ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਲਜ੍ਜਾਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ । ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਉਹ ਮਾਤਾ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾਜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਫਿਰ ਫਿਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ । ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਉਹ ਮਾਤਾ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਫਿਰ ਫਿਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ । ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਉਹ ਮਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਕਾਨ੍ਤਿਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ । ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਉਹ ਮਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਭਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ । ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਉਹ ਮਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਧृਤਿਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ । ਤਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਉਹ ਮਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹੌਸਲੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਵृਤ੍ਤਿਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ । ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਉਹ ਮਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਸ੍ਮृਤਿਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ । ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਉਹ ਮਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਦਯਾਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ । ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਉਹ ਮਾਤਾ ਜੋ ਹਰ ਜੀਵ ਵਿਚ ਦਇਆ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਫਿਰ ਫਿਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਨੀਤਿਰੂਪੇਣਂ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ । ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਉਹ ਮਾਤਾ ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਧਰਮ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਫਿਰ ਫਿਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਤੁष੍ਟਿਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ । ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਉਹ ਮਾਤਾ ਜੋ ਹਰ ਜੀਵ ਵਿਚ ਸੰਤੋਖ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਫਿਰ ਫਿਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਪੁष੍ਟਿਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ । ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਉਹ ਮਾਤਾ ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਪਾਲਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਫਿਰ ਫਿਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਮਾਤृਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ । ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਉਹ ਮਾਤਾ ਜੋ ਹਰ ਜੀਵ ਵਿਚ ਮਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਫਿਰ ਫਿਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਿਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ । ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਉਹ ਮਾਤਾ ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਭਟਕਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਫਿਰ ਫਿਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਾਮਧਿष੍ਠਾਤ੍ਰੀ ਭੂਤਾਨਾਂ ਚਾਖਿਲੇषੁ ਯਾ । ਭੂਤੇषੁ ਸਤਤਂ ਤਸ੍ਯੈ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਿਦੇਵ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਜੋ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਜੀਵ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਆਪਕ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਵਿਆਪਕ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਚਿਤਿਰੂਪੇਣ ਯਾ ਕृਤ੍ਸ੍ਤ੍ਰਮੇਤਦ੍ ਵ੍ਯਾਪ੍ਯ ਸ੍ਥਿਤਾ ਜਗਤ੍ । ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਜੋ ਚੇਤਨਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਕੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸ੍ਤੁ ਤਾ ਸੁਰੈਃ ਪੂਰ੍ਵਮਭੀष੍ਟਸਂਸ਼੍ਰਯਾਤ੍ ਤਥਾਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਦਿਨੇषੁ ਸੇਵਿਤਾ । ਕਰੋਤੁ ਸਾ ਨਃ ਸ਼ੁਭਹੇਤੁਰੀਸ਼੍ਵਰੀ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਭਦ੍ਰਾਣ੍ਯਭਿਹਨ੍ਤੁ ਚਾਪਦਃ
ਉਹ ਸਰਵ-ਸਮਰਾਟ ਮਾਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ-ਚਾਹੇ ਆਸਰੇ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਉਹ ਮਾਤਾ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਵਾਤਾਵਰਨ ਦੇਵੇ, ਭਲਾਈ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਸਾਡੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦੂਰ ਕਰੇ।
ਯਾ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਂ ਚੋਦ੍ਧਤਦੈਤ੍ਯਤਾਪਿਤੈਰ੍ ਅਸ੍ਮਾਭਿਰੀਸ਼ਾ ਚ ਸੁਰੈਰ੍ਨਮਸ੍ਯਤੇ । ਯਾ ਚ ਸ੍ਮृਤਾ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਮੇਵ ਹਨ੍ਤਿ ਨਃ ਸਰ੍ਵਾਪਦੋ ਭਕ੍ਤਿਵਿਨਮ੍ਕਮੂਰ੍ਤਿਭਿਃ
ਜੋ ਮਾਤਾ ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਵੱਲੋਂ, ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਲਕਾ ਵਜੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਜਦੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਸਾਡੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ, ਭਗਤੀ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸ੍ਤਵਾਦਿਯੁਕ੍ਤਾਨਾਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਤਤ੍ਰ ਪਾਰ੍ਵਤੀ । ਸ੍ਤ੍ਰਾਤੁਮਭ੍ਯਾਯਯੌ ਤੋਯੇ ਜਾਹ੍ਨਵ੍ਯਾ ਨृਪਨਨ੍ਦਨ
ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਐਸਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਾਰਵਤੀ ਜਹਨਵੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਆਈ।
ਸਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਾਨ੍ ਸੁਰਾਨ੍ ਸੁਭ੍ਰੂਰ੍ਭਵਦ੍ਭਿਃ ਸ੍ਤੂਯਤੇ ऽਤ੍ਰ ਕਾ । ਸ਼ਰੀਰਕੋਸ਼ਤਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯਾਃ ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਾਬ੍ਰਵੀਚ੍ਛਿਵਾ
ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਭਰਵਾਂ ਵਾਲੀ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕਿਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ?' ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਖੋਲ ਤੋਂ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਸੀ, ਉੱਤਰ ਆਇਆ।
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਮਮੈਤਤ੍ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਸ਼ੁਮ੍ਭਦੈਤ੍ਯਨਿਰਾਕृਤੈਃ । ਦੇਵੈਃ ਸਮੇਤੈਃ ਸਮਰੇ ਨਿਸ਼ੁਮ੍ਭੇਨ ਪਰਾਜਿਤੈਃ
ਇਹ ਮੇਰਾ ਸਤੋਤ੍ਰ ਦੇਵਤੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ੁੰਭ ਦੈਤ ਨੂੰ ਭਜਾ ਕੇ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ, ਰਚ ਰਹੇ ਹਨ।
ਸ਼ਰੀਰਕੋਸ਼ਾਦ੍ਯਤ੍ਤਸ੍ਯਾਃ ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾ ਨਿਃ ਸृਤਾਮ੍ਬਿਕਾ । ਕੌਸ਼ਿਕੀਤਿ ਸਮਸ੍ਤੇषੁ ਤਤੋ ਲੋਕੇषੁ ਗੀਯਤੇ
ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਅੰਬਿਕਾ ਜਨਮ ਲੈਈ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਉਹ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਵਿਨਿਰ੍ਗਤਾਯਾਂ ਤੁ ਕृष੍ਣਾਭੂਤ੍ ਸਾਪਿ ਪਾਰ੍ਵਤੀ । ਕਾਲਿਕੇਤਿ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਹਿਮਾਚਲਕृਤਾਸ਼੍ਰਯਾ
ਜਦੋਂ ਅੰਬਿਕਾ ਪਾਰਵਤੀ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਗਈ, ਤਾਂ ਪਾਰਵਤੀ ਕਾਲੀ ਹੋ ਗਈ; ਉਹ ਹਿਮਾਚਲ 'ਤੇ ਵੱਸਦੀ ਕਾਲੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਤਤੋ ऽਮ੍ਬਿਕਾਂ ਪਰਂ ਰੂਪਂ ਬਿਭ੍ਰਾਣਾਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍ । ਦਦਰ੍ਸ਼ ਚਣ੍ਡੋ ਮੁਣ੍ਡਸ਼੍ਚ ਭृਤ੍ਯੌ ਸ਼ੁਮ੍ਭਨਿਸ਼ੁਮ੍ਭਯੋਃ
ਫਿਰ ਚੰਡ ਅਤੇ ਮੁੰਡ, ਜੋ ਸ਼ੁੰਭ-ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਦੇ ਸੇਵਕ ਸਨ, ਨੇ ਅੰਬਿਕਾ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਿਚ ਦੇਖਿਆ।
ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਸ਼ੁਮ੍ਭਾਯ ਚਾਖ੍ਯਾਤਾ ਅਤੀਵ ਸੁਮਨੋਹਰਾ । ਕਾਪ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਮਹਾਰਾਜ ਭਾਸਯਨ੍ਤੀ ਹਿਮਾਚਲਮ੍
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਸ਼ੁੰਭ ਨੂੰ ਆ ਕੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: 'ਮਹਾਰਾਜ, ਹਿਮਾਚਲ 'ਤੇ ਕੋਈ ਔਰਤ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ।'
ਨੈਵ ਤਾਦृਕ੍ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਰੂਪਂ ਦृष੍ਟਂ ਕੇਨਚਿਦੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਜ੍ਞਾਯਤਾਂ ਕਾਪ੍ਯਸੌ ਦੇਵੀ ਗृਹ੍ਯਤਾਂ ਚਾਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰ
ਕਦੇ ਵੀ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਐਸਾ ਉੱਤਮ ਰੂਪ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ; ਪਤਾ ਲਗਾਓ ਕਿ ਇਹ ਦੇਵੀ ਕੌਣ ਹੈ, ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਫੜੋ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਰਤ੍ਨਮਤਿਚਾਰ੍ਵਙ੍ਗੀ ਦ੍ਯੋਤਯਨ੍ਤੀ ਦਿਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਿषਾ । ਸਾ ਤੁ ਤਿष੍ਠਤਿ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਾਂ ਭਵਾਨ੍ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਰ੍ਹਤਿ
ਇਹ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਨਗਿਨਾ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੋਹਣੀ ਅਕਲ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਹ ਉਥੇ ਖੜੀ ਹੈ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਾਨਿ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਮਣਯੋ ਗਜਾਸ਼੍ਵਾਦੀਨਿ ਵੈ ਪ੍ਰਭੋ । ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਤੁ ਸਮਸ੍ਤਾਨਿ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਂ ਭਾਨ੍ਤਿ ਤੇ ਗृਹੇ
ਜੋ ਵੀ ਨਗਿਨੇ, ਮੋਤੀ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਆਦਿ ਹਨ, ਪ੍ਰਭੂ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਘਰ ਵਿਚ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹਨ।
ਐਰਾਵਤਃ ਸਮਾਨੀਤੋ ਗਜਰਤ੍ਨਂ ਪੁਰਨ੍ਦਰਾਤ੍ । ਪਾਰਿਜਾਤਤਰੁਸ਼੍ਚਾਯਂ ਤਥੈਵੋਚ੍ਚੈਃ ਸ਼੍ਰਵਾ ਹਯਃ
ਇਰਾਵਤ, ਹਾਥੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਨਗਿਨਾ, ਪੁਰੰਦਰ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਪਾਰਿਜਾਤ ਰੁੱਖ ਅਤੇ ਉੱਚ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ ਘੋੜਾ ਉਚੈਸ਼੍ਰਵਾਸ ਵੀ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵਿਮਾਨਂ ਹਂਸਸਂਯੁਕ੍ਤਮੇਤਤ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਤੇ ऽਙ੍ਗਣੇ । ਰਤ੍ਨਭੂਤਮਿਹਾਨੀਤਂ ਯਦਾਸੀਦ੍ਵੇਧਸੋ ऽਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਹੰਸਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਇਹ ਉਡਣ ਵਾਲਾ ਰਥ ਤੇਰੇ ਆੰਗਣ ਵਿਚ ਖੜਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਥੇ ਨਗਿਨਾ ਵਜੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਅਜੋਬੀ ਰਚਨਾ ਸੀ।