ଜାନତାଜାନତା ଵାପି ବଲିପୂଜାଂ ତଥା କୃତାମ୍ । ପ୍ରତୀଚ୍ଛିଷ୍ଯାମ୍ଯହଂ ପ୍ରୀତ୍ଯା ଵହ୍ନିହୋମଂ ତଥା କୃତମ୍
ଜଣିଥିବା କିମ୍ବା ଅଜଣାରେ, ଯେଉଁଠି ମୋ ପାଇଁ ବଳି ଦେଇ ପୂଜା କରାଯାଇଛି, କିମ୍ବା ଅଗ୍ନିକୁ ହୋମ କରାଯାଇଛି, ସେସବୁକୁ ମୁଁ ଆନନ୍ଦରେ ଗ୍ରହଣ କରିବି।
ଶରତ୍କାଲେ ମହାପୂଜା କ୍ରିଯତେ ଯା ଚ ଵାର୍ଷିକୀ । ତସ୍ଯାଂ ମମୈତନ୍ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଭକ୍ତିସମନ୍ଵିତଃ
ଶରତ୍କାଳରେ ଯେତେବେଳେ ବଡ଼ ପୂଜା କିମ୍ବା ବାର୍ଷିକ ଉତ୍ସବ ହୁଏ, ସେଥିରେ ଯେଉଁଠି ମୋର ମହିମା କଥା ଭକ୍ତିସହିତ ଶୁଣାଯାଏ—
ସର୍ଵବାଧାଵିନିର୍ମୃକ୍ତୋ ଧନଧାନ୍ଯସମନ୍ଵିତଃ । ମନୁଷ୍ଯୋ ମତ୍ପ୍ରସାଦେନ ଭଵିଷ୍ଯତି ନ ସଂଶଯଃ
ମୋର କୃପାରେ, ସେ ଲୋକ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହେବେ, ଧନ ଓ ଧାନ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବେ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମମୈତନ୍ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ତଥୋତ୍ପତ୍ତୀଃ ପୃଥକ୍ ଶୁଭାଃ । ପରାକ୍ରମଂ ଚ ଯୁଦ୍ଧେଷୁ ଜାଯତେ ନିର୍ଭଯଃ ପୁମାନ୍
ମୋର ମହିମା କଥା, ମୋର ଜନ୍ମର ଶୁଭ ଘଟଣାଗୁଡିକ ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୋର ପ୍ରତାପ ଶୁଣିଲେ, ପୁରୁଷ ନିର୍ଭୟ ହେଇଯାନ୍ତି।
ରିପଵଃ ସଂକ୍ଷଯଂ ଯାନ୍ତି କଲ୍ଯାଣଂ ଚୋପପଦ୍ଯତେ । ନନ୍ଦତେ ଚ କୁଲଂ ପୁଂସାଂ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ମମ ଶୃଣ୍ଵତାମ୍
ଶତ୍ରୁମାନେ ନଶ୍ଟ ହେଇଯାନ୍ତି, ଭଲ ଘଟଣା ଆସିଥାଏ, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ମୋର ମହିମା କଥା ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର କୁଳ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଏ।
ଶାନ୍ତିକର୍ମଣି ସର୍ଵତ୍ର ତଥା ଦୁଃ ସ୍ଵପ୍ନଦର୍ଶନେ । ଗ୍ରହପୀଡାସୁ ଚୋଗ୍ରାସୁ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଶୃଣୁଯାନ୍ମମ
ଶାନ୍ତି କାର୍ଯ୍ୟରେ, ଖରାପ ସ୍ଵପ୍ନ ଦେଖିଲେ, କିମ୍ବା ଗ୍ରହର ଭୟଙ୍କର ପୀଡାରେ, ସବୁଠି ମୋର ମହିମା କଥା ଶୁଣିବା ଉଚିତ।
ଉପସର୍ଗାଃ ଶମଂ ଯାନ୍ତି ଗ୍ରହପୀଡାଶ୍ଚ ଦାରୁଣାଃ । ଦୁଃ ସ୍ଵପ୍ନଂ ଚ ନୃଭିର୍ଦୃଷ୍ଟଂ ସୁସ୍ଵପ୍ନମୁପଜାଯତେ
ବିପଦଗୁଡିକ ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଏ, ଗ୍ରହର କଷ୍ଟ ମଧ୍ୟ ଶମିତ ହୁଏ; ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଯେତେବେଳେ ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ଭଲ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି।
ବାଲଗ୍ରହାଭିଭୂତାନାଂ ବାଲାନାଂ ଶାନ୍ତିକାରକମ୍ । ସଂଘାତଭେଦେ ଚ ନୃଣାଂ ମୈତ୍ରୀକରଣମୁତ୍ତମମ୍
ଯେଉଁ ଶିଶୁମାନେ ଦୁଷ୍ଟ ଗ୍ରହର ପ୍ରଭାବରେ ପୀଡିତ, ସେମାନେ ଶାନ୍ତି ପାନ୍ତି; ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ହେଲେ, ଏହା ସର୍ବୋତ୍ତମ ମିଳନ ଆଣିଦିଏ।
ଦୁର୍ଵୃତ୍ତାନାମଶେଷାଣାଂ ବଲହାନିକରଂ ପରମ୍ । ରକ୍ଷୋଭୂତପିଶାଚାନାଂ ପଠନାଦେଵ ନାଶନମ୍
ଯେଉଁ ଦୁଷ୍ଟ ଚରିତ୍ରର ଲୋକମାନେ, ସେମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ଏହା ଅନେକ କମାଇଦିଏ; ଏହାକୁ ପଠିବା ମାତ୍ରରେ ରାକ୍ଷସ, ଭୂତ, ପିଶାଚମାନେ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ପଶୁପୁଷ୍ପାର୍ଘ୍ଯଧୂପୈଶ୍ଚ ଗନ୍ଧଦୀପୈସ୍ତଥୋତ୍ତମୈଃ । ଵିପ୍ରାଣାଂ ଭୋଜନୈର୍ହେମୈଃ ପ୍ରୋକ୍ଷଣୀଯୈରହର୍ନିଶମ୍
ପଶୁ, ଫୁଲ, ମୂଲ୍ୟବାନ ଦ୍ରବ୍ୟ, ଧୂପ, ଉତ୍ତମ ଗନ୍ଧ ଓ ଦୀପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଭୋଜନ ଓ ସୁନା ଦେଇ, ଦିନ ରାତି ଶୁଦ୍ଧି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଅନ୍ଯୈଶ୍ଚ ଵିଵିଧୈର୍ଭୋଗୈଃ ପ୍ରଦାନୈର୍ଵତ୍ସରେଣ ଯା । ପ୍ରୀତିର୍ମେ କ୍ରିଯତେ ସାସ୍ମିନ୍ ସକୃତ୍ସୁଚରିତେ ଶ୍ରୁତେ
ଏହାକୁ ପ୍ରତିବର୍ଷ ଦିଆଯାଇପାରିବା ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଉପହାର ଓ ଭୋଗରେ, ଏହି ଉତ୍ତମ କଥାକୁ ଏକଥର ଶୁଣିଲେ ଯେତେ ଆନନ୍ଦ ମିଳେ—
ଶ୍ରୁତଂ ହରତି ପାପାନି ତଥାଽରୋଗ୍ଯଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି । ରକ୍ଷାଂ କରୋତି ଭୂତେଭ୍ଯୋ ଜନ୍ମନାଂ କୀର୍ତନଂ ମମ
ଏହି କଥା ଶୁଣିଲେ ପାପ ଦୂର ହୁଏ, ଶରୀର ଭଲ ରହେ, ଭୂତପ୍ରେତ ଠାରୁ ରକ୍ଷା ମିଳେ; ମୋ ଜନ୍ମ କଥାର କୀର୍ତନ ଏହି ସବୁ କରିଥାଏ।
ଯୁଦ୍ଧେଷୁ ଚରିତଂ ଯନ୍ମେ ଦୁଷ୍ଟଦୈତ୍ଯନିବର୍ହଣମ୍ । ତସ୍ମିନ୍ ଶ୍ରୁତେ ଵୈରିକୃତଂ ଭଯଂ ପୁଂସାଂ ନ ଜାଯତେ
ଯେତେବେଳେ ମୋର ଯୁଦ୍ଧର କାର୍ଯ୍ୟ, ଦୁଷ୍ଟ ଦେମନମାନେଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରିବା, ଲୋକେ ଶୁଣନ୍ତି, ଶତ୍ରୁମାନେ ଦେଇଥିବା ଭୟ ଲୋକଙ୍କ ମନରେ ଆସେନାହିଁ।
ଯୁଷ୍ମାଭିଃ ସ୍ତୁତଯୋ ଯାଶ୍ଚ ଯାଶ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିଭିଃ କୃତାଃ । ବ୍ରହ୍ମଣା ଚ କୃତାସ୍ତାସ୍ତୁ ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ତି ଶୁଭାଂ ଗତିମ୍
ତୁମେ ଯେ ଷ୍ଟୁତିଗୁଡିକ କରିଛ, ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନେ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମା କରିଥିବା ଷ୍ଟୁତିଗୁଡିକ ମଧ୍ୟ, ସେଗୁଡିକ ଲୋକଙ୍କୁ ଭଲ ଦିଗରେ ନେଇଯାନ୍ତି।
ଅରଣ୍ଯେ ପ୍ରାନ୍ତରେ ଵାପି ଦାଵାଗ୍ନିପରିଵାରିତଃ । ଦସ୍ଯୁଭିର୍ଵା ଵୃତଃ ଶୂନ୍ଯେ ଗୃହୀତୋ ଵାପି ଶତ୍ରୁଭିଃ
ଅରଣ୍ୟ ଭିତରେ କିମ୍ବା ତାର ଧାରରେ, ଜଙ୍ଗଲ ଆଗ୍ନିରେ ଘେରାଯିବା, କିମ୍ବା ଶୂନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ଦସ୍ୟୁମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯିବା, କିମ୍ବା ଶତ୍ରୁମାନେ ଧରି ନେଇଥିଲେ—
ସିଂହଵ୍ଯାଘ୍ରାନୁଯାତୋ ଵା ଵନେ ଵା ଵନହସ୍ତିଭିଃ । ରାଜ୍ଞା କ୍ରୁଦ୍ଧେନ ଚାଜ୍ଞପ୍ତୋ ଵଧ୍ଯୋ ବନ୍ଧଗତୋ ଽପି ଵା
ବନରେ ସିଂହ କିମ୍ବା ବାଘ ଦ୍ୱାରା ଖୋଜାଯିବା, କିମ୍ବା ଜଙ୍ଗଲ ହାତୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ଚେଷ୍ଟିତ ହେବା, କିମ୍ବା କ୍ରୁଧ୍ଧ ରାଜା ମୃତ୍ୟୁ ଦେବାକୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଇଥିଲେ, କିମ୍ବା ବନ୍ଧି ରଖାଯିବା—
ଆଘୂର୍ଣିତୋ ଵା ଵାତେନ ସ୍ଥିତଃ ପୋତେ ମହାର୍ଣଵେ । ପତତ୍ସୁ ଚାପି ଶସ୍ତ୍ରେଷୁ ସଂଗ୍ରାମେ ଭୃଶଦାରୁଣେ
ବାତାସରେ ଘୁରାଯିବା, ବଡ଼ ସାଗରରେ ଜାହାଜରେ ଦଢ଼ି ରହିବା, କିମ୍ବା ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧରେ ଅସ୍ତ୍ରପାତ ହେବା—
ସର୍ଵାବାଧାସୁ ଘୋରାସୁ ଵେଦନାଭ୍ଯର୍ଦିତୋ ଽପି ଵା । ସ୍ମରନ୍ମମୈତଚ୍ଛରିତଂ ନରୋ ମୁଚ୍ଯେତ ସଙ୍କଟାତ୍
ସମସ୍ତ ଭୟଙ୍କର ଦୁଃଖରେ, ଯଦି ଯେଉଁଠି ଦେହ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ପୀଡିତ ହେଉଛି, ମୋର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଯଦି ଲୋକେ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସଙ୍କଟରୁ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି।
ମମ ପ୍ରଭାଵାତ୍ସିଂହାଦ୍ଯା ଦସ୍ଯଵୋ ଵୈରିଣସ୍ତଥା । ଦୂରାଦେଵ ପଲାଯନ୍ତେ ସ୍ମରତଶ୍ଚରିତଂ ମମ
ମୋର ଶକ୍ତିରେ, ସିଂହ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜନ୍ତୁ, ଶତ୍ରୁ ଓ ଚୋରମାନେ, ମୋର କଥା ମନେ ପକାଇଲେ, ଦୂରରୁ ଭୟରେ ପଳାଇଯାନ୍ତି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସା ଭଗଵତୀ ଚଣ୍ଡିକା ଚଣ୍ଡଵିକ୍ରମା । ପଶ୍ଯତାମେଵ ଦେଵାନାଂ ତତ୍ରୈଵାନ୍ତରଧୀଯତ
ଏଭଳି କହି, ଭଗବତୀ ଚଣ୍ଡିକା ଯିଏ ଅତି ଶୂର, ଦେବମାନେ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ, ସେଉଁଠି ହିଁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ତେ ଽପି ଦେଵ୍ଯା ନିରାତଙ୍କା ସ୍ଵାଧିକାରାନ୍ ଯଥା ପୁରା । ଯଜ୍ଞଭାଗଭୁଜଃ ସର୍ଵେ ଚକ୍ରୁର୍ଵିନିହତାରଯଃ
ଦେବୀଙ୍କ ଦୟାରେ, ଦେବମାନେ ଭୟମୁକ୍ତ ହୋଇ, ଶତ୍ରୁମାନେ ନଷ୍ଟ ହେବା ପରେ, ପୁର୍ବର ପରି ଯଜ୍ଞର ଅଂଶ ନେବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଦୈତ୍ଯାଶ୍ଚ ଦେଵ୍ଯା ନିହତେ ଶୁମ୍ଭେ ଦେଵରିପୌ ଯୁଧି । ଜଗଦ୍ଵିଧ୍ଵଂସକେ ତସ୍ମିନ୍ ମହୋଗ୍ରେ ଽତୁଲଵିକ୍ରମେ । ନିଶୁମ୍ଭେ ଚ ମହାଵୀର୍ଯେ ଶେଷାଃ ପାତାଲମାଯଯୁଃ
ଦେବୀ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେବମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ଶୁମ୍ଭ, ଯିଏ ଭୟଙ୍କର ଓ ଅପୂର୍ବ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ଓ ମହାବଳୀ ନିଶୁମ୍ଭଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ; ତାପରେ ଅନ୍ୟ ଦାନବମାନେ ପାତାଳକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଏଵଂ ଭଗଵତୀ ଦେଵୀ ସା ନିତ୍ଯାପି ପୁନଃ ପୁନଃ । ସମ୍ଭୂଯ କୁରୁତେ ଭୂପ ଜଗତଃ ପରିପାଲନମ୍
ଏଭଳି ନିତ୍ୟ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଭଗବତୀ ଦେବୀ ପୁନିପୁନି ଜନ୍ମ ନେଇ, ଏହି ଜଗତକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ତଯୈତନ୍ମୋହ୍ଯତେ ଵିଶ୍ଵଂ ସୈଵ ଵିଶ୍ଵଂ ପ୍ରସୂଯତେ । ସା ଯାଚିତା ଚ ଵିଜ୍ଞାନଂ ତୁଷ୍ଟା ଋଦ୍ଧିଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି
ସେଇ ଦେବୀ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ମୋହିତ କରନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଜଗତକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରନ୍ତି; ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ ଜ୍ଞାନ ଓ ଖୁସି ହେଲେ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଵ୍ଯାପ୍ତଂ ତଯୈତତ୍ସକଲଂ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡଂ ମନୁଜେଶ୍ଵର । ମହାକାଲ୍ଯା ମହାକାଲେ ମହାକାରୀସ୍ଵରୂପଯା
ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ମହାକାଳୀଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି । ମହାକାଳୀ ଏହି ବିଶ୍ୱରେ ମହାକାଳ ଓ ମହାକାରୀ ରୂପେ ବ୍ୟାପି ଅଛନ୍ତି ।
ସୈଵ କାଲେ ମହାମାରୀ ସୈଵ ସୃଷ୍ଟିର୍ଭଵତ୍ଯଜା । ସ୍ଥିତିଂ କରୋତି ଭୂତାନାଂ ସୈଵ କାଲେ ସନାତନୀ
ସମୟ ଆସିଲେ ସେ ମହାମାରୀ ଭାବେ ସମସ୍ତ କୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି; ଜନ୍ମ ନ ନେଇ ଅପରିଣାମୀ ଥିବା ସେ ନିଜେ ସୃଷ୍ଟିର ଦେବୀ ହୁଅନ୍ତି; ସେ ନିଜେ ଦୀର୍ଘକାଳ ଧରି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ରଖନ୍ତି ।
ଭଵକାଲେ ନୃଣାଂ ସୈଵ ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଵୃଦ୍ଧିପ୍ରଦା ଗୃହେ । ସୈଵାଭାଵେ ତଥାଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଵିନାଶାଯୋପଜାଯତେ
ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ଉନ୍ନତିର ସମୟରେ ସେ ଗୃହରେ ବୃଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ଲକ୍ଷ୍ମୀ ହୁଅନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଅଭାବରେ, ଅଲକ୍ଷ୍ମୀ ଭାବେ ନଷ୍ଟିର କାରଣ ହୁଅନ୍ତି ।
ସ୍ତୁତା ସମ୍ପୂଜିତା ପୁଷ୍ପୈର୍ଧୂପଗନ୍ଧାଦିବିସ୍ତଥା । ଦଦାତି ଵିତ୍ତଂ ପୁତ୍ରାଂଶ୍ଚ ମତିଂ ଧର୍ମେ ଗତିଂ ଶୁଭାମ୍
ଫୁଲ, ଧୂପ, ଗନ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତି ଓ ପୂଜା କଲେ, ସେ ଧନ, ପୁତ୍ର, ଧର୍ମରେ ବୁଦ୍ଧି ଓ ଶୁଭ ଗତି ଦେଇଥାନ୍ତି ।
ଏତତ୍ତେ କଥିତଂ ଭୂପ ଦେଵୀମାହାତ୍ମ୍ଯମୁତ୍ତମମ୍ । ଏଵଂପ୍ରଭାଵା ସା ଦେଵୀ ଯଯେଦଂ ଧାର୍ଯତେ ଜଗତ୍
ରାଜା, ଆପଣଙ୍କୁ ଦେବୀଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହିମା କହିଦିଆଯାଇଛି; ଏହି ଦେବୀଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଏହି ବିଶ୍ୱ ରହିଛି ।
ଵିଦ୍ଯା ତଥୈଵ କ୍ରିଯତେ ଭଗଵଦ୍ଵିଷ୍ଣୁମାଯଯା । ତଥା ତ୍ଵମେଷ ଵୈଶ୍ଯଶ୍ଚ ତଥୈଵାନ୍ଯେ ଵିଵେକିନଃ । ମୋହ୍ଯନ୍ତେ ମୋହିତାଶ୍ଚୈଵ ମୋହମେଷ୍ଯନ୍ତି ଚାପରେ
ବିଦ୍ୟା ମଧ୍ୟ ଭଗବତୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ମାୟା ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ; ଏହିପରି ଆପଣ, ଏହି ବଣିକ ଓ ଅନ୍ୟ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋହିତ ହୋଇଛନ୍ତି, ମୋହରେ ପଡିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ମୋହରେ ପଡିବେ ।