ਚੁਕ੍ਸ਼ੁਭੁਃ ਸਕਲਾ ਲੋਕਾਃ ਸਮੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਚਕਮ੍ਪਿਰੇ । ਚਚਾਲ ਵਸੁਧਾ ਚੇਲੁਃ ਸਕਲਾਸ਼੍ਚ ਮਹੀਧਰਾਃ
ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਹਿਲ ਗਏ, ਸਮੁੰਦਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗੇ। ਧਰਤੀ ਹਿਲੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਹਾੜ ਵੀ ਹਲਚਲ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।
ਜਯੇਤਿ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਮੁਦਾ ਤਾਮੂਚੁਃ ਸਿਂਹਵਾਹਿਨੀਮ੍ । ਤੁष੍ਟੁਵੁਰ੍ਮੁਨਯਸ਼੍ਚੈਨਾਂ ਭਕ੍ਤਿਨਮ੍ਰਾਤ੍ਮਮੂਰ੍ਤਯਃ
ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਿੰਘ ਤੇ ਸਵਾਰ ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ 'ਜੈ!' ਕਹਿ ਉਚਾਰਨ ਲੱਗੇ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਮਨ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਮਸ੍ਤਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ੁਬ੍ਧਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਮਰਾਰਯਃ । ਸਨ੍ਨਦ੍ਧਾਖਿਲਸੈਨ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਸਮੁਤ੍ਤਸ੍ਥੁਰੁਦਾਯੁਧਾਃ
ਜਦੋਂ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਫੌਜਾਂ ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ ਉੱਠ ਖੜੇ ਹੋਏ।
ਆਃ ਕਿਮੇਤਦਿਤਿ ਕ੍ਰੋਧਾਦਾਭਾष੍ਯ ਮਹਿषਾਸੁਰਃ । ਅਭ੍ਯਧਾਵਤ ਤਂ ਸ਼ਬ੍ਦਮਸ਼ੇषੈਰਸੁਰੈਰ੍ਵृਤਃ
ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਕੀ ਹੈ?' ਤੇ ਸਾਰੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਆਵਾਜ਼ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਿਆ।
ਸ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਤੋ ਦੇਵੀਂ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਲੋਕਤ੍ਰਯਾਂ ਤ੍ਵਿषਾ । ਪਾਦਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤ੍ਯਾ ਨਤਭੁਵਂ ਕਿਰੀਟੋਲ੍ਲਿਖਿਤਾਮ੍ਬਰਾਮ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਝਟਕੇ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਝੁਕ ਗਈ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮੋਹਰੂ ਕਿਰੀਟ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਛੂਹ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਕ੍ਸ਼ੋਭਿਤਾਸ਼ੇषਪਾਤਾਲਾਂ ਧਨੁਰ੍ਜ੍ਯਾਨਿਃ ਸ੍ਵਨੇਨ ਤਾਮ੍ । ਦਿਸ਼ੋ ਭੁਜਸਹਸ੍ਰੇਣ ਸਮਨ੍ਤਾਦ੍ ਵ੍ਯਾਪ੍ਯ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੀਵਰ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਾਤਾਲ ਹਿਲ ਗਏ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ ਚਾਰਾਂ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਕੇ ਖੜੀ ਸੀ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਵਵृਤੇ ਯੁਦ੍ਧਂ ਤਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਸੁਰਦ੍ਵਿषਾਮ੍ । ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਬਹੁਧਾ ਮੁਕ੍ਤੈਰਾਦੀਪਿਤਦਿਗਨ੍ਤਰਮ੍
ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਯੁੱਧ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਅਨੇਕਾਂ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਤੀਰ-ਧਨੁਸ਼ ਚਲਾਏ ਗਏ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਚਮਕ ਉਠੀਆਂ।
ਮਹਿषਾਸੁਰਸੇਨਾਨੀਸ਼੍ਚਿਕ੍ਸ਼ੁਰਾਖ੍ਯੋ ਮਹਾਸੁਰਃ । ਯੁਯੁਧੇ ਚਾਮਰਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚਤੁਰਙ੍ਗਬਲਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਮਹੀਸ਼ਾਸੁਰ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ, ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਚਿਕਸ਼ੁਰ, ਚਾਮਰ ਤੇ ਹੋਰ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਚਾਰਾਂ ਫੌਜਾਂ ਸਮੇਤ ਲੜਿਆ।
ਰਥਾਨਾਮਯੁਤੈਃ षਡ੍ਭਿਰੁਦਗ੍ਰਾਖ੍ਯੋ ਮਹਾਸੁਰਃ । ਅਯੁਧ੍ਯਤਾਯੁਤਾਨਾਞ੍ਚ ਸਹਸ੍ਰੇਣ ਮਹਾਹਨੁਃ
ਉਦਾਗ੍ਰਾ ਨਾਮਕ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਲੜਿਆ, ਤੇ ਮਹਾਹਨੁ ਨੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਜਥਿਆਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ।
ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਨਿਯੁਤੈਰਸਿਲੋਮਾ ਮਹਾਸੁਰਃ । ਅਯੁਤਾਨਾਂ ਸ਼ਤੈਃ षਡ੍ਭਿਰ੍ਵਾष੍ਕਲੋ ਯੁਯੁਧੇ ਰਣੇ
ਅਸੀਲੋਮਾ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਪੰਜ ਕਰੋੜ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ ਲੜਿਆ, ਤੇ ਵਾਸ਼ਕਲਾ ਨੇ ਛੇ ਲੱਖ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਜਥਿਆਂ ਨਾਲ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ।
ਗਜਵਾਜਿਸਹਸ੍ਰੌਘੈਰਨੇਕੈਰੁਗ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨਃ । ਵृਤੋ ਰਥਾਨਾਂ ਕੋਟ੍ਯਾ ਚ ਯੁਦ੍ਧੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਯੁਧ੍ਯਤ
ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੇ ਦਿਸਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ ਲੜ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਬਿਡਾਲਾਕ੍ਸ਼ੋ ऽਯੁਤਾਨਾਞ੍ਚ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਦ੍ਭਿਰਥਾਯੁਤੈਃ । ਯੁਯੁਧੇ ਸਂਯੁਗੇ ਤਤ੍ਰ ਰਥਾਨਾਂ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ
ਬਿਡਾਲਾਖਸ਼ ਪਚਾਸ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥਾਂ ਅਤੇ ਪਚਾਸ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਉਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਲੜ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਵृਤਃ ਕਾਲੋ ਰਥਾਨਾਞ੍ਚ ਰਣੇ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤਾਯੁਤੈਃ । ਯੁਯੁਧੇ ਸਂਯੁਗੇ ਤਤ੍ਰ ਤਾਵਦ੍ਭਿਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ
ਕਾਲ ਪਚਾਸ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਉਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਲੜ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਅਨ੍ਯੇ ਚ ਤਤ੍ਰਾਯੁਤਸ਼ੋ ਰਥਨਾਗਹਯੈਰ੍ਵृਤਾਃ । ਯੁਯੁਧੁਃ ਸਂਯੁਗੇ ਦੇਵ੍ਯਾ ਸਹ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਸੁਰਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਹੋਰ ਮਹਾਂਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਵੀ, ਦਸ-ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਉਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ।
ਕੋਟਿਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਰਥਾਨਾਂ ਦਨ੍ਤਿਨਾਂ ਤਥਾ । ਹਯਾਨਾਞ੍ਚ ਵृਤੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਤਤ੍ਰਾਭੂਨ੍ਮਹਿषਾਸੁਰਃ
ਉਥੇ ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਕਰੋੜਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ ਜੰਗ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤੋਮਰੈਰ੍ਭਿਨ੍ਦਿਪਾਲੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਭਿਰ੍ਮੁਸਲੈਸ੍ਤਥਾ । ਯੁਯੁਧੁਃ ਸਂਯੁਗੇ ਦੇਵ੍ਯਾ ਖਡ੍ਗੈਃ ਪਰਸ਼ੁਪਟ੍ਟਿਸ਼ੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਭਾਲਾਂ, ਗਦਿਆਂ, ਜਵਲਿਨਾਂ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਕੁਹਾੜੀਆਂ ਤੇ ਪੱਟੀਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ।
ਕੇਚਿਚ੍ਚ ਚਿਕ੍ਸ਼ਿਪੁਃ ਸ਼ਕ੍ਤੀਃ ਕੇਚਿਤ੍ ਪਾਸ਼ਾਂਸ੍ਤਥਾਪਰੇ । ਦੇਵੀਂ ਖਡ੍ਗਪ੍ਰਹਾਰੈਸ੍ਤੁ ਤੇ ਤਾਂ ਹਨ੍ਤੁਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਮੁਃ
ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਬਰਛੇ ਸੁੱਟੇ, ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਫੰਦੇ ਪਾਏ, ਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਵਾਰਿਆ, ਉਸਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਸਾਪਿ ਦੇਵੀ ਤਤਸ੍ਤਾਨਿ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚਣ੍ਡਿਕਾ । ਲੀਲਯੈਵ ਪ੍ਰਚਿਚ੍ਛੇਦ ਨਿਜਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਵਰ੍षਿਣੀ
ਪਰ ਚੰਡਿਕਾ ਮਾਤਾ ਨੇ, ਬੜੀ ਆਸਾਨੀ ਤੇ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਧੀਆ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਕੇ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨਾਯਸ੍ਤਾਨਨਾ ਦੇਵੀ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਾ ਸੁਰਰ੍षਿਭਿਃ । ਮੁਮੋਚਾਸੁਰਦੇਹੇषੁ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਮਾਤਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸ਼ਾਂਤ ਸੀ ਤੇ ਜੋ ਥੱਕੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾ ਰਹੀ, ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਤੀਰ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸੋ ऽਪਿ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਧੁਤਸਟੋ ਦੇਵ੍ਯਾ ਵਾਹਨਕੇਸ਼ਰੀ । ਚਚਾਰਾਸੁਰਸੈਨ੍ਯੇषੁ ਵਨੇष੍ਵਿਵ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ
ਮਾਤਾ ਦਾ ਸਿੰਘ, ਜੋ ਉਸਦਾ ਵਾਹਨ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਜੂੜ ਹਿਲਾ ਕੇ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਗਿਆ।
ਨਿਸ਼੍ਵਸਾਨ੍ਮੁਮੁਚੇ ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਾ ਰਣੇ ऽਮ੍ਬਿਕਾ । ਤ ਏਵ ਸਦ੍ਯਃ ਸਮ੍ਭੂਤਾ ਗਣਾਃ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਜਦੋਂ ਅੰਬਿਕਾ ਮਾਤਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਲੜ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਸਾਹ ਲੈਣ ਨਾਲ, ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਜਨਮ ਲੈ ਲਏ।
ਯੁਯੁਧੁਸ੍ਤੇ ਪਰਸ਼ੁਭਿਰ੍ਭਿਨ੍ਦਿਪਾਲਾਸਿਪਟ੍ਟਿਸ਼ੈਃ । ਨਾਸ਼ਯਨ੍ਤੋ ऽਸੁਰਗਣਾਨ੍ ਦੇਵੀਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯੁਪਬृਂਹਿਤਾਃ
ਉਹ ਸਹਾਇਕ, ਕੁਹਾੜੀਆਂ, ਗਦਾ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਤੇ ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਹੋਏ, ਮਾਤਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਵਾਦਯਨ੍ਤ ਪਟਹਾਨ੍ ਗਣਾਃ ਸ਼ਙ੍ਖਾਂਸ੍ਤਥਾਪਰੇ । ਮृਦਙ੍ਗਾਂਸ਼੍ਚ ਤਥੈਵਾਨ੍ਯੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਯੁਦ੍ਧਮਹੋਤ੍ਸਵੇ
ਸੈਨਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਡੋਲ ਵੱਜਾਏ, ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਸਿੰਗ ਵੱਜਾਏ, ਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਵੱਜਾਏ, ਉਸ ਵੱਡੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ।
ਤਤੋ ਦੇਵੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲੇਨ ਗਦਯਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਵृष੍ਟਿਭਿਃ । ਸ਼ਡ੍ਗਾਦਿਭਿਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਨਿਜਘਾਨ ਮਹਾਸੁਰਾਨ੍
ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਗਦਾ, ਬਰਸਾਤੀ ਬਰਛੀਆਂ ਅਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਹੋਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਮਹਾਂ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।
ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਚੈਵਾਨ੍ਯਾਨ੍ ਘਣ੍ਟਾਸ੍ਵਨਵਿਮੋਹਿਤਾਨ੍ । ਅਸੁਰਾਨ੍ ਭੁਵਿ ਪਾਸ਼ੇਨ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਚਾਨ੍ਯਾਨਕਰ੍षਯਤ੍
ਉਹਨੇ ਹੋਰ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਘੰਟੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ ਸਨ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ; ਕੁਝ ਨੂੰ ਪਾਸ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਘਸੀਟਿਆ।
ਕੇਚਿਦ੍ ਦ੍ਵਿਧਾ ਕृਤਾਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਃ ਖਡ੍ਗਪਾਤੈਸ੍ਤਥਾਪਰੇ । ਵਿਪੋਥਿਤਾ ਨਿਪਾਤੇਨ ਗਦਯਾ ਭੁਵਿ ਸ਼ੇਰਤੇ
ਕੁਝ ਅਸੁਰ ਤੇਜ਼ ਤਲਵਾਰਾਂ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ 'ਚ ਵੰਡੀ ਗਏ, ਹੋਰ ਗਦਾ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਵੇਮੁਸ਼੍ਚ ਕੇਚਿਦ੍ਰੁਧਿਰਂ ਮੁਸਲੇ ਭृਸ਼ਂ ਹਤਾਃ । ਕੇਚਿਨ੍ਨਪਾਤਿਤਾ ਭੂਮੌ ਭਿਨ੍ਨਾਃ ਸ਼ੂਲੇਨ ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ
ਕੁਝ ਅਸੁਰ ਮਸਲੇ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਖੂਨ ਉਲਟੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ; ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਛਾਤੀ 'ਚ ਵੱਜਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਨਿਰਨ੍ਤਰਾਃ ਸ਼ਰੌਘੇਣ ਕृਤਾਃ ਕੇਚਿਦ੍ਰਣਾਜਿਰੇ । ਸ਼ੈਲਾਨੁਕਾਰਿਣਃ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ ਮੁਮੁਚੁਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਰ੍ਦਨਾਃ
ਕੁਝ ਅਸੁਰ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੇ ਛਿੜ ਗਏ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਛੱਡ ਗਏ।
ਕੇषਾਞ੍ਚਿਦ੍ਵਾਹਵਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨਾਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨਗ੍ਰੀਵਾਸ੍ਤਥਾਪਰੇ । ਸ਼ਿਰਾਂਸਿ ਪੇਤੁਰਨ੍ਯੇषਾਮਨ੍ਯੇ ਮਧ੍ਯੇ ਵਿਦਾਰਿਤਾਃ
ਕਈਆਂ ਦੇ ਹੱਥ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ, ਕੁਝ ਦੇ ਗਲ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਡ ਗਏ, ਤੇ ਕੁਝ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚੋਂ ਹੀ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਵਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਜਙ੍ਘਾਸ੍ਤ੍ਵਪਰੇ ਪੇਤੁਰੁਰ੍ਵ੍ਯਾਂ ਮਹਾਸੁਰਾਃ । ਏਕਬਾਹ੍ਵਕ੍ਸ਼ਿਚਰਣਾਃ ਕੇਚਿਦ੍ਦੇਵ੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਧਾ ਕृਤਾਃ
ਕਈ ਵੱਡੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਈਆਂ ਤੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਕੁਝ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਚ ਇਕੋ ਹੱਥ, ਛਾਤੀ ਜਾਂ ਲੱਤ ਰਹਿ ਗਈ, ਤੇ ਮਾਤਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ 'ਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।