स्वल्पैरहोभिर्नृपते स्वं राज्यं प्राप्स्यते भवान् । हत्वा रिपूनस्खलितं तव तत्र भविष्यति
राजा, काही दिवसांतच तू आपले हरवलेले राज्य शत्रूंना हरवून पुन्हा मिळवशील.
मृतश्च भूयः सम्प्राप्य जन्म देवाद्विवस्वतः । सावर्णिको नाम मनुर्भवान् भुवि भविष्यति
मृत्यूनंतर तू पुन्हा जन्म घेऊन विवस्वान या देवतेचा पुत्र सावर्णी नावाचा मनु म्हणून पृथ्वीवर जन्मशील.
वैश्यवर्य त्वया यश्च वरो ऽस्मत्तो ऽभिवाञ्छतः । तं प्रयच्छामि संसिद्ध्यै तव ज्ञानं भविष्यति
हे श्रेष्ठ व्यापाऱ्या, तू माझ्याकडे जो वर मागितला आहेस, तो मी तुला देत आहे. तुझ्या पूर्णत्वासाठी तुला ज्ञान मिळेल.
इति दत्त्वा तयोर्देवी यथाभिलषितं वरम् । बभूवान्तर्हिता सद्यो भक्त्या ताभ्यामभिष्टुता
मग देवीने त्या दोघांना त्यांची इच्छा होती तसा वर दिला आणि भक्तीने त्यांच्या स्तुतीने तृप्त होऊन क्षणात अदृश्य झाली.
एवं देव्या वरं लब्ध्वा सुरथः क्षत्रियर्षभः । सूर्याज्जन्म समासाद्य सावर्णिर्भविता मनुः
अशा प्रकारे देवीकडून वर मिळवल्यावर, सुरथ हा श्रेष्ठ क्षत्रिय सूर्यापासून जन्म घेईल आणि सावर्णी नावाचा मनु होईल.