ଲକ୍ଷ୍ମି ଲଜ୍ଜେ ମହାଵିଦ୍ଯେ ଶ୍ରଦ୍ଧେ ପୁଷ୍ଟେ ସ୍ଵଧେ ଧ୍ରୁଵେ । ମହାରାତ୍ରେ ମହାମାଯେ ନାରାଯଣି ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଲଜ୍ଜା, ମହାବିଦ୍ୟା, ଶ୍ରଦ୍ଧା, ପୁଷ୍ଟି, ସ୍ୱଧା, ଧ୍ରୁବା, ମହାରାତ୍ରି, ମହାମାୟା ନାରାୟଣୀ, ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ମେଧେ ସରସ୍ଵତି ଵରେ ଭୂତି ବାଭ୍ରଵି ତାମସି । ନିଯତେ ତ୍ଵଂ ପ୍ରସୀଦେଶେ ନାରାଯଣି ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ମେଧା, ସରସ୍ୱତୀ, ବରା, ଭୂତି, ବାଭ୍ରବୀ, ତାମସୀ, ନିୟତି, ଏହି ସମସ୍ତ ରୂପରେ ଅଛିଥିବା ଶାସ୍ତ୍ରୀ, ଦୟା କର, ନାରାୟଣୀ, ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ସର୍ଵତଃ ପାଣିପାଦାନ୍ତେ ସର୍ଵତୋ ଽକ୍ଷିଶିରୋମୁଖେ । ସର୍ଵତଃ ଶ୍ରଵଣଘ୍ରାଣେ ନାରାଯଣି ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ସମସ୍ତ ହାତ ଓ ପାଦର ଶେଷରେ, ସମସ୍ତ ଚକ୍ଷୁ, ମୁଣ୍ଡ ଓ ମୁଖରେ, ସମସ୍ତ କାନ ଓ ନାକରେ ଅବସ୍ଥିତ ନାରାୟଣୀ, ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ସର୍ଵସ୍ଵରୂପେ ସର୍ଵେଶେ ସର୍ଵଶକ୍ତିସମନ୍ଵିତେ । ଭଯେଭ୍ଯସ୍ତ୍ରାହି ନୋ ଦେଵି ଦୁର୍ଗେ ଦେଵି ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ସମସ୍ତ ରୂପରେ, ସମସ୍ତର ନାୟିକା, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ଅଧିକାରିଣୀ, ଦୁର୍ଗା ଦେବୀ, ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଭୟରୁ ରକ୍ଷା କର, ଦେବୀ, ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ଏତତ୍ତେ ଵଦନଂ ସୌମ୍ଯଂ ଲୋଚନତ୍ରଯଭୂଷିତମ୍ । ପାତୁ ନଃ ସର୍ଵଭୀତିଭ୍ଯଃ କାତ୍ଯାଯନି ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ତୁମର ସାଧୁ ମୁହଁ, ତିନିଟି ଆଖିରେ ଶୋଭିତ, ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଭୟରୁ ରକ୍ଷା କରୁ। କାତ୍ୟାୟନୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ଜ୍ଵାଲାକରାଲମତ୍ଯୁଗ୍ରମଶେଷାସୁରଶୂଦନମ୍ । ତ୍ରିଶୂଲଂ ପାତୁ ନୋ ଭୀତେର୍ଭଦ୍ରକାଲି ନମୋ ଽସ୍ତୁତେ
ତୁମର ତ୍ରିଶୂଳ, ଜ୍ୱାଳାରେ ତୀବ୍ର ଏବଂ ଭୟଙ୍କର, ଯାହା ସମସ୍ତ ଦାନବକୁ ନଶ୍ଟ କରେ, ଆମକୁ ଭୟରୁ ରକ୍ଷା କରୁ। ଭଦ୍ରକାଳୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ହିନସ୍ତି ଦୈତ୍ଯତେଜାଂସି ସ୍ଵନେନାପୂର୍ଯ ଯା ଜଗତ୍ । ସା ଘଣ୍ଟା ପାତୁ ନୋ ଦେଵି ପାପେଭ୍ଯୋ ନଃ ସୁତାନିଵ
ତୁମର ଘଣ୍ଟି, ଯାହାର ଶବ୍ଦ ଦୁନିଆକୁ ପୂରଣ କରେ ଏବଂ ଦାନବମାନଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଭଙ୍ଗ କରେ, ଦେବୀ, ଆମକୁ ପାପରୁ ଏମିତି ରକ୍ଷା କରୁ, ଯେପରି ଜନନୀ ନିଜ ସନ୍ତାନକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ଅସୁରାସୃଗ୍ଵସାପଙ୍କଚର୍ଚିତସ୍ତେ କରୋଜ୍ଜ୍ଵଲଃ । ଶୁଭାଯ ଖଡ୍ଗୋ ଭଵତୁ ଚଣ୍ଡିକେ ତ୍ଵାଂ ନତା ଵଯମ୍
ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତଳୱାର, ଦାନବମାନଙ୍କର ରକ୍ତ ଓ ଚର୍ବିରେ ଲିପ୍ତ, ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ଦେଉ। ଚଣ୍ଡିକା, ଆମେ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁ।
ରୋଗାନଶେଷାନପହଂସି ତୁଷ୍ଟା ରୁଷ୍ଟା ତୁ କାମାନ୍ ସକଲାନଭୀଷ୍ଟାନ୍ । ତ୍ଵାମାଶ୍ରିତାନାଂ ନ ଵିପନ୍ନରାଣାଂ ତ୍ଵାମାଶ୍ରିତା ହ୍ଯାଶ୍ରଯତାଂ ପ୍ରଯାନ୍ତି
ତୁମେ ଖୁସି ହେଲେ ସମସ୍ତ ରୋଗ ଦୂର କର, ରୁଷ୍ଟ ହେଲେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛାକୁ ନଶ୍ଟ କର। ଯେମାନେ ତୁମର ଶରଣ ନେଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ କେବେ ଦୁଃଖରେ ପଡନ୍ତି ନାହିଁ; ତୁମର ଶରଣ ନେଇଥିବା ଲୋକମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶରଣ ହେଇଯାନ୍ତି।
ଏତତ୍କୃତଂ ଯତ୍କଦନଂ ତ୍ଵଯାଦ୍ଯ ଧର୍ମଦ୍ଵିଷାଂ ଦେଵି ମହାସୁରାଣାମ୍ । ରୂପୈରନେକୈର୍ବହୁଧାଽତ୍ମମୂର୍ତି କୃତ୍ଵାମ୍ବିକେ ତତ୍ପ୍ରକରୋତି କାନ୍ଯା
ଧର୍ମର ଶତ୍ରୁ ଏବଂ ବଡ ଦାନବମାନଙ୍କର ନଶ୍ଟ, ଯାହା ଆଜି ତୁମେ ଅନେକ ରୂପ ଧାରଣ କରି କରିଛ, ଦେବୀ, ଏହା କିଏ କରିପାରିବ? ଅମ୍ବିକା, ତୁମେ ଛଡା ଅନ୍ୟ କେହି ଏହି କାମ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଵିଦ୍ଯାସୁ ଶାସ୍ତ୍ରେଷୁ ଵିଵେକଦୀପେଷ୍ଵ୍ ଆଦ୍ଯେଷୁ ଵାକ୍ଯେଷୁ ଚ କା ତ୍ଵଦନ୍ଯା । ମମତ୍ଵଗର୍ତେ ଽତିମହାନ୍ଧକାରେ ଵିଭ୍ରାମଯତ୍ଯେତଦତୀଵ ଵିଶ୍ଵମ୍
ଜ୍ଞାନ, ଶାସ୍ତ୍ର, ବିବେକର ଆଲୋକ ଓ ପ୍ରମୁଖ ବାକ୍ୟରେ, ତୁମେ ଛଡ଼ା କିଏ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଅତି ଗଭୀର ଅନ୍ଧାର ଓ ମମତାର ଗର୍ତ୍ତରେ ଭ୍ରମଣ କରାଉଛି?
ରକ୍ଷାଂସି ଯତ୍ରୋଗ୍ରଵିଷାଶ୍ଚ ନାଗା ଯତ୍ରାରଯୋ ଦସ୍ଯୁବଲାନି ଯତ୍ର । ଦାଵାନଲୋ ଯତ୍ର ତଥାବ୍ଧିମଧ୍ଯେ ତତ୍ର ସ୍ଥିତା ତ୍ଵଂ ପରିପାସି ଵିଶ୍ଵମ୍
ଯେଉଁଠି ଦାନବ, ଭୟଙ୍କର ବିଷ ଥିବା ସାପ, ଶତ୍ରୁ, ଚୋର ଦଳ, ଜଙ୍ଗଲର ଅଗ୍ନି କିମ୍ବା ସାଗର ମଧ୍ୟରେ ବିପଦ ଅଛି, ସେଉଁଠି ତୁମେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇ ଜଗତକୁ ରକ୍ଷା କରୁଛ।
ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରି ତ୍ଵଂ ପରିପାସି ଵିଶ୍ଵଂ ଵିଶ୍ଵାତ୍ମିକା ଧାରଯସୀତି ଵିଶ୍ଵମ୍ । ଵିଶ୍ଵେଶଵନ୍ଦ୍ଯା ଭଵତୀ ଭଵନ୍ତି ଵିଶ୍ଵାଶ୍ରଯା ଯେ ତ୍ଵଯି ଭକ୍ତିନମ୍ରାଃ
ହେ ଜଗତର ମହିଳା, ତୁମେ ଜଗତକୁ ରକ୍ଷା କରୁଛ, ଜଗତର ଆତ୍ମା ଭାବେ ତୁମେ ଏହାକୁ ଧାରଣ କରୁଛ। ଯେମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ତୁମେ ପାଖରେ ନମ୍ର ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ଜଗତର ଆଶ୍ରୟ ହୋଇଯାନ୍ତି, ଏବଂ ତୁମେ ଜଗତର ନାଥଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହୁଅ।
ଦେଵି ପ୍ରସୀଦ ପରିପାଲଯ ନୋ ଽପରିଭୀତେର୍ ନିତ୍ଯଂ ଯଥାସୁରଵଧାଦଧୁନୈଵ ସଦ୍ଯଃ । ପାପାନି ସର୍ଵଜଗତାଂ ପ୍ରଶମଂ ନଯାଶୁ ଉତ୍ପାତପାକଜନିତାଂଶ୍ଚ ମହୋପସର୍ଗାନ୍
ହେ ଦେବୀ, ଦୟା କର; ଆମକୁ ସଦା ନିରଭୟ ଭାବରେ ରକ୍ଷା କର, ଯେପରିକି ଏବେ ଦାନବମାନେକୁ ବଧ କରିଛ। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ପାପକୁ ଶୀଘ୍ର ଶାନ୍ତ କର, ଏବଂ ଦୁଃଖ ଓ ବିପଦରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ମହାପ୍ରସ୍ତୁତିମାନେକୁ ଶୀଘ୍ର ଦୂର କର।
ପ୍ରଣତାନାଂ ପ୍ରସୀଦ ତ୍ଵଂ ଦେଵି ଵିଶ୍ଵାର୍ତିହାରିଣୀ । ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵାସିନାମୀଡ୍ଯେ ଲୋକାନାଂ ଵରଦା ଭଵ
ଯେମାନେ ତୁମେ ପାଖରେ ନମନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରତି ଦୟା କର, ହେ ଦେବୀ, ତୁମେ ଜଗତର ଦୁଃଖ ଦୂର କରୁଥିବା। ତିନି ଲୋକର ଜନମାନେ ତୁମେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ।
ଵରଦାହଂ ସୁରଗଣ ଵରଂ ଯନ୍ମନସେଚ୍ଛଥ । ତଂ ଵୃଣୁଧ୍ଵଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛାମି ଜଗତାମୁପକାରକମ୍
ଦେବୀ କହିଲେ: 'ମୁଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥିବା। ହେ ଦେବମଣ୍ଡଳୀ, ତୁମେ ମନରେ ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହୁଅଛ, ତାହା ଚୟନ କର; ମୁଁ ଏହାକୁ ଦେଇବି, ଯେଉଁଥିରେ ଜଗତର ଉପକାର ଅଛି।'
ସର୍ଵବାଧାପ୍ରଶମନଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯସ୍ଯାଖିଲେଶ୍ଵରି । ଏଵମେଵ ତ୍ଵଯା କାର୍ଯମସ୍ମଦ୍ଵୈରିଵିନାଶନମ୍
ତିନି ଲୋକର ସମସ୍ତ ଏଶ୍ୱରୀ, ଆପଣ ଆମର ସମସ୍ତ ବିପଦ ଦୂର କରିବେ ଏବଂ ଆମର ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ନଷ୍ଟ କରିବେ।
ଵୈଵସ୍ଵତେ ଽନ୍ତରେ ପ୍ରାପ୍ତେ ଅଷ୍ଟାଵିଂଶତିମେ ଯୁଗେ । ଶୁମ୍ଭୋ ନିଶୁମ୍ଭଶ୍ଚୈଵାନ୍ଯାଵୁତ୍ପତ୍ସ୍ଯେତେ ମହାସୁରୌ
ଯେତେବେଳେ ବୈବସ୍ବତ ମନୁଙ୍କର କାଳ ଆସିବ, ଏକାତିସ ଯୁଗରେ ଦୁଇଟି ଭୟଙ୍କର ଦାନବ, ଶୁମ୍ଭ ଓ ନିଶୁମ୍ଭ ଜନ୍ମ ନେବେ।
ନନ୍ଦଗୋପଗୃହେ ଜାତା ଯଶୋଦାଗର୍ଭସମ୍ଭଵା । ତତସ୍ତୌ ନାଶଯିଷ୍ଯାମି ଵିନ୍ଧ୍ଯାଚଲନିଵାସିନୀ
ନନ୍ଦ ଗୋପଙ୍କ ଘରେ ଯଶୋଦାଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ମୋର ଜନ୍ମ ହେବ; ତାପରେ ମୁଁ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପାହାଡରେ ବସି ଏହି ଦୁଇ ଦାନବକୁ ନଷ୍ଟ କରିବି।
ପୁନରପ୍ଯତିରୌଦ୍ରେଣ ରୂପେଣ ପୃଥିଵୀତଲେ । ଅଵତୀର୍ଯ ହନିଷ୍ଯାମି ଵୈପ୍ରଚିତ୍ତାଂସ୍ତୁ ଦାନଵାନ୍
ପୁନି ଏକ ଅତି ଭୟଙ୍କର ରୂପରେ ପୃଥିବୀରେ ଅବତରି, ମୁଁ ବୈପ୍ରଚିତ୍ତ ଦାନବମାନେକୁ ମାରି ଦେବି।
ଭକ୍ଷଯନ୍ତ୍ଯାଶ୍ଚ ତାନୁଗ୍ରାନ୍ ଵୈପ୍ରଚିତ୍ତାନ୍ ସୁଦାନଵାନ୍ । ରକ୍ତା ଦନ୍ତା ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଦାଡିମୀକୁସୁମୋପମାଃ
ମୁଁ ଏହି ଭୟଙ୍କର ବୈପ୍ରଚିତ୍ତ ଦାନବମାନେକୁ ଖାଇବା ପରେ, ମୋ ଦାନ୍ତ ରକ୍ତ ରଙ୍ଗର, ଦାଡିମା ଫୁଲ ପରି ହେଇଯିବ।
ତତୋ ମାଂ ଦେଵତାଃ ସ୍ଵର୍ଗେ ମର୍ତ୍ଯଲୋକେ ଚ ମାନଵାଃ । ସ୍ତୁଵନ୍ତୋ ଵ୍ଯାହରିଷ୍ଯନ୍ତି ସତତଂ ରକ୍ତଦନ୍ତିକାମ୍
ତାପରେ ସ୍ୱର୍ଗର ଦେବତା ଓ ପୃଥିବୀର ଲୋକମାନେ ସଦା ମୋତେ 'ରକ୍ତଦନ୍ତିକା' ବୋଲି ପ୍ରଶଂସା କରିବେ।
ଭୁଯଶ୍ଚ ଶତଵାର୍ଷିକ୍ଯାମନାଵୃଷ୍ଟ୍ଯାମନମ୍ଭସି । ମୁନିଭିଃ ସଂସ୍ତୁତା ଭୂମୌ ସଂଭଵିଷ୍ଯାମ୍ଯଯୋନିଜା
ପୁନି ଯେତେବେଳେ ଶତବର୍ଷ ଧରି ବୃଷ୍ଟି ହେବ ନାହିଁ, ଜଳ ମିଳିବ ନାହିଁ, ତେବେ ମୁଁ ପୃଥିବୀରେ ମୁନିମାନେଙ୍କର ସ୍ତୁତିରେ ଗର୍ଭ ଛଡ଼ି ଜନ୍ମ ନେବି।
ତତଃ ଶତେନ ନେତ୍ରାଣାଂ ନିରୀକ୍ଷିଷ୍ଯାମି ଯନ୍ମୁନୀନ୍ । କୀର୍ତଯିଷ୍ଯନ୍ତି ମନୁଜାଃ ଶତାକ୍ଷୀମିତି ମାଂ ତତଃ
ତାପରେ ମୁଁ ଶତଟି ଚକ୍ଷୁ ଦ୍ୱାରା ମୁନିମାନେଙ୍କୁ ଦେଖିବି; ଲୋକମାନେ ମୋତେ 'ଶତାକ୍ଷୀ' ବୋଲି ପ୍ରଶଂସା କରିବେ।
ତତୋ ଽହମଖିଲଂ ଲୋକମାତ୍ମଦେହସମୁଦ୍ଭଵୈଃ । ଭରିଷ୍ଯାମି ସୁରାଃ ଶାକୈରାଵୃଷ୍ଟେଃ ପ୍ରାଣଧାରକୈଃ
ତାପରେ ମୁଁ ମୋ ଦେହରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଶାକ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଜୀବନ ଦେବି, ଦେବମାନେ, ବୃଷ୍ଟି ନାହିଁ ବେଳେ ଏହି ଶାକ ଜୀବନ ଦାୟକ ହେବ।
ଶାକମ୍ଭରୀତି ଵିଖ୍ଯାତିଂ ତଦା ଯାସ୍ଯାମ୍ଯହଂ ଭୁଵି । ତତ୍ରୈଵ ଚ ଵଧିଷ୍ଯାମି ଦୁର୍ଗମାଖ୍ଯଂ ମହାସୁରମ୍ । ଦୁର୍ଗା ଦେଵୀତି ଵିଖ୍ଯାତଂ ତନ୍ମେ ନାମ ଭଵିଷ୍ଯତି
ସେତିକି ମୁଁ ପୃଥିବୀରେ 'ଶାକମ୍ଭରୀ' ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ହେବି; ଏଠାରେ 'ଦୁର୍ଗମ' ନାମକ ମହାସୁରକୁ ବଧ କରିବି। ଏଠାରେ ମୋ ନାମ 'ଦୁର୍ଗା ଦେବୀ' ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ହେବ।
ପୁନଶ୍ଚାହଂ ଯଦା ଭୀମଂ ରୂପ କୃତ୍ଵା ହିମାଚଲେ । ରକ୍ଷାଂସି ଭକ୍ଷଯିଷ୍ଯାମି ପୁନୀନାଂ ତ୍ରାଣକାରଣାତ୍
ପୁନି ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ହିମାଚଳରେ ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଧରିବି, ତେବେ ମୁଁ ନିର୍ମଳମନ୍ତା ଲୋକଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ରାକ୍ଷସମାନେଙ୍କୁ ଭକ୍ଷଣ କରିବି।
ତଦା ମାଂ ମୁନଯଃ ସର୍ଵେ ସ୍ତୋଷ୍ଯନ୍ତ୍ଯାନମ୍ରମୂର୍ତଯଃ । ଭୀମା ଦେଵୀତି ଵିଖ୍ଯାତଂ ତନ୍ମେ ନାମ ଭଵିଷ୍ଯତି
ସେତିକି ସମସ୍ତ ମୁନିମାନେ ମୋ ପାଖରେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ସ୍ତୁତି କରିବେ; ଏଠାରେ ମୋ ନାମ 'ଭୀମା ଦେବୀ' ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ହେବ।
ଯଦାରୁଣାଖ୍ଯସ୍ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯେ ମହାବାଧାଂ କରିଷ୍ଯତି । ତଦାହଂ ଭ୍ରାମରଂ ରୂପଂ କୃତ୍ଵାସଂଖ୍ଯେଯଷଟ୍ପଦମ୍
ଯେତେବେଳେ ଅରୁଣା ନାମକ ଦାନବ ତିନି ଲୋକରେ ବଡ଼ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଇବ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ଅସଂଖ୍ୟ ମଧୁମାକୁ ରୂପ ନେଇବି।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯସ୍ଯ ହିତାର୍ଥାଯ ଵଧିଷ୍ଯାମି ମହାସୁରମ୍ । ଭ୍ରାମରୀତି ଚ ମାଂ ଚୋକାସ୍ତଦା ସ୍ତୋଷ୍ଯନ୍ତି ସର୍ଵତଃ
ତିନି ଲୋକର ଭଲ ପାଇଁ, ମୁଁ ସେଇ ବଡ଼ ଦାନବକୁ ମାରିଦେବି। ତାହା ସମୟରେ ସମସ୍ତେ ମୋତେ 'ଭ୍ରାମରୀ' ବୋଲି ସ୍ତୁତି କରିବେ।