ਚੰਡਿਕਾ ਦੇ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਦਿਆਂ, ਅਸੁਰ ਨੇ ਉੱਛਲ ਕੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉੱਡ ਗਿਆ। ਪਰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਚੰਡਿਕਾ ਉਸ ਨਾਲ ਲੜਦੀ ਰਹੀ। ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਅਸੁਰ ਅਤੇ ਚੰਡਿਕਾ ਵਿਚ ਇਕੱਲਾ-ਇਕੱਲਾ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਵੀ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ। ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਅੰਬਿਕਾ ਨਾਲ ਹੱਥੋਂ-ਹੱਥ ਲੜਾਈ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਸੁਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੱਕ ਕੇ ਘੁੰਮਾਇਆ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੁੱਟੀ ਗਈ, ਅਸੁਰ ਵੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆ ਗਿਆ, ਆਪਣਾ ਮੁੱਕਾ ਉਚਾ ਕਰਕੇ, ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚੰਡਿਕਾ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ, ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਕੇਵਲ ਨਾਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸੀ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਜਦ ਉਹ ਨੇੜੇ ਆਇਆ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਾਲੇ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਛਾਤੀ ਵਿਚ ਵਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਦੇਵੀ ਦੇ ਨੁਕੀਲੇ ਭਾਲੇ ਨਾਲ ਜਖਮੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਅਸੁਰ ਨਿਰਜੀਵ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਡਿੱਗਣ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ, ਸਮੁੰਦਰ, ਟਾਪੂ ਅਤੇ ਪਹਾੜ ਵੀ ਕੰਬ ਗਏ। ਜਦ ਉਹ ਪਾਪੀ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਸੰਤੋਖ ਛਾ ਗਿਆ। ਆਕਾਸ਼ ਸੁੱਚਾ ਤੇ ਨਿਰਮਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲ ਤੇ ਉਲਕਾਵਾਂ ਆਈਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਹਟ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਨਦੀਆਂ ਆਪਣੇ ਕੁਦਰਤੀ ਰਾਹਾਂ ਤੇ ਵਹਿਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਉੱਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋਏ। ਗੰਧਰਵ ਸੁਰੀਲੇ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਹੋਰ ਲੋਕ ਵਾਜੇ ਵਜਾਉਣ ਲੱਗੇ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੱਚਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਸੁਭਕ ਹਵਾ ਵਗਣ ਲੱਗੀ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਜਦ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਦੇਵੀ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਅਗਨੀ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਦੇਵਤੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਖਿੜਦੇ ਚਿਹਰਿਆਂ ਨਾਲ, ਕਾਤਿਆਯਨੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ: "ਹੇ ਦੇਵੀ! ਜੋ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮਾਤਾ! ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ! ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਚਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਅਚਲ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਵਾਂਗ ਵਿਆਪਕ ਹੈਂ। ਜਲ ਦੇ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਥਾਹ ਹੈ। ਤੂੰ ਵੈਸ਼ਣਵੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈਂ, ਅਣਗਿਣਤ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਪਰਮ ਮਾਇਆ ਹੈਂ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਬੀਜ। ਏ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਤੇਰੀ ਮਾਇਆ ਵਿੱਚ ਭੁਲਾਈ ਹੋਈ ਹੈ। ਜਦ ਤੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਤਦ ਹੀ ਲੋਕ ਮੁਕਤੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੀ ਵਿਦਿਆ ਤੇਰੇ ਹੀ ਰੂਪ ਹਨ, ਦੁਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਤੇਰੀ ਹੀ ਮੂਰਤੀਆਂ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਹੇ ਮਾਂ! ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ? ਕੋਈ ਵੀ ਸਿਫ਼ਤ ਤੇਰਾ ਪੂਰਾ ਵਰਣਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ। ਹੇ ਦੇਵੀ! ਤੂੰ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ। ਜਦ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿਹੜੇ ਉੱਚੇ ਸ਼ਬਦ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਹੇ ਨਾਰਾਇਣੀ! ਤੂੰ ਹਰ ਜੀਵ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧੀ ਵਾਂਗ ਵੱਸਦੀ ਹੈਂ, ਸੁਰਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਨਾਰਾਇਣੀ! ਤੂੰ ਸਮੇਂ, ਪਲ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਭਾਗਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਬਦਲਾਅ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਨਾਰਾਇਣੀ! ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈਂ, ਹੇ ਸ਼ਿਵਾ, ਸਭ ਮਨੋਰਥਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਦੁਖੀਆਂ ਦੀ ਆਸਰਾ, ਤ੍ਰਿਣੇਤ੍ਰੀ, ਗੌਰੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਨਾਰਾਇਣੀ! ਤੂੰ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਪਾਲਣ ਅਤੇ ਸੰਹਾਰ ਦੀ ਅਬਿਨਾਸੀ ਜੜ੍ਹ ਹੈਂ, ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਆਧਾਰ ਅਤੇ ਸਰੂਪ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਨਾਰਾਇਣੀ! ਤੂੰ ਦੁੱਖੀਆਂ ਅਤੇ ਪੀੜਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈਂ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਭ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈਂ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਨਾਰਾਇਣੀ! ਤੂੰ ਹੰਸਾਂ ਨਾਲ ਜੋਤੀ ਰਥ ਵਿੱਚ ਵਿਹਾਰਣ ਵਾਲੀ, ਬ੍ਰਹਮਾਣੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਜਲਾਂ ਦੀ ਸਰੂਪ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੂੰ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਅਰਧਚੰਦ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਸੱਪ ਧਾਰਣ ਵਾਲੀ, ਵੱਡੇ ਬਲਦ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਨਾਰਾਇਣੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਮੋਰ ਅਤੇ ਮੁਰਗੇ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਵੱਡਾ ਭਾਲਾ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਕੌਮਾਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀ, ਹੇ ਨਾਰਾਇਣੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ, ਗਦਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਵੈਸ਼ਣਵੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਹੇ ਨਾਰਾਇਣੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਭਿਆਨਕ ਚੱਕਰ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉਠਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਵਰਾਹ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਮੰਗਲਮਈ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਨਰਸਿੰਘ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਹੇ ਨਾਰਾਇਣੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਮੋਹਰ ਪਹਿਨੀ, ਵਜਰ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸੰਘਾਰਣੀ, ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਨਾਰਾਇਣੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਨਾਰਾਇਣੀ! ਸ਼ਿਵਦੂਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ, ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਤੇਰੀ ਗੂੰਜ ਡਰਾਉਣੀ ਹੈ। ਹੇ ਚਾਮੁੰਡਾ! ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਡਰਾਉਣਾ, ਦੰਦ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੇ ਹੋਏ, ਸਿਰਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ, ਖੋਪੜੀਆਂ ਦੀ ਪੀਸਣ ਵਾਲੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਨਾਰਾਇਣੀ! ਤੂੰ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਲੱਜਾ, ਮਹਾਵਿਦਿਆ, ਸ਼ਰੱਧਾ, ਪੁਸ਼ਟੀ, ਸਵਧਾ, ਧ੍ਰੁਵਾ, ਮਹਾ ਰਾਤ, ਮਹਾ ਮਾਇਆ ਰੂਪ ਹੈਂ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਨਾਰਾਇਣੀ! ਤੂੰ ਮੇਧਾ, ਸਰਸਵਤੀ, ਵਰਾ, ਭੂਤੀ, ਬਭਰਵੀ, ਤਮਸੀ, ਨਿਯਤੇ ਦੇ ਰੂਪ ਹੈਂ, ਹੇ ਰਾਣੀ, ਕਿਰਪਾ ਕਰ। ਹੇ ਨਾਰਾਇਣੀ! ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਹੱਥਾਂ, ਪੈਰਾਂ, ਅੱਖਾਂ, ਸਿਰਾਂ, ਮੂੰਹਾਂ, ਕੰਨਾਂ ਅਤੇ ਨੱਕਾਂ ਦੇ ਅੰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈਂ। ਹੇ ਦੁਰਗਾ! ਤੂੰ ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਮੂਲ, ਸਭ ਦੀ ਸਰਵੋਚ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਤਾਕਤਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਡਰਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਤੇਰਾ ਮਧੁਰ ਚਿਹਰਾ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਡਰਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਵੇ, ਹੇ ਕਾਤਿਆਯਨੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੇਰਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਹੈ, ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਡਰ ਤੋਂ ਬਚਾਵੇ, ਹੇ ਭਦਰਕਾਲੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੇਰੀ ਘੰਟੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਗੂੰਜ ਉਠਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਸਾਨੂੰ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਵੇ। ਤੇਰੀ ਚਮਕਦਾਰ ਤਲਵਾਰ, ਜੋ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਲਹੂ ਅਤੇ ਚਰਬੀ ਨਾਲ ਲਿਪਤੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਮੰਗਲ ਦਿਵੇ, ਹੇ ਚੰਡਿਕਾ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਹਾਂ। ਜਦ ਤੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਭ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈਂ; ਜਦ ਤੂੰ ਕ੍ਰੋਧੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ। ਜੋ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਦੇ ਦੁੱਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ; ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਵੀ ਆਸਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅੱਜ, ਜੋ ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰਾਂ, ਧਰਮ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਹੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਹੇ ਅੰਬਿਕਾ! ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।