ਮਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੁਲ ਹੈ। ਮਾਂ ਸਭ ਧੁਨੀਆਂ ਦੀ ਮੂਲ ਸਰੂਪ, ਯਜਮਾਨਾਂ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸਰਾ, ਤੇ ਸਾਮ ਵੇਦ ਦੇ ਗਾਇਕਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹਨ। ਉਹ ਤਿੰਨੋਂ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਸਾਰ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੀ ਸੰਪੂਰਨ ਨਾਸਕ ਹਨ। ਮਾਂ ਸਾਰੀ ਵਿਦਿਆ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਣ ਵਾਲੀ ਨਾਵ ਹਨ। ਉਹ ਦੁਰਗਾ ਹਨ, ਜੋ ਕੈਟਭ ਦੇ ਵਧਕ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵਸਦੀਆਂ ਹਨ; ਗੌਰੀ ਹਨ, ਜੋ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਾਦੇਵ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਨੇ ਮਾਂ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਦੇਖਿਆ—ਹੌਲੀ ਹਾਸੀ ਵਾਲਾ, ਬੇਦਾਗ, ਪੂਰਨ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਰਗਾ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ—ਉਸ ਦੀ ਵਿਲੱਖਣਤਾ ਤੇ ਭਿਆਨਕਤਾ ਅਦਭੁਤ ਸੀ। ਮਾਂ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧੀ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਭੌਹਾਂ ਚੜ੍ਹੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਤੇ ਉਗਦੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦੇਖ ਕੇ ਵੀ ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਦੀ ਤੁਰੰਤ ਮੌਤ ਨਾ ਹੋਈ, ਇਹ ਵੱਡੀ ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੌਤ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਦੇਖ ਕੇ ਕੌਣ ਜੀਉਂਦਾ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਪਰਮ ਮਾਂ! ਤੁਹਾਡੀ ਕ੍ਰੋਧੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਪੂਰੀਆਂ ਵੰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ। ਹੁਣ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਖਤਮ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਧਨ-ਸਮਪੱਤੀ ਤੇ ਯਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਸਤੇ ਕਦੇ ਡਗਮਗਾਉਂਦੇ ਨਹੀਂ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ-ਪਰਿਵਾਰ, ਨੌਕਰ-ਚਾਕਰ ਤੇ ਬੱਚੇ ਸੁਖੀ ਹਨ, ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਧੰਨ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਿੱਤ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਧਰਮਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਇਛਾ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਦੁਰਗਾ! ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸਿਮਰਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ। ਸਿਹਤਮੰਦ ਜਦੋਂ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਗਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ। ਹੇ ਦਰਿਦ੍ਰਤਾ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਡਰ ਦੀ ਨਾਸਕ, ਤੈਥੋਂ ਵਧਕੇ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਸਦਾ ਦਇਆਵਾਨ ਤੇ ਸਭ ਦੀ ਸਹਾਇਕ ਹੈ? ਜਦੋਂ ਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦੁਸ਼ਟ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਮੰਦ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਾਂ ਸੋਚਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਸੁਰਗ ਭੇਜ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਮਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਰਾਖ ਨਹੀਂ ਕਰ ਦਿੰਦੀਆਂ; ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੀਆਂ ਹੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਉੱਚ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨ ਦਇਆ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਚਮਕ ਤੇ ਭਾਲੇ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਕੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਹੇ ਮਾਂ! ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣਾ ਤੁਹਾਡਾ ਸੁਭਾਵ ਹੈ। ਤੁਹਾਡਾ ਰੂਪ ਅਦਭੁਤ, ਅਕਲਪਨੀਯ ਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੀ ਵਿਰਤਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਦਿਖਾਈ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ। ਇ enemies ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਦਇਆ ਸਾਫ਼ ਦਿਸਦੀ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੀ ਵਿਰਤਾ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ। ਕਿੱਥੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਐਸਾ ਰੂਪ ਹੈ ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਸਕੇ? ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਮਾਂ, ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਦਇਆ ਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਭਯੰਕਰਤਾ, ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਐਸਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਸੰਪੂਰਨ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ। ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਸੁਰਗ ਭੇਜੇ ਗਏ ਹਨ ਤੇ ਸਾਡਾ ਡਰ, ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਮਾਂ, ਆਪਣੀ ਭਾਲਾ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਹੇ ਅੰਬਿਕਾ, ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਆਪਣੀ ਘੰਟੀ ਦੀ ਧੁਨ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤਣਕਾਰ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰੋ। ਚੰਡਿਕਾ, ਸਾਡੇ ਪੂਰਬ, ਪੱਛਮ, ਦੱਖਣ ਤੇ ਉੱਤਰ—ਸਭ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਮਲ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਹੇ ਮਾਂ, ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ—ਤਲਵਾਰ, ਭਾਲਾ, ਗਦਾ ਆਦਿ—ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਚਹੁੰ ਪਾਸੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਮਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਉਪਲਬਧੀ ਤੇ ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨੰਦਨ ਵਨ ਦੇ ਦਿਵ੍ਯ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਾਲਕ ਦੁਆਰਾ ਸੁਗੰਧਤ ਲੇਪਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਅਮਰ ਲੋਕ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਸੁਗੰਧਤ ਧੂਪ ਨਾਲ ਮਾਂ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਹੱਸਦੇ-ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਮਾਂ, ਸਾਰੇ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ—"ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਚਾਹੋ, ਮੈਥੋਂ ਵਰ ਮੰਗੋ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਤੇ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ।" ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਰਜ਼ ਕੀਤੀ, "ਮਾਂ, ਹੁਣ ਕੋਈ ਹੋਰ ਕੰਮ ਜਾਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਹੀਂ ਰਹੀ। ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡਾ ਵੱਡਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਮਰ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਵਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੋ, ਤਾਂ ਇਹੋ ਹੋਵੇ ਕਿ ਜਦੋਂ ਵੀ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰੀਏ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀਆਂ ਵਿਪਤੀਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾਵੋ।" ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਜੋ ਭੀ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਸਤੁਤੀਆਂ ਕਰੇ, ਹੇ ਮਾਂ, ਉਹ ਸਦਾ ਤੁਹਾਡੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦਾ ਪਾਤਰ ਰਹੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਧਨ, ਵਧਾਈ, ਸੁਖ, ਵਧੀਆ ਵਹੁਟੀਆਂ ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਵਰਦਾਨ ਮਿਲਣ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸੰਸਾਰ ਤੇ ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤੀ ਮਾਂ ਭਦਰਕਾਲੀ ਨੇ 'ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ' ਕਹਿ ਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਅੰਤਧਾਨ ਹੋ ਗਈ। ਹੇ ਰਾਜਨ! ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਮਾਂ ਕਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ। ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਉਹ ਗੌਰੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਸ਼ੁੰਭ ਤੇ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਤੇ ਹੋਰ ਦੁਸ਼ਟ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਹੁਣ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਸਲ ਘਟਨਾ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਸ਼ੁੰਭ ਤੇ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਯਜਮਾਨ ਹਿੱਸੇ ਛੀਨ ਲਏ। ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਕੁਬੇਰ, ਯਮ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਅਸਥਾਨਾਂ ਤੇ ਬੈਠ ਗਏ। ਹਵਾ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗ—ਸਭ ਦੀਆਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਲੈ ਲਈਆਂ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜਾਂ ਤੋਂ ਵਾਂਝੇ, ਹਾਰ ਗਏ। ਉਹ ਸਭ ਦੇਵਤੇ, ਆਪਣਾ ਅਧਿਕਾਰ ਖੋਹ ਬੈਠੇ, ਉਸ ਅਜੈਅ ਮਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਮਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, "ਜਦੋਂ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਕਲੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੋਗੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ ਕਰਾਂਗੀ।" ਇਹ ਨਿਸ਼ਚੈ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਹਿਮਾਵਤ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪਾਸ ਗਏ, ਉੱਥੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਰੂਪ ਮਾਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। "ਮਾਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਮਹਾਮਾਂ, ਸ਼ਿਵਪਤਨੀ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ, ਮੰਗਲਮਈ ਨੂੰ ਸਦਾ ਨਮਨ। ਨਮਸਕਾਰ ਤੇ ਭੀ ਭਿਆਨਕ, ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ, ਸੁੰਦਰ, ਸਭ ਦਾ ਆਧਾਰ ਬਣਨ ਵਾਲੀ ਮਾਂ ਨੂੰ। ਨਮਸਕਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਜੋ ਚੰਨ ਰੂਪ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਈ, ਤੇ ਆਨੰਦਮਈ ਹੈ। ਨਮਸਕਾਰ ਨੈਰਿਤੀ ਨੂੰ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਧਨ ਦੀ ਦਾਤਾ ਨੂੰ, ਸ਼ਰਵਾਣੀ ਨੂੰ, ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਣ ਵਾਲੀ ਦੁਰਗਾ ਨੂੰ। ਖਿਆਤੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਧੂਮਰਾ—ਸਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੋ ਬਹੁਤ ਕੋਮਲ ਤੇ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਆਧਾਰ ਤੇ ਕਰਤਾ ਹੈ, ਉਸ ਮਾਂ ਨੂੰ ਅਸੰਖ ਨਮਸਕਾਰ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪੂਰਨ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮਾਂ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕੀਤੀ।