ਸ਼ਬ੍ਦਾਤ੍ਮਿਕਾ ਸੁਵਿਮਲਰ੍ਗ੍ਯਜੁषਾਂ ਨਿਧਾਨਮ੍ ਉਦ੍ਗੀਥਰਮ੍ਯਪਦਪਾਠਵਤਾਂ ਚ ਸਾਮ੍ਨਾਮ੍ । ਦੇਵੀ ਤ੍ਰਯੀ ਭਗਵਤੀ ਭਵਭਾਵਨਾਯ ਵਾਰ੍ਤਾ ਚ ਸਰ੍ਵਜਗਤਾਂ ਪਰਮਾਰ੍ਤਿਹਨ੍ਤ੍ਰੀ
ਤੁਸੀਂ ਧੁਨੀ ਦੀ ਮੂਲ ਹੋ, ਪਵਿੱਤਰ ਹਵਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਨਿਰਮਲ ਥਾਂ ਹੋ, ਤੇ ਜੋ ਸਾਮ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਮਧੁਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੋ; ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਰੂਪ ਹੋ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸਭ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੋ।
ਮੇਧਾਸਿ ਦੇਵਿ ਵਿਦਿਤਾਖਿਲਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਸਾਰਾ ਦੁਰ੍ਗਾਸਿ ਦੁਰ੍ਗਭਵਸਾਗਰਨੌਰਸਙ੍ਗਾ । ਸ਼੍ਰੀਃ ਕੈਟਭਾਰਿਹृਦਯੈਕਕृਤਾਧਿਵਾਸਾ ਗੌਰੀ ਤ੍ਵਮੇਵ ਸ਼ਸ਼ਿਮੌਲਿਕृਤਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਧਾ ਹੋ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਸਾਰ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ 'ਦੁਰਗਾ' ਹੋ, ਜੋ ਜੀਵਨ ਦੇ ਦੁਖੀ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਣ ਵਾਲੀ ਨੌਕਾ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ 'ਸ਼੍ਰੀ' ਹੋ, ਜੋ ਕੇਟਭ ਦੇ ਵਧਾਰੂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੋ; ਤੇ ਤੁਸੀਂ 'ਗੌਰੀ' ਹੋ, ਜੋ ਚੰਦ-ਧਾਰੀ ਨੇ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਈषਤ੍ਸਹਾਸਮਮਲਂ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਚਨ੍ਦ੍ਰ- ਬਿਮ੍ਬਾਨੁਕਾਰਿ ਕਨਕੋਤ੍ਤਮਕਾਨ੍ਤਿਕਾਨ੍ਤਮ੍ । ਅਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਂ ਪ੍ਰਹृਤਮਾਤ੍ਤਰੁषਾ ਤਥਾਪਿ ਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਸਹਸਾ ਮਹਿषਾਸੁਰੇਣ
ਜਦੋਂ ਮਹਿਸਾਸੁਰ ਨੇ ਤੁਹਾਡਾ ਚਿਹਰਾ ਅਚਾਨਕ ਦੇਖਿਆ—ਹਲਕਾ ਮੁਸਕਾਨ, ਪਵਿੱਤਰ, ਪੂਰੇ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਅਜੋਕੇ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ—
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਦੇਵਿ ਕੁਪਿਤਂ ਭ੍ਰੁਕੁਟੀਕਰਾਲਮ੍ ਉਦ੍ਯਚ੍ਛਸ਼ਾਙ੍ਕਸਦृਸ਼ਚ੍ਛਵਿ ਯਨ੍ਨ ਸਦ੍ਯਃ । ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਮੁਮੋਚ ਮਹੀषਸ੍ਤਦਤੀਵ ਚਿਤ੍ਰਂ ਕੈਰ੍ਜੋਵ੍ਯਤੇ ਹਿ ਕੁਪਿਤਾਨ੍ਤਕਦਰ੍ਸ਼ਨੇਨ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਦੋਂ ਮਹਿਸਾਸੁਰ ਨੇ ਤੁਹਾਡਾ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਚਿਹਰਾ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਭੰਵਾਂ ਚੜ੍ਹੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਤੇ ਉਗਦੇ ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਇਹ ਵਾਕਈ ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਨਹੀਂ ਛੱਡੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀ ਮੌਤ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਕੌਣ ਸਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਸੀਦ ਪਰਮਾ ਭਵਤੀ ਭਵਾਯ ਸਦ੍ਯੋ ਵਿਨਾਸ਼ਯਸਿ ਕੋਪਵਤੀ ਕੁਲਾਨਿ । ਵਿਜ੍ਞਾਤਮੇਤਦਧੁਨੈਵ ਯਦਸ੍ਤਮੇਤਨ੍ ਨੀਤਂ ਬਲਂ ਸੁਵਿਪੁਲਂ ਮਹਿषਾਸੁਰਸ੍ਯ
ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਦੇਵੀ, ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ! ਤੁਸੀਂ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਹੁਣ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਮਹਿਸਾਸੁਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਖਤਮ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਤੇ ਸਂਮਤਾ ਜਨਪਦੇषੁ ਧਨਾਨਿ ਤੇषਾਂ ਤੇषਾਂ ਯਸ਼ਾਂਸਿ ਨ ਚ ਸੀਦਤਿ ਧਰ੍ਮਵਰ੍ਗਃ । ਧਨ੍ਯਾਸ੍ਤ ਏਵ ਨਿਭृਤਾਤ੍ਮਜਭृਤ੍ਯਦਾਰਾ ਯੇषਾਂ ਸਦਾਭ੍ਯੁਦਯਦਾ ਭਵਤੀ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਲੋਕ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧਰਮ ਦੀ ਰਾਹ ਸਦਾ ਠੀਕ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹੀ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ, ਨੌਕਰ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।
ਧਰ੍ਮ੍ਯਾਣਿ ਦੇਵਿ ਸਕਲਾਨਿ ਸਦੈਵ ਕਰ੍ਮਾਣ੍ਯ੍ ਅਤ੍ਯਾਦृਤਃ ਪ੍ਰਤਿਦਿਨਂ ਸੁਕृਤੀ ਕਰੋਤਿ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਚ ਤਤੋ ਭਵਤੀਪ੍ਰਸਾਦਾਲ੍ ਲੋਕਤ੍ਰਯੇ ऽਪਿ ਫਲਦਾ ਨਨੁ ਦੇਵਿ ਤੇਨ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਨੇਕ ਆਦਮੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ।
ਦੁਰ੍ਗੇ ਸ੍ਮृਤਾ ਹਰਸਿ ਭੀਤਿਮਸ਼ੇषਜਨ੍ਤੋਃ ਸ੍ਵਸ੍ਥੈਃ ਸ੍ਮृਤਾ ਮਤਿਮਤੀਵ ਸ਼ੁਭਾਂ ਦਦਾਸਿ । ਦਾਰਿਦ੍ਰਯਦੁਃ ਖਭਯਹਾਰਿਣਿ ਕਾ ਤ੍ਵਦਨ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵੋਪਕਾਰਕਰਣਾਯ ਸਦਾਰ੍ऽऽਦ੍ਰਚਿਤ੍ਤਾ
ਹੇ ਦੁਰਗਾ, ਜਦੋਂ ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਸਿਹਤਮੰਦ ਲੋਕ ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਸੁਭਾਗ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਗਰੀਬੀ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਤੇਰੇ ਵਰਗੀ ਦਯਾਲੂ ਤੇ ਸਦਾ ਮਦਦ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੈ?
ਏਭਿਰ੍ਹਤੈਰ੍ਜਗਦੁਪੈਤਿ ਸੁਖਂ ਤਥੈਤੇ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੁ ਨਾਮ ਨਰਕਾਯ ਚਿਰਾਯ ਪਾਪਮ੍ । ਸਂਗ੍ਰਾਮਮृਤ੍ਯੁਮਧਿਗਮ੍ਯ ਦਿਵਂ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤੁ ਮਤ੍ਵੇਤਿ ਨੂਨਮਹਿਤਾਨ੍ ਵਿਨਿਹਂਸਿ ਦੇਵਿ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਹੋਰ ਲੋਕ ਪਾਪ ਕਰ ਕੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਜਾਂ। ਇੰਝ ਸੋਚ ਕੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਨਿਕਰਿਆਂ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਭੇਜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਕਿਂ ਨ ਭਵਤੀ ਪ੍ਰਕਰੋਤਿ ਭਸ੍ਮ ਸਰ੍ਵਾਸੁਰਾਨਰਿषੁ ਯਤ੍ਪ੍ਰਹਿਣੋषਿ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਮ੍ । ਲੋਕਾਨ੍ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤੁ ਰਿਪਵੋ ऽਪਿ ਹਿ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਪੂਤਾ ਇਤ੍ਥਂ ਮਤਿਰ੍ਭਵਤਿ ਤੇष੍ਵਪਿ ਤੇ ऽਤਿਸਾਧ੍ਵੀ
ਤੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਰਾਖ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਦਿੰਦੀ? ਪਰ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਵੈਰੀ ਵੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਸਕਣ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤੇਰੀ ਸੋਚ ਬਹੁਤ ਉੱਚੀ ਤੇ ਭਲੀ ਹੈ।
ਖਡ੍ਗਪ੍ਰਭਾਨਿਕਰਵਿਸ੍ਫੁਰਣੈਸ੍ਤਥੋਗ੍ਰੈਃ ਸ਼ੂਲਾਗ੍ਰਕਾਨ੍ਤਿਨਿਵਹੇਨ ਦृਸ਼ੋ ऽਸੁਰਾਣਾਮ੍ । ਯਨ੍ਨਾਗਤਾ ਵਿਲਯਮਂਸ਼ੁਮਦਿਨ੍ਦੁਖਣ੍ਡ- ਯੋਗ੍ਯਾਨਨਂ ਤਵ ਵਿਲੋਕਯਤਾਂ ਤਦੇਤਤ੍
ਤੇਰੀ ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਭਾਲੇ ਦੀ ਤੀਖੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਚੰਦ-ਸੋਭਾ ਵਾਲੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਤੱਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕੀਆਂ ਤੇ ਮਿਟ ਗਈਆਂ।
ਦੁਰ੍ਵृਤ੍ਤਵृਤ੍ਤਸ਼ਮਨਂ ਤਵ ਦੇਵਿ ਸ਼ੀਲਂ ਰੂਪਂ ਤਥੈਤਦਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯਮਤੁਲ੍ਯਮਨ੍ਯੈਃ । ਵੀਰ੍ਯਂ ਚ ਹਨ੍ਤृ ਹृਤਦੇਵਪਰਾਕ੍ਰਮਾਣਾਂ ਵੈਰਿष੍ਵਪਿ ਪ੍ਰਕਟਿਤੈਵ ਦਯਾ ਤ੍ਵਯੇਤ੍ਥਮ੍
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੇਰੀ ਖਾਸੀਅਤ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਮੰਦ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਦੀ ਹੈਂ; ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਅਨੋਖਾ ਤੇ ਅਦੁੱਤੀ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਨਹੀਂ। ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਜੋ ਰੱਵਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਤੇਰੀ ਦਇਆ ਸਾਫ਼ ਦਿਸਦੀ ਹੈ।
ਕੇਨੋਪਮਾ ਭਵਤੁ ਤੇ ऽਸ੍ਯ ਪਰਾਕ੍ਰਮਸ੍ਯ ਰੂਪਂ ਚ ਸ਼ਤ੍ਰੁਭਯਕਾਰ੍ਯਤਿਹਾਰਿ ਕੁਤ੍ਰ । ਚਿਤ੍ਤੇ ਕृਪਾ ਸਮਰਨਿष੍ਠੁਰਤਾ ਚ ਦृष੍ਟਾ ਤ੍ਵਯ੍ਯੇਵ ਦੇਵਿ ਵਰਦੇ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯੇ ऽਪਿ
ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ। ਤੇਰਾ ਰੂਪ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿੱਥੇ ਹੋਰ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਿਲ ਦੀ ਦਇਆ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਤੀਖੀਤਾ ਸਿਰਫ਼ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮੇਤਦਖਿਲਂ ਰਿਪੁਨਾਸ਼ਨੇਨ ਤ੍ਰਾਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸਮਰਮੂਰ੍ਧਨਿ ਤੇ ऽਪਿ ਹਤ੍ਵਾ । ਨੀਤਾ ਦਿਵਂ ਰਿਪੁਗਣਾ ਭਯਮਪ੍ਯਪਾਸ੍ਤਮ੍ ਅਸ੍ਮਾਕਮੁਨ੍ਮਦਸੁਰਾਰਿਭਵਂ ਨਮਸ੍ਤੇ
ਤੂੰ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਪੂਰੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੈਰੀ-ਨਾਸ ਕਰਕੇ ਬਚਾਇਆ ਹੈ। ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਹਠ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸਾਡਾ ਡਰ ਵੀ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਸ਼ੂਲੇਨ ਪਾਹਿ ਨੋ ਦੇਵਿ ਪਾਹਿ ਖਡ੍ਗੇਨ ਚਾਮ੍ਬਿਕੇ । ਘਣ੍ਟਾਸ੍ਵਨੇਨ ਨਃ ਪਾਹਿ ਚਾਪਜ੍ਯਾਨਿਃ ਸ੍ਵਨੇਨ ਚ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਆਪਣੇ ਭਾਲੇ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਹੇ ਅੰਬਿਕਾ, ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਘੰਟੀ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੀਕੜੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਵੀ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਯਾਂ ਚ ਚਣ੍ਡਿਕੇ ਰਕ੍ਸ਼ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ । ਭ੍ਰਾਮਣੇਨਾਤ੍ਮਸ਼ੂਲਸ੍ਯ ਉਤ੍ਤਰਸ੍ਯਾਂ ਤਥੇਸ਼੍ਵਰਿ
ਹੇ ਚੰਡਿਕਾ, ਪੂਰਬ ਤੇ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਇਸ਼ਵਰੀ, ਆਪਣੇ ਭਾਲੇ ਦੀ ਘੁੰਮਣ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਸੌਮ੍ਯਾਨਿ ਯਾਨਿ ਰੂਪਾਣਿ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਵਿਚਰਨ੍ਤਿ ਤੇ । ਯਾਨਿ ਚਾਤ੍ਯਰ੍ਥਘੋਰਾਣਿ ਤੈ ਰਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਮਾਂਸ੍ਤਥਾ ਭੁਵਮ੍
ਤੇਰੇ ਜੋ ਮਿੱਠੇ ਰੂਪ ਹਨ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ ਵੀ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੇ।
ਖਡ੍ਗਸ਼ੂਲਗਦਾਦੀਨਿ ਯਾਨਿ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਤੇ ऽਮ੍ਬਿਕੇ । ਕਰਪਲ੍ਲਵਸਙ੍ਗੀਨਿ ਤੈਰਸ੍ਮਾਨ੍ ਰਕ੍ਸ਼ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਮਾਂ, ਤੇਰੇ ਹਥਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਤਲਵਾਰ, ਬਰਛੀ, ਗਦਾ ਆਦਿ ਹਥਿਆਰ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤਾ ਸੁਰੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਃ ਕੁਸੁਮੈਰ੍ਨਨ੍ਦਨੋਦ੍ਭਵੈਃ । ਅਰ੍ਚਿਤਾ ਜਗਤਾਂ ਧਾਤ੍ਰੀ ਤਥਾ ਗਨ੍ਧਾਨੁਲੇਪਨੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤੇ ਨੰਦਨ ਬਾਗ ਦੇ ਦਿਵਿਆ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਗਤ ਦੇ ਪਾਲਣਹਾਰ ਸੁਗੰਧੀ ਲੇਪ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਮਸ੍ਤੈਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ਧੂਪੈਸ੍ਤੁ ਧੂਪਿਤਾ । ਪ੍ਰਾਹ ਪ੍ਰਸਾਦਸੁਮੁਖੀ ਸਮਸ੍ਤਾਨ੍ ਪ੍ਰਣਤਾਨ੍ ਸੁਰਾਨ੍
ਸਭ ਦੇਵਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਦਿਵਿਆ ਧੂਪ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਸਾਰੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਵ੍ਰਿਯਤਾਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯਦਸ੍ਮਤ੍ਤੋ ऽਭਿਵਾਞ੍ਛਿਤਮ੍ । ਦਦਾਮ੍ਯਹਮਤਿਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਸ੍ਤਵੈਰੇਭਿਃ ਸੁਪੂਜਿਤਾ
ਸਭ ਦੇਵਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੱਸਣ। ਮੈਂ, ਤੇਰੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਤਿ-ਪਾਠਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਵਾਰ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ।
ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮਪਰਂ ਯਚ੍ਚ ਦੁष੍ਕਰਂ ਤਨ੍ਨ ਵਿਦ੍ਮਹੇ । ਇਤ੍ਯਾਕਰ੍ਣ੍ਯੇ ਵਚੋ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੂਚੁਸ੍ਤੇ ਦਿਵੌਕਸਃ
ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਹੋਰ ਕੋਈ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੈ ਜਾਂ ਕੋਈ ਔਖਾ ਕੰਮ ਬਾਕੀ ਹੈ। ਐਸਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਕਾਸ਼ਵਾਸੀ ਦੇਵਤੇ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਭਗਵਤ੍ਯਾ ਕृਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨ ਕਿਞ੍ਚਿਦਵਸ਼ਿष੍ਯਤੇ । ਯਦਯਂ ਨਿਹਤਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰਸ੍ਮਾਕਂ ਮਹਿषਾਸੁਰਃ
ਭਗਵਤੀ ਨੇ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਹੁਣ ਕੁਝ ਵੀ ਬਾਕੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡਾ ਵੈਰੀ ਮਹਿਸਾਸੁਰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯਦਿ ਚਾਪਿ ਵਰੋ ਦੇਯਸ੍ਤ੍ਵਯਾਸ੍ਮਾਕਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਿ । ਸਂਸ੍ਮृਤਾ ਸਂਸ੍ਮृਤਾ ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਹਿਂਸੇਥਾਃ ਪਰਮਾਪਦਃ
ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ, ਤਾਂ ਇਹ ਹੋਵੇ ਕਿ ਜਦੋਂ ਵੀ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਯਾਦ ਕਰੀਏ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਓ।
ਯਸ਼੍ਚ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਸ੍ਤਵੈਰੇਭਿਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸ੍ਤੋष੍ਯਤ੍ਯਮਲਾਨਨੇ । ਤਸ੍ਯ ਵਿਤ੍ਤਰ੍ਧਿਵਿਭਵੈਰ੍ਧਨਦਾਰਾਦਿਸਮ੍ਪਦਾਮ੍ । ਵृਦ੍ਧਯੇ ऽਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਤ੍ਵਂ ਭਵੇਥਾਃ ਸਰ੍ਵਦਾਮ੍ਬਿਕੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤੇਰੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਸਤਿ ਕਰੇ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਮਾਤਾ, ਤੂੰ ਸਦਾ ਉਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਦੌਲਤ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਧਨ, ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੀਆਂ ਨੇਮਤਾਂ ਵਧਾਏ।
ਇਤਿ ਪ੍ਰਸਾਦਿਤਾ ਦੇਵੈਰ੍ਜਗਤੋਰ੍ऽਥੇ ਤਥਾऽਤ੍ਮਨਃ । ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭਦ੍ਰਕਾਲੀ ਬਭੂਵਾਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤਾ ਨृਪ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਜਗਤ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਕੇ, ਭਦਰਕਾਲੀ ਨੇ 'ਤਾਂ ਹੋਵੇ' ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਇਤ੍ਯੇਤਤ੍ਕਥਿਤਂ ਭੂਪ ਸਮ੍ਭੂਤਾ ਸਾ ਯਥਾ ਪੁਰਾ । ਦੇਵੀ ਦੇਵਸ਼ਰੀਰੇਭ੍ਯੋ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਹਿਤੈषਿਣੀ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ, ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਦੇਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੋਈ ਉਪਜੀ ਸੀ।
ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਗੌਰੀਦੇਹਾਤ੍ ਸਾ ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਾ ਯਥਾਭਵਤ੍ । ਵਧਾਯ ਦੁष੍ਟਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਤਥਾ ਸ਼ੁਮ੍ਭਨਿਸ਼ੁਮ੍ਭਯੋਃ
ਫਿਰ, ਗੌਰੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਉਹ ਦੁਸ਼ਟ ਦੈਤਿਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ੁੰਭ-ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਉਪਜੀ ਸੀ, ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ।
ਰਕ੍ਸ਼ਣਾਯ ਚ ਲੋਕਾਨਾਂ ਦੇਵਾਨਾਮੁਪਕਾਰਿਣੀ । ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਮਯਾऽਖ੍ਯਾਤਂ ਯਥਾਵਤ੍ਕਥਯਾਮਿ ਤੇ
ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਾਸਤੇ, ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਜਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਠੀਕ ਠੀਕ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਪੁਰਾ ਸ਼ੁਮ੍ਭਨਿਸ਼ੁਮ੍ਭਾਭ੍ਯਾਮਸੁਰਾਭ੍ਯਾਂ ਸ਼ਚੀਪਤੇਃ । ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਯਜ੍ਞਭਾਗਾਸ਼੍ਚ ਹृਤਾ ਮਦਬਲਾਸ਼੍ਰਯਾਤ੍
ਪਹਿਲਾਂ, ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਸਹਾਰੇ, ਸ਼ੁੰਭ ਤੇ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਨਾਮ ਦੇ ਦੋ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰ — ਜੋ ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਪਤੀ ਹਨ — ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਅਤੇ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਛੀਨ ਲਏ ਸਨ।