ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਵਿष੍ਣੁਮਾਯੇਤਿ ਸ਼ਬ੍ਦਿਤਾ । ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਜੋ ਦੇਵੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਜੋਂ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਹੈ, ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਹੈ, ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਹੈ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਚੇਤਨੇਤ੍ਯਭਿਧੀਯਤੇ । ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਜੋ ਦੇਵੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚੇਤਨਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਹੈ, ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਹੈ, ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਹੈ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਬੁਦ੍ਧਿਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ । ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਜੋ ਦੇਵੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਝ ਵਜੋਂ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਹੈ, ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਹੈ, ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਹੈ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਨਿਦ੍ਰਾਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ । ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਮਨੋ ਨਮਃ
ਜੋ ਦੇਵੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨੀਂਦ ਵਜੋਂ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਹੈ, ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਹੈ, ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਹੈ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ । ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਜੋ ਦੇਵੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਭੁੱਖ ਵਜੋਂ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਹੈ, ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਹੈ, ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਹੈ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਚ੍ਛਾਯਾਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ । ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਜੋ ਦੇਵੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਛਾਂ ਵਜੋਂ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਹੈ, ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਹੈ, ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਹੈ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ । ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਉਹ ਮਾਤਾ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਫਿਰ ਫਿਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਤृष੍ਣਾਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ । ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਉਹ ਮਾਤਾ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਤਰਸ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਫਿਰ ਫਿਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ । ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਉਹ ਮਾਤਾ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਫਿਰ ਫਿਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਜਾਤਿਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ । ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਉਹ ਮਾਤਾ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਫਿਰ ਫਿਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਲਜ੍ਜਾਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ । ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਉਹ ਮਾਤਾ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾਜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਫਿਰ ਫਿਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ । ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਉਹ ਮਾਤਾ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਫਿਰ ਫਿਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ । ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਉਹ ਮਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਕਾਨ੍ਤਿਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ । ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਉਹ ਮਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਭਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ । ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਉਹ ਮਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਧृਤਿਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ । ਤਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਉਹ ਮਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹੌਸਲੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਵृਤ੍ਤਿਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ । ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਉਹ ਮਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਸ੍ਮृਤਿਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ । ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਉਹ ਮਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਦਯਾਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ । ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਉਹ ਮਾਤਾ ਜੋ ਹਰ ਜੀਵ ਵਿਚ ਦਇਆ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਫਿਰ ਫਿਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਨੀਤਿਰੂਪੇਣਂ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ । ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਉਹ ਮਾਤਾ ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਧਰਮ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਫਿਰ ਫਿਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਤੁष੍ਟਿਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ । ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਉਹ ਮਾਤਾ ਜੋ ਹਰ ਜੀਵ ਵਿਚ ਸੰਤੋਖ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਫਿਰ ਫਿਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਪੁष੍ਟਿਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ । ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਉਹ ਮਾਤਾ ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਪਾਲਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਫਿਰ ਫਿਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਮਾਤृਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ । ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਉਹ ਮਾਤਾ ਜੋ ਹਰ ਜੀਵ ਵਿਚ ਮਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਫਿਰ ਫਿਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਿਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ । ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਉਹ ਮਾਤਾ ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਭਟਕਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਫਿਰ ਫਿਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਾਮਧਿष੍ਠਾਤ੍ਰੀ ਭੂਤਾਨਾਂ ਚਾਖਿਲੇषੁ ਯਾ । ਭੂਤੇषੁ ਸਤਤਂ ਤਸ੍ਯੈ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਿਦੇਵ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਜੋ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਜੀਵ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਆਪਕ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਵਿਆਪਕ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਚਿਤਿਰੂਪੇਣ ਯਾ ਕृਤ੍ਸ੍ਤ੍ਰਮੇਤਦ੍ ਵ੍ਯਾਪ੍ਯ ਸ੍ਥਿਤਾ ਜਗਤ੍ । ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਜੋ ਚੇਤਨਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਕੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸ੍ਤੁ ਤਾ ਸੁਰੈਃ ਪੂਰ੍ਵਮਭੀष੍ਟਸਂਸ਼੍ਰਯਾਤ੍ ਤਥਾਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਦਿਨੇषੁ ਸੇਵਿਤਾ । ਕਰੋਤੁ ਸਾ ਨਃ ਸ਼ੁਭਹੇਤੁਰੀਸ਼੍ਵਰੀ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਭਦ੍ਰਾਣ੍ਯਭਿਹਨ੍ਤੁ ਚਾਪਦਃ
ਉਹ ਸਰਵ-ਸਮਰਾਟ ਮਾਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ-ਚਾਹੇ ਆਸਰੇ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਉਹ ਮਾਤਾ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਵਾਤਾਵਰਨ ਦੇਵੇ, ਭਲਾਈ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਸਾਡੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦੂਰ ਕਰੇ।
ਯਾ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਂ ਚੋਦ੍ਧਤਦੈਤ੍ਯਤਾਪਿਤੈਰ੍ ਅਸ੍ਮਾਭਿਰੀਸ਼ਾ ਚ ਸੁਰੈਰ੍ਨਮਸ੍ਯਤੇ । ਯਾ ਚ ਸ੍ਮृਤਾ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਮੇਵ ਹਨ੍ਤਿ ਨਃ ਸਰ੍ਵਾਪਦੋ ਭਕ੍ਤਿਵਿਨਮ੍ਕਮੂਰ੍ਤਿਭਿਃ
ਜੋ ਮਾਤਾ ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਵੱਲੋਂ, ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਲਕਾ ਵਜੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਜਦੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਸਾਡੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ, ਭਗਤੀ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸ੍ਤਵਾਦਿਯੁਕ੍ਤਾਨਾਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਤਤ੍ਰ ਪਾਰ੍ਵਤੀ । ਸ੍ਤ੍ਰਾਤੁਮਭ੍ਯਾਯਯੌ ਤੋਯੇ ਜਾਹ੍ਨਵ੍ਯਾ ਨृਪਨਨ੍ਦਨ
ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਐਸਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਾਰਵਤੀ ਜਹਨਵੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਆਈ।
ਸਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਾਨ੍ ਸੁਰਾਨ੍ ਸੁਭ੍ਰੂਰ੍ਭਵਦ੍ਭਿਃ ਸ੍ਤੂਯਤੇ ऽਤ੍ਰ ਕਾ । ਸ਼ਰੀਰਕੋਸ਼ਤਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯਾਃ ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਾਬ੍ਰਵੀਚ੍ਛਿਵਾ
ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਭਰਵਾਂ ਵਾਲੀ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕਿਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ?' ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਖੋਲ ਤੋਂ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਸੀ, ਉੱਤਰ ਆਇਆ।