ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਨੂੰ ਦੇਵੀ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਅਗਨੀ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰਤਵ ਹੇਠ ਸਭ ਦੇਵਤੇ, ਆਪਣੇ ਚਿਹਰੇ ‘ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਕਾਤਿਆਯਨੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਰਦਾਸ ਕੀਤੀ: “ਹੇ ਦੇਵੀ! ਜੋ ਆਪਣੇ ਸ਼ਰਨ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਮਿਹਰ ਕਰ! ਮਿਹਰ ਕਰ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਮਾਂ! ਮਿਹਰ ਕਰ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਮਾਲਕਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਤੂੰ ਹੀ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਅਚਲ ਸਭ ਕੁਝ ਦੀ ਮਾਲਕਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਨੀਂਹ ਹੈਂ, ਧਰਤੀ ਵਜੋਂ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈਂ; ਪਾਣੀ ਦੇ ਸਰੂਪ ਵਿਚ, ਤੂੰ ਇਸ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਥਾਹ ਹੈ। ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈਂ, ਅਨੰਤ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀ; ਤੂੰ ਪਰਮ ਮਾਇਆ ਹੈਂ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਬੀਜ। ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਮੋਹਿਤ ਹੈ, ਪਰ ਜਦ ਤੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇਂ, ਤੂੰ ਮੋਖ ਦਾਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈਂ। ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਤੇਰੇ ਹੀ ਰੂਪ ਹਨ, ਹੇ ਦੇਵੀ; ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਤੇਰੀ ਹੀ ਝਲਕ ਹਨ। ਤੂੰ ਹੀ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈਂ, ਹੇ ਮਾਂ—ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਜਿਹੜੀ ਵੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਝਲਕ ਹੀ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵੀ! ਤੂੰ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁৰ্গ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ; ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਕਿਹੜੇ ਸ਼ਬਦ ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਕਾਫੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਹੇ ਨਾਰਾਯਣੀ, ਜੋ ਸਭ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿਚ ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਜੋ ਸੁৰ্গ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਨਾਰਾਯਣੀ! ਜੋ ਸਮੇਂ, ਪਲ, ਤੇ ਹੋਰ ਵੰਡਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਬਦਲਾਅ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ‘ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਨਾਰਾਯਣੀ! ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੁਭ, ਹੇ ਸ਼ਿਵਾ, ਸਭ ਲਕੜਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਪੀੜਤਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਗੌਰੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਨਾਰਾਯਣੀ! ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਪਾਲਣ ਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਸਦੀਵੀ ਨੀਂਹ, ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਆਧਾਰ, ਗੁਣਾਂ ਵਿਚ ਰਚੀ ਹੋਈ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਨਾਰਾਯਣੀ, ਜੋ ਪੀੜਤ ਤੇ ਦੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਰਨ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਨਾਰਾਯਣੀ, ਜੋ ਹੰਸਾਂ ਵਾਲੀ ਹਵਾਈ ਰਥ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾਣੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਅਰਧ ਚੰਦ, ਤੇ ਮਹਾ-ਸਰਪ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਵੱਡੇ ਬਲਦ ‘ਤੇ ਸਵਾਰ, ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਹੇ ਨਾਰਾਯਣੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਮੋਰ ਤੇ ਕੂਕੜ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਵੱਡਾ ਬਰਛਾ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਕੌਮਾਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਹੇ ਨਾਰਾਯਣੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ, ਗਦਾ, ਤੇ ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਵੈਸ਼ਣਵੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਦਇਆਲੂ ਹੋ, ਹੇ ਨਾਰਾਯਣੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਭਿਆਨਕ ਚਕਰ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉਠਾ ਕੇ, ਵਰਾਾਹ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਹੇ ਨਾਰਾਯਣੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਨਰਸਿੰਹ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਹੇ ਨਾਰਾਯਣੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਮੁਕੁਟਧਾਰੀ, ਵੱਡਾ ਵਜਰ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਇੰਦਰਾਣੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਹੇ ਨਾਰਾਯਣੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਨਾਰਾਯਣੀ, ਸ਼ਿਵਦੂਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਦੈਤਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਗਰਜ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਨਾਰਾਯਣੀ, ਚਾਮੁੰਡਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਡਰਾਉਣੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੀ, ਸਿਰਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ, ਖਪੜੀਆਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਨਾਰਾਯਣੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਲੱਜਾ, ਮਹਾਵਿਦਿਆ, ਸ਼ਰਧਾ, ਪੁਸ਼ਟੀ, ਸਵਧਾ, ਧ੍ਰੁਵਾ, ਮਹਾ-ਰਾਤ, ਮਹਾ-ਮਾਇਆ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਨਾਰਾਯਣੀ, ਮেধਾ, ਸਰਸਵਤੀ, ਵਰਾ, ਭੂਤੀ, ਬਭਰਵੀ, ਤਮਸੀ, ਨਿਯਤੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਦਇਆਲੂ ਹੋ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਨਾਰਾਯਣੀ, ਜੋ ਸਭ ਹੱਥਾਂ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿਚ, ਹਰ ਅੱਖ, ਸਿਰ, ਮੂੰਹ, ਕੰਨ, ਤੇ ਨੱਕ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਦੇਵੀ ਦੁਰਗਾ, ਜੋ ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਸਰੂਤਾ, ਸਭ ਦੀ ਮਾਲਕਾ, ਸਭ ਤਾਕਤਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਡਰਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਹੇ ਦੇਵੀ। ਤੇਰਾ ਮਿੱਠਾ ਚਿਹਰਾ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਡਰਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਵੇ; ਹੇ ਕਾਤਿਆਯਨੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੇਰਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਜੋ ਅੱਗ ਨਾਲ ਭੜਕਦਾ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਹੈ, ਦੈਤਾਂ ਦਾ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਡਰ ਤੋਂ ਬਚਾਵੇ; ਹੇ ਭਦ੍ਰਕਾਲੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੇਰੀ ਘੰਟੀ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਧੁਨੀ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦੀ ਤੇ ਦੈਤਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋੜ ਦਿੰਦੀ, ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਸਾਨੂੰ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਵੇ। ਤੇਰੀ ਤਲਵਾਰ, ਜੋ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਲਹੂ ਤੇ ਚਰਬੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟੀ ਹੋਈ, ਸਾਨੂੰ ਮੰਗਲ ਦਿਵੇ; ਹੇ ਚੰਡਿਕਾ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਜਦ ਤੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਤੂੰ ਸਭ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈਂ; ਜਦ ਤੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਹੋਵੇਂ, ਤੂੰ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ। ਜੋ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਦੇ ਅਸਮਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ; ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਵੀ ਸ਼ਰਨ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅੱਜ, ਜੋ ਤੂੰ ਵੱਡੇ ਦੈਤਾਂ, ਧਰਮ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਕਈ ਰੂਪ ਤੇ ਝਲਕਾਂ ਵਿਚ ਆ ਕੇ—ਇਹ ਕੰਮ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਹੇ ਅੰਬਿਕਾ। ਗਿਆਨ, ਸ਼ਾਸਤਰ, ਵਿਚਾਰ ਦੀਆਂ ਲੋਹੀਆਂ, ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਵਾਣੀਆਂ ਵਿਚ—ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਮੋਹ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿਚ, ਲਾਲਚ ਦੇ ਖੱਡ ਵਿਚ ਡੁਬੋ ਦਿੰਦਾ ਹੈ? ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ ਦੈਤ, ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪ, ਵੈਰੀ, ਚੋਰਾਂ ਦੇ ਟੋਲੇ, ਜੰਗਲਾਂ ਦੀ ਅੱਗ, ਜਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਹਨ—ਤੂੰ ਉਥੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈਂ। ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਲਕਾ, ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈਂ; ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਆਤਮਾ ਵਜੋਂ, ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਪਾਲਦੀ ਹੈਂ। ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈਂ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਦਇਆਲੂ ਹੋ! ਸਾਡੀ ਹਮੇਸ਼ਾ, ਨਿਰਭੈ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਜ ਤੂੰ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਕੀਤੀ। ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਮੁਕਾ ਦੇ, ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਦੁੱਖਾਂ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਪੱਕੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਜਲਦੀ ਦੂਰ ਕਰ। ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਵਲੋਂ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਹੋਈ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿਉਣ ਵਾਲੀ ਬਣ। ਫਿਰ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਮੈਂ ਵਰ ਦਿਉਣ ਵਾਲੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਸਮੂਹ। ਜੋ ਵੀ ਵਰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਚਾਹੋ, ਲੈ ਲਵੋ; ਮੈਂ ਉਹ ਵਰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ।” ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ: “ਹੇ ਸਭ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਲਕਾ, ਤੂੰ ਸਾਡੀਆਂ ਪੀੜਾਵਾਂ ਦੂਰ ਕਰ, ਤੇ ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਸ਼ਟ ਕਰ।” ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਸਵਾਸਨ ਦਿੱਤਾ: “ਜਦ ਵੈਵਸਵਤ ਮਨੁ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਵੇਗਾ, ਅਠਾਈਵੀਂ ਯੁਗਾ ਵਿਚ, ਦੋ ਵੱਡੇ ਅਸੁਰ—ਸ਼ੁੰਭ ਤੇ ਨਿਸ਼ੁੰਭ—ਉਤਪੰਨ ਹੋਣਗੇ। ਮੈਂ ਨੰਦ ਗੋਆਲੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ, ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਫਿਰ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ ਤੇ ਵੱਸਦੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਦੋਨਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਾਂਗੀ। ਫਿਰ, ਧਰਤੀ ‘ਤੇ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਮੈਂ ਵੈਪ੍ਰਚਿੱਤ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰਾਂਗੀ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਸਵਾਸਨ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਜਦ ਵੀ ਸੰਸਾਰ ‘ਤੇ ਪੀੜਾ ਆਵੇਗੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਸਦਾ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਗੀ।