ଖଡ୍ଗପ୍ରଭାନିକରଵିସ୍ଫୁରଣୈସ୍ତଥୋଗ୍ରୈଃ ଶୂଲାଗ୍ରକାନ୍ତିନିଵହେନ ଦୃଶୋ ଽସୁରାଣାମ୍ । ଯନ୍ନାଗତା ଵିଲଯମଂଶୁମଦିନ୍ଦୁଖଣ୍ଡ- ଯୋଗ୍ଯାନନଂ ତଵ ଵିଲୋକଯତାଂ ତଦେତତ୍
ତୁମର ତଳୱାରର ଚମକ ଆଉ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣର ତୀର ରୂପର ତେଜରେ, ଅସୁରମାନେ ତୁମର ଚାନ୍ଦ୍ରକଳା ସହିତ ଶୋଭିତ ମୁହଁକୁ ଦେଖିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଲେ, ସେମାନଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ତାହା ସହିପାରିଲାନି, ଏବଂ ତାହାରେ ସେମାନେ ନଷ୍ଟ ହେଇଗଲେ।
ଦୁର୍ଵୃତ୍ତଵୃତ୍ତଶମନଂ ତଵ ଦେଵି ଶୀଲଂ ରୂପଂ ତଥୈତଦଵିଚିନ୍ତ୍ଯମତୁଲ୍ଯମନ୍ଯୈଃ । ଵୀର୍ଯଂ ଚ ହନ୍ତୃ ହୃତଦେଵପରାକ୍ରମାଣାଂ ଵୈରିଷ୍ଵପି ପ୍ରକଟିତୈଵ ଦଯା ତ୍ଵଯେତ୍ଥମ୍
ହେ ଦେବୀ, ତୁମର ସ୍ୱଭାବ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରିବା; ତୁମର ରୂପ ଅଦ୍ଭୁତ, ଅପୂର୍ବ ଏବଂ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ତୁଳନା କରିହେବା ନୁହେଁ। ଦେବତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ନଷ୍ଟ କରିଥିବା ତୁମର ପ୍ରଭାବ ଅଦ୍ୱିତୀୟ। ଏବଂ ତୁମେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ ଦୟା ଦେଖାଇଛ।
କେନୋପମା ଭଵତୁ ତେ ଽସ୍ଯ ପରାକ୍ରମସ୍ଯ ରୂପଂ ଚ ଶତ୍ରୁଭଯକାର୍ଯତିହାରି କୁତ୍ର । ଚିତ୍ତେ କୃପା ସମରନିଷ୍ଠୁରତା ଚ ଦୃଷ୍ଟା ତ୍ଵଯ୍ଯେଵ ଦେଵି ଵରଦେ ଭୁଵନତ୍ରଯେ ଽପି
ତୁମର ପ୍ରଭାବକୁ କେଉଁଠି ତୁଳନା କରିହେବ? ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ଭୟକୁ ଦୂର କରିବା ତୁମର ରୂପ ପରି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦେବତାଙ୍କର ରୂପ ଅଛି କି? ଏହି ତିନି ଜଗତରେ କେବଳ ତୁମେ, ଦେବୀ, ଦୟା ଆଉ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦୃଢତା ଦେଖାଇଛ।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯମେତଦଖିଲଂ ରିପୁନାଶନେନ ତ୍ରାତଂ ତ୍ଵଯା ସମରମୂର୍ଧନି ତେ ଽପି ହତ୍ଵା । ନୀତା ଦିଵଂ ରିପୁଗଣା ଭଯମପ୍ଯପାସ୍ତମ୍ ଅସ୍ମାକମୁନ୍ମଦସୁରାରିଭଵଂ ନମସ୍ତେ
ତୁମେ ଏହି ସମସ୍ତ ତିନି ଜଗତକୁ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରି ସୁରକ୍ଷିତ କରିଛ। ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁମାନେ ନିହତ ହେଇ ଦିବଲୋକକୁ ଯାଇଛନ୍ତି। ଅସୁରମାନଙ୍କର ଅହଂକାରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଆମର ଭୟ ଦୂର ହୋଇଯାଇଛ। ଆମେ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ।
ଶୂଲେନ ପାହି ନୋ ଦେଵି ପାହି ଖଡ୍ଗେନ ଚାମ୍ବିକେ । ଘଣ୍ଟାସ୍ଵନେନ ନଃ ପାହି ଚାପଜ୍ଯାନିଃ ସ୍ଵନେନ ଚ
ହେ ଦେବୀ, ତୁମର ବାଣରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ହେ ଅମ୍ବିକା, ତୁମର ତଳୱାରରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ତୁମର ଘଣ୍ଟାର ଶବ୍ଦରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ଆଉ ତୁମର ଧନୁର ତାରର ଶବ୍ଦରେ ମଧ୍ୟ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ପ୍ରାଚ୍ଯାଂ ରକ୍ଷ ପ୍ରତୀଚ୍ଯାଂ ଚ ଚଣ୍ଡିକେ ରକ୍ଷ ଦକ୍ଷିଣେ । ଭ୍ରାମଣେନାତ୍ମଶୂଲସ୍ଯ ଉତ୍ତରସ୍ଯାଂ ତଥେଶ୍ଵରି
ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ମଧ୍ୟ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ହେ ଚଣ୍ଡିକା, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ତୁମର ବାଣର ଘୂର୍ଣ୍ଣନରେ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ମଧ୍ୟ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ହେ ଶ୍ୱର୍ଣ୍ଣ।
ସୌମ୍ଯାନି ଯାନି ରୂପାଣି ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯେ ଵିଚରନ୍ତି ତେ । ଯାନି ଚାତ୍ଯର୍ଥଘୋରାଣି ତୈ ରକ୍ଷାସ୍ମାଂସ୍ତଥା ଭୁଵମ୍
ମାଆ, ତୁମେ ତିନି ଲୋକରେ ଯେଉଁ ସାଧା ମୂର୍ତ୍ତିରେ ଘୁଡ଼ିବା କରୁଛ, ଏବଂ ଯେଉଁ ଭୟଙ୍କର ମୂର୍ତ୍ତିରେ ଅଛ, ସେହି ଦୁଇ ପ୍ରକାର ରୂପ ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ଏବଂ ଏ ଭୂମିକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଖଡ୍ଗଶୂଲଗଦାଦୀନି ଯାନି ଚାସ୍ତ୍ରାଣି ତେ ଽମ୍ବିକେ । କରପଲ୍ଲଵସଙ୍ଗୀନି ତୈରସ୍ମାନ୍ ରକ୍ଷ ସର୍ଵତଃ
ମାଆ, ତୁମର ମୃଦୁ ହାତରେ ଥିବା ତଳୱାର, ବଣ୍ଡା, ଗଦା ଓ ଅନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ରକ୍ଷା କର।
ଏଵଂ ସ୍ତୁତା ସୁରୈର୍ଦିଵ୍ଯୈଃ କୁସୁମୈର୍ନନ୍ଦନୋଦ୍ଭଵୈଃ । ଅର୍ଚିତା ଜଗତାଂ ଧାତ୍ରୀ ତଥା ଗନ୍ଧାନୁଲେପନୈଃ
ଏପରି ଦେବତାମାନେ ନନ୍ଦନ ଉଦ୍ଭୂତ ଦିବ୍ୟ ଫୁଲରେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କଲେ, ଏବଂ ଜଗତର ଧାରକ ଭଗବାନ ଶୁଭ୍ର ସୁଗନ୍ଧ ଲେପ ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ପୂଜା କଲେ।
ଭକ୍ତ୍ଯା ସମସ୍ତୈସ୍ତ୍ରିଦଶାର୍ଦିଵ୍ଯୈର୍ଧୂପୈସ୍ତୁ ଧୂପିତା । ପ୍ରାହ ପ୍ରସାଦସୁମୁଖୀ ସମସ୍ତାନ୍ ପ୍ରଣତାନ୍ ସୁରାନ୍
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଦିବ୍ୟ ଧୂପ ଦେଇ ତୁମକୁ ଧୂପିତ କଲେ; ତୁମେ ଦୟାମୟ ମୁହଁରେ ସମସ୍ତ ଶରଣାଗତ ଦେବତାଙ୍କୁ କଥା କହିଲା।
ଵ୍ରିଯତାଂ ତ୍ରିଦଶାଃ ସର୍ଵେ ଯଦସ୍ମତ୍ତୋ ଽଭିଵାଞ୍ଛିତମ୍ । ଦଦାମ୍ଯହମତିପ୍ରୀତ୍ଯା ସ୍ତଵୈରେଭିଃ ସୁପୂଜିତା
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ମୋଠାରୁ ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହିଁଛନ୍ତି, ସେଥିରେ ମନେ ରଖନ୍ତୁ; ଏହି ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ଭଲଭାବରେ ପୂଜିତ ହେଇ, ମୁଁ ଅତି ଖୁସିରେ ତାହା ଦେବି।
କର୍ତଵ୍ଯମପରଂ ଯଚ୍ଚ ଦୁଷ୍କରଂ ତନ୍ନ ଵିଦ୍ମହେ । ଇତ୍ଯାକର୍ଣ୍ଯେ ଵଚୋ ଦେଵ୍ଯାଃ ପ୍ରତ୍ଯୂଚୁସ୍ତେ ଦିଵୌକସଃ
ମାଆଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଦେବତାମାନେ କହିଲେ — ଆମେ ଆଉ କିଛି କରିବା ଅଛି କି, କିମ୍ବା କିଛି କଷ୍ଟକର କାମ ଅଛି କି, ଆମେ ଜାଣିନାହିଁ।
ଭଗଵତ୍ଯା କୃତଂ ସର୍ଵଂ ନ କିଞ୍ଚିଦଵଶିଷ୍ଯତେ । ଯଦଯଂ ନିହତଃ ଶତ୍ରୁରସ୍ମାକଂ ମହିଷାସୁରଃ
ମାଆଙ୍କର କୃପାରେ ସବୁ କାମ ସଫଳ ହୋଇଛି; ଏବେ କିଛି ବାକି ରହିନାହିଁ, କାରଣ ଆମର ଶତ୍ରୁ ମହିଷାସୁର ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଛି।
ଯଦି ଚାପି ଵରୋ ଦେଯସ୍ତ୍ଵଯାସ୍ମାକଂ ମହେଶ୍ଵରି । ସଂସ୍ମୃତା ସଂସ୍ମୃତା ତ୍ଵଂ ନୋ ହିଂସେଥାଃ ପରମାପଦଃ
ଏ ମହେଶ୍ୱରୀ, ଯଦି ଆପଣ ଆମକୁ କିଛି ଦୟା କରିବେ, ତେବେ ଏହି ଦୟା ଦିଅନ୍ତୁ—ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା, ସମସ୍ତ ବଡ଼ ବିପଦରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରିବେ।
ଯଶ୍ଚ ମର୍ତ୍ଯଃ ସ୍ତଵୈରେଭିସ୍ତ୍ଵାଂ ସ୍ତୋଷ୍ଯତ୍ଯମଲାନନେ । ତସ୍ଯ ଵିତ୍ତର୍ଧିଵିଭଵୈର୍ଧନଦାରାଦିସମ୍ପଦାମ୍ । ଵୃଦ୍ଧଯେ ଽସ୍ମାତ୍ପ୍ରସନ୍ନା ତ୍ଵଂ ଭଵେଥାଃ ସର୍ଵଦାମ୍ବିକେ
ଯେ କୌଣସି ମଣିଷ ଏହି ସ୍ତୁତିଗୁଡିକ ସହିତ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବେ, ଓ ନିର୍ମଳ ମୁହଁ ଥିବା ମାଆ, ଆପଣ ସଦା ତାଙ୍କୁ ଦୟା କରି, ତାଙ୍କର ଧନ, ସମ୍ପଦ, ଅର୍ଥ, ଜନାନୀ, ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦ ବୃଦ୍ଧି କରନ୍ତୁ।
ଇତି ପ୍ରସାଦିତା ଦେଵୈର୍ଜଗତୋର୍ଽଥେ ତଥାଽତ୍ମନଃ । ତଥେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଭଦ୍ରକାଲୀ ବଭୂଵାନ୍ତର୍ହିତା ନୃପ
ଏଭଳି ଦେବତାମାନେ ଜଗତ ଓ ନିଜ ଉପକାର ପାଇଁ ମାଆଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପରେ, ଭଦ୍ରକାଳୀ 'ତଥା' କହି ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ, ରାଜା।
ଇତ୍ଯେତତ୍କଥିତଂ ଭୂପ ସମ୍ଭୂତା ସା ଯଥା ପୁରା । ଦେଵୀ ଦେଵଶରୀରେଭ୍ଯୋ ଜଗତ୍ତ୍ରଯହିତୈଷିଣୀ
ରାଜା, ଏହିପରି ଗଳ୍ପ କହିଦିଆଯାଇଛି—କିପରି ଦେବୀ ପୂର୍ବେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଶରୀରରୁ ଉଦ୍ଭବ ହେଇଥିଲେ, ତିନି ଜଗତର ଭଲ ପାଇଁ।
ପୁନଶ୍ଚ ଗୌରୀଦେହାତ୍ ସା ସମୁଦ୍ଭୂତା ଯଥାଭଵତ୍ । ଵଧାଯ ଦୁଷ୍ଟଦୈତ୍ଯାନାଂ ତଥା ଶୁମ୍ଭନିଶୁମ୍ଭଯୋଃ
ଏବଂ ପୁନି ଗୌରୀଙ୍କ ଶରୀରରୁ ଦେବୀ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଥିଲେ, ଦୁଷ୍ଟ ଦେତ୍ୟମାନେ, ଶୁମ୍ଭ ଓ ନିଶୁମ୍ଭଙ୍କ ନାଶ ପାଇଁ।
ରକ୍ଷଣାଯ ଚ ଲୋକାନାଂ ଦେଵାନାମୁପକାରିଣୀ । ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ମଯାଽଖ୍ଯାତଂ ଯଥାଵତ୍କଥଯାମି ତେ
ଲୋକମାନଙ୍କର ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଏବଂ ଦେବମାନଙ୍କର ଉପକାରୀ ଭାବରେ, ଏହି କଥା ମୁଁ ତୁମକୁ ଯେପରି ଘଟିଛି, ସେହିପରି ଭଲଭାବରେ କହିବି; ତୁମେ ଶୁଣ।
ପୁରା ଶୁମ୍ଭନିଶୁମ୍ଭାଭ୍ଯାମସୁରାଭ୍ଯାଂ ଶଚୀପତେଃ । ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ଯଜ୍ଞଭାଗାଶ୍ଚ ହୃତା ମଦବଲାଶ୍ରଯାତ୍
ପୁରୁଣା ଦିନରେ, ମୋର ଶକ୍ତିର ଆଶ୍ରୟରେ, ଶୁମ୍ଭ ଓ ନିଶୁମ୍ଭ ଦୁଇଟି ଦାନବ ଶଚୀପତି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ତିନି ଲୋକ ଓ ଯଜ୍ଞର ଅଂଶ ଦଳି ନେଇଥିଲେ।
ତାଵେଵ ସୂର୍ଯତାଂ ତଦ୍ଵଦଧିକାରଂ ତଥୈନ୍ଦଵମ୍ । କୌବେରମଥ ଯାମ୍ଯଂ ଚ ଚକ୍ରାତେ ଵରୁଣସ୍ଯ ଚ
ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର, କୁବେର, ଯମ ଓ ବରୁଣଙ୍କର ଅଧିକାର ନେଇ, ସେମାନେ ଏହି ଦେବମାନଙ୍କ ପଦ ଅପନାଇଥିଲେ।
ତାଵେଵ ପଵନର୍ଧି ଚ ଚକ୍ରତୁର୍ଵହ୍ନିକର୍ମ ଚ । ଅନ୍ଯେଷାଞ୍ଚାଧିକାରାନ୍ ସ ସ୍ଵଯମେଵାଧିତିଷ୍ଠତି । ତତୋ ଦେଵା ଵିନିର୍ଧୂତା ଭ୍ରଷ୍ଟରାଜ୍ଯାଃ ପରାଜିତାଃ
ସେମାନେ ପବନ ଓ ସାଗରର ଅଧିକାର ନେଇ, ଅଗ୍ନିର କାମ କରିଥିଲେ; ଅନ୍ୟ ଦେବମାନଙ୍କର ଅଧିକାର ସେ ନିଜେ ଦଳି ନେଇଥିଲେ। ଏହା ପରେ ଦେବମାନେ ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ହରାଇ, ପରାଜିତ ହୋଇ ଚାଲିଯିବାକୁ ପଡିଲେ।
ହୃତାଧିକାରାସ୍ତ୍ରିଦଶାସ୍ତାଭ୍ଯାଂ ସର୍ଵେ ନିରାକୃତାଃ । ମହାସୁରାଭ୍ଯାଂ ତାଂ ଦେଵୀଂ ସଂସ୍ମରନ୍ତ୍ଯପରାଜିତାମ୍
ସେ ଦୁଇ ମହାଦାନବ ଦେବମାନଙ୍କର ଅଧିକାର ହରାଇ ଦେଲେ; ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ଅପରାଜିତ ଦେବୀଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିଲେ।
ତଯାସ୍ମାକଂ ଵରୋ ଦତ୍ତୋ ଯଥାଽପତ୍ସୁ ସ୍ମୃତାଖିଲାଃ । ଭଵତାଂ ନାଶଯିଷ୍ଯାମି ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ପରମାପଦଃ
ଦେବୀ ଆମକୁ ଏହି ଦାନ ଦେଇଥିଲେ: 'ଯେତେବେଳେ ଆପଦରେ ମୋତେ ସ୍ମରଣ କରିବ, ମୁଁ ସେ ଖଣ୍ଡରେ ତୁମର ସମସ୍ତ ବଡ଼ ଆପଦ ନଶ୍ଟ କରିଦେବି।'
ଇତି କୃତ୍ଵା ମତିଂ ଦେଵା ହିମଵନ୍ତଂ ନଗେଶ୍ଵରମ୍ । ଜଗ୍ମୁସ୍ତତ୍ର ତତୋ ଦେଵୀଂ ଵିଷ୍ଣୁମାଯାଂ ପ୍ରତୁଷ୍ଟୁଵୁଃ
ଏପରି ଭାବ କରି, ଦେବତାମାନେ ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହିମବନ୍ତଙ୍କୁ ଗଲେ । ସେଠାରେ, ଦେବୀଙ୍କୁ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ, ସମ୍ମାନ ଦେଇ ସ୍ତୁତି କଲେ ।
ନମୋ ଦେଵ୍ଯୈ ମହାଦେଵ୍ଯୈ ଶିଵାଯୈ ସତତଂ ନମଃ । ନମଃ ପ୍ରକୃତ୍ଯୈ ଭଦ୍ରାଯୈ ନିଯତାଃ ପ୍ରଣତାଃ ସ୍ମ ତାମ୍
ଦେବୀଙ୍କୁ, ମହାଦେବୀଙ୍କୁ, ଶିବାଙ୍କୁ ଅନୁସ୍ଥାନ ଭରି ନମସ୍କାର । ପ୍ରକୃତିଙ୍କୁ, ଭଦ୍ରାଙ୍କୁ, ଆମେ ସଦା ଭକ୍ତିଭାବରେ ନମନ କରୁଛୁ ।
ରୌଦ୍ରାଯୈ ନମୋ ନିତ୍ଯାଯୌ ଗୌର୍ଯୈ ଧାତ୍ର୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ । ନମୋ ଜଗତ୍ପ୍ରତିଷ୍ଠାଯୈ ଦେଵ୍ଯୈ କୃତ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ
ରୌଦ୍ରାଙ୍କୁ, ନିତ୍ୟାଙ୍କୁ, ଗୌରୀଙ୍କୁ, ଧାତ୍ରୀଙ୍କୁ ପୁନପୁନ ନମସ୍କାର । ଜଗତର ଆଧାର ଦେବୀଙ୍କୁ, କର୍ତ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଆମେ ପୁନପୁନ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ ।
ଦ୍ଯୋତ୍ସ୍ତ୍ରାଯୈ ଚେନ୍ଦୁରୂପିଣ୍ଯୈ ସୁଖାଯୈ ସତତଂ ନମଃ । କଲ୍ଯାଣ୍ଯୈ ପ୍ରଣତାଂ ଵୃଦ୍ଧ୍ଯୈ ସିଦ୍ଧ୍ଯୈ କୁର୍ମୋ ନମୋ ନମଃ
ଉଜ୍ଜ୍ୱଳାଙ୍କୁ, ଚନ୍ଦ୍ରର ଆକୃତି ଧାରଣ କରିଥିବାଙ୍କୁ, ସୁଖଦାଙ୍କୁ ସଦା ନମସ୍କାର । ଶୁଭାଙ୍କୁ, ନମନ କରୁଥିବାମାନେ ଉନ୍ନତି ଦେଇଥିବାଙ୍କୁ, ସିଦ୍ଧିଦାୟିନୀଙ୍କୁ ପୁନପୁନ ନମସ୍କାର ।
ନୈରୃତ୍ଯୈ ଭୂଭୃତାଂ ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯୈ ଶର୍ଵାଣ୍ଯୈ ତେ ନମୋ ନମଃ । ଦୁର୍ଗାଯୈ ଦୁର୍ଗପାରାଯୈ ସାରାଯୈ ସର୍ଵକାରିଣ୍ଯୈ । ଖ୍ଯାତ୍ଯୈ ତଥୈଵ କୃଷ୍ଣାଯୈ ଧୂମ୍ରାଯୈ ସତତଂ ନମଃ
ନୈରୃତିଙ୍କୁ, ପୃଥିବୀର ନାଥମାନଙ୍କ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ, ଶର୍ବାଣୀଙ୍କୁ ପୁନପୁନ ନମସ୍କାର । ଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ, ଦୁଃଖରୁ ଉତ୍ତାର କରାଇଥିବାଙ୍କୁ, ସାରାଙ୍କୁ, ସବୁ କାମ କରିଥିବାଙ୍କୁ । ଖ୍ୟାତିଙ୍କୁ, କୃଷ୍ଣାଙ୍କୁ, ଧୂମ୍ରାଙ୍କୁ ସଦା ନମସ୍କାର ।
ଅତିସୌମ୍ଯାତିରୌଦ୍ରାଯୈ ନତାସ୍ତସ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ । ମନୋ ଜଗତ୍ପ୍ରତିଷ୍ଠାଯୈ ଦେଵ୍ଯୈ କୃତ୍ଯୈ ନମୋ ନମଃ
ଅତି ସାମ୍ୟା ଓ ଅତି ରୌଦ୍ରାଙ୍କୁ, ଯାହାକୁ ନମନ କରାଯାଉଛି, ପୁନପୁନ ନମସ୍କାର । ମନକୁ, ଜଗତର ଆଧାର ଦେବୀଙ୍କୁ, କର୍ତ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ପୁନପୁନ ନମସ୍କାର ।