ਯੋ ਮਾਂ ਜਯਤਿ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਯੋ ਮੇ ਦਰ੍ਪਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ । ਯੋ ਮੇ ਪ੍ਰਤਿਬਲੋ ਲੋਕੇ ਸ ਮੇ ਭਰ੍ਤਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਅਹੰਕਾਰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਖੜਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ—ਉਹੀ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਬਣੇਗਾ।
ਤਦਾਗਚ੍ਛਤੁ ਸ਼ੁਮ੍ਭੋ ऽਤ੍ਰ ਨਿਸ਼ੁਮ੍ਭੋ ਵਾ ਮਹਾਸੁਰਃ । ਮਾਂ ਜਿਤ੍ਵਾ ਕਿਂ ਚਿਰੇਣਾਤ੍ਰ ਪਾਣਿ ਗृਹ੍ਣਾਤੁ ਮੇ ਲਘੁ
ਸ਼ੁੰਭ ਜਾਂ ਨਿਸ਼ੁੰਭ, ਵੱਡਾ ਦੈਤ, ਇੱਥੇ ਆ ਜਾਵੇ; ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ, ਫਿਰ ਕਿਉਂ ਦੇਰੀ ਕਰੇ? ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਤੁਰੰਤ ਫੜ ਲਵੇ।
ਅਵਲਿਪ੍ਤਾਸਿ ਮੈਵਂ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਿ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮਮਾਗ੍ਰਤਃ । ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਕਃ ਪੁਮਾਂਸ੍ਤਿष੍ਠੇਦਗ੍ਰੇ ਸ਼ੁਮ੍ਭਨਿਸ਼ੁਮ੍ਭਯੋਃ
ਤੂੰ ਘਮੰਡ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈਂ, ਦੇਵੀ; ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੱਸ—ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਕੌਣ ਸ਼ੁੰਭ ਤੇ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਦੇ ਅੱਗੇ ਖੜਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਅਨ੍ਯੇषਾਮਪਿ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਨ ਵੈ ਯੁਧਿ । ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਸਂਮੁਖੇ ਦੇਵਿ ਕਿਂ ਪੁਨਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਤ੍ਵਮੇਕਿਕਾ
ਹੋਰ ਦੈਤਾਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ, ਦੇਵੀ; ਫਿਰ ਤੂੰ ਇਕੱਲੀ ਔਰਤ ਹੋ ਕੇ ਕਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰੇਗੀ?
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦ੍ਯਾਃ ਸਕਲਾ ਦੇਵਾਸ੍ਤਸ੍ਥੁਰ੍ਯੇषਾਂ ਨ ਸਂਯੁਗੇ । ਸ਼ੁਮ੍ਭਾਦੀਨਾਂ ਕਥਂ ਤੇषਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਸਿ ਸਂਮੁਖਮ੍
ਇੰਦਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਸ਼ੁੰਭ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਏ ਹਨ; ਤੂੰ ਇਕ ਔਰਤ ਹੋ ਕੇ ਕਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜਾਵੇਗੀ?
ਸਾ ਤ੍ਵਂ ਗਚ੍ਛ ਮਯੈਵੋਕ੍ਤਾ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਂ ਸ਼ੁਮ੍ਭਨਿਸ਼ੁਮ੍ਭਯੋਃ । ਕੇਸ਼ਾਕਰ੍षਣਨਿਰ੍ਧੂਤਗੌਰਵਾ ਮਾ ਗਮਿष੍ਯਸਿ
ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਸ਼ੁੰਭ ਤੇ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਦੇ ਪਾਸ ਜਾ; ਕੇਸਾਂ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਕੇ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਗਵਾ ਕੇ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗੀ।
ਏਵਮੇਤਦ੍ ਬਲੀ ਸ਼ੁਮ੍ਭੋ ਨਿਸ਼ੁਮ੍ਭਸ਼੍ਚਾਤਿਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ । ਕਿਂ ਕਰੋਮਿ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾ ਮੇ ਯਦਨਾਲੋਚਿਤਾ ਪੁਰਾ
ਇਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ੁੰਭ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ, ਤੇ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਵੀ ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੋਚੇ ਬਿਨਾ ਇੱਕ ਵਾਅਦਾ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ?
ਸ ਤ੍ਵਂ ਗਚ੍ਛ ਮਯੋਕ੍ਤਂ ਤੇ ਯਦੇਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮਾਦृਤਃ । ਤਦਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵਾਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸ ਚ ਯੁਕ੍ਤਂ ਕਰੋਤੁ ਤਤ੍
ਤੂੰ ਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਖਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਗੱਲ ਆਦਰ ਨਾਲ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦੱਸ। ਉਹ ਇਸ ਮੁਤਾਬਕ ਜੋ ਠੀਕ ਸਮਝੇ, ਕਰੇ।
ਇਤ੍ਯਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਵਚੋ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਸ ਦੂਤੋ ऽਮਰ੍षਪੂਰਿਤਃ । ਸਮਾਚष੍ਟ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਦੈਤ੍ਯਰਾਜਾਯ ਵਿਸ੍ਤਰਾਤ੍
ਦੇਵੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੂਤ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਤਸ੍ਯ ਦੂਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯਾਸੁਰਰਾਟ੍ ਤਤਃ । ਸਕ੍ਰੋਧਃ ਪ੍ਰਾਹ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਮਧਿਪਂ ਧੂਮ੍ਰਲੋਚਨਮ੍
ਦੂਤ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਧੂਮਰਲੋਚਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਹੇ ਧੂਮ੍ਰਲੋਚਨਾਸ਼ੁ ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵਸੈਨ੍ਯਪਰਿਵਾਰਿਤਃ । ਤਾਮਾਨਯ ਬਲਾਦ੍ ਦੁष੍ਟਾਂ ਕੇਸ਼ਾਕਰ੍षਣਵਿਹ੍ਵਲਾਮ੍
ਓ ਧੂਮਰਲੋਚਨ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਫੌਜ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਜਾ ਤੇ ਉਸ ਮੰਦ-ਚਰਿਤਰ ਔਰਤ ਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਲਿਆ ਆ, ਜੇ ਉਹ ਵਿਰੋਧ ਕਰੇ ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਪਕੜ ਕੇ ਖਿੱਚ।
ਤਤ੍ਪਰਿਤ੍ਰਾਣਦਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਯਦਿ ਵੋਤ੍ਤਿष੍ਠਤੇ ऽਪਰਃ । ਸ ਹਨ੍ਤਵ੍ਯੋ ऽਮਰੋ ਵਾਪਿ ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵ ਏਵ ਵਾ
ਜੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਖੜਾ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਅਮਰ ਹੋਵੇ, ਯਕਸ਼ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਗੰਧਰਵ ਹੋਵੇ, ਉਹਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇ।
ਤੇਨਾਜ੍ਞਪ੍ਤਸ੍ਤਤਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸ ਦੈਤ੍ਯੋ ਧੂਮ੍ਰਲੋਚਨਃ । ਵृਤਃ ਪष੍ਟ੍ਯਾ ਸਹਸ੍ਰਾਣਾਮਸੁਰਾਣਾਂ ਦ੍ਰੁਤਂ ਯਯੋ
ਉਸ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਧੂਮਰਲੋਚਨ ਨਾਮਕ ਦੈਤ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੈਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਨ ਚੇਤ੍ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾਦ੍ਯ ਭਵਤੀ ਮਦ੍ਭਰ੍ਤਾਰਮੁਪੈष੍ਯਤਿ । ਤਤੋ ਬਲਾਨ੍ਨਯਾਮ੍ਯੇष ਕੇਸ਼ਾਕਰ੍षਣਵਿਹ੍ਵਲਾਮ੍
ਜੇਕਰ ਅੱਜ ਤੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਮਾਲਕ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆਈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ, ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਕੇ, ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਦਿਆਂ ਲੈ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਦੈਤ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰੇਣ ਪ੍ਰਹਿਤੋ ਬਲਵਾਨ੍ ਬਲਸਂਵृਤਃ । ਬਲਾਨ੍ਨਯਸਿ ਮਾਮੇਵਂ ਤਤਃ ਕਿਂ ਤੇ ਕਰੋਮ੍ਯਹਮ੍
ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਫੌਜ ਨਾਲ ਆਇਆ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ?
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸੋ ऽਭ੍ਯਧਾਵਤ੍ਤਾਮਸੁਰੋ ਧੂਮ੍ਰਲੋਚਨਃ । ਹੁਙ੍ਕਾਰੇਣੈਵ ਤਂ ਭਸ੍ਮ ਸਾ ਚਕਾਰਾਮ੍ਬਿਕਾ ਤਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਧੂਮਰਲੋਚਨ ਦੈਤ ਉਸ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ; ਪਰ ਅੰਬਿਕਾ ਨੇ ਕੇਵਲ ਇਕ ਗਰਜ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਂ ਮਹਾਸੈਨ੍ਯਮਸੁਰਾਣਾਂ ਤਥਾਮ੍ਬਿਕਾ । ਵਵਰ੍ष ਸਾਯਕੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਪਰਸ਼੍ਵਧੈਃ
ਫਿਰ ਅੰਬਿਕਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਦੈਤਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ 'ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ, ਭਾਲੇ ਤੇ ਕੁਟਾਰਿਆਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਤਤੋ ਧੁਤਸਟਃ ਕੋਪਾਤ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਾਦਂ ਸੁਭੈਰਵਮ੍ । ਪਪਾਤਾਸੁਰਸੇਨਾਯਾਂ ਸਿਂਹੋ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਵਾਹਨਃ
ਫਿਰ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਜੂੜ ਹਿਲਾ ਕੇ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਗਰਜ ਕਰ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਦਾ ਸਿੰਘ, ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਵਾਹਨ ਸੀ, ਦੈਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ 'ਚ ਕੂਦ ਪਿਆ।
ਕਾਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ ਕਰਪ੍ਰਹਾਰੇਣ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਸ੍ਯੇਨ ਚਾਪਰਾਨ੍ । ਆਕ੍ਰਮ੍ਯ ਚਾਧਰੇਣਾਨ੍ਯਾਨ੍ ਸ ਜਘਾਨ ਮਹਾਸੁਰਾਨ੍
ਕੁਝ ਵੱਡੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੰਜਿਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ, ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਚੀਰਿਆ; ਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਹੇਠਲੇ ਜਬੜੇ ਨਾਲ ਫੜ ਕੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕੇषਾਞ੍ਚਿਤ੍ ਪਾਟਯਾਮਾਸ ਨਖੈਃ ਕੋष੍ਠਾਨਿ ਕੇਸਰੀ । ਤਥਾ ਤਲਪ੍ਰਿਹਾਰੇਣ ਸ਼ਿਰਾਂਸਿ ਕृਤਵਾਨ੍ ਪृਥਕ੍
ਕੁਝ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਉਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਖਾਂ ਨਾਲ ਫਾੜ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਦੇ ਸਿਰ ਪੰਜਿਆਂ ਨਾਲ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਵਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਬਾਹੁਸ਼ਿਰਸਃ ਸृਤਾਸ੍ਤੇਨ ਤਥਾਪਰੇ । ਪਪੌ ਚ ਰੁਧਿਰਂ ਕੋष੍ਠਾਦਨ੍ਯੇषਾਂ ਧੁਤਕੇਸਰਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਸਿਰ ਉਹ ਨੇ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤੇ, ਉਹ ਜਮੀਨ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ; ਤੇ ਸਿੰਘ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜੂ ਲਾ ਕੇ, ਕੁਝ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚੋਂ ਖੂਨ ਪੀ ਲਿਆ।
ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਤਦ੍ਬਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਨੀਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਤੇਨ ਕੇਸਰਿਣਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਵਾਹਨੇਨਾਤਿਕੋਪਿਨਾ
ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਿੰਘ — ਦੇਵੀ ਦਾ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਵਾਹਨ — ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਮਸੁਰਂ ਦੇਵ੍ਯਾ ਨਿਹਤਂ ਧੂਮ੍ਰਲੋਚਨਮ੍ । ਬਲਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ਯਿਤਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਤ੍ਰਂ ਦੇਵੀਕੇਸਰਿਣਾ ਤਤਃ
ਜਦ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਧੂਮਰਲੋਚਨ ਦੈਤ ਨੂੰ ਦੇਵੀ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਸਿੰਘ ਨੇ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤੀ,
ਚੁਕੋਪ ਦੈਤ੍ਯਾਧਿਪਤਿਃ ਸ਼ੁਮ੍ਭਃ ਪ੍ਰਸ੍ਫੁਰਿਤਾਧਰਃ । ਆਜ੍ਞਾਪਯਾਮਾਸ ਚ ਤੌ ਚਣ੍ਡਮੁਣ੍ਡੌ ਮਹਾਸੁਰੌ
ਦੈਤਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਸ਼ੁੰਭ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਹੋਠ ਕੰਬਦੇ ਹੋਏ ਬਹੁਤ ਰੁੱਸ ਗਿਆ, ਤੇ ਚੰਡ ਤੇ ਮੁੰਡ ਦੋ ਵੱਡੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।
ਹੇ ਚਣ੍ਡ ਹੇ ਮੁਣ੍ਡ ਬਲੈਰ੍ਬਹੁਭਿਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤੌ । ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਤ ਗਤ੍ਵਾ ਚ ਸਾ ਸਮਾਨੀਯਤਾਂ ਲਘੁ
ਓ ਚੰਡਾ, ਓ ਮੁੰਡਾ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਉਥੇ ਜਾਓ; ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਲੈ ਆਓ।
ਕੇਸ਼ੇष੍ਵਾਕृष੍ਯ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਵਾ ਯਦਿ ਵਃ ਸਂਸ਼ਯੋ ਯੁਧਿ । ਤਦਾਸ਼ੇषਾਯੁਧੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰਸੁਰੈਰ੍ਵਿਨਿਹਨ੍ਯਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਬੰਨ੍ਹ ਲਓ, ਜਾਂ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਅਸੁਰ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿਓ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਹਤਾਯਾਂ ਦੁष੍ਟਾਯਾਂ ਸਿਂਹੇ ਚ ਵਿਨਿਪਾਤਿਤੇ । ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਗਮ੍ਯਤਾਂ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤਾਮਥਾਮ੍ਬਿਕਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਾੜੀ ਮਾਰੀ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਸ਼ੇਰ ਵੀ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਅੰਬਿਕਾ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਤੇ ਫੜ ਕੇ ਜਲਦੀ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਓ।
ਆਜ੍ਞਪ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਤਤੋ ਦੈਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚਣ੍ਡਮੁਣ੍ਡਪੁਰੋਗਮਾਃ । ਚਤੁਰਙ੍ਗਬਲੋਪੇਤਾ ਯਯੁਰਭ੍ਯੁਦ੍ਯਤਾਯੁਧਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਚੰਡਾ ਤੇ ਮੁੰਡਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਦੈਤ, ਚਾਰਾਂ ਫੌਜਾਂ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਹੋ ਕੇ, ਲੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ਤੇ ਤਤੋ ਦੇਵੀਮੀषਦ੍ਧਾਸਾਂ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਮ੍ । ਸਿਂਹਸ੍ਯੋਪਰਿ ਸ਼ੈਲੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ृਙ੍ਗੇ ਮਹਤਿ ਕਾਞ੍ਚਨੇ
ਉਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ, ਸ਼ੇਰ ਦੇ ਉਪਰ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਵੱਡੇ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਖੜੀ ਦੇਖਿਆ।
ਤੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂ ਸਮਾਦਾਤੁਮੁਦ੍ਯਮਂ ਚਕ੍ਰੁਰੁਦ੍ਯਤਾਃ । ਆਕृष੍ਟਚਾਪਾਸਿਧਰਾਸ੍ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਸਤ੍ਸਮੀਪਗਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਫੜਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗੇ; ਕੁਝ ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਖਿੱਚ ਰਹੇ ਸਨ, ਕੁਝ ਤਲਵਾਰਾਂ ਲਹਿਰਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਖੜੇ ਹੋਏ ਸਨ।