ହେ ଧୂମ୍ରଲୋଚନାଶୁ ତ୍ଵଂ ସ୍ଵସୈନ୍ଯପରିଵାରିତଃ । ତାମାନଯ ବଲାଦ୍ ଦୁଷ୍ଟାଂ କେଶାକର୍ଷଣଵିହ୍ଵଲାମ୍
ହେ ଧୂମ୍ରଲୋଚନ, ତୁମର ସେନା ସହିତ ଶୀଘ୍ର ଯାଅ, ଏହି ଦୁଷ୍ଟାକୁ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଆଣିନିଅ, ଯଦି ବିରୋଧ କରେ, ତାଙ୍କ ଚୁଲ ଟାଣି ଆଣ ।
ତତ୍ପରିତ୍ରାଣଦଃ କଶ୍ଚିଦ୍ଯଦି ଵୋତ୍ତିଷ୍ଠତେ ଽପରଃ । ସ ହନ୍ତଵ୍ଯୋ ଽମରୋ ଵାପି ଯକ୍ଷୋ ଗନ୍ଧର୍ଵ ଏଵ ଵା
ଯଦି କେହି ଅନ୍ୟେ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଆସେ, ସେ ଅମର, ଯକ୍ଷ, କିମ୍ବା ଗନ୍ଧର୍ବ ହେଉ, ସେକୁ ମାରିଦେବା ଉଚିତ ।
ତେନାଜ୍ଞପ୍ତସ୍ତତଃ ଶୀଘ୍ରଂ ସ ଦୈତ୍ଯୋ ଧୂମ୍ରଲୋଚନଃ । ଵୃତଃ ପଷ୍ଟ୍ଯା ସହସ୍ରାଣାମସୁରାଣାଂ ଦ୍ରୁତଂ ଯଯୋ
ତାଙ୍କର ଆଜ୍ଞା ପାଇଁ, ଧୂମ୍ରଲୋଚନ ଦାନବ ହଜାର ହଜାର ଅସୁରଙ୍କ ସହିତ ତୁରନ୍ତ ଚାଲିଗଲା ।
ନ ଚେତ୍ପ୍ରୀତ୍ଯାଦ୍ଯ ଭଵତୀ ମଦ୍ଭର୍ତାରମୁପୈଷ୍ଯତି । ତତୋ ବଲାନ୍ନଯାମ୍ଯେଷ କେଶାକର୍ଷଣଵିହ୍ଵଲାମ୍
ଆଜି ଆପଣ ମୋ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ସ୍ନେହରେ ନାଆସିଲେ, ତେବେ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଚୁଲ ଧରି ଟାଣି ନେଇଯିବି ।
ଦୈତ୍ଯେଶ୍ଵରେଣ ପ୍ରହିତୋ ବଲଵାନ୍ ବଲସଂଵୃତଃ । ବଲାନ୍ନଯସି ମାମେଵଂ ତତଃ କିଂ ତେ କରୋମ୍ଯହମ୍
ଦାନବ ରାଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଦଳ ସହିତ ଆସିଛି, ଆପଣ ମୋତେ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ନେଇଯିବେ, ତେବେ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ କଣ କରିପାରିବି ?
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଃ ସୋ ଽଭ୍ଯଧାଵତ୍ତାମସୁରୋ ଧୂମ୍ରଲୋଚନଃ । ହୁଙ୍କାରେଣୈଵ ତଂ ଭସ୍ମ ସା ଚକାରାମ୍ବିକା ତତଃ
ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ଧୂମ୍ରଲୋଚନ ଦାନବ ଦେବୀଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲା; ଦେବୀ ଏକ ଗର୍ଜନରେ ତାକୁ ଭସ୍ମ କରିଦେଲେ ।
ଅଥ କ୍ରୁଦ୍ଧଂ ମହାସୈନ୍ଯମସୁରାଣାଂ ତଥାମ୍ବିକା । ଵଵର୍ଷ ସାଯକୈସ୍ତୀକ୍ଷ୍ଣୈସ୍ତଥା ଶକ୍ତିପରଶ୍ଵଧୈଃ
ତାପରେ, କ୍ରୋଧିତ ଅସୁର ସେନାକୁ ଦେବୀ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ, ଶକ୍ତି ଓ କୁଟାର ମାରି ବର୍ଷା କଲେ ।
ତତୋ ଧୁତସଟଃ କୋପାତ୍ କୃତ୍ଵା ନାଦଂ ସୁଭୈରଵମ୍ । ପପାତାସୁରସେନାଯାଂ ସିଂହୋ ଦେଵ୍ଯାଃ ସ୍ଵଵାହନଃ
ତାପରେ, ଦେବୀଙ୍କର ସିଂହ କ୍ରୋଧରେ ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ହଲାଇ ଭୟଙ୍କର ଗର୍ଜନ କରି, ଅସୁର ସେନା ମଧ୍ୟରେ ଜମ୍ପ କଲା ।
କାଂଶ୍ଚିତ୍ କରପ୍ରହାରେଣ ଦୈତ୍ଯାନାସ୍ଯେନ ଚାପରାନ୍ । ଆକ୍ରମ୍ଯ ଚାଧରେଣାନ୍ଯାନ୍ ସ ଜଘାନ ମହାସୁରାନ୍
ସେ ସିଂହ କେତେକ ଦାନବଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ପାଉଁ ଦେଇ ଆଘାତ କରିଲେ, କେତେକଙ୍କୁ ମୁହଁରେ ଧରିଲେ; ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ତଳ ଜିହ୍ବାରେ ଧରି ମାରିଦେଲେ।
କେଷାଞ୍ଚିତ୍ ପାଟଯାମାସ ନଖୈଃ କୋଷ୍ଠାନି କେସରୀ । ତଥା ତଲପ୍ରିହାରେଣ ଶିରାଂସି କୃତଵାନ୍ ପୃଥକ୍
ସିଂହ କେତେକ ଦାନବଙ୍କର ପେଟ ନଖରେ ଫାଟିଦେଲେ, ଏବଂ ତାଳ ଦେଇ ଆଘାତ କରି କେତେକଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଅଲଗା କରିଦେଲେ।
ଵିଚ୍ଛିନ୍ନବାହୁଶିରସଃ ସୃତାସ୍ତେନ ତଥାପରେ । ପପୌ ଚ ରୁଧିରଂ କୋଷ୍ଠାଦନ୍ଯେଷାଂ ଧୁତକେସରଃ
ଯେଉଁମାନଙ୍କର ବାହୁ ଓ ମୁଣ୍ଡ କଟାଯାଇଥିଲା, ସେମାନେ ପଡିଗଲେ; ଏବଂ ସିଂହ ତାଙ୍କର କେଶ ଝାଡ଼ି ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ପେଟରୁ ରକ୍ତ ପିଇଲେ।
କ୍ଷଣେନ ତଦ୍ବଲଂ ସର୍ଵଂ କ୍ଷଯଂ ନୀତଂ ମହାତ୍ମନା । ତେନ କେସରିଣା ଦେଵ୍ଯା ଵାହନେନାତିକୋପିନା
ଏହି ସିଂହ, ଦେବୀଙ୍କର ରୁଷ୍ଟ ଭାଗିନୀ, ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସମସ୍ତ ସେନାକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଲେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତମସୁରଂ ଦେଵ୍ଯା ନିହତଂ ଧୂମ୍ରଲୋଚନମ୍ । ବଲଂ ଚ କ୍ଷଯିତଂ କୃତ୍ସ୍ତ୍ରଂ ଦେଵୀକେସରିଣା ତତଃ
ଦେବୀ ଧୂମ୍ରଲୋଚନ ଦାନବକୁ ମାରିଦେଇଛନ୍ତି ଏବଂ ସିଂହ ସମସ୍ତ ସେନାକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଇଛି ବୋଲି ଶୁଣି,
ଚୁକୋପ ଦୈତ୍ଯାଧିପତିଃ ଶୁମ୍ଭଃ ପ୍ରସ୍ଫୁରିତାଧରଃ । ଆଜ୍ଞାପଯାମାସ ଚ ତୌ ଚଣ୍ଡମୁଣ୍ଡୌ ମହାସୁରୌ
ଦାନବମାନ୍ୟର ମୁଖ୍ୟ ଶୁମ୍ଭ, ରାଗରେ ତାଙ୍କର ଅଧର କମ୍ପି ଉଠିଲା, ଏବଂ ସେ ଚଣ୍ଡ ଓ ମୁଣ୍ଡ ଦୁଇ ମହାଦାନବକୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ।
ହେ ଚଣ୍ଡ ହେ ମୁଣ୍ଡ ବଲୈର୍ବହୁଭିଃ ପରିଵାରିତୌ । ତତ୍ର ଗଚ୍ଛତ ଗତ୍ଵା ଚ ସା ସମାନୀଯତାଂ ଲଘୁ
ହେ ଚଣ୍ଡ, ହେ ମୁଣ୍ଡ, ତୁମେ ଅନେକ ସେନା ସହିତ ଘେରି ଏଠାକୁ ଯାଉ। ତୁମେ ଯାଇ, ଶୀଘ୍ର ତାକୁ ଏଠାକୁ ନେଇ ଆଣ।
କେଶେଷ୍ଵାକୃଷ୍ଯ ବଦ୍ଧ୍ଵା ଵା ଯଦି ଵଃ ସଂଶଯୋ ଯୁଧି । ତଦାଶେଷାଯୁଧୈଃ ସର୍ଵୈରସୁରୈର୍ଵିନିହନ୍ଯତାମ୍
ଯୁଦ୍ଧରେ ଯଦି ସନ୍ଦେହ ଅଛି, ତାହାଲେ ତାଙ୍କୁ କେଶ ଧରି ଗଛିବା କିମ୍ବା ଏକାଠି ସମସ୍ତ ଅସୁର ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମାରିଦେଉ।
ତସ୍ଯାଂ ହତାଯାଂ ଦୁଷ୍ଟାଯାଂ ସିଂହେ ଚ ଵିନିପାତିତେ । ଶୀଘ୍ରମାଗମ୍ଯତାଂ ବଦ୍ଧ୍ଵା ଗୃହୀତ୍ଵା ତାମଥାମ୍ବିକାମ୍
ସେ ଦୁଷ୍ଟା ମରିଗଲେ ଓ ସିଂହ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହେଲେ, ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ତାକୁ ବାନ୍ଧି ଧରି ଆଣି, ଫେରି ଆସ।
ଆଜ୍ଞପ୍ତାସ୍ତେ ତତୋ ଦୈତ୍ଯାଶ୍ଚଣ୍ଡମୁଣ୍ଡପୁରୋଗମାଃ । ଚତୁରଙ୍ଗବଲୋପେତା ଯଯୁରଭ୍ଯୁଦ୍ଯତାଯୁଧାଃ
ଏପରେ ଚଣ୍ଡ ଓ ମୁଣ୍ଡ ନେତୃତ୍ୱରେ ଦେତ୍ୟମାନେ, ଚାରି ପ୍ରକାର ସେନା ଓ ଅସ୍ତ୍ର ନେଇ, ଆଜ୍ଞା ପାଇ ଆଗେ ବଢିଲେ।
ଦଦୃଶୁସ୍ତେ ତତୋ ଦେଵୀମୀଷଦ୍ଧାସାଂ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତାମ୍ । ସିଂହସ୍ଯୋପରି ଶୈଲେନ୍ଦ୍ରଶୃଙ୍ଗେ ମହତି କାଞ୍ଚନେ
ସେଠାରେ ସେମାନେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ସିଂହ ଉପରେ ରହି, ସୁନା ରଙ୍ଗର ପାହାଡ଼ ଶିଖରରେ, ହାଲୁକା ହସ ମୁହଁରେ।
ତେ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାଂ ସମାଦାତୁମୁଦ୍ଯମଂ ଚକ୍ରୁରୁଦ୍ଯତାଃ । ଆକୃଷ୍ଟଚାପାସିଧରାସ୍ତଥାନ୍ଯେ ସତ୍ସମୀପଗାଃ
ସେମାନେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଖି, ତାକୁ ଧରିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ; କେହି ଧନୁଷ୍ୟ ଟାଣିଲେ, କେହି ତଳୱାର ଚଳାଇଲେ, ଅନ୍ୟମାନେ ନିକଟରେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ତତଃ କୋପଂ ଚକାରୋଚ୍ଚୈରମ୍ବିକା ତାନରୀନ୍ ପ୍ରତି । କୋପେନ ଚାସ୍ଯା ଵଦନଂ ମଷୀଵର୍ଣମଭୂତ୍ତଦା
ତାପରେ ଅମ୍ବିକା ଶତ୍ରୁମାନେ ପ୍ରତି ବହୁତ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ । ତାଙ୍କର କ୍ରୋଧରେ, ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଏକଦମ କଳା ମସି ପରି ହେଇଗଲା ।
ଭ୍ରୁକୁଟୀକୁଟିଲାତ୍ତସ୍ଯା ଲଲାଟଫଲକାଦ୍ ଦ୍ରୁତମ୍ । କାଲୀ କରାଲଵଦନା ଵିନିଷ୍କ୍ରାନ୍ତାସିପାଶିନୀ
ତାଙ୍କର ଭୂରୁ ଭଂଗର ଲଳାଟ ଭାଗରୁ, କାଳୀ ତୁରନ୍ତ ବାହାରିଲେ । ସେ ଭୟଙ୍କର ମୁହଁରେ, ହାତରେ ତଳୱାର ଓ ଫାସ ନେଇଥିଲେ ।
ଵିଚିତ୍ରଖଟ୍ଵାଙ୍ଗଧରା ନରମାଲାଵିଭୂଷଣା । ଦ୍ଵୀପିଚର୍ମପରୀଧାନା ଶୁଷ୍କମାଂସାତିଭୈରଵା
ସେ ଅଜବ କପାଳ ଦଣ୍ଡ ଧରିଥିଲେ, ମଣିଷ ମୁଣ୍ଡ ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ବାଘ ଚର୍ମ ପରିଧାନ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଶୁଷ୍କ ମାଂସ ଦେଖି ଅତି ଭୟଙ୍କର ଲାଗୁଥିଲା ।
ଅତିଵିସ୍ତାରଵଦନା ଜିହ୍ଵାଲଲନଭୀଷଣା । ନିମଗ୍ନାରକ୍ତନଯନା ନାଦାପୂରିତଦିଙ୍ମୁଖା
ତାଙ୍କର ମୁହଁ ବହୁତ ଚଉଡ଼ା ଥିଲା, ଲମ୍ବା ଜିହ୍ବା ଭୟ ଦେଉଥିଲା, ରକ୍ତ ରଙ୍ଗର ଚୋକ ଭିତରକୁ ଗଡ଼ି ଯାଇଥିଲା, ତାଙ୍କର ଦହାଡ଼ ଚାରିପାଖା ଦିଗକୁ ପୂରି ଦେଇଥିଲା ।
ସା ଵେଗେନାଭିପତିତା ଘତଯନ୍ତୀ ମହାସୁରାନ୍ । ସୈନ୍ଯେ ତତ୍ର ସୁରାରୀଣାମଭକ୍ଷଯତ ତଦ୍ଵଲମ୍
ସେ ତେଜରେ ଆଗକୁ ଝପଟି ଆସି, ବଡ଼ ଦେମନମାନେକୁ ପିଟିଲେ । ଦେବତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁମାନେର ସେନାରେ, ସେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଖାଇଦେଲେ ।
ପାର୍ଷ୍ଣିଗ୍ରାହାଙ୍କୁଶଗ୍ରାହିଯୋଧଘଣ୍ଟାସମନ୍ଵିତାନ୍ । ସମାଦାଯୈକହସ୍ତେନ ମୁଖେ ଚିକ୍ଷେପ ଵାରଣାନ୍
ସେ ଏକ ହାତରେ ଅଶ୍ୱାରୋହୀ, ଆଙ୍କୁଶ ଓ ଘଣ୍ଟା ଲଗାଇଥିବା ହାତୀମାନେକୁ ଧରି, ସିଧା ମୁହଁରେ ଫିଙ୍ଗିଦେଲେ ।
ତଥୈଵ ଯୋଧଂ ତୁରଗୈ ରଥଂ ସାରଥିନା ସହ । ନିକ୍ଷିପ୍ଯ ଵକ୍ତ୍ରେ ଦଶନୈଶ୍ଚର୍ଵଯନ୍ତ୍ଯତିଭୈରଵମ୍
ସେ ଏକ ଯୋଧାକୁ ତାଙ୍କର ଘୋଡା, ରଥ ଓ ସାରଥି ସହିତ ଧରି, ଭୟଙ୍କର ଦାନ୍ତରେ ତାଙ୍କୁ ମୁହଁରେ ପକାଇ ଚବାଇ ଦେଲେ।
ଏକଂ ଜଗ୍ରାହ କେଶେଷୁ ଗ୍ରୀଵାଯାମଥ ଚାପରମ୍ । ପାଦେନାକ୍ରମ୍ଯ ଚୈଵାନ୍ଯମୁରସାନ୍ଯମପୋଥଯତ୍
ସେ ଏକ ଯୋଧାକୁ କେଶ ଧରିଲେ, ଆଉ ଏକକୁ ଗଳା ଧରିଲେ, ଅନ୍ୟକୁ ପା ଦେଇ ଚାପିଲେ, ଆଉ ଏକକୁ ଛାତି ଦେଇ ଘାତ କଲେ।
ତୈର୍ମୁକ୍ତାନି ଚ ଶସ୍ତ୍ରଣି ମହାସ୍ତ୍ରାଣି ତଥାସୁରୈଃ । ମୁଖେନ ଜଗ୍ରାହ ରୁଷା ଦଶନୈର୍ମଥିତାନ୍ଯପି
ଅସୁରମାନେ ଯେଉଁ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ବଡ଼ ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଥିଲେ, ସେ ମୁହଁରେ ଧରି, କ୍ରୋଧରେ ଦାନ୍ତରେ ଚବାଇ ଭଙ୍ଗିଦେଲେ।
ବଲିନାଂ ତଦ୍ବଲଂ ସର୍ଵମସୁରାଣାଂ ଦୁରାତ୍ମନାମ୍ । ମମର୍ଦାଭକ୍ଷଯଚ୍ଚାନ୍ଯାନନ୍ଯାଂଶ୍ଚାତାଡଯତ୍ତଥା
ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୁଷ୍ଟ ଅସୁରମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିକୁ ଚାପି ଭଙ୍ଗିଦେଲେ, କିଛିକୁ ଖାଇଦେଲେ, ଆଉ କିଛିକୁ ଘାତ କଲେ।