ਗਜਵਾਜਿਸਹਸ੍ਰੌਘੈਰਨੇਕੈਰੁਗ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨਃ । ਵृਤੋ ਰਥਾਨਾਂ ਕੋਟ੍ਯਾ ਚ ਯੁਦ੍ਧੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਯੁਧ੍ਯਤ
ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੇ ਦਿਸਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ ਲੜ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਬਿਡਾਲਾਕ੍ਸ਼ੋ ऽਯੁਤਾਨਾਞ੍ਚ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਦ੍ਭਿਰਥਾਯੁਤੈਃ । ਯੁਯੁਧੇ ਸਂਯੁਗੇ ਤਤ੍ਰ ਰਥਾਨਾਂ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ
ਬਿਡਾਲਾਖਸ਼ ਪਚਾਸ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥਾਂ ਅਤੇ ਪਚਾਸ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਉਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਲੜ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਵृਤਃ ਕਾਲੋ ਰਥਾਨਾਞ੍ਚ ਰਣੇ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤਾਯੁਤੈਃ । ਯੁਯੁਧੇ ਸਂਯੁਗੇ ਤਤ੍ਰ ਤਾਵਦ੍ਭਿਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ
ਕਾਲ ਪਚਾਸ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਉਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਲੜ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਅਨ੍ਯੇ ਚ ਤਤ੍ਰਾਯੁਤਸ਼ੋ ਰਥਨਾਗਹਯੈਰ੍ਵृਤਾਃ । ਯੁਯੁਧੁਃ ਸਂਯੁਗੇ ਦੇਵ੍ਯਾ ਸਹ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਸੁਰਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਹੋਰ ਮਹਾਂਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਵੀ, ਦਸ-ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਉਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ।
ਕੋਟਿਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਰਥਾਨਾਂ ਦਨ੍ਤਿਨਾਂ ਤਥਾ । ਹਯਾਨਾਞ੍ਚ ਵृਤੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਤਤ੍ਰਾਭੂਨ੍ਮਹਿषਾਸੁਰਃ
ਉਥੇ ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਕਰੋੜਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ ਜੰਗ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤੋਮਰੈਰ੍ਭਿਨ੍ਦਿਪਾਲੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਭਿਰ੍ਮੁਸਲੈਸ੍ਤਥਾ । ਯੁਯੁਧੁਃ ਸਂਯੁਗੇ ਦੇਵ੍ਯਾ ਖਡ੍ਗੈਃ ਪਰਸ਼ੁਪਟ੍ਟਿਸ਼ੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਭਾਲਾਂ, ਗਦਿਆਂ, ਜਵਲਿਨਾਂ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਕੁਹਾੜੀਆਂ ਤੇ ਪੱਟੀਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ।
ਕੇਚਿਚ੍ਚ ਚਿਕ੍ਸ਼ਿਪੁਃ ਸ਼ਕ੍ਤੀਃ ਕੇਚਿਤ੍ ਪਾਸ਼ਾਂਸ੍ਤਥਾਪਰੇ । ਦੇਵੀਂ ਖਡ੍ਗਪ੍ਰਹਾਰੈਸ੍ਤੁ ਤੇ ਤਾਂ ਹਨ੍ਤੁਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਮੁਃ
ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਬਰਛੇ ਸੁੱਟੇ, ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਫੰਦੇ ਪਾਏ, ਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਵਾਰਿਆ, ਉਸਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਸਾਪਿ ਦੇਵੀ ਤਤਸ੍ਤਾਨਿ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚਣ੍ਡਿਕਾ । ਲੀਲਯੈਵ ਪ੍ਰਚਿਚ੍ਛੇਦ ਨਿਜਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਵਰ੍षਿਣੀ
ਪਰ ਚੰਡਿਕਾ ਮਾਤਾ ਨੇ, ਬੜੀ ਆਸਾਨੀ ਤੇ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਧੀਆ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਕੇ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨਾਯਸ੍ਤਾਨਨਾ ਦੇਵੀ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਾ ਸੁਰਰ੍षਿਭਿਃ । ਮੁਮੋਚਾਸੁਰਦੇਹੇषੁ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਮਾਤਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸ਼ਾਂਤ ਸੀ ਤੇ ਜੋ ਥੱਕੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾ ਰਹੀ, ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਤੀਰ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸੋ ऽਪਿ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਧੁਤਸਟੋ ਦੇਵ੍ਯਾ ਵਾਹਨਕੇਸ਼ਰੀ । ਚਚਾਰਾਸੁਰਸੈਨ੍ਯੇषੁ ਵਨੇष੍ਵਿਵ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ
ਮਾਤਾ ਦਾ ਸਿੰਘ, ਜੋ ਉਸਦਾ ਵਾਹਨ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਜੂੜ ਹਿਲਾ ਕੇ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਗਿਆ।
ਨਿਸ਼੍ਵਸਾਨ੍ਮੁਮੁਚੇ ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਾ ਰਣੇ ऽਮ੍ਬਿਕਾ । ਤ ਏਵ ਸਦ੍ਯਃ ਸਮ੍ਭੂਤਾ ਗਣਾਃ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਜਦੋਂ ਅੰਬਿਕਾ ਮਾਤਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਲੜ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਸਾਹ ਲੈਣ ਨਾਲ, ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਜਨਮ ਲੈ ਲਏ।
ਯੁਯੁਧੁਸ੍ਤੇ ਪਰਸ਼ੁਭਿਰ੍ਭਿਨ੍ਦਿਪਾਲਾਸਿਪਟ੍ਟਿਸ਼ੈਃ । ਨਾਸ਼ਯਨ੍ਤੋ ऽਸੁਰਗਣਾਨ੍ ਦੇਵੀਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯੁਪਬृਂਹਿਤਾਃ
ਉਹ ਸਹਾਇਕ, ਕੁਹਾੜੀਆਂ, ਗਦਾ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਤੇ ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਹੋਏ, ਮਾਤਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਵਾਦਯਨ੍ਤ ਪਟਹਾਨ੍ ਗਣਾਃ ਸ਼ਙ੍ਖਾਂਸ੍ਤਥਾਪਰੇ । ਮृਦਙ੍ਗਾਂਸ਼੍ਚ ਤਥੈਵਾਨ੍ਯੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਯੁਦ੍ਧਮਹੋਤ੍ਸਵੇ
ਸੈਨਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਡੋਲ ਵੱਜਾਏ, ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਸਿੰਗ ਵੱਜਾਏ, ਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਵੱਜਾਏ, ਉਸ ਵੱਡੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ।
ਤਤੋ ਦੇਵੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲੇਨ ਗਦਯਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਵृष੍ਟਿਭਿਃ । ਸ਼ਡ੍ਗਾਦਿਭਿਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਨਿਜਘਾਨ ਮਹਾਸੁਰਾਨ੍
ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਗਦਾ, ਬਰਸਾਤੀ ਬਰਛੀਆਂ ਅਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਹੋਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਮਹਾਂ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।
ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਚੈਵਾਨ੍ਯਾਨ੍ ਘਣ੍ਟਾਸ੍ਵਨਵਿਮੋਹਿਤਾਨ੍ । ਅਸੁਰਾਨ੍ ਭੁਵਿ ਪਾਸ਼ੇਨ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਚਾਨ੍ਯਾਨਕਰ੍षਯਤ੍
ਉਹਨੇ ਹੋਰ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਘੰਟੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ ਸਨ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ; ਕੁਝ ਨੂੰ ਪਾਸ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਘਸੀਟਿਆ।
ਕੇਚਿਦ੍ ਦ੍ਵਿਧਾ ਕृਤਾਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਃ ਖਡ੍ਗਪਾਤੈਸ੍ਤਥਾਪਰੇ । ਵਿਪੋਥਿਤਾ ਨਿਪਾਤੇਨ ਗਦਯਾ ਭੁਵਿ ਸ਼ੇਰਤੇ
ਕੁਝ ਅਸੁਰ ਤੇਜ਼ ਤਲਵਾਰਾਂ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ 'ਚ ਵੰਡੀ ਗਏ, ਹੋਰ ਗਦਾ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਵੇਮੁਸ਼੍ਚ ਕੇਚਿਦ੍ਰੁਧਿਰਂ ਮੁਸਲੇ ਭृਸ਼ਂ ਹਤਾਃ । ਕੇਚਿਨ੍ਨਪਾਤਿਤਾ ਭੂਮੌ ਭਿਨ੍ਨਾਃ ਸ਼ੂਲੇਨ ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ
ਕੁਝ ਅਸੁਰ ਮਸਲੇ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਖੂਨ ਉਲਟੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ; ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਛਾਤੀ 'ਚ ਵੱਜਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਨਿਰਨ੍ਤਰਾਃ ਸ਼ਰੌਘੇਣ ਕृਤਾਃ ਕੇਚਿਦ੍ਰਣਾਜਿਰੇ । ਸ਼ੈਲਾਨੁਕਾਰਿਣਃ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ ਮੁਮੁਚੁਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਰ੍ਦਨਾਃ
ਕੁਝ ਅਸੁਰ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੇ ਛਿੜ ਗਏ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਛੱਡ ਗਏ।
ਕੇषਾਞ੍ਚਿਦ੍ਵਾਹਵਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨਾਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨਗ੍ਰੀਵਾਸ੍ਤਥਾਪਰੇ । ਸ਼ਿਰਾਂਸਿ ਪੇਤੁਰਨ੍ਯੇषਾਮਨ੍ਯੇ ਮਧ੍ਯੇ ਵਿਦਾਰਿਤਾਃ
ਕਈਆਂ ਦੇ ਹੱਥ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ, ਕੁਝ ਦੇ ਗਲ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਡ ਗਏ, ਤੇ ਕੁਝ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚੋਂ ਹੀ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਵਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਜਙ੍ਘਾਸ੍ਤ੍ਵਪਰੇ ਪੇਤੁਰੁਰ੍ਵ੍ਯਾਂ ਮਹਾਸੁਰਾਃ । ਏਕਬਾਹ੍ਵਕ੍ਸ਼ਿਚਰਣਾਃ ਕੇਚਿਦ੍ਦੇਵ੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਧਾ ਕृਤਾਃ
ਕਈ ਵੱਡੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਈਆਂ ਤੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਕੁਝ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਚ ਇਕੋ ਹੱਥ, ਛਾਤੀ ਜਾਂ ਲੱਤ ਰਹਿ ਗਈ, ਤੇ ਮਾਤਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ 'ਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।
ਛਿਨ੍ਨੇ ऽਪਿ ਚਾਨ੍ਯੇ ਸ਼ਿਰਸਿ ਪਤਿਤਾਃ ਪੁਨਰੁਤ੍ਥਿਤਾਃ । ਕਬਨ੍ਧਾ ਯੁਯੁਧੁਰ੍ਦੇਵ੍ਯਾ ਗृਹੀਤਪਰਮਾਯੁਧਾਃ
ਕਈਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਕੱਟ ਕੇ ਡਿੱਗ ਗਏ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਮੁੜ ਉੱਠ ਗਏ। ਉਹ ਸਿਰ-ਰਹਿਤ ਧੜ ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਥਿਆਰ ਫੜ ਕੇ ਮਾਤਾ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਨਨृਤੁਸ਼੍ਚਾਪਰੇ ਤਤ੍ਰ ਯੁਦ੍ਧੇ ਤੂਰ੍ਯਲਯਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ । ਕਬਨ੍ਧਾਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨਖਿਰਸਃ ਖਡ੍ਗ-ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯृष੍ਟਿਪਾਣਯਃ
ਉਸ ਜੰਗ 'ਚ ਹੋਰ ਅਸੁਰ ਤੂਰੀਆਂ ਦੀ ਧੁਨ 'ਤੇ ਨੱਚਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਸਿਰ-ਰਹਿਤ ਧੜ ਤਲਵਾਰਾਂ, ਭਾਲਿਆਂ ਤੇ ਬਾਣਾਂ ਫੜ ਕੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ 'ਚ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹੇ।
ਪਾਤਿਤੈ ਰਥਨਾਗਾਸ਼੍ਵੈਰਸੁਰੈਸ਼੍ਚ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ । ਅਗਮ੍ਯਾ ਸਾਭਵਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰਾਭੂਤ੍ ਸ ਮਹਾਰਣਃ
ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਹੋਈ, ਉਥੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗੇ ਰਥ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਉਥੇ ਜਾਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸ਼ੋਣਿਤੌਘਾ ਮਹਾਨਦ੍ਯਃ ਸਦ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿਸੁਸ੍ਤ੍ਰੁਵੁਃ । ਮਧ੍ਯੇ ਚਾਸੁਰਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵਾਰਣਾਸੁਰਵਾਜਿਨਾਮ੍
ਉਥੇ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿਚ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਲਹੂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਵਹੇ ਬਣ ਗਏ, ਜੋ ਤੁਰੰਤ ਵਹਿ ਪਏ।
ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਤਨ੍ਮਹਾਸੈਨ੍ਯਮਸੁਰਾਣਾਂ ਤਥਾਮ੍ਬਿਕਾ । ਨਿਨ੍ਯੇ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਥਾ ਵਹ੍ਨਿਸ੍ਤृਣਦਾਰੁਮਹਾਚਯਮ੍
ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਅੰਬਿਕਾ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਸੁੱਕੀ ਘਾਹ ਤੇ ਲੱਕੜ ਦੇ ਢੇਰ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸ ਚ ਸਿਂਹੋ ਮਹਾਨਾਦਮੁਤ੍ਸृਜਨ੍ ਧੁਤਕੇਸਰਃ । ਸ਼ਰੀਰੇਭ੍ਯੋ ऽਮਰਾਰੀਣਾਮਸੂਨਿਵ ਵਿਚਿਨ੍ਵਤਿ
ਸਿੰਘ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜੂੜ ਹਿਲਾ ਕੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਗਰਜ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਵਿਚੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਲੱਭਣ ਲੱਗਾ।
ਦੇਵ੍ਯਾ ਗਣੈਸ਼੍ਚ ਤੈਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕृਤਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਤਥਾਸੁਰੈਃ । ਯਥੈषਾਂ ਤੁਤੁषੁਰ੍ਦੇਵਾਃ ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਮੁਚੋ ਦਿਵਿ
ਉਥੇ ਦੇਵੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਐਸਾ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ ਕਿ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਨਿਹਨ੍ਯਮਾਨਂ ਤਤ੍ਸੈਨ੍ਯਮਵਲਾਕ੍ਯ ਮਹਾਸੁਰਃ । ਸੇਨਾਨੀਸ਼੍ਚਿਕ੍ਸ਼ੁਰਃ ਕੋਪਾਦ੍ਯਯੌ ਯੋਦ੍ਧੁਮਥਾਮ੍ਬਿਕਾਮ੍
ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮਰਦਾ ਵੇਖ ਕੇ ਮਹਾਂ ਅਸੁਰ ਸੈਨਾਪਤੀ ਚਿਕਸ਼ੁਰਾ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਅੰਬਿਕਾ ਨਾਲ ਲੜਨ ਆ ਗਿਆ।
ਸ ਦੇਵੀਂ ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਵਵਰ੍ष ਸਮਰੇ ऽਸੁਰਃ । ਯਥਾ ਮੇਰੁਗਿਰੇਃ ਸ਼ृਙ੍ਗਂ ਤੋਯਵਰ੍षੇਣ ਤੋਯਦਃ
ਉਸ ਅਸੁਰ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਵੀ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਯ ਚ੍ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਦੇਵੀ ਲੀਲਯੈਵ ਸ਼ਰੋਤ੍ਕਰਾਨ੍ । ਜਘਾਨ ਤੁਰਗਾਨ੍ ਬਾਣੈਰ੍ਯਨ੍ਤਾਰਂ ਚੈਵ ਵਾਜਿਨਾਮ੍
ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਘੋੜੇ ਤੇ ਰਥ ਦੇ ਚਲਾਕ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।