ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਂਕਾਲੀ ਅਤੇ ਸ਼ੁੰਭ-ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਛਿੜ ਗਈ। ਦੋਨੋ ਰਾਕਸ਼ਸ ਭਾਈ, ਸ਼ੁੰਭ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ੁੰਭ, ਤੇਜ਼ ਬਾਣਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਤੂਫਾਨੀ ਬੱਦਲਾਂ ਤੋਂ ਮੀਂਹ ਪੈਂਦੀ ਹੋਵੇ। ਚੰਡਿਕਾ ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬਾਣ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਦੋਨੋ ਅਸੁਰ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ 'ਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ। ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤੇਜ਼ ਤਲਵਾਰ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਢਾਲ ਫੜੀ, ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਦੇ ਸਿੰਘ, ਜੋ ਉਸਦਾ ਮਹਾਨ ਵਾਹਨ ਸੀ, ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਦੀ ਢਾਲ ਅਤੇ ਤਲਵਾਰ ਚੰਡਿਕਾ ਨੇ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ, ਉਹ ਅਸੁਰ ਨੇ ਇੱਕ ਬਰਛਾ ਸੁੱਟਿਆ; ਪਰ ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚਕਰ ਨਾਲ ਉਸ ਬਰਛੇ ਨੂੰ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ 'ਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ। ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ, ਪਰ ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੁੱਕੇ ਨਾਲ ਉਸ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਨੇ ਗਦਾ ਲੈ ਕੇ ਚੰਡਿਕਾ ਵੱਲ ਸੁੱਟੀ, ਪਰ ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਉਸ ਗਦੇ ਨੂੰ ਰਾਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਅਸੁਰ, ਜੋ ਕੁਲ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ, ਕੁਲ੍ਹਾੜੀ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ, ਪਰ ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਾਣਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਡੇਹ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਨਿਸ਼ੁੰਭ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਡਰਾਉਣੀ ਸੀ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡੇਹ ਗਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਭਰਾ ਸ਼ੁੰਭ, ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਅੰਬਿਕਾ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਆ ਗਿਆ। ਸ਼ੁੰਭ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਖੜਾ, ਮਹਾਨ ਹਥਿਆਰ ਫੜ ਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਠ ਅਦਵਿੱਤੀਅਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦਾ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਚਮਕਦਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਘੰਟੀ ਵਜਾਈ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੰਦ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਹੁਤ ਹੀ ਡਰਾਉਣੀ ਸੀ। ਘੰਟੀ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਭਰ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਅਸੁਰ ਫੌਜਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਘਟ ਗਈ। ਫਿਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਾਰੀ ਗਰਜ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ, ਅਤੇ ਦਸੋਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਭਰ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡਾ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਹਾਥੀ ਹੋਵੇ। ਕਾਲੀ ਨੇ ਉੱਡ ਕੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੱਜਿਆ; ਉਸ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪਿਛਲੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ੋਰ ਮਿਟ ਗਏ। ਸ਼ਿਵਦੂਤੀ ਨੇ ਡਰਾਉਣੀ, ਜੰਗਲੀ ਹਾਸੇ ਨਾਲ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਕਾਂਪਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਸ਼ੁੰਭ ਨੂੰ ਭਾਰੀ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ। ਅੰਬਿਕਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਲਕਾਰਿਆ, "ਰੁਕੋ, ਝੂਠੇ ਅਸੁਰੋ, ਰੁਕੋ!" ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ 'ਚ ਖੜੇ ਦੇਵਤੇ "ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ!" ਚੀਕ ਪਏ। ਸ਼ੁੰਭ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਜਿਹੜੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਭਿਆਨਕ ਸੀ, ਜਦ ਆਈ, ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਪਿੰਡ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਉਲਕਾ ਨੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ੁੰਭ ਦੇ ਸਿੰਘ ਦੀ ਗਰਜ ਨਾਲ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰ ਭਰ ਗਏ; ਉਸ ਡਰਾਉਣੀ ਧੁਨ ਨੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸਭ ਉੱਤੇ ਹਾਵੀ ਹੋ ਗਈ। ਦੇਵੀ ਨੇ ਸ਼ੁੰਭ ਦੇ ਛੱਡੇ ਬਾਣ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ, ਅਤੇ ਸ਼ੁੰਭ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਿਆਨਕ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵੀ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ-ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਥਿਆਰ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ। ਫਿਰ ਚੰਡਿਕਾ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਰਛੇ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ; ਉਸ ਵਾਰ ਨਾਲ, ਸ਼ੁੰਭ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡੇਹ ਗਿਆ। ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਹੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਦੇਵੀ, ਕਾਲੀ, ਅਤੇ ਸਿੰਘ 'ਤੇ ਬਾਣ ਛੱਡੇ। ਫਿਰ, ਅਸੁਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨੂੰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰ ਵਧਾ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਚਕਰ ਫੜ ਕੇ, ਚੰਡਿਕਾ 'ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਪਰ ਮਾਂ ਦੁર્ગਾ, ਜੋ ਕਲੇਸ਼ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਚਕਰਾਂ ਅਤੇ ਬਾਣਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੇਜ਼ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਫੜੀ, ਅਤੇ ਅਸੁਰ ਫੌਜ ਦੇ ਘੇਰੇ 'ਚ, ਚੰਡਿਕਾ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਦੌੜਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਆਉਂਦਾ, ਚੰਡਿਕਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤੇਜ਼ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਗਦਾ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਨੇ ਬਰਛਾ ਫੜ ਲਿਆ। ਨਿਸ਼ੁੰਭ, ਜੋ ਅਮਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਬਰਛਾ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਚੰਡਿਕਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਰਛੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ 'ਚ ਵਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ, ਜੋ ਬਰਛੇ ਨਾਲ ਚੀਰਿਆ ਗਿਆ, ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਜੀਵ ਨਿਕਲਿਆ, ਜੋ ਚੀਕਿਆ, "ਰੁਕੋ!" ਜਦ ਉਹ ਆਇਆ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਉੱਚਾ ਹਾਸਾ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡੇਹ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਦੰਦਾਂ ਅਤੇ ਨੱਖਾਂ ਨਾਲ ਡਰਾਉਣੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਕਾਲੀ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵਦੂਤੀ ਨੇ ਹੋਰ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਕੁਝ ਵੱਡੇ ਅਸੁਰ, ਕੌਮਾਰੀ ਦੇ ਬਰਛੇ ਨਾਲ ਛੇਦ ਕੇ, ਹਿਲ ਨਹੀਂ ਸਕੇ; ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾਣੀ ਨੇ ਮੰਤਰ-ਪਵਿਤ੍ਰ ਜਲ ਨਾਲ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ। ਕੁਝ ਨੂੰ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਦੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰਾਹੀ ਦੇ ਨੱਕ ਨਾਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕੁੱਟ ਕੇ ਪਿਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਵੈਸ਼ਣਵੀ ਦੇ ਚਕਰ ਨਾਲ ਕੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਇੰਦਰਾਣੀ ਦੇ ਵੱਜਰ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਕੁਝ ਅਸੁਰ ਭੱਜ ਗਏ, ਕੁਝ ਜੰਗ ਤੋਂ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਕਾਲੀ, ਸ਼ਿਵਦੂਤੀ, ਅਤੇ ਸਿੰਘ ਨੇ ਨਿਗਲ ਲਿਆ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਵੈਦਕ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਨਿਸ਼ੁੰਭ, ਜੋ ਸ਼ੁੰਭ ਦਾ ਭਰਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਜਾਨ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸ਼ੁੰਭ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ: 'ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਬਲ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਦੁਗਾ, ਤੂੰ ਬੁਰੀ ਹੈ! ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਸਮਝਦੀ ਹੈ।' 'ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਹੀ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਕੋਈ ਸਮਾਨ ਨਹੀਂ। ਵੇਖ, ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਆ ਰਹੀਆਂ ਹਨ; ਇਹ ਮੇਰੇ ਹੀ ਰੂਪ ਹਨ।' ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾਣੀ ਦੇ ਆਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਵਿਲੀਨ ਹੋ ਗਈਆਂ; ਕੇਵਲ ਅੰਬਿਕਾ ਹੀ ਉਥੇ ਰਹਿ ਗਈ। 'ਜਦ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਕਈ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਪਰ ਸਭ ਵਿਲੀਨ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਕੇਵਲ ਮੈਂ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਰਹੋ।' ਫਿਰ, ਦੇਵੀ ਅਤੇ ਸ਼ੁੰਭ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਛਿੜ ਗਈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰ ਵੇਖ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਫਿਰ ਭਿਆਨਕ ਹੋ ਗਈ, ਤੇਜ਼ ਬਾਣਾਂ, ਹਥਿਆਰਾਂ, ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਰਹੀ ਸੀ।