ତାମୁପୈହି ମହାରାଜ ଶରଣଂ ପରମେଶ୍ଵରୀମ୍ । ଆରାଧିତା ସୈଵ ନୃଣାଂ ଭୋଗସ୍ଵର୍ଗାପଵର୍ଗଦା
ହେ ମହାରାଜ, ସେ ପରମେଶ୍ୱରୀଙ୍କ ଚରଣରେ ଆଶ୍ରୟ ନେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କର। ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପୂଜା କରାଯାଏ, ସେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଭୋଗ, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଇତି ତସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସୁରଥଃ ସ ନରାଧିପଃ । ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ମହାଭାଗଂ ତମୃଷିଂ ଶଂସିତଵ୍ରତମ୍
ଏହି ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ସୁରଥ ରାଜା ସେ ମହାଭାଗ ଋଷିଙ୍କୁ, ଯେଉଁଠି ନିଷ୍ଠା ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ, ବନ୍ଦନା କଲେ।
ନିର୍ଵିଣ୍ଣୋ ଽତିମମତ୍ଵେନ ରାଜ୍ଯାପହରଣେନ ଚ । ଜଗମ ସଦ୍ଯସ୍ତପସେ ସ ଚ ଵୈଶ୍ଯୋ ମହାମୁନେ
ଅତି ଆସକ୍ତି ଓ ରାଜ୍ୟ ହରାଇବାର ଦୁଃଖରେ, ସେ ଏବଂ ବଣିକ ଦୁଇଜଣେ, ମହାମୁନିଙ୍କୁ ଦେଖି, ତୁରନ୍ତ ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ସଂଦର୍ଶନାର୍ଥମମ୍ବାଯା ନଦୀପୁଲିନସଂସ୍ଥିତଃ । ସ ଚ ଵୈଶ୍ଯସ୍ତପସ୍ତେପେ ଦେଵୀସୂକ୍ତଂ ପରଂ ଜପନ୍
ମା ଦେବୀଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇବା ଆଶାରେ, ସେମାନେ ନଦୀର ପୁଲିନରେ ରହିଲେ; ବଣିକ ଦେବୀଙ୍କ ପାଇଁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଷ୍ଳୋକ ଜପି ତପସ୍ୟା କଲେ।
ତୌ ତସ୍ମିନ୍ ପିଲିନେ ଦେଵ୍ଯାଃ କୃତ୍ଵା ମୂର୍ତି ମହୀମଯୀମ୍ । ଅର୍ହଣାଂ ଚକ୍ରତୁସ୍ତସ୍ଯାଃ ପୁଷ୍ପଧୂପାଗ୍ନିତର୍ପଣୈଃ
ସେ ନଦୀ ପୁଲିନରେ, ଦେବୀଙ୍କ ମୃତ୍ତିକା ମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି କରି, ପୁଷ୍ପ, ଧୂପ, ଅଗ୍ନି ଓ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ନିରାହାରୌ ଯତାତ୍ମାନୌ ତନ୍ମନସ୍କୌ ସମାହିତୌ । ଦଦତୁସ୍ତୌ ବଲିଂ ଚୈଵ ନିଜଗାତ୍ରାସୃଗୁକ୍ଷିତମ୍
ଉପବାସ କରି, ନିଜ ମନକୁ ଏକାଗ୍ର କରି, ସେମାନେ ନିଜ ଶରୀରର ରକ୍ତ ଦେଇ ବଳି ଅର୍ପଣ କଲେ।
ଏଵଂ ସମାରାଧଯତୋସ୍ତ୍ରିଭିର୍ଵର୍ଷୈର୍ଯତାତ୍ମନୋଃ । ପରିତୁଷ୍ଟା ଜଗଦ୍ଧାତ୍ରୀ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଂ ପ୍ରାହ ଚଣ୍ଡିକା
ଏଭଳି ତିନି ବର୍ଷ ଧରି ନିଜ ମନକୁ ସଂଯମ କରି ଉପାସନା କରିଥିବାବେଳେ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ମାତା ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ସାକ୍ଷାତ୍ ଦେଖାଦେଲେ ଏବଂ କଥା କହିଲେ।
ଯତ୍ପ୍ରାର୍ଥ୍ଯତେ ତ୍ଵଯା ଭୂପ ତ୍ଵଯା ଚ କୁଲନନ୍ଦନ । ମତ୍ତସ୍ତତ୍ପ୍ରାପ୍ଯତାଂ ସର୍ଵଂ ପରିତୁଷ୍ଟା ଦଦାମି ତତ୍
ତୁମେ ରାଜା ଏବଂ ତୁମର ବଂଶର ଆନନ୍ଦ, ଯେଉଁ ଇଛା କରୁଛ, ସେ ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ମୁଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ଦେଉଛି, ମୋଠୁ ତୁମେ ପାଇବ।
ତତୋ ଵଵ୍ରେ ନୃପୋ ରାଜ୍ଯମଵିଭ୍ରଂଶ୍ଯନ୍ଯଜନ୍ମନି । ଅତ୍ରୈଵ ଚ ନିଜଂ ରାଜ୍ଯଂ ହତଶତ୍ରୁବଲଂ ବଲାତ୍
ତାପରେ ରାଜା ଏହି ଜନ୍ମରେ ନିଜ ରାଜ୍ୟ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଶକ୍ତିରେ ହରାଇ ଫେରି ପାଇବା ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଜନ୍ମରେ ଅଭିଘ୍ନ ରାଜ୍ୟ ଚାହିଲେ।
ସୋ ଽପି ଵୈଶ୍ଯସ୍ତତୋ ଜ୍ଞାନଂ ଵଵ୍ରେ ନିର୍ଵିଣ୍ଣମାନସଃ । ମମେତ୍ଯହମିତି ପ୍ରାଜ୍ଞଃ ସଙ୍ଗଵିଚ୍ଯୁତିକାରକମ୍
ବ୍ୟାପାରୀ, ଜଣେ ଦୁଃଖିତ ମନ ନେଇ, ତାପରେ ଏହି ଇଚ୍ଛା କଲେ—‘ମୋର’ ଏବଂ ‘ମୁଁ’ ଭାବକୁ ଦୂର କରିବା ଜ୍ଞାନ ଦିଅ, ଯାହା ଆସକ୍ତିକୁ ଛାଡି ଦେଇପାରିବ।
ସ୍ଵଲ୍ପୈରହୋଭିର୍ନୃପତେ ସ୍ଵଂ ରାଜ୍ଯଂ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯତେ ଭଵାନ୍ । ହତ୍ଵା ରିପୂନସ୍ଖଲିତଂ ତଵ ତତ୍ର ଭଵିଷ୍ଯତି
କିଛି ଦିନ ମଧ୍ୟରେ, ରାଜା, ତୁମେ ନିଜ ରାଜ୍ୟକୁ ଫେରି ପାଇବା; ତୁମ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ହତ୍ୟା କରି, ହାରାଇଥିବା ରାଜ୍ୟ ତୁମ ପାଖରେ ଆସିଯିବ।
ମୃତଶ୍ଚ ଭୂଯଃ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ଜନ୍ମ ଦେଵାଦ୍ଵିଵସ୍ଵତଃ । ସାଵର୍ଣିକୋ ନାମ ମନୁର୍ଭଵାନ୍ ଭୁଵି ଭଵିଷ୍ଯତି
ମୃତ୍ୟୁ ପରେ, ତୁମେ ପୁନଃ ଜନ୍ମ ନେବା; ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବ ବିବସ୍ବତଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭାବେ, ସାବର୍ଣି ନାମରେ ମନୁ ହୋଇ ଭୂମିରେ ଜନ୍ମିବା।
ଵୈଶ୍ଯଵର୍ଯ ତ୍ଵଯା ଯଶ୍ଚ ଵରୋ ଽସ୍ମତ୍ତୋ ଽଭିଵାଞ୍ଛତଃ । ତଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛାମି ସଂସିଦ୍ଧ୍ଯୈ ତଵ ଜ୍ଞାନଂ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଉତ୍ତମ ବଣିକ, ତୁମେ ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ମୋତେ ଚାହିଲା, ମୁଁ ସେଥିରେ ତୁମକୁ ଦେଉଛି; ତୁମର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣତା ପାଇଁ, ତୁମେ ଜ୍ଞାନ ଲାଭ କରିବେ।
ଇତି ଦତ୍ତ୍ଵା ତଯୋର୍ଦେଵୀ ଯଥାଭିଲଷିତଂ ଵରମ୍ । ବଭୂଵାନ୍ତର୍ହିତା ସଦ୍ଯୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ତାଭ୍ଯାମଭିଷ୍ଟୁତା
ଏଭଳି ଦେବୀ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ସେମାନେ ଭକ୍ତିରେ ଗାନ କରିଥିବାବେଳେ, ସେ ସତ୍ୟ ସହିତ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଗଲେ।
ଏଵଂ ଦେଵ୍ଯା ଵରଂ ଲବ୍ଧ୍ଵା ସୁରଥଃ କ୍ଷତ୍ରିଯର୍ଷଭଃ । ସୂର୍ଯାଜ୍ଜନ୍ମ ସମାସାଦ୍ଯ ସାଵର୍ଣିର୍ଭଵିତା ମନୁଃ
ଏଭଳି ଦେବୀଙ୍କଠୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇ, କ୍ଷତ୍ରିୟମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୁରଥ, ସୂର୍ଯ୍ୟରୁ ଜନ୍ମ ନେଇ, ସାବର୍ଣି ନାମକ ମନୁ ହେବେ।