ਜਦੋਂ ਵੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਅਸੁਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੀੜਾ ਜਾਂ ਦੁੱਖ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਓਥੇ-ਓਥੇ ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਅਵਤਾਰ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ। ਫਿਰ, ਮਾਂ ਭਗਵਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਜੋ ਵੀ ਮਨ ਨੂੰ ਏਕਾਗ੍ਰ ਕਰਕੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਮੇਰੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਤੇ ਸੰਕਟ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ। ਜੋ ਲੋਕ ਮਧੁ ਤੇ ਕੈਟਭ ਦੇ ਨਾਸ, ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਦੇ ਸੰਘਾਰ, ਅਤੇ ਸ਼ੁੰਭ-ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਦੇ ਮਰਨ ਦੀ ਕਥਾ ਦੁਹਰਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਅਸ਼ਟਮੀ, ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਜਾਂ ਨੌਮੀ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਇਕਾਗ੍ਰ ਭਾਵ ਨਾਲ ਉਚਾਰਦੇ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਪਾਪ-ਕਰਮ, ਕੋਈ ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਜਾਂ ਦੁਖ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਘਾਟ, ਗਰੀਬੀ ਜਾਂ ਮਨ-ਚਾਹੀ ਵਸਤੂ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ, ਚੋਰਾਂ ਜਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਤੋਂ, ਜਾਂ ਹਥਿਆਰਾਂ, ਅੱਗ ਜਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਤੋਂ ਕਦੇ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੀ ਇਹ ਮਹਿਮਾ ਮੇਰੇ ਭਗਤਾਂ ਵਲੋਂ ਪੜ੍ਹੀ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸੁਣੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਭਲਾਈ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਸਭ ਰੁਕਾਵਟਾਂ, ਮਹਾਂ ਉਤਪਾਤਾਂ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੀੜਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਮੇਰੀ ਕਥਾ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਮੇਰੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਚਾਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਦੀ ਨਹੀਂ—ਮੇਰੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਉਥੇ ਸਦਾ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਹੋਮ, ਪੂਜਾ, ਯਜਨਾ ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ 'ਤੇ ਮੇਰੀ ਪੂਰੀ ਕਥਾ ਪੜ੍ਹੀ ਅਤੇ ਸੁਣੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ, ਜੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਭੋਗ, ਪੂਜਾ ਜਾਂ ਹੋਮ ਆਦਿਕ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਹੇਮੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਪੂਜਾ ਜਾਂ ਸਾਲਾਨਾ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਮੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਧਨ-ਧਾਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਮੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਉਤਪੱਤੀ ਦੀ ਸੁਭਕਥਾ, ਜਾਂ ਮੇਰੇ ਯੁੱਧਾਂ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਸੁਣ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਨਿਡਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸੁਭ ਲੱਭਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ, ਭਿਆਨਕ ਸੁਪਨੇ ਜਾਂ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਪੀੜਾ ਹੋਣ ਤੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਪੀੜਾਵਾਂ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਕਲੇਸ਼ ਠੰਢੇ ਪੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮਾੜੇ ਸੁਪਨੇ ਦੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਸੁਪਨੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾੜੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੀੜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਫੁਟ ਜਾਂ ਵਿਵਾਦ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਚਿਰ-ਸਥਾਈ ਇਕਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਮਾੜੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਮੇਰੀ ਕਥਾ ਪੜ੍ਹਨ ਨਾਲ ਹੀ ਭੂਤ-ਪਰੇਤ, ਅਸੁਰ ਆਦਿਕ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਪਸ਼ੂ, ਫੁੱਲ, ਕੀਮਤੀ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਧੂਪ, ਸੁਗੰਧ, ਦੀਵੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਆਦਿ ਨਾਲ ਛਿੜਕਾਅ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਾਨ ਤੇ ਰਸਦ ਦੇਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵੀ, ਸਿਰਫ ਮੇਰੀ ਇਹ ਕਥਾ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਜੋ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਸਿਹਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਮੇਰੀ ਜਨਮ ਕਥਾ ਦੀ ਪਾਠੀ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮੇਰੇ ਯੁੱਧਾਂ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਤੁਸੀਂ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਬਣਾਈਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਉਚਾਰੀਆਂ ਮਹਿਮਾਵਾਂ, ਸਭ ਸੁਭ ਮਾਰਗ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੰਗਲ ਵਿਚ, ਜਾਂ ਉਸਦੇ ਕਿਨਾਰੇ, ਜੰਗਲੀ ਅੱਗ ਵਿਚ ਘਿਰੇ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਸੁੰਨੇ ਥਾਂ ਤੇ ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਵਲੋਂ ਘਿਰੇ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਫੜੇ ਜਾਣ— ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ, ਬਾਘ ਜਾਂ ਜੰਗਲੀ ਹਾਥੀ ਵਲੋਂ ਤਕਾਊ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਕ੍ਰੋਧੀ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਮੌਤ ਦਾ ਹੁਕਮ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਕੈਦ ਵਿਚ ਹੋਣ—ਜਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਲਹਿਰਾਂ ਤੇ ਜਹਾਜ਼ ਵਿਚ ਹੌਲੇ ਜਾਂ, ਜਾਂ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਵਿਚ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਣ—ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਭਿਆਨਕ ਦੁੱਖ ਆਉਣ, ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਕਰਤਬ ਯਾਦ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਸ਼ੇਰ, ਹੋਰ ਜਾਨਵਰ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਤੇ ਚੋਰ—all ਮੇਰੇ ਕਰਤਬ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੀ ਦੂਰ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਆਖ ਕੇ, ਮਾਂ ਚੰਡਿਕਾ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਵਿਰਤਾ ਵਿਚ ਭਿਆਨਕ ਸੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ। ਮਾਂ ਵਲੋਂ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਹੋਣ ਉਪਰੰਤ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਯਜਮਾਨ ਹਿੱਸੇ ਲੈਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਜਦੋਂ ਮਾਂ ਨੇ ਸ਼ੁੰਭ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਭਿਆਨਕ ਦੁਸ਼ਮਣ, ਅਤੇ ਨਿਸ਼ੁੰਭ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਬਾਕੀ ਦੇ ਅਸੁਰ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਮਾਂ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਹੈ, ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਅਵਤਾਰ ਲੈ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ! ਜਗਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹੀ ਇਹ ਸਾਰਾ ਵਿਸ਼ਵ ਮੋਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਉਹੀ ਜਗਤ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਗਿਆਨ ਦੇਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਵਾਧੂ ਤੇ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਬਖ਼ਸ਼ਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ! ਇਹ ਸਾਰਾ ਵਿਸ਼ਵ ਮਹਾਕਾਲੀ ਰੂਪ ਮਾਂ ਵਲੋਂ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਜੋ ਮਹਾ ਕਰਤ੍ਰੀ ਹੈ। ਉਹੀ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਅਜਨਮੀ ਹੋ ਕੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਹੋ ਕੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ繁ਤੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਬਣ ਕੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਤਾਂ ਅਲਕਸ਼ਮੀ ਬਣ ਕੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਸਦੀ ਵਡਿਆਈ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਸੁਗੰਧ ਆਦਿ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਧਨ, ਪੁੱਤਰ, ਧਰਮ-ਸਮਝ ਅਤੇ ਸੁਭ ਮਾਰਗ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਨ! ਇਹ ਮਾਂ ਦੀ ਉੱਚਤਮ ਮਹਿਮਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ; ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹੈ ਉਸ ਮਾਂ ਦਾ ਬਲ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਕਾਇਮ ਹੈ। ਗਿਆਨ ਵੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਤੋਂ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ, ਇਹ ਵਣਿਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ, ਸਭ ਮੋਹਿਤ ਹੋਏ ਹੋ, ਹੋ ਰਹੇ ਹੋ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਹੋਣਗੇ।