ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਉਰਜਾਵਾਂ ਅਤੇ ਚਮਕ ਤੋਂ ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਦੇਵੀ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੋਇਆ। ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਤੋਂ ਬਣਿਆ, ਉਸਦੇ ਘਣੇ ਵਾਲ ਯਮ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਚਮਕ ਤੋਂ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਉਰਜਾ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਦੋ ਸਤਨ ਅਤੇ ਮੱਧ-ਭਾਗ ਬਣੇ, ਵਾਰੁਣ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਤੋਂ ਉਸਦੇ ਪੱਟ ਅਤੇ ਹਿਪ ਬਣੇ। ਉਸਦੇ ਪੈਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਉਰਜਾ ਤੋਂ, ਉੰਗਲੀਆਂ ਵਸੂਆਂ ਤੋਂ, ਨੱਕ ਕੁਬੇਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਉੰਗਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਤੋਂ ਬਣੇ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀ ਚਮਕ ਤੋਂ ਉਸਦੇ ਦੰਦ, ਅੱਗ ਦੀ ਚਮਕ ਤੋਂ ਉਸਦੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਬਣੀਆਂ। ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਭੌਂਹ, ਹਵਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਕੰਨ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ੁਭ ਅੰਗ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਤੋਂ ਬਣੇ। ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਹ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਸਭ ਦੀਆਂ ਚਮਕਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਸੀ, ਦੇਖੀ, ਤਾਂ ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਦੀ ਪੀੜਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਆ ਗਈ। ਫਿਰ, ਹਰ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਆਪਣਾ-ਆਪਣਾ ਹਥਿਆਰ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ 'ਵਿਜੈ, ਵਿਜੈ!' ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕੀਤੀ। ਪਿਨਾਕਧਰ (ਸ਼ਿਵ) ਨੇ ਆਪਣਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਆਪਣਾ ਚਕ੍ਰ, ਵਾਰੁਣ ਨੇ ਸਾਂਖ, ਅਗਨੀ ਨੇ ਭਾਲਾ, ਮਰੁਤ ਨੇ ਧਨੁ ਅਤੇ ਤੀਰਾਂ ਭਰੀ ਤੂਣੀ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਵਜਰ ਅਤੇ ਐਰਾਵਤ ਹਾਥੀ ਦੀ ਘੰਟੀ, ਯਮ ਨੇ ਦੰਡ, ਵਾਰੁਣ ਨੇ ਫੰਨ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਮਾਲਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਮੰਡਲ, ਸੂਰਜ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਿਰਣਾਂ ਉਸਦੇ ਹਰ ਰੋਮ ਵਿੱਚ, ਕਾਲ ਨੇ ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਢਾਲ ਦਿੱਤੀ। ਦੁਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਰਮਲ ਮਾਲਾ, ਕਦੇ ਨਾ ਮੁਰਝਾਣ ਵਾਲੇ ਵਸਤ੍ਰ, ਦਿਵਯ ਮਾਣਕ, ਕਣ ਝੁਮਕੇ, ਬਾਂਹ-ਬੰਦ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਹਥ-ਕੜੇ, ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਾਜੇਬ, ਵਿਲੱਖਣ ਹਾਰ, ਅਤੇ ਹਰ ਉੰਗਲੀ ਲਈ ਮਾਣਕਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਅੰਗੂਠੀਆਂ ਮਿਲੀਆਂ। ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਰਮਲ ਕੁਲ੍ਹਾੜੀ, ਕਈ ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਅਟੁੱਟ ਢਾਲ ਦਿੱਤੀ। ਜਲ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਅਤੇ ਛਾਤੀ ਲਈ ਕਦੇ ਨਾ ਮੁਰਝਾਣ ਵਾਲੀ ਕਮਲ ਦੀ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਕਮਲ ਦਿੱਤਾ। ਹਿਮਾਵਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੇਰ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਦਿੱਤੇ। ਧਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਦਿਵਯ ਮਦਿਰਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਕਪ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ੇਸ਼, ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਮਦਾ ਹੈ, ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਣਕਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੱਪ ਦਾ ਹਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਗਹਿਣੇ ਦਿੱਤੇ। ਦੇਵੀ ਨੇ ਉੱਚੀ ਉੱਚੀ ਹਾਸੀ ਹਾਸੀ, ਉਸਦੀ ਹਾਸੀ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜੀ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਭਿਆਨਕ ਗੂੰਜ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਧੁੰਮਾਲ਼ਾ ਹੋਇਆ। ਉਸਦੀ ਡਰਾਉਣੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਆਕਾਸ਼ ਭਰ ਗਿਆ, ਜਗਤਾਂ ਹਿਲ ਗਈਆਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਕੰਪ ਗਏ, ਧਰਤੀ ਕੰਪ ਗਈ, ਤੇ ਪਹਾੜ ਹਿਲ ਗਏ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ੇਰ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਈ ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ 'ਵਿਜੈ!' ਕਹਿ ਉਚਾਰਿਆ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਨਮਨ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹਲਚਲ ਹੋਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ, ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਫੌਜਾਂ ਸਮੇਤ ਉਠ ਖੜੇ ਹੋਏ। ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਕੀ ਹੈ?' ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਆਵਾਜ਼ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਸਦੀ ਚਮਕ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪ ਰਹੀ ਸੀ; ਧਰਤੀ ਉਸਦੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਝੁਕ ਗਈ, ਤੇ ਉਸਦਾ ਮੋੜ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੂਹ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਧਨੁ ਦੀ ਤੀਰ-ਤਾਣ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਨਰਕ ਲੋਕ ਹਿਲ ਗਏ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ, ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਖੜੀ, ਸਭ ਪਾਸਿਆਂ ਨੂੰ ਭਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਫਿਰ, ਦੇਵੀ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ, ਬੇਹਿਸਾਬ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਸਨਮਾਨੀ ਚਿਕਸ਼ੁਰ, ਕਮਾਰਾ, ਅਤੇ ਹੋਰ, ਚਾਰ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਦਲ ਸਮੇਤ ਲੜੇ। ਉਦਗ੍ਰਾ ਨੇ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥਾਂ ਨਾਲ, ਮਹਾਹਨੂ ਨੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਹਜ਼ਾਰ ਟੋਲੀਆਂ ਨਾਲ, ਅਸਿਲੋਮਾ ਨੇ ਪੰਜ ਕਰੋੜ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ, ਵਾਸਕਲਾ ਨੇ ਛੇ ਲੱਖ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਅਤੇ ਕਰੋੜਾਂ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ। ਬਿਡਾਲਾਖਸ਼ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥਾਂ ਅਤੇ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ ਲੜਿਆ। ਕਾਲ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਵੀ ਦਸ-ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਲੜੇ। ਉਥੇ, ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਕਰੋੜਾਂ ਰਥਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹਥਿਆਰਾਂ—ਭਾਲੇ, ਗਦਾ, ਜੈਵਲਿਨ, ਤਲਵਾਰ, ਕੁਲ੍ਹਾੜੀਆਂ, ਪੱਟੀਸ਼—ਨਾਲ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕੀਤੀ। ਕੁਝ ਨੇ ਭਾਲੇ ਸੁੱਟੇ, ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਫੰਨ ਸੁੱਟੇ, ਕੁਝ ਨੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵੀ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਪਰ ਚੰਡੀਕਾ ਦੇਵੀ ਨੇ, ਬੜੀ ਆਸਾਨੀ ਅਤੇ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਉਤਮ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ। ਅਡੋਲ, ਸ਼ਾਂਤ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਬਾਣ ਛੱਡਦੀ ਰਹੀ। ਉਸਦਾ ਸ਼ੇਰ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਹ ਸਵਾਰ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਜੂਲ ਹਿਲਾਉਂਦਾ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਗਿਆ।