ଦେବୀ କାଳୀ ଦ୍ୱାରା ମହାରାକ୍ଷସ୍ୟ ନାଶ ହେବା ପରେ, ଅଗ୍ନି ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଦେବତାମାନେ, ମୁହଁରେ ଆନନ୍ଦର ଚିତ୍ରାଭିନୟ ସହିତ, ନିଜ ଅଭିଲାଷ ପୂରଣ ହେବାରେ ଖୁସି ହୋଇ, କାତ୍ୟାୟନୀଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ, “ଓ ଦେବୀ, ଶରଣାଗତଙ୍କ ଦୁଃଖ ହରଣ କରିଥିବା ମାଆ, ଦୟା କର, ଦୟା କର! ସମସ୍ତ ଜଗତର ମାଆ, ଦୟା କର, ଏହି ବିଶ୍ୱର ସ୍ୱାମିନୀ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ଚଳାଚଳ ଓ ଅଚଳ ସମସ୍ତ ଜିବର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ତୁମେ। ତୁମେ ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଆଧାର, ମାଟି ଭାବେ ବିଶ୍ୱରେ ବ୍ୟାପିତ; ଜଳର ସାର ଭାବେ ତୁମ ଉପସ୍ଥିତି ଦ୍ୱାରା ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱ ପୋଷିତ ହୁଏ, ଅପାର ଶକ୍ତିର ଅଧିଶ୍ଵରୀ ତୁମେ। ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଶକ୍ତି, ଅନନ୍ତ ଶକ୍ତିର ମୂଳ; ତୁମେ ପରମ ମାୟା, ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ବୀଜ। ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ତୁମର ମାୟାରେ ମୁଢ଼ିଯାଏ, ଦେବୀ; ତୁମେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ, ମୋକ୍ଷର କାରଣ ହୁଅଛ। ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନ ତୁମର ଅଂଶ, ଦେବୀ; ସମସ୍ତ ସ୍ତ୍ରୀ ତୁମର ରୂପ। ତୁମେ ନାହାଁତେ, ଏହି ବିଶ୍ୱ ଶୂନ୍ୟ; ମାଆ, ତୁମ ପ୍ରଶଂସା କ’ଣ କରିପାରିବି? ପ୍ରଶଂସା ମାନେ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ବର୍ଣ୍ଣନା। ଦେବୀ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜନ୍ତୁଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦିଅ; ତୁମ ପ୍ରଶଂସା କରିଲେ, କ’ଣ ଉତ୍ତମ ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେବେ? ନାରାୟଣୀ, ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କ ହୃଦୟରେ ବୁଦ୍ଧି ଭାବେ ବ୍ୟାପିତ; ତୁମେ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦାତ୍ରୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ନାରାୟଣୀ, ସମୟ, ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଓ ଅନ୍ୟ ଭାଗ ଭାବେ ତୁମେ ଅବତାର ନଉଛ; ବିଶ୍ୱର ଲୟରେ ଶକ୍ତି ତୁମେ, ପରିବର୍ତ୍ତନର କାରଣ; ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ନାରାୟଣୀ, ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ଶୁଭା, ଶିବା, ସମସ୍ତ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପୂରଣ କରିଥିବା, ଶରଣାଗତଙ୍କ ଶରଣ, ତ୍ରିନେତ୍ରା, ଗୌରୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ନାରାୟଣୀ, ସୃଷ୍ଟି, ସ୍ଥିତି, ସଂହାରର ଶକ୍ତିର ଆଧାର, ଗୁଣମୟୀ, ଗୁଣର ଆଧାର ତୁମେ; ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ନାରାୟଣୀ, ଯେଉଁମାନେ ଦୁଃଖିତ ଓ ବିପଦ୍ଗ୍ରସ୍ତ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିବା, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର କରୁଥିବା, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ନାରାୟଣୀ, ହଁସ ଯୁକ୍ତ ବିମାନରେ ବିହାର କରୁଥିବା, ବ୍ରହ୍ମାଣୀ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଶୁଦ୍ଧ ଜଳର ସାର ଭାବେ ବିଦ୍ୟମାନ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ତ୍ରିଶୂଳ, ଚନ୍ଦ୍ରକଳା, ମହାସର୍ପ ଧାରଣ କରି, ବୃଷଭାରୋହିଣୀ ମହେଶ୍ୱରୀ ରୂପରେ, ନାରାୟଣୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ମୟୂର ଓ କୁକୁଡ଼ା ସମୂହରେ ବିରାଜିତ, ଶୂଳ ଧାରଣ କରି, କୌମାରୀ ରୂପରେ ଚମକୁଥିବା ନାରାୟଣୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା, ଶାର୍ଙ୍ଗଧନୁଷ୍ୟ ଧାରଣ କରି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅସ୍ତ୍ର ହସ୍ତେ ଧରି, ବୈଷ୍ଣବୀ ରୂପରେ ଦୟା କର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଭୟାନକ ଚକ୍ର ଧାରଣ କରି, ଦାନବ ରକ୍ତ ଲଗା ତଳୱାର ଧାରଣ କରି, ଭୂମିକୁ ଦାନ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଉଠାଇ, ବରାହ ରୂପେ ଶୁଭା ନାରାୟଣୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ନରସିଂହ ଭୟାନକ ରୂପେ, ଦାନବ ନାଶ କରିବାରେ ଲିନ, ତିନି ଲୋକର ରକ୍ଷା କରି, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ମୁକୁଟଧାରୀ, ବଜ୍ରଧାରୀ, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଦ୍ୱାରା ଚମକୁଥିବା, ଭୃତ୍ରାସୁର ହନ୍ତା ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ରୂପେ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଶିବଦୂତୀ ରୂପେ, ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଯିବା, ଦାନବ ଶକ୍ତି ନାଶ କରିଥିବା ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଚାମୁଣ୍ଡା ରୂପେ, ଭୟଙ୍କର ଦାଢ଼ିଆଁ, ମୁଣ୍ଡମାଳା ଧାରଣ କରି, ଖପର ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରିଥିବା ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଲଜ୍ଜା, ମହାବିଦ୍ୟା, ଶ୍ରଦ୍ଧା, ପୁଷ୍ଟି, ସ୍ୱଧା, ଧ୍ରୁବା, ମହାରାତ୍ରି, ମହାମାୟା ଭାବେ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ମେଧା, ସରସ୍ୱତୀ, ବର, ଭୂତି, ବଭ୍ରାବି, ତମସି, ନିୟତି ଭାବେ ତୁମେ ବିରାଜିତ; ହେ ଶାସିକା, ଦୟା କର। ସମସ୍ତ ହାତ, ପା, ଆଖି, ମୁଣ୍ଡ, ମୁଁହ, କାନ, ନାକର ସୀମାରେ ତୁମେ ବ୍ୟାପିତ; ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଦେବୀ ଦୁର୍ଗା, ସମସ୍ତ ରୂପର ସାର, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ଧାରିଣୀ, ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଭୟରୁ ରକ୍ଷା କର; ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ତୁମର ତ୍ରିନେତ୍ରା ଶାନ୍ତ ମୁହଁ ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଭୟରୁ ରକ୍ଷା କରୁ; କାତ୍ୟାୟନୀ, ନମସ୍କାର। ତୁମର ତ୍ରିଶୂଳ ଭୟଙ୍କର ଅଗ୍ନି ଜ୍ୱାଳାରେ ଦାନବ ନାଶ କରିଥିବା, ଭୟରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ଭଦ୍ରକାଳୀ, ନମସ୍କାର। ତୁମର ଘଣ୍ଟା ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ଦାନବ ଶକ୍ତି ଭଙ୍ଗ କରିଥିବା, ଆମକୁ ପାପରୁ ମାଆ ପରି ରକ୍ଷା କର। ତୁମର ଚମକୁଥିବା ତଳୱାର, ଦାନବ ରକ୍ତ ଓ ଚର୍ବି ଲଗା, ଆମକୁ ଶୁଭ ଦିଅ; ଚଣ୍ଡିକା, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ତୁମେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ ସମସ୍ତ ରୋଗ ଦୂର କର, କ୍ରୁଧ୍ଧ ହେଲେ ଆଶା ଭଂଗ କର; ଯେଉଁମାନେ ତୁମେ ଶରଣ ନେଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ କଦାଚିତ୍ ଅପମାନ ପାଉନାହାନ୍ତି, ତେବେ ତୁମେ ଶରଣାଗତଙ୍କ ଶରଣ ହୁଅଛ। ମାଆ, ଆଜି ତୁମେ ଯେପରି ଅନେକ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଧର୍ମର ଶତ୍ରୁ ମହାଦାନବମାନେ କୁ ନାଶ କଲ, ଏହା କିଏ କରିପାରିବ? କେବଳ ତୁମେ, ଅମ୍ବିକା। ଜ୍ଞାନ, ଶାସ୍ତ୍ର, ବିବେକ ଦୀପ, ମୁଖ୍ୟ ବାଣୀରେ, ଏହି ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱ ମୁଢ଼ିଯାଏ ତୁମର ମହାମାୟାର ଅନ୍ଧକାର ଗର୍ଭରେ, ଅହଂକାରର ଗହ୍ୱରରେ। ଯେଉଁଠି ଦାନବ, ବିଷାକ୍ତ ସର୍ପ, ଶତ୍ରୁ, ଚୋର, ଅଗ୍ନି, ତରଙ୍ଗିତ ସମୁଦ୍ର ଅଛି, ସେଉଁଠି ତୁମେ ବିଶ୍ୱର ରକ୍ଷା କରି ଦଣ୍ଡାୟମାନ। ଜଗତ୍ସ୍ୱାମିନୀ, ତୁମେ ବିଶ୍ୱକୁ ରକ୍ଷା କର; ବିଶ୍ୱର ଆତ୍ମା ଭାବେ ତୁମେ ପାଳନ କର; ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତିରେ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି, ସେମାନେ ବିଶ୍ୱର ଶରଣ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ବିଶ୍ୱପତି ତୁମକୁ ପୂଜନ୍ତି। ଦେବୀ, ଦୟା କର; ଆମକୁ ସଦା ଭୟ ରହିତ ରକ୍ଷା କର, ଯେପରି ଏବେ ଦାନବ ହତ୍ୟା କରିଲ; ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ପାପ ଶୀଘ୍ର ନଶ୍ୱନ କର, ଦୁଃଖର ମହାପ୍ରଳୟ ଦୂର କର। ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଦୟା କର, ଦେବୀ, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର କର; ତିନି ଲୋକର ବାସିନ୍ଦା ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଜନ୍ତୁଙ୍କୁ ବର ଦିଅ। ଏବେ ଦେବୀ କହିଲେ, “ମୁଁ ବରଦାନ କରିବି, ଦେବଗଣ; ତୁମେ ହୃଦୟରେ ଯେଉଁ ବର ଚାହଁ, ମାଗ; ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ମୁଁ ଦେଉଛି।” ତେବେ ଦେବତାମାନେ କହିଲେ, “ହେ ସମସ୍ତ ଲୋକର ସ୍ୱାମିନୀ, ଏଭଳି ଭାବେ ସମସ୍ତ ବିପଦ ଦୂର କର, ଆମ ଶତ୍ରୁମାନେ ନାଶ କର।