ਮੈਦਾਨ-ਏ-ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਮਹਿਲਾ ਦੇਵੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਖੜੀ ਸੀ, ਅਜੀਬ ਕਰਾਮਾਤ ਹੋਈ। ਕਈ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਕੱਟ ਕੇ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਏ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਿਰ-ਵਿਨਾ ਧੜ ਮੁੜ ਉਠ ਖੜੇ ਹੋਏ। ਉਹ ਧੜ, ਆਪਣਾ ਆਗੂ ਹਥਿਆਰ ਫੜ ਕੇ, ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਜੰਗ ਲੜਦੇ ਰਹੇ। ਕੁਝ ਹੋਰ ਅਸੁਰ, ਜੰਗ ਦੇ ਢੋਲ ਦੀ ਧੁਨ 'ਤੇ ਨੱਚਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੀਆਂ ਤਲਵਾਰਾਂ, ਬਰਛੀਆਂ ਤੇ ਭਾਲੇ ਲੈ ਕੇ ਮੈਦਾਨ 'ਚ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹੇ। ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਵੱਡਾ ਯੁੱਧ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਥੇ ਧਰਤੀ ਪਈ ਹੋਈ ਚੜ੍ਹ-ਚੜ੍ਹੀ, ਗਿਰੇ ਹੋਏ ਰਥ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ। ਲਹੂ ਦੇ ਦਰਿਆ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਜੋ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਅਸੁਰ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਵਗਦੇ ਰਹੇ। ਇਕ ਲਹੂ-ਲਹੂ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਅੰਬਿਕਾ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਸੁੱਕੀ ਘਾਸ ਅਤੇ ਲੱਕੜ ਦੀ ਢੇਰੀ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਦੇਵੀ ਦਾ ਸਿੰਘ, ਆਪਣੀ ਜੂਣ ਹਿਲਾਉਂਦਾ, ਜ਼ੋੜ-ਦਾਰ ਦਹਾੜ ਮਾਰਦਾ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਧੜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਲੈਣ ਲਈ ਘੁੰਮਦਾ। ਉਥੇ, ਦੇਵੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀ ਅਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਐਸਾ ਜੰਗ ਲੜਦੇ ਰਹੇ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਹਾ-ਅਸੁਰ ਜਨਰਲ ਚਿਕਸ਼ੁਰਾ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਅੰਬਿਕਾ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਨ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਅਸੁਰ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਬਦਲ ਮਾਊਂਟ ਮੇਰੂ 'ਤੇ ਵਰਸਦਾ ਹੈ, ਦੇਵੀ 'ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਪਰ ਦੇਵੀ ਨੇ ਬੜੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਘੋੜੇ ਤੇ ਰਥ-ਚਾਲਕ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਉਸਦਾ ਧਨੁ, ਉਚਾ ਝੰਡਾ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਹਥਿਆਰ ਵੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ 'ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਵਾਰ ਕਰਕੇ ਉਸਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਹੁਣ, ਚਿਕਸ਼ੁਰਾ ਆਪਣੇ ਰਥ, ਘੋੜਿਆਂ, ਚਲਾਕ ਤੋਂ ਵਿਹੋਣ, ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਢਾਲ ਲੈ ਕੇ ਪੈਦਲ ਹੀ ਦੇਵੀ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸਿੰਘ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਖੱਬੇ ਬਾਂਹ 'ਤੇ ਵੀ ਵਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਦੇਵੀ ਦੀ ਬਾਂਹ ਨੇ ਉਸਦੀ ਤਲਵਾਰ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤਲਵਾਰ ਟੁੱਟ ਗਈ। ਫਿਰ, ਚਿਕਸ਼ੁਰਾ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਉਹ ਆਪਣਾ ਭਾਲਾ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਸ ਵੱਡੇ ਅਸੁਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਚਮਕਦਾ ਭਾਲਾ ਭਦਰਕਾਲੀ ਵੱਲ ਸੁੱਟਿਆ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਕਤੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪਰ, ਉਸ ਭਾਲੇ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਭਾਲਾ ਸੁੱਟਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਚਿਕਸ਼ੁਰਾ ਦਾ ਭਾਲਾ ਸੌ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਟੁੱਟ ਗਿਆ, ਤੇ ਮਹਾ-ਅਸੁਰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਦ ਮਾਹੀਸ਼ਾ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਇਹ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਜਨਰਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਡਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕਮਾਰਾ, ਹਾਥੀ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਭਾਲਾ ਦੇਵੀ ਵੱਲ ਸੁੱਟਿਆ, ਪਰ ਅੰਬਿਕਾ ਨੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਹੂੰਕਾਰਾ ਕਰਕੇ ਉਸ ਭਾਲੇ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਬੇਅਸਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਆਪਣਾ ਭਾਲਾ ਟੁੱਟਿਆ ਵੇਖ, ਕਮਾਰਾ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਸੁੱਟਿਆ, ਪਰ ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਸਿੰਘ ਉੱਚੀ ਛਾਲ ਮਾਰ ਕੇ, ਹਾਥੀ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਵੱਡੇ ਅਸੁਰ ਨਾਲ ਹੱਥ-ਹੱਥੀ ਜੰਗ ਲੜੀ। ਜਦ ਉਹ ਜੰਗ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਦੋਵੇਂ ਹਾਥੀ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਪਏ, ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਵਾਰ ਕਰਕੇ ਲੜਦੇ ਰਹੇ। ਫਿਰ, ਸਿੰਘ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ 'ਚ ਛਾਲ ਮਾਰੀ, ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਉਤਰੀ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਪੰਜੀਰੇ ਨਾਲ ਕਮਾਰਾ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਦਾਗ੍ਰਾ ਨੂੰ ਦੇਵੀ ਨੇ ਪੱਥਰ, ਰੁੱਖ ਆਦਿ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ; ਕਰਾਲਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ, ਮੁੱਕਿਆਂ ਤੇ हथੇਲੀਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ। ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਧਾਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਕੁੱਟ ਕੇ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ; ਵਾਸਕਲਾ ਨੂੰ ਗਦੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਤਮਰਾ ਅਤੇ ਅੰਧਕਾ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਮਹਾ-ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਗਰਾਸਯਾ, ਉਗਰਵੀਰਯਾ ਤੇ ਮਹਾਹਨੂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਬਿਦਾਲਾ ਦਾ ਸਿਰ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਦੁਰਧਰਾ ਅਤੇ ਦੁਰਮੁਖਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਯਮਲੋਕ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ; ਕਾਲਰਾਤਰੀ ਨੇ ਕਾਲਾ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਦੰਡ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ। ਅਗਰਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਬੜੀ ਭਿਆਨਕ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕਰਕੇ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ; ਅਸੀਲੋਮਾ ਨੂੰ ਜੰਗ ਦੇ ਮੇਲੇ 'ਚ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ, ਜਦਕਿ ਦੇਵੀ ਦੇ ਸਾਥੀ ਤੇ ਸਿੰਘ ਜਿੱਤ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ 'ਚ ਨੱਚ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਸ਼ਟ ਹੋਦੀ ਵੇਖ, ਮਾਹੀਸ਼ਾਸੁਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਭੈਂਸ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਦੇਵੀ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਕੁਝ ਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਚੋਚ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕਰਦਾ, ਕੁਝ ਨੂੰ ਖੂਰਾਂ ਨਾਲ, ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਪੂੰਛ ਨਾਲ ਕੁੱਟਦਾ, ਤੇ ਕੁਝ ਨੂੰ ਸਿੰਗਾਂ ਨਾਲ ਫਾੜਦਾ। ਆਪਣੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੁਝ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੰਦਾ, ਕੁਝ ਨੂੰ ਦਹਾੜ ਤੇ ਘੁੰਮਣ ਨਾਲ ਮਾਰਦਾ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾਹ ਦੀ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦਾ। ਪ੍ਰਮਥਾ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਪਰੇ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਅਸੁਰ ਮਹਾਦੇਵੀ ਦੇ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਆ ਗਿਆ; ਤੇ ਅੰਬਿਕਾ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ। ਮਾਹੀਸ਼ਾ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਖੂਰਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਝਟਕਦਾ, ਸਿੰਗਾਂ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਉੱਚੇ ਸੁੱਟਦਾ, ਤੇ ਉੱਚੀ ਦਹਾੜ ਮਾਰਦਾ। ਉਸਦੇ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਕੰਪ ਗਈ; ਪੂੰਛ ਦੇ ਵਾਰ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਉਫਣ ਗਿਆ। ਬੱਦਲ, ਉਸਦੇ ਸਿੰਗਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜ ਕੇ ਟੁੱਟ ਕੇ Bikhr ਗਏ; ਸੈਂਕੜੇ ਪਹਾੜ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਸਾਹ ਦੀ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਉਡਦੇ ਹੋਏ। ਇਸ ਵੱਡੇ ਅਸੁਰ ਨੂੰ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ, ਚੰਡਿਕਾ ਉਸਦੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਗੁੱਸੇ 'ਚ ਆ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਫੰਦਾ ਸੁੱਟ ਕੇ, ਮਹਾ-ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਬਾਂਧ ਲਿਆ; ਪਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਭੈਂਸ ਦਾ ਰੂਪ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਿੰਘ ਬਣ ਗਿਆ; ਪਰ ਅੰਬਿਕਾ ਨੇ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਉਥੇ ਤਲਵਾਰ ਲੈ ਕੇ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਆ ਗਿਆ। ਦੇਵੀ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਤੇ ਤਲਵਾਰ-ਢਾਲ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਹਾਥੀ ਬਣ ਗਿਆ। ਹਾਥੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੁੰਡ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਤੇ ਦਹਾੜ ਮਾਰੀ; ਪਰ ਜਦਕਿ ਉਹ ਖਿੱਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸੁੰਡ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ, ਉਹ ਮਹਾ-ਅਸੁਰ ਮੁੜ ਭੈਂਸ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ—ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੰਤੂਆਂ ਸਮੇਤ—ਹਿਲਾ ਦਿੱਤੇ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਮਹਾ-ਜੰਗ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਨਸ਼ਟ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦਾ ਮਹਾ-ਦ੍ਰਿਸ਼ ਮੈਦਾਨ-ਏ-ਯੁੱਧ 'ਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਗਿਆ।