ଏହି ସମୟରେ, ଦେବତାମାନେ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଦେବୀଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି କହିଲେ, “ହେ ଦେବୀ, ଜ୍ଞାନ, ଶାସ୍ତ୍ର, ବିବେକ ଦୀପ, ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାକ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଆପଣଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଆଉ କିଏ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ମୋହ ଓ ମମତାର ଅନ୍ଧକାରରେ ଢେକି ଦିଅନ୍ତି? ଯେଉଁଠି ଦାନବ, ବିଷାକ୍ତ ସର୍ପ, ଶତ୍ରୁ, ଚୋର ଦଳ, ଅଗ୍ନିଜ୍ୱାଳା ଜଙ୍ଗଲ ଅଗ୍ନି କିମ୍ବା ମହାସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଆପଣ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ହେ ଜଗତ୍ଜନନୀ, ଆପଣ ଜଗତକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଏବଂ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆତ୍ମା ଭାବେ ଏହାକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତିସହିତ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରନ୍ତି ସେମାନେ ଜଗତର ଆଶ୍ରୟ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ସ୍ୱୟଂ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର ମଧ୍ୟ ଆପଣଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି। ତେଣୁ ହେ ଦେବୀ, ଆପଣ ଆମକୁ ଦୟା କରନ୍ତୁ, ଆମକୁ ସଦା ନିର୍ଭୟ ଭାବରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଯେପରିକି ଏବେ ଦାନବମାନେ ନିହତ ହେଉଛନ୍ତି। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ପାପକୁ ଶୀଘ୍ର ଶାନ୍ତ କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ଦୁର୍ଗତିକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଉପରେ ଦୟା କରନ୍ତୁ, ହେ ଦୁଃଖନାଶିନୀ ଦେବୀ, ତିନି ଲୋକର ବାସିନ୍ଦାମାନେ ଯେଉଁଠି ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସେଠି ଆପଣ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅନ୍ତୁ। ତାପରେ ଦେବୀ କହିଲେ, “ହେ ଦେବତାମାନେ, ମୁଁ ଦାତ୍ରୀ ଅଟୁଟ ଦୟାର। ତୁମେ ମନରେ ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହୁଅଛ, ମୁଁ ତାହା ଦେବି, ଜଗତର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ।” ଦେବତାମାନେ ପୁନି ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ, “ହେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ସ୍ୱାମିନୀ, ଏପରି ଭାବେ ଆମ ସମସ୍ତ କ୍ଷତି ଦୂର କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ଆମ ଶତ୍ରୁମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ନାଶ କରନ୍ତୁ।” ଦେବୀ ଏହିପରି ଭବିଷ୍ୟତ ଘଟଣା ପ୍ରକାଶ କଲେ, “ବୈବସ୍ୱତ ମନୁର ଅଂଶରେ, ଏକୋଣେଶ ପ୍ରଥମ ଯୁଗରେ, ଶୁମ୍ଭ ଓ ନିଶୁମ୍ଭ ନାମକ ଦୁଇ ମହା ଦାନବ ଉପସ୍ଥିତ ହେବେ। ମୁଁ ନନ୍ଦ ଗୋପର ଗୃହରେ, ଯଶୋଦାଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇ, ବିନ୍ଧ୍ୟାଚଳରେ ବସି, ସେମାନଙ୍କୁ ନାଶ କରିବି। ପୁନି ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଧାରଣ କରି ଭୂମିକୁ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବି ଏବଂ ବୈପ୍ରଚିତ୍ତ ଦାନବମାନେ ନିହତ ହେବେ। ସେମାନେ ମୋ ଦ୍ୱାରା ନିହତ ହେବା ପରେ, ମୋର ଦାନ୍ତ ଦାନା ଫୁଲ ଭଳି ରକ୍ତରଙ୍ଗ ହେବ। ଏହିପରି ଦୃଶ୍ୟକୁ ଦେଖି ଦେବତାମାନେ ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମୋତେ 'ରକ୍ତଦନ୍ତିକା' ବୋଲି ପୁଜିବେ। ପୁନି ଏକ ଶତବର୍ଷ ଧରି ମହା ତାପ୍ତି ହେବାବେଳେ, ମୁଁ ଋଷିମାନେ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇ ଗର୍ଭ ଛାଡ଼ି ଜନ୍ମ ନେବି। ତାପରେ ଏକ ଶତଟି ଚକ୍ଷୁ ନେଇ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖିବି, ଏବଂ ଲୋକମାନେ ମୋତେ 'ଶତାକ୍ଷୀ' ବୋଲି ପୁଜିବେ। ଏହା ପରେ, ମୋ ଦେହରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଶାକ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଜୀବନ ଦେବି, ଏହି ମହା ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଦିନରେ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ ରକ୍ଷା କରିବି। ତେଣୁ ମୁଁ 'ଶାକମ୍ଭରୀ' ନାମରେ ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବି, ଏଠି ଦୁର୍ଗମ ନାମକ ଦାନବକୁ ବଧ କରିବି, ଏଠାରେ ମୋ ନାମ 'ଦୁର୍ଗା' ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବ। ପୁନି ହିମାଲୟରେ ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଧାରଣ କରି ରାକ୍ଷସମାନେ ନିହତ କରିବି, ଏବଂ ତାପରେ ଋଷିମାନେ ମୋତେ 'ଭୀମା' ଭାବରେ ପ୍ରଶଂସା କରିବେ। ଆଉ ଯେତେବେଳେ ଅରୁଣ ନାମକ ଏକ ବିପଦ ତିନି ଲୋକରେ ଆଣିବ, ମୁଁ ଅସଂଖ୍ୟ ମଧୁମକ୍ଖୀ ଝୁଣ୍ଡର ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଏହି ଦାନବକୁ ବଧ କରିବି, ଏବଂ ସେତେବେଳେ ସମସ୍ତେ ମୋତେ 'ଭ୍ରମରୀ' ବୋଲି ପୁଜିବେ। ଏଭଳି ଯେତେବେଳେ ଦାନବ ଦ୍ୱାରା କଷ୍ଟ ଆସିଥାଏ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ଅବତରଣ କରି ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ନାଶ କରିବି। ପୁନି ଦେବୀ କହିଲେ, “ଯେଉଁମାନେ ଏହି ମୋର ପ୍ରଶଂସା ଦିନେ ଦିନେ ଏକାଗ୍ର ମନେ କରିଥାନ୍ତି, ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ କଷ୍ଟ ଦୂର କରିଦେବି। ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ମଧୁ-କୈଟଭ, ମହିଷାସୁର, ଶୁମ୍ଭ-ନିଶୁମ୍ଭ ବଧର କଥା କହନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଅଷ୍ଟମୀ, ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ କିମ୍ବା ନବମୀ ତିଥିରେ ଏକାଗ୍ର ଭକ୍ତିରେ ମୋର ମହିମା ଗାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ କୌଣସି ପାପ କିମ୍ବା ଦୁର୍ଦ୍ଦୈବର ଫଳ ଭୋଗିବେ ନାହିଁ, ଦାରିଦ୍ର୍ୟ କିମ୍ବା ଆଶା ବିୟୋଗ ହେବ ନାହିଁ। ସେମାନେ ଶତ୍ରୁ, ଚୋର, ରାଜା, ଅସ୍ତ୍ର, ଅଗ୍ନି କିମ୍ବା ବନ୍ୟାରୁ କେବେ ଭୟ ପାଇବେ ନାହିଁ। ତେଣୁ ମୋ ଭକ୍ତମାନେ ଏହି ମୋର ମହିମା ଶ୍ରବଣ କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଏହା ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ ମଙ୍ଗଳକାରୀ ଉପାୟ। ମୋର ମହିମା ସମସ୍ତ ପ୍ରତିବନ୍ଧକୁ ଦୂର କରେ, ମହା ରୋଗ ଓ ତ୍ରିବିଧ ତାପ ଦୂର କରେ। ଯେଉଁଠି ଏହା ନିତ୍ୟ ଭାବେ ମୋର ମନ୍ଦିରରେ ପଢ଼ାଯାଏ, ସେଠାରେ ମୁଁ କେବେ ଛାଡ଼ି ଯିବି ନାହିଁ, ସେଠି ମୋର ଉପସ୍ଥିତି ରହିଥାଏ। ଯେତେବେଳେ ହୋମ, ପୂଜା, ଯଜ୍ଞ କିମ୍ବା ମହୋତ୍ସବ ହୁଏ, ସେଠି ମୋର ସମସ୍ତ କଥା ଶ୍ରବଣ ଓ ପଠନ ହେବା ଉଚିତ। ଜାଣି କିମ୍ବା ଅଜାଣି, ଯେଉଁ ଅର୍ପଣ ଓ ପୂଜା ମୋ ପାଇଁ ହୁଏ, ମୁଁ ଖୁସିରେ ସେଉଁଠି ଗ୍ରହଣ କରେ, ଯେଉଁ ହୋମ ହୁଏ ତାହା ମଧ୍ୟ। ଶରତ୍କାଳରେ, ବର୍ଷିକ ମହାପୂଜା ବେଳେ ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତିରେ ମୋର ମହିମା ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋର କୃପାରେ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହେବେ, ଧନ-ଧାନ୍ୟରେ ସମୃଦ୍ଧ ହେବେ, ଏହି ବିଷୟରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ମୋର ମହିମା ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ କଥା ଶୁଣି ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୋର ଶୌର୍ୟ ଜାଣି, ମଣିଷ ଭୟହୀନ ହୁଏ। ଶତ୍ରୁ ନାଶ ହୁଏ, ଶୁଭ ଘଟେ, ଏବଂ ମୋର ମହିମା ଶୁଣୁଥିବା ପରିବାର ଆନନ୍ଦିତ ହୁଏ। ସମସ୍ତ ଶାନ୍ତି କାମନା କାର୍ଯ୍ୟରେ, ଦୁଃସ୍ୱପ୍ନ ନାଶ ଓ ଗ୍ରହଦୋଷ ଦୂର କରିବାକୁ ମୋର ମହିମା ଶୁଣିବା ଉଚିତ। ଏହା ଦ୍ୱାରା ଦୁଃଖ ଶାନ୍ତ ହୁଏ, ଗ୍ରହଦୋଷ ଶମିତ ହୁଏ, ଦୁଃସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିଥିବାମାନେ ଶୁଭ ସ୍ୱପ୍ନ ପାଆନ୍ତି। ଶିଶୁମାନେ ଯଦି ଦୁଷ୍ଟ ପ୍ରଭାବରେ ପଡ଼ିଥାନ୍ତି, ଏହା ଦ୍ୱାରା ଶାନ୍ତି ମିଳେ, ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦ୍ୱେଷ ଦୂର ହୋଇ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସମ୍ମିଳନ ହୁଏ। ଦୁଷ୍ଟ ଚରିତ୍ରମାନେ ଏହା ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିହୀନ ହୁଏ, ଏହାକୁ ପଢ଼ିବା ମାତ୍ରେ ଦାନବ, ଭୂତ, ପିଶାଚ ନିଶ୍ଚୟ ନାଶ ହୁଏ। ପଶୁ, ଫୁଲ, ମୂଲ୍ୟବାନ ଦ୍ରବ୍ୟ, ଧୂପ, ଉତ୍ତମ ଗନ୍ଧ, ଦୀପ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଭୋଜନ ଏବଂ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦିନ ଓ ରାତି ଅଭିଷେକ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଦେବୀଙ୍କ ମହିମା ଏବଂ କୃପା ଜଗତରେ ବିସ୍ତାରିତ ଅଟୁଟ ଅଛି।