ଆସନ୍ତୁ, ମୁଁ ଏହି ଦେବୀମାହାତ୍ମ୍ୟର ପବିତ୍ର କଥାକୁ ଓଡ଼ିଆରେ ଏକ ଗଭୀର ଏବଂ ଜୀବନ୍ତ ଉପଖ୍ୟାନରେ ଅନୁବାଦ କରି ଉପସ୍ଥାପନ କରୁଛି— ଚଣ୍ଡମୁଣ୍ଡ ଦାନବ ଦେବୀଙ୍କୁ ଧରି ଆକାଶକୁ ଉଡ଼ିଯାଇଲେ, କିନ୍ତୁ ତାହାଁଠାରେ କୌଣସି ସମର୍ଥନ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଚଣ୍ଡିକା ଦେବୀ ତାଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଲାଗି ରହିଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଆକାଶରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିବା ଦେବତାମାନେ, ଋଷିମୁନିମାନେ ଓ ତପସ୍ବୀମାନେ ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ୟଚକିତ ହେଲେ। ଦେବୀ ଓ ଦାନବ ମଧ୍ୟରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ହାତେହାତେ ଯୁଦ୍ଧ ହେଉଥିଲା। ଏପରେ ଦାନବ ଦେବୀକୁ ଉଠାଇ ଘୁଞ୍ଚାଇ ଭୂମିକୁ ଫିଙ୍ଗିଦେଲେ। ଭୂମିରେ ପଡ଼ି, ଦାନବ ଦେବୀ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କ ମୁଷ୍ଟି ଉଠାଇ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦେବୀଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଦୌଡ଼ିଆସିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଦେବୀ ତାଙ୍କ ଉପରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶୂଳ ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରମଣ କରି, ଦାନବର ଛାତି ଭିଦି ତାଙ୍କୁ ଭୂମିରେ ପତିତ କରିଦେଲେ। ଦେବୀଙ୍କ ଶୂଳର ଦ୍ୱାରା ଘାୟଳ ହୋଇ, ସେ ଦୁଷ୍ଟ ଦାନବ ନିର୍ଜୀବ ହୋଇ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ପଡ଼ିଲେ। ତାଙ୍କର ପତନରେ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ, ସମୁଦ୍ର, ଦ୍ୱୀପ ଓ ପର୍ବତମାନେ କମ୍ପିତ ହୋଇଯାଇଥିଲେ। ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଦାନବ ନିହତ ହେବା ପରେ ସମଗ୍ର ସୃଷ୍ଟି ଶାନ୍ତ ଓ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଇଗଲା। ଆକାଶ ସ୍ୱଚ୍ଛ ଏବଂ ପବିତ୍ର ହେଇପଡ଼ିଲା। ଯେଉଁ ଅପଶକୁନ ମେଘ ଓ ଉଲ୍କାପାତ ପୂର୍ବେ ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ସେସବୁ ଶମିତ ହେଲା। ନଦୀମାନେ ପୁନଃ ନିଜ ନିଜ ପଥରେ ବହିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ। ଏହି ବିଜୟ ଦେଖି ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଉଲ୍ଲାସ କରିଲେ। ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ମଧୁର ସଙ୍ଗୀତ ଗାଇଲେ, ଅନ୍ୟମାନେ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ବଜାଇଲେ ଓ ଏପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କଲେ। ଶୁଭ ପବନ ବହିଲା ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଲା। ଏହି ସମୟରେ ଦାନବମାନଙ୍କର ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ପ୍ରଭୁ ଦେବୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିନାଶ ପାଇଲେ, ତେବେ ଅଗ୍ନି ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦର ଫୁଲିଥିବା ମୁହଁରେ କାତ୍ୟାୟନୀଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ: "ହେ ଦେବୀ, ଯେଉଁମାନେ ତୁମେ ଶରଣ ନେଉଛନ୍ତି ସେମାନଙ୍କର ଦୁଃଖ ଦୂର କରୁଥିବା, ଦୟା କର, ସମସ୍ତ ଜଗତର ମାଆ, ଦୟା କର। ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଶାସିକା, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ଚଳଅଚଳ ସମସ୍ତର ନାୟିକା।" "ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆଧାର, ପୃଥିବୀର ରୂପେ ବ୍ୟାପିଛ, ଜଳର ମୂଳ ତତ୍ତ୍ୱ ଭାବରେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ପୋଷଣ କରୁଛ, ହେ ଅପାର ଶକ୍ତିର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ।" "ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଶକ୍ତି, ଅସୀମ ଶକ୍ତିର ଧାମ; ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାୟା, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ମୂଳବୀଜ। ଏହି ସମସ୍ତ ତୁମେ ମୋହିତ କରିଛ, ତୁମେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ ମୁକ୍ତି ଦାନ କରୁଛ।" "ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନ ତୁମ ରୂପ, ସମସ୍ତ ନାରୀ ତୁମ ମୂର୍ତ୍ତି। ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ତୁମେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛ, ହେ ଜଗନ୍ମାତା, କେଉଁ ପ୍ରଶଂସା ଯୋଗ୍ୟ? ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶ୍ଲୋକ ତୁମର ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ବର୍ଣ୍ଣନା ନୁହେଁ।" "ହେ ଦେବୀ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜୀବକୁ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଉଛ; ତୁମେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଲେ, ତୁମ ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ କେଉଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶବ୍ଦ ଯୋଗ୍ୟ?" "ହେ ନାରାୟଣୀ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ହୃଦୟରେ ବୁଦ୍ଧିର ରୂପେ ବ୍ୟାପିଛ, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦାନ କରୁଛ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।" "ହେ ନାରାୟଣୀ, ଯିଏ କାଳ, କ୍ଷଣ ଓ ଅନ୍ୟ ଭାଗର ରୂପ ଧାରଣ କରିଛ, ବିଶ୍ୱର ପରିଣାମ ଓ ଲୟର ଶକ୍ତି, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।" "ହେ ନାରାୟଣୀ, ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରୁ ଶୁଭ, ଶିବା, ସମସ୍ତ କାମ୍ୟ ପୂରଣ କରିବାରୀ, ଦୁଃଖିତଙ୍କର ଶରଣ, ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଗୌରୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।" "ସୃଷ୍ଟି, ସ୍ଥିତି, ସଂହାରର ଶକ୍ତିର ନିତ୍ୟ ଆଧାର, ଗୁଣମୟୀ, ଗୁଣର ଆଶ୍ରୟ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।" "ଦୁଃଖିତ ଓ ପୀଡ଼ିତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବାରେ ନିଷ୍ଠାବାନୀ, ଦୁଃଖ ନାଶ କରିବାରୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।" "ହଁସଯୁକ୍ତ ରଥରେ ବିହାର କରୁଥିବା, ବ୍ରହ୍ମାଣୀ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଶୁଦ୍ଧ ଜଳର ସ୍ୱରୂପ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।" "ତ୍ରିଶୂଳ, ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ଓ ମହାସର୍ପଧାରିଣୀ, ବୃଷଭାରୋହିଣୀ ମହେଶ୍ୱରୀ ରୂପରେ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।" "ମୟୂର ଓ କୁକୁଡ଼ା ସଂଘରେ ଘେରା ଥିବା, ଶୂଳଧାରିଣୀ କୌମାରୀ ରୂପେ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।" "ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା, ଶାର୍ଙ୍ଗଧନୁ ଧାରିଣୀ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅସ୍ତ୍ରଧାରିଣୀ ବୈଷ୍ଣବୀ ରୂପେ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।" "ଭୟଙ୍କର ଚକ୍ର ଧାରିଣୀ, ଦାଢ଼ିରେ ପୃଥିବୀ ଉଠାଇଥିବା ଭୂବନେଶ୍ୱରୀ ବରାହୀ ରୂପେ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।" "ନରସିଂହ ରୂପରେ ଦାନବ ସଂହାର କରିବାରେ ଲିନ୍ନ, ତିନି ଲୋକର ରକ୍ଷାକାରିଣୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।" "ମୁକୁଟଧାରିଣୀ, ବଜ୍ରଧାରିଣୀ, ହଜାର ଦୀପ୍ତିମାନ ଚକ୍ଷୁ, ବୃତ୍ର ହନ୍ତା ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ରୂପରେ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।" "ଶିବଦୂତୀ ରୂପେ, ଦାନବମାନଙ୍କର ମହାଶକ୍ତି ନାଶ କରିଥିବା, ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଯାଉଥିବା, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।" "ଚାମୁଣ୍ଡା ରୂପରେ, ଭୟଙ୍କର ଦାନ୍ତ, ମୁଣ୍ଡମାଳା ଧାରିଣୀ, ମୁଣ୍ଡ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରିବାରୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।" "ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଲଜ୍ଜା, ମହାବିଦ୍ୟା, ଶ୍ରଦ୍ଧା, ପୁଷ୍ଟି, ସ୍ୱଧା, ଧ୍ରୁବା, ମହାରାତ୍ରି, ମହାମାୟା ରୂପେ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।" "ମେଧା, ସରସ୍ୱତୀ, ବରା, ଭୂତି, ବଭ୍ରାବୀ, ତମସୀ, ନିୟତି ରୂପେ, ଶାସିକା ହେଉ, ଦୟା କର।" "ସମସ୍ତ ହାତ, ପାଉ, ଚକ୍ଷୁ, ମୁଣ୍ଡ, ମୁଖ, କାନ, ନାକର ଅନ୍ତରେ ଥିବା, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।" "ସମସ୍ତ ଆକାରର ତୁମେ ସାର, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ଅଧିପତି, ଦେବୀ, ସମସ୍ତ ଭୟରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।" "ତୁମର ଶିତଳ ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ମୁଖ ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଭୟରୁ ରକ୍ଷା କରୁ; ହେ କାତ୍ୟାୟନୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।" "ତୁମର ତିବ୍ର ଅଗ୍ନିଶିଖା ତ୍ରିଶୂଳ, ଦାନବ ସଂହାରିଣୀ, ଭୟରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ହେ ଭଦ୍ରକାଳୀ, ନମସ୍କାର।" "ତୁମର ଘଣ୍ଟା ଯେଉଁଥିରେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଗଞ୍ଜିଉଛି, ଦାନବମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ଭଙ୍ଗ କରୁଛି, ମାଆ, ଆମକୁ ପାପରୁ ରକ୍ଷା କର।" "ତୁମର ଚମକୁଥିବା ତଳୱାର ଯାହା ରକ୍ତ ଓ ଚର୍ବିରେ ଲିପ୍ତ, ଆମକୁ ଶୁଭ ଦିଅ; ହେ ଚଣ୍ଡିକା, ଆମେ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁ।" "ତୁମେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ ସମସ୍ତ ରୋଗ ଦୂର କର, କ୍ରୁଧ୍ଧ ହେଲେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ନାଶ କର।