ଯା ଦେଵୀ ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ଲଜ୍ଜାରୂପେଣ ସଂସ୍ଥିତା । ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଲଜ୍ଜାର ଆକାରରେ ବସିଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ, ଆମେ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ, ନମସ୍କାର କରୁଛୁ, ନମସ୍କାର କରୁଛୁ, ପୁନି ପୁନି ନମସ୍କାର।
ଯା ଦେଵୀ ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ଶାନ୍ତିରୂପେଣ ସଂସ୍ଥିତା । ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶାନ୍ତିର ଆକାରରେ ବସିଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ, ଆମେ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ, ନମସ୍କାର କରୁଛୁ, ନମସ୍କାର କରୁଛୁ, ପୁନି ପୁନି ନମସ୍କାର।
ଯା ଦେଵୀ ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାରୂପେଣ ସଂସ୍ଥିତା । ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଶ୍ରଦ୍ଧାର ଆକାରରେ ବସିଥିବା ମା ଦେବୀଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର, ଆମେ ନମନ କରୁଛୁ ।
ଯା ଦେଵୀ ସର୍ଵଭୂତେଷୁ କାନ୍ତିରୂପେଣ ସଂସ୍ଥିତା । ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଭିତରେ ସୌନ୍ଦର୍ୟର ଆକାରରେ ବସିଥିବା ମା ଦେବୀଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର, ଆମେ ନମନ କରୁଛୁ ।
ଯା ଦେଵୀ ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ଲକ୍ଷ୍ମୀରୂପେଣ ସଂସ୍ଥିତା । ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧିର ଆକାରରେ ବସିଥିବା ମା ଦେବୀଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର, ଆମେ ନମନ କରୁଛୁ ।
ଯା ଦେଵୀ ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ଧୃତିରୂପେଣ ସଂସ୍ଥିତା । ତମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଧୃତିର ଆକାରରେ ବସିଥିବା ମା ଦେବୀଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର, ଆମେ ନମନ କରୁଛୁ ।
ଯା ଦେଵୀ ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ଵୃତ୍ତିରୂପେଣ ସଂସ୍ଥିତା । ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଜୀବନ ଜୀବିକାର ଆକାରରେ ବସିଥିବା ମା ଦେବୀଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର, ଆମେ ନମନ କରୁଛୁ ।
ଯା ଦେଵୀ ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ସ୍ମୃତିରୂପେଣ ସଂସ୍ଥିତା । ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଭିତରେ ସ୍ମୃତିର ଆକାରରେ ବସିଥିବା ମା ଦେବୀଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର, ଆମେ ନମନ କରୁଛୁ ।
ଯା ଦେଵୀ ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ଦଯାରୂପେଣ ସଂସ୍ଥିତା । ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଦୟାର ଆକାରେ ବସିଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ, ତାଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର।
ଯା ଦେଵୀ ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ନୀତିରୂପେଣଂ ସଂସ୍ଥିତା । ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଭିତରେ ନ୍ୟାୟର ଆକାରେ ବସିଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ, ତାଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର।
ଯା ଦେଵୀ ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ତୁଷ୍ଟିରୂପେଣ ସଂସ୍ଥିତା । ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଭିତରେ ସନ୍ତୋଷର ଆକାରେ ବସିଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ, ତାଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର।
ଯା ଦେଵୀ ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ପୁଷ୍ଟିରୂପେଣ ସଂସ୍ଥିତା । ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଭିତରେ ପୋଷଣର ଆକାରେ ବସିଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ, ତାଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର।
ଯା ଦେଵୀ ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ମାତୃରୂପେଣ ସଂସ୍ଥିତା । ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଭିତରେ ମାଆର ଆକାରେ ବସିଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ, ତାଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର।
ଯା ଦେଵୀ ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ଭ୍ରାନ୍ତିରୂପେଣ ସଂସ୍ଥିତା । ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଭ୍ରମର ଆକାରେ ବସିଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ, ତାଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର।
ଇନ୍ଦ୍ରିଯାଣାମଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଭୂତାନାଂ ଚାଖିଲେଷୁ ଯା । ଭୂତେଷୁ ସତତଂ ତସ୍ଯୈ ଵ୍ଯାପ୍ତିଦେଵ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ
ଯିଏ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡିକର ଅଧିପତି, ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସଦା ବ୍ୟାପ୍ତ ଅଛନ୍ତି, ସେଇ ବ୍ୟାପ୍ତି ଦେବୀଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ଚିତିରୂପେଣ ଯା କୃତ୍ସ୍ତ୍ରମେତଦ୍ ଵ୍ଯାପ୍ଯ ସ୍ଥିତା ଜଗତ୍ । ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ
ଯିଏ ଚେତନାର ରୂପରେ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱକୁ ବ୍ୟାପି ଅଛନ୍ତି ଏବଂ ତାହାରେ ବସିଛନ୍ତି, ସେଇ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର।
ସ୍ତୁ ତା ସୁରୈଃ ପୂର୍ଵମଭୀଷ୍ଟସଂଶ୍ରଯାତ୍ ତଥାସୁରେନ୍ଦ୍ରେଣ ଦିନେଷୁ ସେଵିତା । କରୋତୁ ସା ନଃ ଶୁଭହେତୁରୀଶ୍ଵରୀ ଶୁଭାନି ଭଦ୍ରାଣ୍ଯଭିହନ୍ତୁ ଚାପଦଃ
ଯିଏ ପୂର୍ବରୁ ଦେବତାମାନେ ନିଜ ଆଶ୍ରୟ ପାଇଁ ସ୍ତୁତି କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଦିନଗୁଡିକରେ ଦେମନମାନଙ୍କ ନାୟକ ତାଙ୍କୁ ସେବା କରିଥିଲେ, ସେଇ ଶ୍ବେତା ଦେବୀ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ଦେଉ, ଭଲ ହେବାର କାରଣ ହେଉ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଅପଶକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ।
ଯା ସାମ୍ପ୍ରତଂ ଚୋଦ୍ଧତଦୈତ୍ଯତାପିତୈର୍ ଅସ୍ମାଭିରୀଶା ଚ ସୁରୈର୍ନମସ୍ଯତେ । ଯା ଚ ସ୍ମୃତା ତତ୍କ୍ଷଣମେଵ ହନ୍ତି ନଃ ସର୍ଵାପଦୋ ଭକ୍ତିଵିନମ୍କମୂର୍ତିଭିଃ
ଯିଏ ଏବେ ଆମେ, ଦେମନମାନଙ୍କ ଅହଂକାରରେ ପୀଡିତ, ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ନିଜ ଅଧିପତି ଭାବରେ ପୂଜା କରୁଛନ୍ତି, ସେଇ ଦେବୀ ଯେତେବେଳେ ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି, ଭକ୍ତିର ଆକାରରେ ତୁରନ୍ତ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର କରନ୍ତି।
ଏଵଂ ସ୍ତଵାଦିଯୁକ୍ତାନାଂ ଦେଵାନାଂ ତତ୍ର ପାର୍ଵତୀ । ସ୍ତ୍ରାତୁମଭ୍ଯାଯଯୌ ତୋଯେ ଜାହ୍ନଵ୍ଯା ନୃପନନ୍ଦନ
ରାଜାଙ୍କର ଆନନ୍ଦ, ଦେବତାମାନେ ଏପରି ସ୍ତୁତିରେ ଲଗିଥିବା ବେଳେ, ପାର୍ବତୀ ଜାହ୍ନବୀ ନଦୀର ଜଳରେ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଆସିଲେ।
ସାବ୍ରଵୀତ୍ତାନ୍ ସୁରାନ୍ ସୁଭ୍ରୂର୍ଭଵଦ୍ଭିଃ ସ୍ତୂଯତେ ଽତ୍ର କା । ଶରୀରକୋଶତଶ୍ଚାସ୍ଯାଃ ସମୁଦ୍ଭୂତାବ୍ରଵୀଚ୍ଛିଵା
ସେଇ ସୁନ୍ଦର ଭୃକ୍ତି ଦେବୀ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, 'ଏଠାରେ ତୁମେ କାହାକୁ ସ୍ତୁତି କରୁଛ?' ତାଙ୍କର ଶରୀର ଚମ୍କାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଶିବା ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ସ୍ତୋତ୍ରଂ ମମୈତତ୍ କ୍ରିଯତେ ଶୁମ୍ଭଦୈତ୍ଯନିରାକୃତୈଃ । ଦେଵୈଃ ସମେତୈଃ ସମରେ ନିଶୁମ୍ଭେନ ପରାଜିତୈଃ
ମୋର ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଦେବତାମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ଶୁମ୍ଭ ଦାନବକୁ ହଟାଇଦେଇ ଏବଂ ନିଶୁମ୍ଭକୁ ପରାଜିତ କରିବା ପରେ ରଚିଛନ୍ତି।
ଶରୀରକୋଶାଦ୍ଯତ୍ତସ୍ଯାଃ ପାର୍ଵତ୍ଯା ନିଃ ସୃତାମ୍ବିକା । କୌଶିକୀତି ସମସ୍ତେଷୁ ତତୋ ଲୋକେଷୁ ଗୀଯତେ
ପାର୍ବତୀଙ୍କର ଶରୀରରୁ ଅମ୍ବିକା ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ; ଏହି କାରଣରୁ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ତାଙ୍କୁ କୌଶିକୀ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ତସ୍ଯାଂ ଵିନିର୍ଗତାଯାଂ ତୁ କୃଷ୍ଣାଭୂତ୍ ସାପି ପାର୍ଵତୀ । କାଲିକେତି ସମାଖ୍ଯାତା ହିମାଚଲକୃତାଶ୍ରଯା
ଅମ୍ବିକା ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ଛାଡିବା ପରେ, ପାର୍ବତୀ ଅନ୍ଧକାର ହେଲେ; ହିମାଚଳରେ ବାସ କରୁଥିବା ତାଙ୍କୁ କାଳୀ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ।
ତତୋ ଽମ୍ବିକାଂ ପରଂ ରୂପଂ ବିଭ୍ରାଣାଂ ସୁମନୋହରମ୍ । ଦଦର୍ଶ ଚଣ୍ଡୋ ମୁଣ୍ଡଶ୍ଚ ଭୃତ୍ଯୌ ଶୁମ୍ଭନିଶୁମ୍ଭଯୋଃ
ତାପରେ ଶୁମ୍ଭ ଏବଂ ନିଶୁମ୍ଭଙ୍କର ଦୁଇ ଦାସ ଚଣ୍ଡ ଓ ମୁଣ୍ଡ ଅମ୍ବିକାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ଅତି ସୁନ୍ଦର ରୂପରେ ପ୍ରକାଶ ପାଉଥିଲେ।
ତାଭ୍ଯାଂ ଶୁମ୍ଭାଯ ଚାଖ୍ଯାତା ଅତୀଵ ସୁମନୋହରା । କାପ୍ଯାସ୍ତେ ସ୍ତ୍ରୀ ମହାରାଜ ଭାସଯନ୍ତୀ ହିମାଚଲମ୍
ସେମାନେ ଶୁମ୍ଭଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ମହାରାଜ, ହିମାଚଳରେ କିଛି ଜଣେ ମହିଳା ରହୁଛନ୍ତି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ।'
ନୈଵ ତାଦୃକ୍ କ୍ଵଚିଦ୍ରୂପଂ ଦୃଷ୍ଟଂ କେନଚିଦୁତ୍ତମମ୍ । ଜ୍ଞାଯତାଂ କାପ୍ଯସୌ ଦେଵୀ ଗୃହ୍ଯତାଂ ଚାସୁରେଶ୍ଵର
ଏପରି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ରୂପ କେହିଓ କେବେ ଦେଖିନାହାନ୍ତି; ଏହି ଦେବୀ କିଏ ଜଣାଯାଉ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଧରାଯାଉ, ଦାନବମହାରାଜ।
ସ୍ତ୍ରୀରତ୍ନମତିଚାର୍ଵଙ୍ଗୀ ଦ୍ଯୋତଯନ୍ତୀ ଦିଶସ୍ତ୍ଵିଷା । ସା ତୁ ତିଷ୍ଠତି ଦୈତ୍ଯେନ୍ଦ୍ର ତାଂ ଭଵାନ୍ ଦ୍ରଷ୍ଟୁମର୍ହତି
ସ୍ତ୍ରୀମାଣିକ ଭଳି ଅତି ସୁନ୍ଦର ଗଠନ, ଦିଗ୍ବଦିଗ୍ ଆଲୋକରେ ଚମକୁଥିବା ସେ ନାରୀ, ଦୈତ୍ୟମାନ୍ୟର ମହାରାଜ, ସେଠାରେ ଦଢ଼ି ରହିଛି; ଆପଣ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ।
ଯାନି ରତ୍ନାନି ମଣଯୋ ଗଜାଶ୍ଵାଦୀନି ଵୈ ପ୍ରଭୋ । ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯେ ତୁ ସମସ୍ତାନି ସାମ୍ପ୍ରତଂ ଭାନ୍ତି ତେ ଗୃହେ
ତିନି ଲୋକରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ମଣି, ରତ୍ନ, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଧନ-ଦୌଲତ ଅଛି, ସେମାନେ ଏବେ ଆପଣଙ୍କ ଘରେ ଚମକୁଛନ୍ତି।
ଐରାଵତଃ ସମାନୀତୋ ଗଜରତ୍ନଂ ପୁରନ୍ଦରାତ୍ । ପାରିଜାତତରୁଶ୍ଚାଯଂ ତଥୈଵୋଚ୍ଚୈଃ ଶ୍ରଵା ହଯଃ
ପୁରନ୍ଦରଙ୍କଠାରୁ ହାତୀମାଣିକ ଏଇରାବତକୁ ଆଣାଯାଇଛି; ଏହିପରି ଦୁର୍ଲଭ ପାରିଜାତ ଗଛ ଓ ଉଚ୍ଚାଇଁ ଶ୍ରବାସ ନାମକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଘୋଡ଼ାକୁ ମଧ୍ୟ ଆଣାଯାଇଛି।
ଵିମାନଂ ହଂସସଂଯୁକ୍ତମେତତ୍ତିଷ୍ଠତି ତେ ଽଙ୍ଗଣେ । ରତ୍ନଭୂତମିହାନୀତଂ ଯଦାସୀଦ୍ଵେଧସୋ ଽଦ୍ଭୁତମ୍
ହଂସ ଯୋଗାଯୁକ୍ତ ଏହି ଉଡ଼ୁଥିବା ରଥଟି ଆପଣଙ୍କ ଆଙ୍ଗଣରେ ଦଢ଼ି ରହିଛି; ଏହା ଏଠାକୁ ଆଣାଯାଇଛି, ଯାହା ପୂର୍ବେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ ସୃଷ୍ଟି ଥିଲା।