ଵ୍ରିଯତାଂ ତ୍ରିଦଶାଃ ସର୍ଵେ ଯଦସ୍ମତ୍ତୋ ଽଭିଵାଞ୍ଛିତମ୍ । ଦଦାମ୍ଯହମତିପ୍ରୀତ୍ଯା ସ୍ତଵୈରେଭିଃ ସୁପୂଜିତା
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ମୋଠାରୁ ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହିଁଛନ୍ତି, ସେଥିରେ ମନେ ରଖନ୍ତୁ; ଏହି ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ଭଲଭାବରେ ପୂଜିତ ହେଇ, ମୁଁ ଅତି ଖୁସିରେ ତାହା ଦେବି।
କର୍ତଵ୍ଯମପରଂ ଯଚ୍ଚ ଦୁଷ୍କରଂ ତନ୍ନ ଵିଦ୍ମହେ । ଇତ୍ଯାକର୍ଣ୍ଯେ ଵଚୋ ଦେଵ୍ଯାଃ ପ୍ରତ୍ଯୂଚୁସ୍ତେ ଦିଵୌକସଃ
ମାଆଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଦେବତାମାନେ କହିଲେ — ଆମେ ଆଉ କିଛି କରିବା ଅଛି କି, କିମ୍ବା କିଛି କଷ୍ଟକର କାମ ଅଛି କି, ଆମେ ଜାଣିନାହିଁ।
ଭଗଵତ୍ଯା କୃତଂ ସର୍ଵଂ ନ କିଞ୍ଚିଦଵଶିଷ୍ଯତେ । ଯଦଯଂ ନିହତଃ ଶତ୍ରୁରସ୍ମାକଂ ମହିଷାସୁରଃ
ମାଆଙ୍କର କୃପାରେ ସବୁ କାମ ସଫଳ ହୋଇଛି; ଏବେ କିଛି ବାକି ରହିନାହିଁ, କାରଣ ଆମର ଶତ୍ରୁ ମହିଷାସୁର ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଛି।
ଯଦି ଚାପି ଵରୋ ଦେଯସ୍ତ୍ଵଯାସ୍ମାକଂ ମହେଶ୍ଵରି । ସଂସ୍ମୃତା ସଂସ୍ମୃତା ତ୍ଵଂ ନୋ ହିଂସେଥାଃ ପରମାପଦଃ
ଏ ମହେଶ୍ୱରୀ, ଯଦି ଆପଣ ଆମକୁ କିଛି ଦୟା କରିବେ, ତେବେ ଏହି ଦୟା ଦିଅନ୍ତୁ—ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା, ସମସ୍ତ ବଡ଼ ବିପଦରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରିବେ।
ଯଶ୍ଚ ମର୍ତ୍ଯଃ ସ୍ତଵୈରେଭିସ୍ତ୍ଵାଂ ସ୍ତୋଷ୍ଯତ୍ଯମଲାନନେ । ତସ୍ଯ ଵିତ୍ତର୍ଧିଵିଭଵୈର୍ଧନଦାରାଦିସମ୍ପଦାମ୍ । ଵୃଦ୍ଧଯେ ଽସ୍ମାତ୍ପ୍ରସନ୍ନା ତ୍ଵଂ ଭଵେଥାଃ ସର୍ଵଦାମ୍ବିକେ
ଯେ କୌଣସି ମଣିଷ ଏହି ସ୍ତୁତିଗୁଡିକ ସହିତ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବେ, ଓ ନିର୍ମଳ ମୁହଁ ଥିବା ମାଆ, ଆପଣ ସଦା ତାଙ୍କୁ ଦୟା କରି, ତାଙ୍କର ଧନ, ସମ୍ପଦ, ଅର୍ଥ, ଜନାନୀ, ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦ ବୃଦ୍ଧି କରନ୍ତୁ।
ଇତି ପ୍ରସାଦିତା ଦେଵୈର୍ଜଗତୋର୍ଽଥେ ତଥାଽତ୍ମନଃ । ତଥେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଭଦ୍ରକାଲୀ ବଭୂଵାନ୍ତର୍ହିତା ନୃପ
ଏଭଳି ଦେବତାମାନେ ଜଗତ ଓ ନିଜ ଉପକାର ପାଇଁ ମାଆଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପରେ, ଭଦ୍ରକାଳୀ 'ତଥା' କହି ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ, ରାଜା।
ଇତ୍ଯେତତ୍କଥିତଂ ଭୂପ ସମ୍ଭୂତା ସା ଯଥା ପୁରା । ଦେଵୀ ଦେଵଶରୀରେଭ୍ଯୋ ଜଗତ୍ତ୍ରଯହିତୈଷିଣୀ
ରାଜା, ଏହିପରି ଗଳ୍ପ କହିଦିଆଯାଇଛି—କିପରି ଦେବୀ ପୂର୍ବେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଶରୀରରୁ ଉଦ୍ଭବ ହେଇଥିଲେ, ତିନି ଜଗତର ଭଲ ପାଇଁ।
ପୁନଶ୍ଚ ଗୌରୀଦେହାତ୍ ସା ସମୁଦ୍ଭୂତା ଯଥାଭଵତ୍ । ଵଧାଯ ଦୁଷ୍ଟଦୈତ୍ଯାନାଂ ତଥା ଶୁମ୍ଭନିଶୁମ୍ଭଯୋଃ
ଏବଂ ପୁନି ଗୌରୀଙ୍କ ଶରୀରରୁ ଦେବୀ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଥିଲେ, ଦୁଷ୍ଟ ଦେତ୍ୟମାନେ, ଶୁମ୍ଭ ଓ ନିଶୁମ୍ଭଙ୍କ ନାଶ ପାଇଁ।
ରକ୍ଷଣାଯ ଚ ଲୋକାନାଂ ଦେଵାନାମୁପକାରିଣୀ । ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ମଯାଽଖ୍ଯାତଂ ଯଥାଵତ୍କଥଯାମି ତେ
ଲୋକମାନଙ୍କର ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଏବଂ ଦେବମାନଙ୍କର ଉପକାରୀ ଭାବରେ, ଏହି କଥା ମୁଁ ତୁମକୁ ଯେପରି ଘଟିଛି, ସେହିପରି ଭଲଭାବରେ କହିବି; ତୁମେ ଶୁଣ।
ପୁରା ଶୁମ୍ଭନିଶୁମ୍ଭାଭ୍ଯାମସୁରାଭ୍ଯାଂ ଶଚୀପତେଃ । ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ଯଜ୍ଞଭାଗାଶ୍ଚ ହୃତା ମଦବଲାଶ୍ରଯାତ୍
ପୁରୁଣା ଦିନରେ, ମୋର ଶକ୍ତିର ଆଶ୍ରୟରେ, ଶୁମ୍ଭ ଓ ନିଶୁମ୍ଭ ଦୁଇଟି ଦାନବ ଶଚୀପତି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ତିନି ଲୋକ ଓ ଯଜ୍ଞର ଅଂଶ ଦଳି ନେଇଥିଲେ।
ତାଵେଵ ସୂର୍ଯତାଂ ତଦ୍ଵଦଧିକାରଂ ତଥୈନ୍ଦଵମ୍ । କୌବେରମଥ ଯାମ୍ଯଂ ଚ ଚକ୍ରାତେ ଵରୁଣସ୍ଯ ଚ
ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର, କୁବେର, ଯମ ଓ ବରୁଣଙ୍କର ଅଧିକାର ନେଇ, ସେମାନେ ଏହି ଦେବମାନଙ୍କ ପଦ ଅପନାଇଥିଲେ।
ତାଵେଵ ପଵନର୍ଧି ଚ ଚକ୍ରତୁର୍ଵହ୍ନିକର୍ମ ଚ । ଅନ୍ଯେଷାଞ୍ଚାଧିକାରାନ୍ ସ ସ୍ଵଯମେଵାଧିତିଷ୍ଠତି । ତତୋ ଦେଵା ଵିନିର୍ଧୂତା ଭ୍ରଷ୍ଟରାଜ୍ଯାଃ ପରାଜିତାଃ
ସେମାନେ ପବନ ଓ ସାଗରର ଅଧିକାର ନେଇ, ଅଗ୍ନିର କାମ କରିଥିଲେ; ଅନ୍ୟ ଦେବମାନଙ୍କର ଅଧିକାର ସେ ନିଜେ ଦଳି ନେଇଥିଲେ। ଏହା ପରେ ଦେବମାନେ ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ହରାଇ, ପରାଜିତ ହୋଇ ଚାଲିଯିବାକୁ ପଡିଲେ।
ହୃତାଧିକାରାସ୍ତ୍ରିଦଶାସ୍ତାଭ୍ଯାଂ ସର୍ଵେ ନିରାକୃତାଃ । ମହାସୁରାଭ୍ଯାଂ ତାଂ ଦେଵୀଂ ସଂସ୍ମରନ୍ତ୍ଯପରାଜିତାମ୍
ସେ ଦୁଇ ମହାଦାନବ ଦେବମାନଙ୍କର ଅଧିକାର ହରାଇ ଦେଲେ; ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ଅପରାଜିତ ଦେବୀଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିଲେ।
ତଯାସ୍ମାକଂ ଵରୋ ଦତ୍ତୋ ଯଥାଽପତ୍ସୁ ସ୍ମୃତାଖିଲାଃ । ଭଵତାଂ ନାଶଯିଷ୍ଯାମି ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ପରମାପଦଃ
ଦେବୀ ଆମକୁ ଏହି ଦାନ ଦେଇଥିଲେ: 'ଯେତେବେଳେ ଆପଦରେ ମୋତେ ସ୍ମରଣ କରିବ, ମୁଁ ସେ ଖଣ୍ଡରେ ତୁମର ସମସ୍ତ ବଡ଼ ଆପଦ ନଶ୍ଟ କରିଦେବି।'
ଇତି କୃତ୍ଵା ମତିଂ ଦେଵା ହିମଵନ୍ତଂ ନଗେଶ୍ଵରମ୍ । ଜଗ୍ମୁସ୍ତତ୍ର ତତୋ ଦେଵୀଂ ଵିଷ୍ଣୁମାଯାଂ ପ୍ରତୁଷ୍ଟୁଵୁଃ
ଏପରି ଭାବ କରି, ଦେବତାମାନେ ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହିମବନ୍ତଙ୍କୁ ଗଲେ । ସେଠାରେ, ଦେବୀଙ୍କୁ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ, ସମ୍ମାନ ଦେଇ ସ୍ତୁତି କଲେ ।
ନମୋ ଦେଵ୍ଯୈ ମହାଦେଵ୍ଯୈ ଶିଵାଯୈ ସତତଂ ନମଃ । ନମଃ ପ୍ରକୃତ୍ଯୈ ଭଦ୍ରାଯୈ ନିଯତାଃ ପ୍ରଣତାଃ ସ୍ମ ତାମ୍
ଦେବୀଙ୍କୁ, ମହାଦେବୀଙ୍କୁ, ଶିବାଙ୍କୁ ଅନୁସ୍ଥାନ ଭରି ନମସ୍କାର । ପ୍ରକୃତିଙ୍କୁ, ଭଦ୍ରାଙ୍କୁ, ଆମେ ସଦା ଭକ୍ତିଭାବରେ ନମନ କରୁଛୁ ।
ରୌଦ୍ରାଯୈ ନମୋ ନିତ୍ଯାଯୌ ଗୌର୍ଯୈ ଧାତ୍ର୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ । ନମୋ ଜଗତ୍ପ୍ରତିଷ୍ଠାଯୈ ଦେଵ୍ଯୈ କୃତ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ
ରୌଦ୍ରାଙ୍କୁ, ନିତ୍ୟାଙ୍କୁ, ଗୌରୀଙ୍କୁ, ଧାତ୍ରୀଙ୍କୁ ପୁନପୁନ ନମସ୍କାର । ଜଗତର ଆଧାର ଦେବୀଙ୍କୁ, କର୍ତ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଆମେ ପୁନପୁନ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ ।
ଦ୍ଯୋତ୍ସ୍ତ୍ରାଯୈ ଚେନ୍ଦୁରୂପିଣ୍ଯୈ ସୁଖାଯୈ ସତତଂ ନମଃ । କଲ୍ଯାଣ୍ଯୈ ପ୍ରଣତାଂ ଵୃଦ୍ଧ୍ଯୈ ସିଦ୍ଧ୍ଯୈ କୁର୍ମୋ ନମୋ ନମଃ
ଉଜ୍ଜ୍ୱଳାଙ୍କୁ, ଚନ୍ଦ୍ରର ଆକୃତି ଧାରଣ କରିଥିବାଙ୍କୁ, ସୁଖଦାଙ୍କୁ ସଦା ନମସ୍କାର । ଶୁଭାଙ୍କୁ, ନମନ କରୁଥିବାମାନେ ଉନ୍ନତି ଦେଇଥିବାଙ୍କୁ, ସିଦ୍ଧିଦାୟିନୀଙ୍କୁ ପୁନପୁନ ନମସ୍କାର ।
ନୈରୃତ୍ଯୈ ଭୂଭୃତାଂ ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯୈ ଶର୍ଵାଣ୍ଯୈ ତେ ନମୋ ନମଃ । ଦୁର୍ଗାଯୈ ଦୁର୍ଗପାରାଯୈ ସାରାଯୈ ସର୍ଵକାରିଣ୍ଯୈ । ଖ୍ଯାତ୍ଯୈ ତଥୈଵ କୃଷ୍ଣାଯୈ ଧୂମ୍ରାଯୈ ସତତଂ ନମଃ
ନୈରୃତିଙ୍କୁ, ପୃଥିବୀର ନାଥମାନଙ୍କ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ, ଶର୍ବାଣୀଙ୍କୁ ପୁନପୁନ ନମସ୍କାର । ଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ, ଦୁଃଖରୁ ଉତ୍ତାର କରାଇଥିବାଙ୍କୁ, ସାରାଙ୍କୁ, ସବୁ କାମ କରିଥିବାଙ୍କୁ । ଖ୍ୟାତିଙ୍କୁ, କୃଷ୍ଣାଙ୍କୁ, ଧୂମ୍ରାଙ୍କୁ ସଦା ନମସ୍କାର ।
ଅତିସୌମ୍ଯାତିରୌଦ୍ରାଯୈ ନତାସ୍ତସ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ । ମନୋ ଜଗତ୍ପ୍ରତିଷ୍ଠାଯୈ ଦେଵ୍ଯୈ କୃତ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ
ଅତି ସାମ୍ୟା ଓ ଅତି ରୌଦ୍ରାଙ୍କୁ, ଯାହାକୁ ନମନ କରାଯାଉଛି, ପୁନପୁନ ନମସ୍କାର । ମନକୁ, ଜଗତର ଆଧାର ଦେବୀଙ୍କୁ, କର୍ତ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ପୁନପୁନ ନମସ୍କାର ।
ଯା ଦେଵୀ ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ଵିଷ୍ଣୁମାଯେତି ଶବ୍ଦିତା । ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ
ଯେ ଦେବୀ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଶକ୍ତି ଭାବେ ବସିଛନ୍ତି, ସେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଆମେ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ ।
ଯା ଦେଵୀ ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ଚେତନେତ୍ଯଭିଧୀଯତେ । ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ
ଯେ ଦେବୀ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚେତନା ଭାବେ ପରିଚିତ, ସେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଆମେ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ ।
ଯା ଦେଵୀ ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ବୁଦ୍ଧିରୂପେଣ ସଂସ୍ଥିତା । ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ
ଯେ ଦେବୀ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୁଦ୍ଧି ଆକାରରେ ବସିଛନ୍ତି, ସେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଆମେ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ ।
ଯା ଦେଵୀ ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ନିଦ୍ରାରୂପେଣ ସଂସ୍ଥିତା । ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ମନୋ ନମଃ
ଯେ ଦେବୀ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିଦ୍ରା ଆକାରରେ ବସିଛନ୍ତି, ସେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଆମେ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ ।
ଯା ଦେଵୀ ସର୍ଵଭୂତେଷୁ କ୍ଷୁଧାରୂପେଣ ସଂସ୍ଥିତା । ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ
ଯେ ଦେବୀ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୋକ ଆକାରରେ ବସିଛନ୍ତି, ସେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଆମେ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ ।
ଯା ଦେଵୀ ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ଚ୍ଛାଯାରୂପେଣ ସଂସ୍ଥିତା । ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ
ଯେ ଦେବୀ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଛାୟା ଆକାରରେ ବସିଛନ୍ତି, ସେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଆମେ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ ।
ଯା ଦେଵୀ ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ଶକ୍ତିରୂପେଣ ସଂସ୍ଥିତା । ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶକ୍ତିର ଆକାରରେ ବସିଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ, ଆମେ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ, ନମସ୍କାର କରୁଛୁ, ନମସ୍କାର କରୁଛୁ, ପୁନି ପୁନି ନମସ୍କାର।
ଯା ଦେଵୀ ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ତୃଷ୍ଣାରୂପେଣ ସଂସ୍ଥିତା । ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୃଷ୍ଣାର ଆକାରରେ ବସିଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ, ଆମେ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ, ନମସ୍କାର କରୁଛୁ, ନମସ୍କାର କରୁଛୁ, ପୁନି ପୁନି ନମସ୍କାର।
ଯା ଦେଵୀ ସର୍ଵଭୂତେଷୁ କ୍ଷାନ୍ତିରୂପେଣ ସଂସ୍ଥିତା । ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଖ୍ଷମାର ଆକାରରେ ବସିଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ, ଆମେ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ, ନମସ୍କାର କରୁଛୁ, ନମସ୍କାର କରୁଛୁ, ପୁନି ପୁନି ନମସ୍କାର।
ଯା ଦେଵୀ ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ଜାତିରୂପେଣ ସଂସ୍ଥିତା । ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମର ଆକାରରେ ବସିଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ, ଆମେ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ, ନମସ୍କାର କରୁଛୁ, ନମସ୍କାର କରୁଛୁ, ପୁନି ପୁନି ନମସ୍କାର।