁਧਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਚੰਡਾ ਤੇ ਮੁੰਡਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਦੈਤ, ਚਾਰਾਂ ਫੌਜਾਂ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਹੋ ਕੇ, ਲੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ਤੇ ਤਤੋ ਦੇਵੀਮੀषਦ੍ਧਾਸਾਂ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਮ੍ । ਸਿਂਹਸ੍ਯੋਪਰਿ ਸ਼ੈਲੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ृਙ੍ਗੇ ਮਹਤਿ ਕਾਞ੍ਚਨੇ
ਉਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ, ਸ਼ੇਰ ਦੇ ਉਪਰ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਵੱਡੇ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਖੜੀ ਦੇਖਿਆ।
ਤੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂ ਸਮਾਦਾਤੁਮੁਦ੍ਯਮਂ ਚਕ੍ਰੁਰੁਦ੍ਯਤਾਃ । ਆਕृष੍ਟਚਾਪਾਸਿਧਰਾਸ੍ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਸਤ੍ਸਮੀਪਗਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਫੜਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗੇ; ਕੁਝ ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਖਿੱਚ ਰਹੇ ਸਨ, ਕੁਝ ਤਲਵਾਰਾਂ ਲਹਿਰਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਖੜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤਤਃ ਕੋਪਂ ਚਕਾਰੋਚ੍ਚੈਰਮ੍ਬਿਕਾ ਤਾਨਰੀਨ੍ ਪ੍ਰਤਿ । ਕੋਪੇਨ ਚਾਸ੍ਯਾ ਵਦਨਂ ਮषੀਵਰ੍ਣਮਭੂਤ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ ਅੰਬਿਕਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗੁੱਸਾ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਕਾਲੀ ਸਿਆਹ ਹੋ ਗਿਆ।
ਭ੍ਰੁਕੁਟੀਕੁਟਿਲਾਤ੍ਤਸ੍ਯਾ ਲਲਾਟਫਲਕਾਦ੍ ਦ੍ਰੁਤਮ੍ । ਕਾਲੀ ਕਰਾਲਵਦਨਾ ਵਿਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾਸਿਪਾਸ਼ਿਨੀ
ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਦੀ ਭੌਂਹਾਂ ਦੀ ਲਕੀਰ ਵਿਚੋਂ, ਕਾਲੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਿਕਲੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ, ਤੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਫੰਨ ਸੀ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰਖਟ੍ਵਾਙ੍ਗਧਰਾ ਨਰਮਾਲਾਵਿਭੂषਣਾ । ਦ੍ਵੀਪਿਚਰ੍ਮਪਰੀਧਾਨਾ ਸ਼ੁष੍ਕਮਾਂਸਾਤਿਭੈਰਵਾ
ਉਹ ਅਜੀਬ ਜੰਤਰ ਵਾਲਾ ਸਟਾਫ਼ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਬਾਘ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸੂਕਾ ਸਰੀਰ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਸੀ।
ਅਤਿਵਿਸ੍ਤਾਰਵਦਨਾ ਜਿਹ੍ਵਾਲਲਨਭੀषਣਾ । ਨਿਮਗ੍ਨਾਰਕ੍ਤਨਯਨਾ ਨਾਦਾਪੂਰਿਤਦਿਙ੍ਮੁਖਾ
ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਲਟਕਦੀ ਜੀਭ ਡਰਾਉਣੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਤੇ ਡੁੱਬੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਗੂੰਜ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਗਈ।
ਸਾ ਵੇਗੇਨਾਭਿਪਤਿਤਾ ਘਤਯਨ੍ਤੀ ਮਹਾਸੁਰਾਨ੍ । ਸੈਨ੍ਯੇ ਤਤ੍ਰ ਸੁਰਾਰੀਣਾਮਭਕ੍ਸ਼ਯਤ ਤਦ੍ਵਲਮ੍
ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਈ, ਵੱਡੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਗਈ।
ਪਾਰ੍ष੍ਣਿਗ੍ਰਾਹਾਙ੍ਕੁਸ਼ਗ੍ਰਾਹਿਯੋਧਘਣ੍ਟਾਸਮਨ੍ਵਿਤਾਨ੍ । ਸਮਾਦਾਯੈਕਹਸ੍ਤੇਨ ਮੁਖੇ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਵਾਰਣਾਨ੍
ਉਹ ਇੱਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਸਵਾਰ, ਅੰਕੁਸ਼ ਤੇ ਘੰਟੀਆਂ ਵਾਲੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦੀ ਸੀ।
ਤਥੈਵ ਯੋਧਂ ਤੁਰਗੈ ਰਥਂ ਸਾਰਥਿਨਾ ਸਹ । ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਵਕ੍ਤ੍ਰੇ ਦਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰ੍ਵਯਨ੍ਤ੍ਯਤਿਭੈਰਵਮ੍
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਇੱਕ ਯੋਧਾ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥ ਅਤੇ ਰਥ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਸਮੇਤ ਫੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਡਰਾਉਣੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਚਬਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਏਕਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਕੇਸ਼ੇषੁ ਗ੍ਰੀਵਾਯਾਮਥ ਚਾਪਰਮ੍ । ਪਾਦੇਨਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਚੈਵਾਨ੍ਯਮੁਰਸਾਨ੍ਯਮਪੋਥਯਤ੍
ਉਹ ਇੱਕ ਨੂੰ ਕੇਸਾਂ ਤੋਂ ਫੜ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਗਰਦਨ ਤੋਂ, ਤੀਜੇ ਨੂੰ ਪੈਰ ਨਾਲ ਦਬਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਵੱਜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤੈਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਨਿ ਚ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਣਿ ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਤਥਾਸੁਰੈਃ । ਮੁਖੇਨ ਜਗ੍ਰਾਹ ਰੁषਾ ਦਸ਼ਨੈਰ੍ਮਥਿਤਾਨ੍ਯਪਿ
ਅਸੁਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੁੱਟੇ ਹੋਏ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਵੱਡੇ ਅਸਤਰ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਫੜ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਚਬੇ ਹੋਏ ਹਥਿਆਰ ਵੀ।
ਬਲਿਨਾਂ ਤਦ੍ਬਲਂ ਸਰ੍ਵਮਸੁਰਾਣਾਂ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਮਮਰ੍ਦਾਭਕ੍ਸ਼ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਾਨਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚਾਤਾਡਯਤ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਤਾਕਤ ਨਚੋੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਕੁਝ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।