ଚିଚ୍ଛେଦ ଚ ଧନୁଃ ସଦ୍ଯୋ ଧ୍ଵଜଂ ଚାତିସମୁଚ୍ଛ୍ରିତମ୍ । ଵିଵ୍ଯାଧ ଚୈଵ ଗାତ୍ରେଷୁ ଚ୍ଛିନ୍ନଧନ୍ଵାନମାଶୁଗୈଃ
ସେ ତୁରନ୍ତ ତାଙ୍କର ଧନୁଷ୍ୟ ଓ ଉଚ୍ଚ ଧ୍ୱଜକୁ କାଟିଦେଲେ, ଏବଂ ତୀବ୍ର ବାଣରେ ତାଙ୍କର ଅଙ୍ଗକୁ ଭେଦିଦେଲେ, ତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଦେଲେ।
ସ ଚ୍ଛିନ୍ନଧନ୍ଵା ଵିରଥୋ ହତାଶ୍ଵୋ ହତସାରଥିଃ । ଅଭ୍ଯଧାଵତ ତାଂ ଦେଵୀଂ ଖଡ୍ଗ-ଚର୍ମଧରୋ ଽସୁରଃ
ଧନୁଷ୍ୟ, ରଥ, ଘୋଡା ଓ ସାରଥି ହାରାଇ, ଏଉଁ ଅସୁର ତଳେ ପାଦରେ ଖଡ଼ା ଓ ଢାଲ ନେଇ ଦେବୀଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଦୌଡ଼ିଆସିଲେ।
ସିଂହମାହତ୍ଯ ଖଡ୍ଗେନ ତୀକ୍ଷ୍ଣଧାରେଣ ମୂର୍ଧନି । ଆଜଘାନ ଭୁଜେ ସଵ୍ଯେ ଦେଵୀମପ୍ଯତିଵେଗଵାନ୍
ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଧାର ଖଡ଼ାରେ ସିଂହର ମୁଣ୍ଡରେ ଘାତ କରି, ଏଉଁ ଅତି ତୀବ୍ର ଶକ୍ତିରେ ଦେବୀଙ୍କ ଡାହାଣ ହାତରେ ମଧ୍ୟ ଘାତ କରିଦେଲେ।
ତସ୍ଯାଃ ଖଡ୍ଗୋ ଭୁଜଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ପଫାଲ ନୃପନନ୍ଦନ । ତତୋ ଜଗ୍ରାହ ଶୂଲଂ ସ କୋପାଦରୁଣଲୋଚନଃ
ଦେବୀଙ୍କ ହାତରେ ଖଡ଼ା ପଡି ଭାଙ୍ଗିଗଲା; ତାପରେ ରାଗରେ ଲାଲ ଚକ୍ଷୁ ହୋଇ, ସେ ଶୂଳ ନେଇଲେ।
ଚିକ୍ଷେପ ଚ ତତସ୍ତତ୍ତୁ ଭଦ୍ରକାଲ୍ଯାଂ ମହାସୁରଃ । ଜାଜ୍ଵଲ୍ଯମାନଂ ତେଜୋଭୀ ରଵିବିମ୍ବମିଵାମ୍ବରାତ୍
ତାପରେ ସେ ବଡ଼ ଅସୁର ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଶୂଳକୁ ଭଦ୍ରକାଳୀଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ, ଯାହା ଆକାଶରେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଚକ୍ର ପରି ଚମକୁଥିଲା।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଦାପତଚ୍ଛୂଲଂ ଦେଵୀ ଶୂଲମମୁଞ୍ଚତ । ତଚ୍ଛୂଲଂ ଶତଧା ତେନ ନୀତଂ ସ ଚ ମହାସୁରଃ
ଦେବୀ ଦେଖିଲେ ଶୂଳ ତାଙ୍କୁ ଆସୁଛି, ସେ ନିଜ ଶୂଳ ଛାଡ଼ିଦେଲେ; ଦେବୀଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରରେ ତାହା ଶୂଳ ଶତ ଖଣ୍ଡରେ ଭାଙ୍ଗିଗଲା, ଏବଂ ସେ ବଡ଼ ଅସୁର ନଷ୍ଟ ହେଲେ।
ହତେ ତସ୍ମିନ୍ ମହାଵୀର୍ଯେ ମହିଷସ୍ଯ ଚମୂପତୌ । ଆଜଗାମ ଗଜାରୂଢଶ୍ଚାମରସ୍ତ୍ରିଦଶାର୍ଦନଃ
ମହିଷାସୁରଙ୍କ ସେନାପତି, ଯେଉଁଠି ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ, ସେ ମରିବା ପରେ ଦେବତାମାନେ ଭୟଭୀତ ହେଉଥିବା ଚାମରା ଗଜରେ ଚଢ଼ି ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଆସିଲେ।
ସୋ ଽପି ଶକ୍ତିଂ ମୁମୋଚାଥ ଦେଵ୍ଯାସ୍ତାମମ୍ବିକା ଦ୍ରୁତମ୍ । ହୁଙ୍କାରାଭିହତାଂ ଭୂମୌ ପାତଯାମାସ ନିଷ୍ପ୍ରଭାମ୍
ସେ ମଧ୍ୟ ଦେବୀଙ୍କୁ ନିଶାନା କରି ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଛାଡ଼ିଲେ, କିନ୍ତୁ ଅମ୍ବିକା ତୁରନ୍ତ ଉଚ୍ଚ ହୁଁକାର ଦେଇ ଏହି ଶସ୍ତ୍ରକୁ ଭୂମିରେ ଫେଲିଦେଲେ ଏବଂ ଏହାକୁ ନିର୍ବଳ କରିଦେଲେ।
ଭଗ୍ନାଂ ଶକ୍ତିଂ ନିପତିତାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କ୍ରୋଧସମନ୍ଵିତଃ । ଚିକ୍ଷେପ ଚାମରଃ ଶୂଲଂ ବାଣୈସ୍ତଦପି ସାଚ୍ଛିନତ୍
ତାଙ୍କର ଭଙ୍ଗ ଶକ୍ତି ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଥିବା ଦେଖି ଚାମରା କ୍ରୋଧରେ ତାଙ୍କର ତ୍ରିଶୂଳ ଫିଙ୍ଗିଲେ, କିନ୍ତୁ ଦେବୀ ତାଙ୍କର ବାଣ ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ଚିରିଦେଲେ।
ତତଃ ସିଂହଃ ସମୁତ୍ପତ୍ଯ ଗଜକୁମ୍ଭାନ୍ତରେ ସ୍ଥିତଃ । ବାହୁଯୁଦ୍ଧେନ ଯୁଯୁଧେ ତେନୋଚ୍ଚୈସ୍ତ୍ରିଦଶାରିଣା
ତାପରେ ସିଂହ ଉଡ଼ି ଗଜର ମୁଣ୍ଡ ମଧ୍ୟରେ ଦଉଡ଼ିଗଲା ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ଭୟଭୀତ ହେଉଥିବା ଚାମରା ସହ ହାତେ ହାତ ଯୁଦ୍ଧ କରିଲା।
ଯୁଧାଯମାନୋ ତତସ୍ତୌ ତୁ ତସ୍ମାନ୍ନାଗାନ୍ମହୀଂ ଗତୌ । ଯୁଯୁଧାତେ ଽତିସଂରବ୍ଧୌ ପ୍ରହାରୈରତିଦାରୁଣୈଃ
ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବାବେଳେ ଦୁଇଜଣ ଗଜରୁ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ ଏବଂ ଦୁଇଜଣ ଭୟଙ୍କର ମାର ମାରି ଦେଉଥିଲେ।
ତତୋ ଵେଗାତ୍ଖମୁତ୍ପତ୍ଯ ନିପତ୍ଯ ଚ ମୃଗାରିଣା । କରପ୍ରହାରେଣ ଶିରଶ୍ଚାମରସ୍ଯ ପୃଥକ୍କୃତମ୍
ତାପରେ ସିଂହ ତୁରନ୍ତ ଆକାଶକୁ ଉଡ଼ି ତଳକୁ ତେଜରେ ଆସି, ତାଙ୍କର ପା ଦେଇ ଚାମରାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡକୁ ଅଲଗା କରିଦେଲା।
ଉଦଗ୍ରଶ୍ଚ ରଣେ ଦେଵ୍ଯା ଶିଲାଵୃକ୍ଷାଦିଭିର୍ହତଃ । ଦନ୍ତମୁଷ୍ଟିତଲୈଶ୍ଚୈଵ କରାଲଶ୍ଚ ନିପାତିତଃ
ଉଦଗ୍ରାକୁ ଦେବୀ ଯୁଦ୍ଧରେ ପଥର, ଗଛ ଓ ଏହାପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରହାର କରି ମାରିଦେଲେ। କରାଳାକୁ ଦେବୀ ଦାନ୍ତ, ମୁଷ୍ଟି ଓ ହାତର ଚାଟିରେ ପ୍ରହାର କରି ଭୂମିରେ ଫେଲିଦେଲେ।
ଦେଵୀ କ୍ରୁଦ୍ଧା ଗଦାପାତୈଶ୍ଚୂର୍ଣଯାମାସ ଚୋଦ୍ଧତମ୍ । ଵାଷ୍କଲଂ ଭିନ୍ଦିପାଲେନ ବାଣୈସ୍ତାମ୍ରଂ ତଥାନ୍ଧକମ୍
ଦେବୀ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ଉଦ୍ଧତାକୁ ଗଦାର ଘାଁରେ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଲେ। ଭିଣ୍ଡିପାଳର ଘାଁରେ ଭାଷ୍କଳାକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ। ତୀରରେ ତାମ୍ରା ଓ ଅନ୍ଧକାକୁ ମାରିଦେଲେ।
ଉଗ୍ରାସ୍ଯମୁଗ୍ରଵୀର୍ଯଞ୍ଚ ତଥୈଵ ଚ ମହାହନୁମ୍ । ତ୍ରିନେତ୍ରା ଚ ତ୍ରିଶୂଲେନ ଜଘାନ ପରମେଶ୍ଵରୀ
ପରମେଶ୍ୱରୀ ଦେବୀ ଉଗ୍ରାସ୍ୟ, ଉଗ୍ରବୀର୍ୟ ଓ ମହାହନୁକୁ ମାରିଦେଲେ। ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ତ୍ରିନେତ୍ରାକୁ ତିନିଶୂଳରେ ହତ କରିଦେଲେ।
ବିଡାଲସ୍ଯାସିନା କାଯାତ୍ ପାତଯାମାସ ଵୈ ଶିରଃ । ଦୁର୍ଧରଂ ଦୁର୍ମୁଖଂ ଚୋଭୌ ଶରୈର୍ନିନ୍ଯେ ଯମକ୍ଷଯମ୍ । କାଲଂ ଚ କାଲଦଣ୍ଡେନ କାଲରାତ୍ରିରପାତଯତ୍
ବିଡାଳର ଶିରକୁ ଦେବୀ ତାଙ୍କର ତଳୱାରରେ ଦେହରୁ ଅଲଗା କରିଦେଲେ। ଦୁର୍ଧରା ଓ ଦୁର୍ମୁଖା — ଦୁଇଜଣକୁ ତୀରରେ ଯମଲୋକକୁ ପଠାଇଦେଲେ। କାଳରାତ୍ରୀ କାଳକୁ କାଳଦଣ୍ଡରେ ମାରିଦେଲେ।
ଅଗ୍ରଦର୍ଶନମତ୍ଯୁଗ୍ରୈଃ ଖଡ୍ଗପାତୈରତାଡଯତ୍ । ଅସିନୈଵାସିଲୋମାନମଚ୍ଛିଦତ୍ ସା ରଣୋତ୍ସଵେ । ଗଣୈଃ ସିଂହେନ ଦେଵ୍ଯା ଚ ଜଯକ୍ଷ୍ଵେଡାକୃତୋତ୍ସଵୈଃ
ଅଗ୍ରଦର୍ଶନାକୁ ଦେବୀ ଭୟଙ୍କର ତଳୱାରର ଘାଁରେ ଆକ୍ରମଣ କରିଦେଲେ। ଯୁଦ୍ଧର ଉତ୍ସବରେ ତଳୱାରରେ ଅସିଲୋମାକୁ କାଟିଦେଲେ। ଦେବୀଙ୍କ ଦଳ ଓ ସିଂହ ଜୟର ଉତ୍ସବରେ ଉଲ୍ଲାସ କରୁଥିଲେ।
ଏଵଂ ସଂକ୍ଷୀଯମାଣେ ତୁ ସ୍ଵସୈନ୍ଯେ ମହିଷାସୁରଃ । ମାହିଷେଣ ସ୍ଵରୂପେଣ ତ୍ରାସଯାମାସ ତାନ୍ ଗଣାନ୍
ଏଭଳି ତାଙ୍କର ସେନା ନଶ୍ଟ ହେଉଥିବାବେଳେ, ମହିଷାସୁର ମହିଷ ରୂପରେ ଦେବୀଙ୍କ ଦଳକୁ ଭୟଭୀତ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
କାଂଶ୍ଚିତ୍ତୁଣ୍ଡପ୍ରିହାରେଣ ଖୁରକ୍ଷେପୈସ୍ତଥାପରାନ୍ । ଲାଙ୍ଗୂଲତାଡିତାଂଶ୍ଚାନ୍ଯାନ୍ ଶୃଙ୍ଗାଭ୍ଯାଞ୍ଚ ଵିଦାରିତାନ୍
କେତେକୁ ସେ ତାଙ୍କର ଚୁଞ୍ଚୁ ଦେଇ ମାରିଲେ, ଅନ୍ୟମାନେ ଖୁରର ଚାପରେ ଆଘାତ ପାଇଲେ; ଆଉ କିଛିକୁ ସେ ତାଙ୍କର ପୁଛ ଦେଇ ଚୋଟ ଦେଲେ, ଅନ୍ୟମାନେ ଶଙ୍ଖ ଦେଇ ଭାଙ୍ଗି ଦେଲେ।
ଵେଗେନ କାଂଶ୍ଚିଦପରାନ୍ ନାଦେନ ଭ୍ରମଣେନ ଚ । ନିଶ୍ଵାସପଵନେନାନ୍ଯାନ୍ ପାତଯାମାସ ଭୂତଲେ
ତାଙ୍କର ତେଜ ଗତିରେ କିଛିକୁ ଭୂମିରେ ଫିଙ୍ଗି ଦେଲେ, ଅନ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କର ଗର୍ଜନ ଓ ଘୂର୍ଣ୍ଣନ ଦେଇ ଚୋଟ ଦେଲେ; ଆଉ କିଛିକୁ ତାଙ୍କର ଶ୍ୱାସର ଝଟକାରେ ଭୂମିରେ ପକାଇ ଦେଲେ।
ନିପାତ୍ଯ ପ୍ରମଥାନୀକମଭ୍ଯଧାଵତ ସୋ ଽସୁରଃ । ସିଂହଂ ହନ୍ତୁଂ ମହାଦେଵ୍ଯାଃ କୋପଂ ଚକ୍ରେ ତତୋ ଽମ୍ବିକା
ପ୍ରମଥାମାନଙ୍କ ଦଳକୁ ଭୁଲାଇ ଦେଇ, ସେ ଅସୁର ମହାଦେବୀଙ୍କର ସିଂହକୁ ମାରିବାକୁ ଆଗେଇ ଆସିଲେ; ତେବେ ଅମ୍ବିକା ରୁଷ୍ଟ ହେଲେ।
ସୋ ଽପି କୋପାନ୍ମହାଵୀର୍ଯଃ ଖୁରକ୍ଷୁଣ୍ଣମହୀତଲଃ । ଶୃଙ୍ଗାଭ୍ଯାଂ ପର୍ଵତାନୁଚ୍ଚୈଶ୍ଚିକ୍ଷେପ ଚ ନନାଦ ଚ
ସେ ମଧ୍ୟ ରୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ତାଙ୍କର ଖୁର ଦେଇ ଭୂମିକୁ ଚୋଟ ଦେଲେ, ଶଙ୍ଖ ଦେଇ ପାହାଡ଼କୁ ଉଚ୍ଚରେ ଫିଙ୍ଗିଲେ, ଏବଂ ଗର୍ଜନ କଲେ।
ଵେଗଭ୍ରମଣଵିକ୍ଷୁଣ୍ଣା ମହୀ ତସ୍ଯ ଵ୍ଯଶୀର୍ଯତ । ଲାଙ୍ଗୂଲେନାହତଶ୍ଚାବ୍ଧିଃ ପ୍ଲାଵଯାମାସ ସର୍ଵତଃ
ତାଙ୍କର ତେଜ ଘୂର୍ଣ୍ଣନ ଓ ଗତିରେ ଭୂମି ଭାଙ୍ଗି ଚିଁଡ଼ିଗଲା; ପୁଛର ଆଘାତରେ ସମୁଦ୍ର ଚାରିପାଖରେ ଉଫାନି ଗଲା।
ଧୁତଶୃଙ୍ଗଵିଭିନ୍ନାଶ୍ଚ ଖଣ୍ଡଂ ଖଣ୍ଡଂ ଯଯୁର୍ଘନା । ଶ୍ଵାସାନିଲାସ୍ତାଃ ଶତଶୋ ନିପେତୁର୍ନଭସୋ ଽଚଲାଃ
ତାଙ୍କର ଶଙ୍ଖ ଦେଇ ଘୁଞ୍ଚାଇ ଦେଲେ, ମେଘମାନେ ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ ହୋଇ ଚିଁଡ଼ିଗଲେ; ଶ୍ୱାସର ଝଟକାରେ ଶତଶଃ ପାହାଡ଼ ଆକାଶରୁ ଭୂମିକୁ ଖସିପଡ଼ିଲେ।
ଇତି କ୍ରୋଧସମାଧ୍ମାତମାପତାନ୍ତଂ ମହାସୁରମ୍ । ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସା ଚଣ୍ଡିକା କୋପଂ ତଦ୍ଵଧାଯ ତଦାକରୋତ୍
ଏହିପରି ରାଗରେ ଫୁଲିଉଠି ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଆସୁଥିବା ଏହି ବଡ଼ ଦାନବକୁ ଦେଖି, ଚଣ୍ଡିକା ତାହାର ନାଶ ପାଇଁ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ।
ସା କ୍ଷିପ୍ତ୍ଵା ତସ୍ଯ ଵୈ ପାଶଂ ତଂ ବବନ୍ଧ ମହାସୁରମ୍ । ତତ୍ଯାଜ ମାହିଷଂ ରୂପଂ ସୋ ଽପି ବଦ୍ଧୋ ମହାମୃଧେ
ସେ ତାଙ୍କୁ ଏକ ଦୂରୀ ଫେଙ୍ଗି ଏହି ବଡ଼ ଦାନବକୁ ବାନ୍ଧିଦେଲେ; ଏହି ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧରେ ବାନ୍ଧାଯିବା ସମୟରେ ସେ ମହିଷ ରୂପକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ତତଃ ସିଂହୋ ଽଭଵତ୍ ସଦ୍ଯୋ ଯାଵତ୍ତସ୍ଯାମ୍ବିକା ଶିରଃ । ଛିନତ୍ତି ତାଵତ୍ପୁରୁଷଃ ଖଡ୍ଗପାଣିରଦୃଶ୍ଯତ
ତାପରେ ତୁରନ୍ତ ସେ ସିଂହ ହେଇଗଲେ; ଆମ୍ବିକା ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦେଉଥିବାବେଳେ, ସେଠାରେ ତରୁଆ ଧରିଥିବା ଏକ ପୁରୁଷ ଦେଖାଦେଲା।
ତତ ଏଵାଶୁ ପୁରୁଷଂ ଦେଵୀ ଚିଚ୍ଛେଦ ସାଯକୈଃ । ତଂ ଖଡ୍ଗଚର୍ମଣା ସାର୍ଧଂ ତତଃ ସୋ ଽଭୂନ୍ମହାଗଜଃ
ତାପରେ ଦେବୀ ତୁରନ୍ତ ସେ ପୁରୁଷକୁ ତାଙ୍କର ବାଣରେ କାଟିଦେଲେ; ତରୁଆ ଓ ଢାଲ ସହିତ ସେ ପୁଣି ଏକ ବଡ଼ ହାତୀ ହେଇଗଲେ।
କରେଣ ଚ ମହାସିଂହଂ ତଂ ଚକର୍ଷ ଜଗର୍ଜ ଚ । କର୍ଷତସ୍ତୁ କରଂ ଦେଵୀ ଖଡ୍ଗେନ ନିରକୃନ୍ତତ
ହାତୀ ତାଙ୍କର ଶୁଣ୍ଡରେ ବଡ଼ ସିଂହକୁ ଧରି ଗର୍ଜିଲା; ତାଙ୍କୁ ଟାଣୁଥିବାବେଳେ ଦେବୀ ତାଙ୍କର ଶୁଣ୍ଡକୁ ତରୁଆରେ କାଟିଦେଲେ।
ତତୋ ମହାସୁରୋ ଭୂଯୋ ମାହିଷଂ ଵପୁରାସ୍ଥିତଃ । ତଥୈଵ କ୍ଷୋଭଯାମାସ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ସଚରାଚରମ୍
ତାପରେ ବଡ଼ ଦାନବ ପୁଣି ମହିଷ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ, ଏବଂ ଏହିପରି ଭାବରେ ସେ ତିନି ଲୋକ ଓ ସମସ୍ତ ଚଳାଚଳ ଓ ଅଚଳ ପ୍ରାଣୀମାନେକୁ କମ୍ପିତ କରିଦେଲେ।