लक्ष्मि लज्जे महाविद्ये श्रद्धे पुष्टे स्वधे ध्रुवे । महारात्रे महामाये नारायणि नमो ऽस्तु ते
लक्ष्मी, लज्जा, महाविद्या, श्रद्धा, पुष्टी, स्वधा, ध्रुवा, महा रात्र, महा माया अशा रूपांनी वावरणारी नारायणी, तुला माझा नमस्कार.
मेधे सरस्वति वरे भूति बाभ्रवि तामसि । नियते त्वं प्रसीदेशे नारायणि नमो ऽस्तु ते
मेधा, सरस्वती, वरा, भूती, बाभ्रवी, तामसी, नियती या रूपांनी असलेली, हे ईश्वरी, कृपा कर. नारायणी, तुला माझा नमस्कार.
सर्वतः पाणिपादान्ते सर्वतो ऽक्षिशिरोमुखे । सर्वतः श्रवणघ्राणे नारायणि नमो ऽस्तु ते
सर्व हातपायांच्या टोकांमध्ये, सर्व डोळे, डोके, तोंड, कान आणि नाकांमध्ये असणारी नारायणी, तुला माझा नमस्कार.
सर्वस्वरूपे सर्वेशे सर्वशक्तिसमन्विते । भयेभ्यस्त्राहि नो देवि दुर्गे देवि नमो ऽस्तु ते
सर्व रूपांची मूळ, सर्वांची अधिष्ठात्री, सर्व शक्तीने युक्त असलेली, सर्व भयांपासून आम्हाला वाचवणारी दुर्गे देवी, तुला माझा नमस्कार.
एतत्ते वदनं सौम्यं लोचनत्रयभूषितम् । पातु नः सर्वभीतिभ्यः कात्यायनि नमो ऽस्तु ते
तुझे हे सौम्य, तीन डोळ्यांनी शोभलेले मुख आम्हाला सर्व भयांपासून वाचवो. कात्यायनी, तुला नमस्कार.
ज्वालाकरालमत्युग्रमशेषासुरशूदनम् । त्रिशूलं पातु नो भीतेर्भद्रकालि नमो ऽस्तुते
तुझा ज्वाळांनी धगधगणारा, अत्यंत भयंकर आणि सर्व असुरांचा नाश करणारा त्रिशूळ आम्हाला भीतीपासून वाचवो. भद्रकाळी, तुला नमस्कार.
हिनस्ति दैत्यतेजांसि स्वनेनापूर्य या जगत् । सा घण्टा पातु नो देवि पापेभ्यो नः सुतानिव
तुझी ती घंटा, जी आपल्या नादाने सारा जग व्यापते आणि दैत्यांची ताकद मोडते, देवी, ती आम्हाला पापांपासून आई जशी आपल्या मुलांना वाचवते तशी वाचवो.
असुरासृग्वसापङ्कचर्चितस्ते करोज्ज्वलः । शुभाय खड्गो भवतु चण्डिके त्वां नता वयम्
असुरांच्या रक्ताने व मेदाने माखलेला तुझा तेजस्वी खड्ग आमच्या कल्याणासाठी असो. चंडिके, आम्ही तुला वंदन करतो.
रोगानशेषानपहंसि तुष्टा रुष्टा तु कामान् सकलानभीष्टान् । त्वामाश्रितानां न विपन्नराणां त्वामाश्रिता ह्याश्रयतां प्रयान्ति
तू प्रसन्न असलीस तर सर्व रोग दूर करतेस; रागावलीस तर सर्व इच्छा नष्ट करतेस. जे तुझ्या आश्रयाला येतात त्यांना कधीही विपत्ती येत नाही; खरेच, तुझ्या शरण आलेले इतरांसाठीही आधार बनतात.
एतत्कृतं यत्कदनं त्वयाद्य धर्मद्विषां देवि महासुराणाम् । रूपैरनेकैर्बहुधाऽत्ममूर्ति कृत्वाम्बिके तत्प्रकरोति कान्या
धर्मद्वेष्ट्या मोठ्या असुरांचा नाश आज तू अनेक रूपे घेऊन केला आहेस, हे अंबिके, असे कार्य तुझ्याशिवाय दुसरे कोण करू शकेल?
विद्यासु शास्त्रेषु विवेकदीपेष्व् आद्येषु वाक्येषु च का त्वदन्या । ममत्वगर्ते ऽतिमहान्धकारे विभ्रामयत्येतदतीव विश्वम्
ज्ञानात, शास्त्रांत, विवेकाच्या प्रकाशात, श्रेष्ठ वचनांत—तुझ्याशिवाय कोण हे संपूर्ण जग ममतेच्या खोल गर्तेत, अती अंधारात, भरकटवते?
रक्षांसि यत्रोग्रविषाश्च नागा यत्रारयो दस्युबलानि यत्र । दावानलो यत्र तथाब्धिमध्ये तत्र स्थिता त्वं परिपासि विश्वम्
जिथे राक्षस, भयंकर विषारी साप, शत्रू, चोरांचे टोळ, दाहक जंगलातील आग किंवा समुद्राच्या मध्यभागी संकट असते—तिथे तू उभी राहून हे जग रक्षण करतेस.
विश्वेश्वरि त्वं परिपासि विश्वं विश्वात्मिका धारयसीति विश्वम् । विश्वेशवन्द्या भवती भवन्ति विश्वाश्रया ये त्वयि भक्तिनम्राः
हे विश्वेश्वरी, तू जगाचे रक्षण करतेस; विश्वाची आत्मा म्हणून जगाला धरून ठेवतेस. जे भक्तिभावाने तुझ्यासमोर नतमस्तक होतात, तेच जगाचा आधार होतात, आणि तुला विश्वाचा स्वामीही वंदन करतो.
देवि प्रसीद परिपालय नो ऽपरिभीतेर् नित्यं यथासुरवधादधुनैव सद्यः । पापानि सर्वजगतां प्रशमं नयाशु उत्पातपाकजनितांश्च महोपसर्गान्
देवी, कृपा कर. नेहमीप्रमाणे, जशी आताही असुरांचा वध करून केलंस, तशीच भीती न बाळगता आमचं रक्षण कर. सर्व जगातील पापं लवकर शांत कर, आणि दुष्काळ, संकट यांसारख्या मोठ्या आपत्तीही लवकर दूर कर.
प्रणतानां प्रसीद त्वं देवि विश्वार्तिहारिणी । त्रैलोक्यवासिनामीड्ये लोकानां वरदा भव
जे तुझ्यासमोर नतमस्तक होतात, त्यांच्यावर कृपा कर, हे देवी, जगाच्या दुःखाचा नाश करणारी. त्रैलोक्यातील सर्व लोक तुला स्तुती करतात; सर्वांच्या कल्याणासाठी वर देणारी हो.
वरदाहं सुरगण वरं यन्मनसेच्छथ । तं वृणुध्वं प्रयच्छामि जगतामुपकारकम्
देवी म्हणाली: 'मी वर देणारी आहे, हे देवांनो. तुमच्या मनात ज्या गोष्टीची इच्छा आहे, तो वर मागा; मी तो देईन, जगाच्या उपकारासाठी.'
सर्वबाधाप्रशमनं त्रैलोक्यस्याखिलेश्वरि । एवमेव त्वया कार्यमस्मद्वैरिविनाशनम्
तीनही लोकांची सर्वस्वी अधीश्वरी असलेल्या देवी, आमच्यावर येणाऱ्या सगळ्या संकटांचा नाश तूच करावा आणि आमच्या शत्रूंनाही तूच संपवावे.
वैवस्वते ऽन्तरे प्राप्ते अष्टाविंशतिमे युगे । शुम्भो निशुम्भश्चैवान्यावुत्पत्स्येते महासुरौ
वैवस्वत मनुंच्या काळात, अठ्ठाविसाव्या युगात, शुंभ आणि निशुंभ हे दोन मोठे दैत्य जन्माला येतील.
नन्दगोपगृहे जाता यशोदागर्भसम्भवा । ततस्तौ नाशयिष्यामि विन्ध्याचलनिवासिनी
नंदगोपाच्या घरी, यशोदेच्या पोटी मी जन्म घेईन आणि मग विंध्य पर्वतावर राहून त्या दोघांचा नाश करीन.
पुनरप्यतिरौद्रेण रूपेण पृथिवीतले । अवतीर्य हनिष्यामि वैप्रचित्तांस्तु दानवान्
पुन्हा एकदा अतिशय भयंकर रूप धारण करून पृथ्वीवर अवतार घेईन आणि वैप्रचित्त दानवांचा संहार करीन.
भक्षयन्त्याश्च तानुग्रान् वैप्रचित्तान् सुदानवान् । रक्ता दन्ता भविष्यन्ति दाडिमीकुसुमोपमाः
त्या उग्र वैप्रचित्त दानवांना मी जेव्हा गिळून टाकीन, तेव्हा माझे दात दाडिमाच्या फुलांसारखे लाल होतील.
ततो मां देवताः स्वर्गे मर्त्यलोके च मानवाः । स्तुवन्तो व्याहरिष्यन्ति सततं रक्तदन्तिकाम्
मग देवता आणि माणसे, स्वर्गात आणि पृथ्वीवर, मला नेहमी 'रक्तदंतिका' या नावाने गौरव करतील.
भुयश्च शतवार्षिक्यामनावृष्ट्यामनम्भसि । मुनिभिः संस्तुता भूमौ संभविष्याम्ययोनिजा
पुन्हा एकदा, जेव्हा शंभर वर्षांची दुष्काळ पडेल आणि पाण्याचा थेंबही मिळणार नाही, तेव्हा पृथ्वीवर ऋषी माझी स्तुती करतील आणि मी गर्भाशिवाय प्रकट होईन.
ततः शतेन नेत्राणां निरीक्षिष्यामि यन्मुनीन् । कीर्तयिष्यन्ति मनुजाः शताक्षीमिति मां ततः
मग मी शंभर डोळ्यांनी त्या ऋषींना पाहीन; आणि लोक मला 'शताक्षी' या नावाने ओळखतील.
ततो ऽहमखिलं लोकमात्मदेहसमुद्भवैः । भरिष्यामि सुराः शाकैरावृष्टेः प्राणधारकैः
त्या वेळी, मी माझ्या स्वतःच्या देहातून उत्पन्न होणाऱ्या भाज्यांनी संपूर्ण जगाचा उदरनिर्वाह करीन, हे देवांनो, त्या दुष्काळात जगण्यासाठी.
शाकम्भरीति विख्यातिं तदा यास्याम्यहं भुवि । तत्रैव च वधिष्यामि दुर्गमाख्यं महासुरम् । दुर्गा देवीति विख्यातं तन्मे नाम भविष्यति
तेव्हा मला पृथ्वीवर 'शाकंभरी' म्हणून प्रसिद्धी मिळेल; आणि तिथेच मी दुर्गम नावाच्या मोठ्या असुराचा वध करीन. तेथे माझे नाव 'दुर्गा देवी' म्हणून ओळखले जाईल.
पुनश्चाहं यदा भीमं रूप कृत्वा हिमाचले । रक्षांसि भक्षयिष्यामि पुनीनां त्राणकारणात्
पुन्हा एकदा, जेव्हा मी हिमालयावर भयंकर रूप धारण करीन, तेव्हा सज्जनांच्या रक्षणासाठी मी राक्षसांचा संहार करीन.
तदा मां मुनयः सर्वे स्तोष्यन्त्यानम्रमूर्तयः । भीमा देवीति विख्यातं तन्मे नाम भविष्यति
त्या वेळी सर्व ऋषी नम्रपणे माझी स्तुती करतील; आणि माझे नाव 'भीमा देवी' म्हणून प्रसिद्ध होईल.
यदारुणाख्यस्त्रैलोक्ये महाबाधां करिष्यति । तदाहं भ्रामरं रूपं कृत्वासंख्येयषट्पदम्
जेव्हा अरुण नावाचा एक दैत्य तिन्ही लोकांना मोठा त्रास देईल, तेव्हा मी असंख्य मधमाशांचा झुंड धारण करून त्याचा नाश करीन.
त्रैलोक्यस्य हितार्थाय वधिष्यामि महासुरम् । भ्रामरीति च मां चोकास्तदा स्तोष्यन्ति सर्वतः
तिन्ही लोकांच्या भल्यासाठी मी त्या महादैत्याचा वध करीन, आणि तेव्हा सर्वत्र लोक मला 'भ्रामरी' म्हणून गौरव करतील.