ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਾਤਾ ਦੇ ਸਿੰਘ ਨੇ ਇਕ ਭਾਰੀ ਗੱਜ ਨਾਲ ਦਹਾੜ ਮਾਰੀ। ਅੰਬਿਕਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘੰਟੀ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਉਸ ਗੱਜ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਉੱਚਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਤੀਰ-ਕਮਾਨਾਂ ਦੀ ਝੰਕਾਰ, ਸਿੰਘ ਦੀਆਂ ਦਹਾੜਾਂ ਅਤੇ ਘੰਟੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਆਕਾਸ਼ ਗੂੰਜ ਉਠਿਆ। ਕਾਲੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਮੂੰਹ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਚੀਖਾਂ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ੋਰ ਸੁਣ ਕੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਚਾਰੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਮਾਤਾ, ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਕਾਲੀ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਉਧਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਅਤੇ ਅਮਰ ਸਿੰਘਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ—ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ਿਵ, ਗੁਹਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀਆਂ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਡਿਕਾ ਕੋਲ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਹਰ ਇੱਕ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਜੋ ਆਕৃতি, ਗਹਣੇ ਅਤੇ ਵਾਹਨ ਸੀ, ਓਹੀ ਰੂਪ, ਓਹੀ ਸਜਾਵਟ, ਅਤੇ ਓਹੀ ਸਵਾਰੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੇ ਅਪਣਾਈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾਣੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਹੰਸਾਂ ਵਾਲੇ ਵਿਹੰਗਮ ਰਥ ਦੇ ਅੱਗੇ, ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਕਮੰਡਲ ਫੜੀ ਹੋਈ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ, ਵੱਡੇ ਸੱਪਾਂ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਲੈ ਕੇ ਅਤੇ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹੋਈ, ਬੈਲ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ। ਕੌਮਾਰੀ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਮੋਰ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ, ਗੁਹਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅੰਬਿਕਾ ਵਾਂਗ, ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ, ਗਦਾ, ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਤਲਵਾਰ ਫੜੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹਰਿ ਦੀ ਵਾਰਾਹੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਵਾਰਾਹ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਥੇ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ। ਨਰਸਿੰਹੀ, ਨਰਸਿੰਹਾ ਵਾਂਗ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਅਗਨਿਵਾਨ ਜਟਾਵਾਂ ਨਾਲ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਉਡਾ ਕੇ, ਉਥੇ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ, ਵਜਰ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਖੜੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਚੰਡਿਕਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋਵੇ।" ਉਸ ਸਮੇਂ, ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਇਕ ਡਰਾਉਣੀ, ਬੇਹੱਦ ਭਿਆਨਕ ਚੰਡਿਕਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਿਕਲੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਗੱਜ ਇੱਕ ਸੌ ਵਜਰਾਂ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਉਹ ਅਜਿੱਤ ਦੇਵੀ, ਜਟਾਧਾਰੀ, ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਆਖਦੀ ਹੈ, "ਹੇ ਦੂਤ, ਤੂੰ ਸ਼ੁੰਭ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ।" "ਸ਼ੁੰਭ, ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਅਤੇ ਜੰਗ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖ ਦੇ, 'ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਮਿਲਣ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਵਨ ਦਾ ਹੱਕ ਮਿਲਣ—ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਜੀਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਜਾਓ। ਜੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਜੰਗ ਕਰਨੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਓ, ਮੇਰੇ ਗਣ ਤੁਹਾਡੇ ਮਾਸ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣ।'" "ਕਿਉਂਕਿ ਮਾਤਾ ਨੇ ਖੁਦ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਦੂਤ ਬਣਾ ਕੇ ਭੇਜਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ 'ਸ਼ਿਵਦੂਤੀ' ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ।" ਮਾਤਾ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ, ਜੋ ਸ਼ਰਵ ਨੇ ਕਹੇ, ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਵੱਡੇ ਦੈਤ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਕਾਤਿਆਯਨੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮਾਤਾ ਉੱਤੇ ਤੇਰਾਂ, ਭਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਪਰ ਮਾਤਾ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ। ਮਾਤਾ ਦੇ ਅੱਗੇ ਕਾਲੀ ਦੌੜ ਰਹੀ ਸੀ, ਕੁਝ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਾਲੇ ਨਾਲ ਚੀਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਕੁਝ ਨੂੰ ਖੋਪੜੀ ਵਾਲੀ ਲਾਠੀ ਨਾਲ ਕੁੱਟ ਰਹੀ ਸੀ। ਬ੍ਰਹਮਾਣੀ, ਆਪਣੇ ਕਮੰਡਲ ਦਾ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕ ਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਦੁਸ਼ਮਣ ਭੱਜਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਖਤਮ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ, ਵੈਸ਼ਨਵੀ ਨੇ ਚਕਰ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਕੌਮਾਰੀ ਨੇ ਬੜੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਭਾਲੇ ਨਾਲ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ ਦੇ ਵਜਰ ਦੇ ਘਾਟ ਨਾਲ ਸੈਂਕੜੇ ਦੈਤ ਅਤੇ ਦਾਨਵ, ਲਹੂ ਵਗਦੇ ਹੋਏ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਕੁਝ ਦੈਤ ਵਾਰਾਹੀ ਦੇ ਸੁੰਢ ਨਾਲ ਕੁੱਟੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਤੀਖੀਆਂ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋਏ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਚਕਰ ਨਾਲ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਨਰਸਿੰਹੀ ਨੇ, ਆਪਣੀ ਭਿਆਨਕ ਗੱਜ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਗੂੰਜਾ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਖਾਂ ਨਾਲ ਚੀਰ ਕੇ, ਮੈਦਾਨ-ਏ-ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਖਾ ਗਿਆ। ਦੈਤ, ਚੰਡਿਕਾ ਦੀ ਹੱਸਣ ਦੀ ਗੂੰਜ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵਦੂਤੀ ਦੀਆਂ ਧਮਕੀਆਂ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਅਤੇ ਕਾਲੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏਆਂ ਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ। ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੱਡੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰੀ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਰਕਤਬੀਜ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਦੈਤ ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੇ ਹਮਲੇ ਨਾਲ ਭੱਜ ਰਹੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ ਜੰਗ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਲਹੂ ਦੀ ਬੂੰਦ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਦੀ, ਓਥੇ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਆਕਾਰ ਜਿਹਾ ਹੋਰ ਵੱਡਾ ਦੈਤ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਉਹ ਮਹਾਦੈਤ, ਗਦਾ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ ਦੇ ਭਾਲੇ ਨਾਲ ਲੜਦਾ ਹੈ; ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਰਕਤਬੀਜ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਘਾਟ ਮਾਰਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਵਜਰ ਦੀ ਚੋਟ ਪਈ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਲਹੂ ਵਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਲਹੂ ਤੋਂ ਉਸੇ ਦੇ ਰੂਪ ਅਤੇ ਬਲ ਵਾਲੇ ਹੋਰ ਸਿਪਾਹੀ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਏ। ਜਿੰਨੀਆਂ ਲਹੂ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਡਿੱਗਦੀਆਂ, ਉਨ੍ਹੀਆਂ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਹਿੰਮਤ ਵਾਲੇ ਹੋਰ ਦੈਤ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦੇ। ਉਹ ਦੈਤ ਵੀ ਮਾਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਡਰਾਉਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਵਜਰ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਲਹੂ ਵਗਦਾ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਵੇਂ ਦੈਤ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦੇ। ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਵੈਸ਼ਨਵੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਕਰ ਨਾਲ ਘਾਟ ਮਾਰੀ, ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ ਨੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਰਕਤਬੀਜ ਨੂੰ ਕੁੱਟਿਆ। ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ ਵੈਸ਼ਨਵੀ ਦੇ ਚਕਰ ਨਾਲ ਉਸ ਤੋਂ ਲਹੂ ਵਗਿਆ, ਉਥੇ-ਉਥੇ ਅਣਗਿਣਤ ਵੱਡੇ ਦੈਤ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ।