ਤੁष੍ਟੁਵੁਸ੍ਤਾਂ ਸੁਰਾ ਦੇਵੀਂ ਸਹ ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ । ਜਗੁਰ੍ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਪਤਯੋ ਨਨृਤੁਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰੋਗਣਾਃ
ਦੇਵਤੇ, ਦਿਵ੍ਯ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ; ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਗਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੱਚਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਤਤਃ ਸੁਰਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵ੍ਯਾ ਹਨ੍ਦ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਃ । ਸ੍ਤੁਤਿਮਾਰੇਭਿਰੇ ਕਰ੍ਤੁਂ ਨਿਹਤੇ ਮਹਿषਾਸੁਰੇ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿਚ, ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਸ਼ਕ੍ਰਾਦਯਃ ਸੁਰਗਣਾ ਨਿਹਤੇ ऽਤਿਵੀਰ੍ਯੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਿ ਸੁਰਾਰਿਬਲੇ ਚ ਦੇਵ੍ਯਾ । ਤਾਂ ਤੁष੍ਟੁਬੁਃ ਪ੍ਰਣਤਿਨਮ੍ਰਸ਼ਿਰੋਧਰਾਂਸਾ ਵਾਗ੍ਭਿਃ ਪ੍ਰਹਰ੍षਪੁਲਕੋਦ੍ਗਮਚਾਰੁਦੇਹਾਃ
ਜਦੋਂ ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਮੰਦਬੁਧੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਪਦੇ ਹੋਏ, ਮਿੱਠੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਦੇਵ੍ਯਾ ਯਯਾ ਤਤਮਿਦਂ ਜਗਦਾਤ੍ਮਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨਿਃ ਸ਼ੇषਦੇਵਗਣਸ਼ਕ੍ਤਿਸਮੂਹਮੂਰ੍ਤ੍ਯਾ । ਤਾਮਮ੍ਬਿਕਾਮਖਿਲਦੇਵਮਰ੍षਿਪੂਜ੍ਯਾਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨਤਾਃ ਸ੍ਮ ਵਿਦਧਾਤੁ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਸਾ ਨਃ
ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਅੰਬਿਕਾ ਨੂੰ ਭਾਵ ਨਾਲ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ—ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰੇ।
ਯਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਭਾਵਮਤੁਲਂ ਭਗਵਾਨਨਨ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਹਰਸ਼੍ਚ ਨਹਿ ਵਕ੍ਤੁਮਲਂ ਬਲਂ ਚ । ਸਾ ਚਣ੍ਡਿਕਾਖਿਲਜਗਤ੍ਪਰਿਪਾਲਨਾਯ ਨਾਸ਼ਾਯ ਚਾਸ਼ੁਭਯਸ੍ਯ ਮਤਿਂ ਕਰੋਤੁ
ਜਿਸ ਦੀ ਅਦੁੱਤੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਬਿਆਨ ਨਾ ਅੰਤਹੀਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਨਾ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਨਾ ਸ਼ਿਵ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਚੰਡਿਕਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਮੰਦ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਮੱਤ ਨੂੰ ਸਹੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇਵੇ।
ਯਾ ਸ਼੍ਰੀਃ ਸ੍ਵਯਂ ਸੁਕृਤਿਨਾਂ ਭਵਨੇष੍ਵਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਪਾਪਾਤ੍ਮਨਾਂ ਕृਤਧਿਯਾਂ ਹृਦਯੇषੁ ਬੁਦ੍ਧਿਃ । ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਂ ਸਤਾਂ ਕੁਲਜਨਪ੍ਰਭਵਸ੍ਯ ਲਜ੍ਜਾ ਤਾਂ ਤ੍ਵਾਂ ਨਤਾਃ ਸ੍ਮ ਪਰਿਪਾਲਯ ਦੇਵਿ ਵਿਸ਼੍ਵਮ੍
ਜੋ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਹੈ, ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਕਿਸਮਤੀ, ਸਮਝਦਾਰਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਬੁਧੀ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਭਰੋਸਾ, ਤੇ ਉੱਚ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾਜ ਹੈ—ਮਾਂ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਕਿਂ ਵਰ੍ਣਯਾਮ ਤਵ ਰੂਪਮਚਿਨ੍ਤ੍ਯਮੇਤਤ੍ ਕਿਂ ਚਾਤਿਵੀਰ੍ਯਮਸੁਰਕ੍ਸ਼ਯਕਾਰਿ ਭੂਰਿ । ਕਿਂ ਚਾਹਵੇषੁ ਚਰਿਤਾਨਿ ਤਵਾਦ੍ਭੁਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਦੇਵ੍ਯਸੁਰਦੇਵਗਣਾਦਿਕੇषੁ
ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਅਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਵਰਨਣ ਕਰੀਏ, ਜੋ ਸੋਚ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ? ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਜੋ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਕਿਵੇਂ ਦੱਸੀਏ? ਤੇਰੇ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜੋਕੇ ਕੰਮ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਬਿਆਨ ਕਰੀਏ?
ਹੇਤੁਃ ਸਮਸ੍ਤਜਗਤਾਂ ਤ੍ਰਿਗੁਣਾਪਿ ਦੋषੈਰ੍ ਨ ਜ੍ਞਾਯਸੇ ਹਰਿਹਰਾਦਿਭਿਰਪ੍ਯਪਾਰਾ । ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਰਯਾਖਿਲਮਿਦਂ ਜਗਦਂਸ਼ਭੂਤਮ੍ ਅਵ੍ਯਾਕृਤਾ ਹਿ ਪਰਮਾ ਪ੍ਰਕृਤਿਸ੍ਤ੍ਵਮਾਦ੍ਯਾ
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜਗਤਾਂ ਦੀ ਕਾਰਨ ਹੈਂ, ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਅਸੀਮ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸਭ ਦੀ ਆਸਰਾ ਹੈਂ; ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਤੇਰਾ ਇਕ ਹਿੱਸਾ ਹੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਹੀ ਅਸਲੀ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼, ਆਦਿ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੈਂ।
ਯਸ੍ਯਾਃ ਸਮਸ੍ਤਸੁਰਤਾ ਸਮੁਦੀਰਣੇਨ ਤृਪ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਿਯਾਤਿ ਸਕਲੇषੁ ਮਖੇषੁ ਦੇਵਿ । ਸ੍ਵਾਹਾਸਿ ਵੈ ਪਿਤृਗਣਸ੍ਯ ਚ ਤृਪ੍ਤਿਹੇਤੁਰ੍ ਉਚ੍ਚਾਰ੍ਯਸੇ ਤ੍ਵਮਤ ਏਵ ਜਨੈਃ ਸ੍ਵਧਾ ਚ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਿਸਦੀ ਉਚਾਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਹਰ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਹੀ 'ਸਵਾਹਾ' ਹੋ, ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਦਾ ਕਾਰਣ ਹੈ, ਤੇ ਲੋਕ ਤੁਹਾਨੂੰ 'ਸਵਧਾ' ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਕਾਰਦੇ ਹਨ।
ਯਾ ਮੁਕ੍ਤਿਹੇਤੁਰਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯਮਹਾਵ੍ਰਤਾ ਤ੍ਵਮ੍ ਅਭ੍ਯਸ੍ਯਸੇ ਸੁਨਿਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਤਤ੍ਤ੍ਵਸਾਰੈਃ । ਮੋਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਿਭਿਰ੍ਮੁਨਿਭਿਰਸ੍ਤਸਮਸ੍ਤਦੋषੈਰ੍ ਵਿਦ੍ਯਾਸਿ ਸਾ ਭਗਵਤੀ ਪਰਮਾ ਹਿ ਦੇਵਿ
ਤੁਸੀਂ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੋ, ਜਿਸਦੀ ਮਹਾਨ ਤੇ ਅਗੋਚਰ ਵ੍ਰਤਾਂ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਨਿਰਮਲ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਅਭਿਆਸ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਉਹ ਸਰਵੋਚ ਵਿਦਿਆ ਹੋ, ਹੇ ਭਗਵਤੀ ਦੇਵੀ।
ਸ਼ਬ੍ਦਾਤ੍ਮਿਕਾ ਸੁਵਿਮਲਰ੍ਗ੍ਯਜੁषਾਂ ਨਿਧਾਨਮ੍ ਉਦ੍ਗੀਥਰਮ੍ਯਪਦਪਾਠਵਤਾਂ ਚ ਸਾਮ੍ਨਾਮ੍ । ਦੇਵੀ ਤ੍ਰਯੀ ਭਗਵਤੀ ਭਵਭਾਵਨਾਯ ਵਾਰ੍ਤਾ ਚ ਸਰ੍ਵਜਗਤਾਂ ਪਰਮਾਰ੍ਤਿਹਨ੍ਤ੍ਰੀ
ਤੁਸੀਂ ਧੁਨੀ ਦੀ ਮੂਲ ਹੋ, ਪਵਿੱਤਰ ਹਵਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਨਿਰਮਲ ਥਾਂ ਹੋ, ਤੇ ਜੋ ਸਾਮ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਮਧੁਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੋ; ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਰੂਪ ਹੋ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸਭ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੋ।
ਮੇਧਾਸਿ ਦੇਵਿ ਵਿਦਿਤਾਖਿਲਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਸਾਰਾ ਦੁਰ੍ਗਾਸਿ ਦੁਰ੍ਗਭਵਸਾਗਰਨੌਰਸਙ੍ਗਾ । ਸ਼੍ਰੀਃ ਕੈਟਭਾਰਿਹृਦਯੈਕਕृਤਾਧਿਵਾਸਾ ਗੌਰੀ ਤ੍ਵਮੇਵ ਸ਼ਸ਼ਿਮੌਲਿਕृਤਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਧਾ ਹੋ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਸਾਰ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ 'ਦੁਰਗਾ' ਹੋ, ਜੋ ਜੀਵਨ ਦੇ ਦੁਖੀ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਣ ਵਾਲੀ ਨੌਕਾ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ 'ਸ਼੍ਰੀ' ਹੋ, ਜੋ ਕੇਟਭ ਦੇ ਵਧਾਰੂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੋ; ਤੇ ਤੁਸੀਂ 'ਗੌਰੀ' ਹੋ, ਜੋ ਚੰਦ-ਧਾਰੀ ਨੇ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਈषਤ੍ਸਹਾਸਮਮਲਂ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਚਨ੍ਦ੍ਰ- ਬਿਮ੍ਬਾਨੁਕਾਰਿ ਕਨਕੋਤ੍ਤਮਕਾਨ੍ਤਿਕਾਨ੍ਤਮ੍ । ਅਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਂ ਪ੍ਰਹृਤਮਾਤ੍ਤਰੁषਾ ਤਥਾਪਿ ਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਸਹਸਾ ਮਹਿषਾਸੁਰੇਣ
ਜਦੋਂ ਮਹਿਸਾਸੁਰ ਨੇ ਤੁਹਾਡਾ ਚਿਹਰਾ ਅਚਾਨਕ ਦੇਖਿਆ—ਹਲਕਾ ਮੁਸਕਾਨ, ਪਵਿੱਤਰ, ਪੂਰੇ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਅਜੋਕੇ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ—
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਦੇਵਿ ਕੁਪਿਤਂ ਭ੍ਰੁਕੁਟੀਕਰਾਲਮ੍ ਉਦ੍ਯਚ੍ਛਸ਼ਾਙ੍ਕਸਦृਸ਼ਚ੍ਛਵਿ ਯਨ੍ਨ ਸਦ੍ਯਃ । ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਮੁਮੋਚ ਮਹੀषਸ੍ਤਦਤੀਵ ਚਿਤ੍ਰਂ ਕੈਰ੍ਜੋਵ੍ਯਤੇ ਹਿ ਕੁਪਿਤਾਨ੍ਤਕਦਰ੍ਸ਼ਨੇਨ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਦੋਂ ਮਹਿਸਾਸੁਰ ਨੇ ਤੁਹਾਡਾ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਚਿਹਰਾ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਭੰਵਾਂ ਚੜ੍ਹੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਤੇ ਉਗਦੇ ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਇਹ ਵਾਕਈ ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਨਹੀਂ ਛੱਡੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀ ਮੌਤ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਕੌਣ ਸਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਸੀਦ ਪਰਮਾ ਭਵਤੀ ਭਵਾਯ ਸਦ੍ਯੋ ਵਿਨਾਸ਼ਯਸਿ ਕੋਪਵਤੀ ਕੁਲਾਨਿ । ਵਿਜ੍ਞਾਤਮੇਤਦਧੁਨੈਵ ਯਦਸ੍ਤਮੇਤਨ੍ ਨੀਤਂ ਬਲਂ ਸੁਵਿਪੁਲਂ ਮਹਿषਾਸੁਰਸ੍ਯ
ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਦੇਵੀ, ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ! ਤੁਸੀਂ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਹੁਣ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਮਹਿਸਾਸੁਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਖਤਮ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਤੇ ਸਂਮਤਾ ਜਨਪਦੇषੁ ਧਨਾਨਿ ਤੇषਾਂ ਤੇषਾਂ ਯਸ਼ਾਂਸਿ ਨ ਚ ਸੀਦਤਿ ਧਰ੍ਮਵਰ੍ਗਃ । ਧਨ੍ਯਾਸ੍ਤ ਏਵ ਨਿਭृਤਾਤ੍ਮਜਭृਤ੍ਯਦਾਰਾ ਯੇषਾਂ ਸਦਾਭ੍ਯੁਦਯਦਾ ਭਵਤੀ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਲੋਕ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧਰਮ ਦੀ ਰਾਹ ਸਦਾ ਠੀਕ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹੀ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ, ਨੌਕਰ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।
ਧਰ੍ਮ੍ਯਾਣਿ ਦੇਵਿ ਸਕਲਾਨਿ ਸਦੈਵ ਕਰ੍ਮਾਣ੍ਯ੍ ਅਤ੍ਯਾਦृਤਃ ਪ੍ਰਤਿਦਿਨਂ ਸੁਕृਤੀ ਕਰੋਤਿ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਚ ਤਤੋ ਭਵਤੀਪ੍ਰਸਾਦਾਲ੍ ਲੋਕਤ੍ਰਯੇ ऽਪਿ ਫਲਦਾ ਨਨੁ ਦੇਵਿ ਤੇਨ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਨੇਕ ਆਦਮੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ।
ਦੁਰ੍ਗੇ ਸ੍ਮृਤਾ ਹਰਸਿ ਭੀਤਿਮਸ਼ੇषਜਨ੍ਤੋਃ ਸ੍ਵਸ੍ਥੈਃ ਸ੍ਮृਤਾ ਮਤਿਮਤੀਵ ਸ਼ੁਭਾਂ ਦਦਾਸਿ । ਦਾਰਿਦ੍ਰਯਦੁਃ ਖਭਯਹਾਰਿਣਿ ਕਾ ਤ੍ਵਦਨ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵੋਪਕਾਰਕਰਣਾਯ ਸਦਾਰ੍ऽऽਦ੍ਰਚਿਤ੍ਤਾ
ਹੇ ਦੁਰਗਾ, ਜਦੋਂ ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਸਿਹਤਮੰਦ ਲੋਕ ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਸੁਭਾਗ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਗਰੀਬੀ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਤੇਰੇ ਵਰਗੀ ਦਯਾਲੂ ਤੇ ਸਦਾ ਮਦਦ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੈ?
ਏਭਿਰ੍ਹਤੈਰ੍ਜਗਦੁਪੈਤਿ ਸੁਖਂ ਤਥੈਤੇ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੁ ਨਾਮ ਨਰਕਾਯ ਚਿਰਾਯ ਪਾਪਮ੍ । ਸਂਗ੍ਰਾਮਮृਤ੍ਯੁਮਧਿਗਮ੍ਯ ਦਿਵਂ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤੁ ਮਤ੍ਵੇਤਿ ਨੂਨਮਹਿਤਾਨ੍ ਵਿਨਿਹਂਸਿ ਦੇਵਿ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਹੋਰ ਲੋਕ ਪਾਪ ਕਰ ਕੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਜਾਂ। ਇੰਝ ਸੋਚ ਕੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਨਿਕਰਿਆਂ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਭੇਜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਕਿਂ ਨ ਭਵਤੀ ਪ੍ਰਕਰੋਤਿ ਭਸ੍ਮ ਸਰ੍ਵਾਸੁਰਾਨਰਿषੁ ਯਤ੍ਪ੍ਰਹਿਣੋषਿ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਮ੍ । ਲੋਕਾਨ੍ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤੁ ਰਿਪਵੋ ऽਪਿ ਹਿ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਪੂਤਾ ਇਤ੍ਥਂ ਮਤਿਰ੍ਭਵਤਿ ਤੇष੍ਵਪਿ ਤੇ ऽਤਿਸਾਧ੍ਵੀ
ਤੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਰਾਖ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਦਿੰਦੀ? ਪਰ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਵੈਰੀ ਵੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਸਕਣ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤੇਰੀ ਸੋਚ ਬਹੁਤ ਉੱਚੀ ਤੇ ਭਲੀ ਹੈ।
ਖਡ੍ਗਪ੍ਰਭਾਨਿਕਰਵਿਸ੍ਫੁਰਣੈਸ੍ਤਥੋਗ੍ਰੈਃ ਸ਼ੂਲਾਗ੍ਰਕਾਨ੍ਤਿਨਿਵਹੇਨ ਦृਸ਼ੋ ऽਸੁਰਾਣਾਮ੍ । ਯਨ੍ਨਾਗਤਾ ਵਿਲਯਮਂਸ਼ੁਮਦਿਨ੍ਦੁਖਣ੍ਡ- ਯੋਗ੍ਯਾਨਨਂ ਤਵ ਵਿਲੋਕਯਤਾਂ ਤਦੇਤਤ੍
ਤੇਰੀ ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਭਾਲੇ ਦੀ ਤੀਖੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਚੰਦ-ਸੋਭਾ ਵਾਲੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਤੱਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕੀਆਂ ਤੇ ਮਿਟ ਗਈਆਂ।
ਦੁਰ੍ਵृਤ੍ਤਵृਤ੍ਤਸ਼ਮਨਂ ਤਵ ਦੇਵਿ ਸ਼ੀਲਂ ਰੂਪਂ ਤਥੈਤਦਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯਮਤੁਲ੍ਯਮਨ੍ਯੈਃ । ਵੀਰ੍ਯਂ ਚ ਹਨ੍ਤृ ਹृਤਦੇਵਪਰਾਕ੍ਰਮਾਣਾਂ ਵੈਰਿष੍ਵਪਿ ਪ੍ਰਕਟਿਤੈਵ ਦਯਾ ਤ੍ਵਯੇਤ੍ਥਮ੍
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੇਰੀ ਖਾਸੀਅਤ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਮੰਦ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਦੀ ਹੈਂ; ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਅਨੋਖਾ ਤੇ ਅਦੁੱਤੀ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਨਹੀਂ। ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਜੋ ਰੱਵਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਤੇਰੀ ਦਇਆ ਸਾਫ਼ ਦਿਸਦੀ ਹੈ।
ਕੇਨੋਪਮਾ ਭਵਤੁ ਤੇ ऽਸ੍ਯ ਪਰਾਕ੍ਰਮਸ੍ਯ ਰੂਪਂ ਚ ਸ਼ਤ੍ਰੁਭਯਕਾਰ੍ਯਤਿਹਾਰਿ ਕੁਤ੍ਰ । ਚਿਤ੍ਤੇ ਕृਪਾ ਸਮਰਨਿष੍ਠੁਰਤਾ ਚ ਦृष੍ਟਾ ਤ੍ਵਯ੍ਯੇਵ ਦੇਵਿ ਵਰਦੇ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯੇ ऽਪਿ
ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ। ਤੇਰਾ ਰੂਪ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿੱਥੇ ਹੋਰ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਿਲ ਦੀ ਦਇਆ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਤੀਖੀਤਾ ਸਿਰਫ਼ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮੇਤਦਖਿਲਂ ਰਿਪੁਨਾਸ਼ਨੇਨ ਤ੍ਰਾਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸਮਰਮੂਰ੍ਧਨਿ ਤੇ ऽਪਿ ਹਤ੍ਵਾ । ਨੀਤਾ ਦਿਵਂ ਰਿਪੁਗਣਾ ਭਯਮਪ੍ਯਪਾਸ੍ਤਮ੍ ਅਸ੍ਮਾਕਮੁਨ੍ਮਦਸੁਰਾਰਿਭਵਂ ਨਮਸ੍ਤੇ
ਤੂੰ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਪੂਰੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੈਰੀ-ਨਾਸ ਕਰਕੇ ਬਚਾਇਆ ਹੈ। ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਹਠ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸਾਡਾ ਡਰ ਵੀ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਸ਼ੂਲੇਨ ਪਾਹਿ ਨੋ ਦੇਵਿ ਪਾਹਿ ਖਡ੍ਗੇਨ ਚਾਮ੍ਬਿਕੇ । ਘਣ੍ਟਾਸ੍ਵਨੇਨ ਨਃ ਪਾਹਿ ਚਾਪਜ੍ਯਾਨਿਃ ਸ੍ਵਨੇਨ ਚ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਆਪਣੇ ਭਾਲੇ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਹੇ ਅੰਬਿਕਾ, ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਘੰਟੀ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੀਕੜੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਵੀ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਯਾਂ ਚ ਚਣ੍ਡਿਕੇ ਰਕ੍ਸ਼ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ । ਭ੍ਰਾਮਣੇਨਾਤ੍ਮਸ਼ੂਲਸ੍ਯ ਉਤ੍ਤਰਸ੍ਯਾਂ ਤਥੇਸ਼੍ਵਰਿ
ਹੇ ਚੰਡਿਕਾ, ਪੂਰਬ ਤੇ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਇਸ਼ਵਰੀ, ਆਪਣੇ ਭਾਲੇ ਦੀ ਘੁੰਮਣ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਸੌਮ੍ਯਾਨਿ ਯਾਨਿ ਰੂਪਾਣਿ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਵਿਚਰਨ੍ਤਿ ਤੇ । ਯਾਨਿ ਚਾਤ੍ਯਰ੍ਥਘੋਰਾਣਿ ਤੈ ਰਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਮਾਂਸ੍ਤਥਾ ਭੁਵਮ੍
ਤੇਰੇ ਜੋ ਮਿੱਠੇ ਰੂਪ ਹਨ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ ਵੀ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੇ।
ਖਡ੍ਗਸ਼ੂਲਗਦਾਦੀਨਿ ਯਾਨਿ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਤੇ ऽਮ੍ਬਿਕੇ । ਕਰਪਲ੍ਲਵਸਙ੍ਗੀਨਿ ਤੈਰਸ੍ਮਾਨ੍ ਰਕ੍ਸ਼ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਮਾਂ, ਤੇਰੇ ਹਥਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਤਲਵਾਰ, ਬਰਛੀ, ਗਦਾ ਆਦਿ ਹਥਿਆਰ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤਾ ਸੁਰੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਃ ਕੁਸੁਮੈਰ੍ਨਨ੍ਦਨੋਦ੍ਭਵੈਃ । ਅਰ੍ਚਿਤਾ ਜਗਤਾਂ ਧਾਤ੍ਰੀ ਤਥਾ ਗਨ੍ਧਾਨੁਲੇਪਨੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤੇ ਨੰਦਨ ਬਾਗ ਦੇ ਦਿਵਿਆ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਗਤ ਦੇ ਪਾਲਣਹਾਰ ਸੁਗੰਧੀ ਲੇਪ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਮਸ੍ਤੈਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ਧੂਪੈਸ੍ਤੁ ਧੂਪਿਤਾ । ਪ੍ਰਾਹ ਪ੍ਰਸਾਦਸੁਮੁਖੀ ਸਮਸ੍ਤਾਨ੍ ਪ੍ਰਣਤਾਨ੍ ਸੁਰਾਨ੍
ਸਭ ਦੇਵਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਦਿਵਿਆ ਧੂਪ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਸਾਰੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।