ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਮਾਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਹਾਰ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰੇ, ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਉਸ ਥਾਂ ਗਏ ਜਿੱਥੇ ਗਰੁੜ-ਧਵਜ ਧਾਰੀ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਣੂ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕੁਰਤੂਤਾਂ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਜਿੱਤਾਂ ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀਆਂ ਬਾਰੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਨੇ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ, ਅੱਗ, ਵਾਯੂ, ਯਮ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਲਏ ਹਨ। ਉਹ ਭੈੜਾ ਮਹਿਸ਼ਾ ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਕੱਢ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਮਾਨਵਾਂ ਵਾਂਗ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਭਟਕ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਸਾਨੂੰ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਕੁਝ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਸ਼ਰਨ ਲਈ ਹੈ। ਹੁਣ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਉਪਾਅ ਕਰੋ।" ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਵਿਸ਼ਣੂ ਅਤੇ ਸ਼ੰਭੂ ਮਹਾਦੇਵ ਦੋਵੇਂ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰਿਆਂ ਉੱਤੇ ਭਾਂਵੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈਆਂ, ਭਾਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਭਾਵ-ਭੰਗਿਮਾਵਾਂ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਫਿਰ, ਚਕ੍ਰਧਾਰੀ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੋਂ, ਜੋ ਕਿ ਪ੍ਰਚੰਡ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਨਿਕਲਿਆ। ਐਸਾ ਹੀ ਤੇਜ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਨਿਕਲਿਆ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚਤਮ ਤੇਜ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਹ ਸਾਰਾ ਤੇਜ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਕੇ ਇੱਕ ਥਾਂ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇੱਕ ਬੇਹੱਦ ਉਜਲਾ ਤੇਜ ਦਾ ਪਿੰਡ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਜਲਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਸਾਰੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਬੇਮਿਸਾਲ ਤੇਜ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਸੀ, ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਕੇ ਇੱਕ ਮਹਿਲਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ। ਉਸ ਮਹਿਲਾ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਤੇਜ ਤੋਂ ਬਣਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਘਣੇ ਵਾਲ ਯਮ ਦੇ ਉਰਜਾ ਤੋਂ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਚਮਕ ਤੋਂ। ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਛਾਤੀਆਂ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮੱਧ-ਭਾਗ ਸੋਮ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਾਨਾਂ ਤੇ ਕਮਰ ਵਰੁਣ ਦੇ ਤੇਜ ਤੋਂ ਬਣੀਆਂ। ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਉਰਜਾ ਤੋਂ, ਪੈਰੀਂ ਦੇ ਅੰਗੂਠੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਤੋਂ, ਉਂਗਲਾਂ ਵਾਸੂਆਂ ਤੋਂ, ਤੇ ਨੱਕ ਕੁਬੇਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਬਣੀ। ਉਸ ਦੇ ਦੰਦ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਤੇਜ ਤੋਂ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗ ਦੀ ਚਮਕ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਭਾਂਵਾਂ ਸੰਧਿਆ ਦੇ ਤੇਜ ਤੋਂ, ਕੰਨ ਵਾਯੂ ਤੋਂ, ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਅੰਗ ਵੱਖ ਵੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਤੇਜ ਤੋਂ ਬਣੇ। ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਮਹਿਲਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਇਕੱਠੇ ਤੇਜ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਸੀ, ਉੱਠ ਖੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ, ਜੋ ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਵੱਲੋਂ ਪੀੜਤ ਸਨ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਝੂਮ ਉਠੇ। ਫਿਰ, ਹਰ ਇੱਕ ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਆਪਣਾ-ਆਪਣਾ ਹਥਿਆਰ ਉਸ ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ "ਵਿਜੈ, ਵਿਜੈ!" ਦੇ ਜੈਕਾਰੇ ਲਗਾਏ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ। ਪਿਨਾਕਧਾਰੀ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਆਪਣਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਕੱਢ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਚਕ੍ਰ ਦਿੱਤਾ। ਵਰੁਣ ਨੇ ਸ਼ੰਖ, ਅੱਗ ਨੇ ਭਾਲਾ, ਮਰੁਤ ਨੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਵਾਲਾ ਤੋੜਾ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹਨ, ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਜਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਹਾਥੀ ਏਰਾਵਤ ਦੀ ਘੰਟੀ ਵੀ ਦਿੱਤੀ। ਯਮ ਨੇ ਆਪਣੀ ਦੰਡਾ, ਵਰੁਣ ਨੇ ਪਾਸਾ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਮਾਲਾ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਮੰਡਲ ਦਿੱਤਾ। ਸੂਰਜ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਉਸ ਦੇ ਹਰ ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਭੇਜੀਆਂ। ਕਾਲ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਰਮਲ ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਅਦਭੁਤ ਢਾਲ ਦਿੱਤੀ। ਖੀਰ ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਚਿੱਟਾ ਹਾਰ, ਕਦੇ ਨਾ ਮਲਿਨ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਵਸਤ੍ਰ, ਦਿਵ੍ਯ ਮਾਣਿਕ ਮੋੜ, ਕੰਨ-ਬਾਲੇ, ਤੇ ਬਾਂਹ-ਬੰਦ ਮਿਲੇ। ਚੰਨ ਦੀ ਸੁਧ ਚੰਦ੍ਰਕਲਾ, ਸਾਰੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਲਈ ਚੂੜੀਆਂ, ਨਿਰਮਲ ਪਾਇਲ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਹਾਰ, ਤੇ ਹਰ ਉਂਗਲੀ ਲਈ ਅੰਗੂਠੀਆਂ ਮਿਲੀਆਂ। ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਸੁੱਚਾ ਕੁਹਾੜਾ, ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ, ਤੇ ਅਟੁੱਟ ਢਾਲ ਦਿੱਤੀ। ਜਲ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਛਾਤੀ ਲਈ ਕਦੇ ਨਾ ਮੁਰਝਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕਮਲ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਕਮਲ ਦਿੱਤਾ। ਹਿਮਾਲਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵਾਰੀ ਲਈ ਸਿੰਘ ਤੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਦਿੱਤੇ। ਧਨ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਮਰਤ ਭਰਿਆ ਕਪ ਮਿਲਿਆ। ਸ਼ੇਸ਼ ਨਾਗ ਨੇ ਮੋਤੀਆਂ ਵਾਲਾ ਨਾਗ-ਹਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਵਧਾਈ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਭੂਸ਼ਣ ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਦਿੱਤੇ। ਉਹ ਦੇਵੀ ਉੱਚੀ ਹਾਸੀ ਹੱਸਦੀ ਰਹੀ, ਉਸ ਦੀ ਹਾਸੀ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਾਕ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੋਵੇਂ ਸਨ। ਉਸ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਆਕਾਸ਼ ਗੂੰਜ ਉਠਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਅਣਰੋਕੀ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਗੂੰਜ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਕੰਬ ਗਏ, ਸਮੁੰਦਰ ਹਿਲ ਗਏ, ਧਰਤੀ ਹਿਲਣ ਲੱਗੀ, ਤੇ ਪਹਾੜ ਵੀ ਹਿਲ ਗਏ। ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਸਿੰਘ-ਸਵਾਰੀ ਨੂੰ "ਵਿਜੈ!" ਦੇ ਜੈਕਾਰੇ ਲਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰਤਾ ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਤਿੰਨੇ ਲੋਕ ਕੰਬ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ, ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸੈਨਾ ਸਮੇਤ ਉੱਠ ਖੜੇ ਹੋਏ। ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਖਣ ਲੱਗਾ, "ਹਾਂ! ਇਹ ਕੀ ਹੈ?" ਤੇ ਸਾਰੇ ਅਸੁਰਾਂ ਸਮੇਤ ਉਸ ਧੁਨੀ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਤੇਜ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਅਪਕ ਸੀ। ਧਰਤੀ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਝੁਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮੁਕੁਟ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੂਹ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤਾਨ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਪਾਤਾਲ ਲੋਕ ਵੀ ਕੰਬ ਗਏ। ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਖੜੀ ਸੀ, ਜੋ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਭਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਫਿਰ, ਦੇਵੀ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ। ਗਿਣਤੀ ਰਹਿਤ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਅਸਤਰ-ਸ਼ਸਤਰ ਵਰਤੇ ਗਏ, ਤੇ ਪੂਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਚਮਕਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ। ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ ਚਿਕਸ਼ੁਰ, ਚਮਰ ਆਦਿਕ ਨਾਲ, ਚਾਰਾਂ ਵਾਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਲੜਨ ਲੱਗਿਆ। ਉਡਾਗ੍ਰਾ ਨੇ ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥਾਂ ਨਾਲ, ਮਹਾਹਨੂ ਨੇ ਦੱਸ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਟੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ। ਅਸੀਲੋਮਾ ਪੰਜ ਕਰੋੜ ਸੈਨਾ ਨਾਲ ਤੇ ਵਾਸਕਲਾ ਛੇ ਲੱਖ ਦੱਸ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀਆਂ ਯੂਨਿਟਾਂ ਨਾਲ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਲੜਨ ਲੱਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵੀ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਮਹਾਨ ਯੁੱਧ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਗਈਆਂ।