दिव्यान्यस्त्राणि शतशो मुमुचे यान्यथाम्बिका । बभञ्ज तानि दैत्येन्द्रस्तत्प्रतीघातकर्तृभिः
अंबिकेने शेकडो दिव्य अस्त्रे सोडली, पण दैत्यांचा राजा ती प्रत्युत्तर अस्त्रांनी फोडत गेला.
मुक्तानि तेन चास्त्राणि दिव्यानि परमेश्वरी । बभञ्ज लीलयैवोग्रहुङ्कारोच्चारणादिभिः
त्याने सोडलेली दिव्य अस्त्रे परमेश्वरीने सहजतेने, प्रचंड गर्जना आणि इतर क्रीडांनी मोडून टाकली.
ततः शरशतैर्देवीमाच्छादयत सो ऽसुरः । सा च तत्कुपिता देवी धनुश्चिच्छेद चेषुभिः
मग त्या असुराने देवीवर शेकडो बाणांचा मारा केला. तेव्हा देवी रागावून आपल्या बाणांनी त्याचा धनुष्य मोडून टाकले.
छिन्ने धनुषि दैत्येन्द्रस्तथा शक्तिमथाददे । चिच्छेद देवी चक्रेण तामप्यस्य करे स्थिताम्
धनुष्य तुटल्यावर त्या दैत्यराजाने हातात शूल घेतली; पण देवीने ती सुद्धा त्याच्या हातात असतानाच आपल्या चक्राने तुकडे केली.
ततः खड्गमुपादाय शतचन्द्रं च भानुमत् । अभ्यधावत्तदा देवीं दैत्यानामधिपेश्वरः
मग सूर्यासारखा तेजस्वी आणि शंभर चंद्रांनी सजवलेला तलवार घेऊन दैत्यांचा प्रमुख देवीवर तुटून पडला.
तस्यापतत एवाशु खड्गं चिच्छेद चण्डिका । धनुर्मुक्तैः शितैर्बाणैश्चर्म चार्ककरामलम्
तो वेगाने पुढे येत असतानाच चंडिकेने आपल्या धनुष्यातून सोडलेल्या तीक्ष्ण बाणांनी त्याची तलवार आणि सूर्याच्या किरणांसारखी चमकणारी ढाल दोन्ही फोडून टाकली.
अश्वांश्च पातयामास रथं सारथिना सह । हताश्वः स तदा दैत्यश्छिन्नधान्वा विसारथिः । जग्राह मुद्गरं घोरमम्बिकानिधनोद्यतः
तिने त्याचे घोडे, रथ आणि सारथी सगळे खाली पाडले. घोडे मारले गेले, धनुष्य तुटले आणि सारथी गेला, तेव्हा तो दैत्य अम्बिकेला मारण्यासाठी भयंकर गदा घेऊन उभा राहिला.
चिच्छेदापततस्तस्य मुद्गरं निशितैः शरैः । तथापि सो ऽभ्यधावत्तां मुष्टिमुद्यम्य वेगवान्
तो तिच्यावर धावत येत असतानाच देवीने तीक्ष्ण बाणांनी त्याची गदा फोडली. तरीही तो वेगाने मुठ उगारून तिच्यावर झेपावला.
स मुष्टिं पातयामास हृदये दैत्यपुङ्गवः । देव्यास्तं चापि सा देवी तलेनोरस्यताडयत्
त्या असुरांचा प्रमुख देवीच्या हृदयावर मुठीने जोरात मारला, आणि देवीनेही त्याला आपल्या तळहाताने छातीवर प्रहार केला.
तलप्रहाराभिहतो निपपात महीतले । स दैत्यराजः सहसा पुनरेव तथोत्थितः
देवीच्या तळहाताचा जबरदस्त फटका बसल्यावर तो असुरराज पटकन जमिनीवर कोसळला, पण लगेच पुन्हा उभा राहिला.
उत्पत्य च प्रगृह्योच्चैर्देवीं गगनमास्थितः । तत्रापि सा निराधारा युयुधे तेन चण्डिका
तो उडी मारून, देवीला घट्ट पकडून आकाशात गेला; तरीही चंडिका तिथेही आधार न घेता त्याच्याशी लढत राहिली.
नियुद्धं खे तदा दैत्यश्चण्डिका च परस्परम् । चक्रतुः प्रथमं सिद्धमुनिविस्मयकारकम्
मग त्या आकाशात असुर आणि चंडिका यांच्यात एकमेकींशी घनघोर झुंज सुरू झाली, जी पाहून सिद्ध आणि ऋषी आश्चर्यचकित झाले.
ततो नियुद्धं सुचिरं कृत्वा तेनाम्बिका सह । उत्पात्य भ्रामयामास चिक्षेप धरणीतले
अंबिकेसोबत बराच वेळ हातघाईची झुंज झाल्यावर, त्याने तिला उचलून फिरवले आणि मग तीव्रतेने जमिनीवर फेकले.
स क्षिप्तो धरणीं प्राप्य मुष्टिमुद्यम्य वेगितः । अभ्यधावत दुष्टात्मा चण्डिकानिधनेच्छया
जमिनीवर फेकला गेल्यावर, तो वेगाने मुठ उंचावून चंडिकेच्या विनाशाच्या इच्छेने तिच्यावर धावून गेला.
तमायान्तं ततो देवी सर्वदैत्यजनेश्वरम् । जगत्यां पातयामास भित्त्वा शूलेन वक्षसि
तेव्हा देवीने सर्व दैत्यांच्या सेनापतीवर, तो जवळ येताच, आपले भाले छातीला घुसवून त्याला पृथ्वीवर आपटले.
स गतासुः पपातोर्व्यां देवीशूलाग्रविक्षतः । चालयन् सकलां पृथ्वीं साब्धिद्वीपां सपर्वताम्
देवीच्या भाल्याच्या टोकाने जखमी झालेला तो प्राण सोडून जमिनीवर कोसळला, आणि त्यामुळे समुद्र, बेटं, पर्वतांसह संपूर्ण पृथ्वी हलली.
ततः प्रसन्नमखिलं हते तस्मिन् दुरात्मनि । जगत्स्वास्थ्यमतीवाप निर्मलं चाभवन्नभः
त्या दुष्टाचा नाश झाल्यावर सगळ्या जगात समाधान आणि शांतता पसरली; आकाशही निर्मळ आणि स्वच्छ झाले.
उत्पातमेघाः सोल्का ये प्रागासंस्ते शमं ययुः । सरितो मार्गवाहिन्यस्तथासंस्तत्र पातिते
पूर्वी आलेले अपशकुनी मेघ आणि उल्का शांत झाले; तो पडल्यावर नद्या पुन्हा आपल्या मार्गाने वाहू लागल्या.
ततो देवगणाः सर्वे हर्षनिर्भमानसाः । बभूवुर्निहते तस्मिन् गन्धर्वा ललितं जगुः
तेव्हा सर्व देवगण आनंदाने भरून गेले; त्या दैत्याचा नाश झाल्यावर गंधर्वांनी सुंदर गाणी गायली.
अवादयंस्तथैवान्ये ननृतुश्चाप्सरोगणाः । ववुः पुण्यास्तथा वाताः सुप्रभो ऽभूद्दिवाकरः
इतरांनी वाद्ये वाजवली आणि अप्सरांचा समूह नृत्य करू लागला; शुभ वारे वाहू लागले आणि सूर्य तेजाने उजळून निघाला.
देव्या हते तत्र महासुरेन्द्रे सेन्द्राः सुरा वह्निपुरोगमास्ताम् । कात्यायनीं तुष्टुवुरिष्टलाभाद् विकाशिवक्त्राब्जविकाशिताशाः
तेथे देवीने त्या महान असुरराजाचा वध केल्यावर, अग्नी आणि इंद्र यांच्या पुढाकाराने सर्व देवता, आपल्या मनातील इच्छा पूर्ण झाल्यामुळे आनंदाने फुललेल्या चेहऱ्यांनी, कात्यायनीचे स्तवन करू लागले.
देवि प्रपन्नार्तिहरे प्रसीद प्रसीद मातर्जगतो ऽखिलस्य । प्रसीद विश्वेश्वरि पाहि विश्वं त्वमीश्वरी देवि चराचरस्य
हे देवी, शरण आलेल्यांच्या दुःखाचा नाश करणारी, कृपा कर. कृपा कर, हे जगाची आई, कृपा कर. हे विश्वेश्वरी, सर्व जगाचे रक्षण कर; तू चराचराची मालकीण आहेस.
आधारभूता जगतस्त्वमेका महीस्वरूपेण यतः स्थितासि । अपां स्वरूपस्थितया त्वयैतद् आप्याय्यते कृत्स्त्रमलङ्घ्यवीर्ये
हे देवी, तूच या जगाची आधार आहेस, पृथ्वीच्या रूपाने तू स्थिर आहेस. पाण्याच्या स्वरूपात तू असल्यानं हे सर्व जग तुझ्या अपार सामर्थ्यामुळे पोसले जाते.
त्वं वैष्णवी शक्तिरनन्तवीर्या विश्वस्य बीजं परमासि माया । संमोहितं देवि समस्तमेतत् तेवं वै प्रसन्ना भुवि मुक्तिहेतुः
तू वैष्णवी शक्ती आहेस, अनंत सामर्थ्याची मालकीण. तूच या विश्वाची बीज आहेस, सर्वश्रेष्ठ माया आहेस. हे देवी, हे सर्व तुझ्या मोहाने गुंग झाले आहे; पण जेव्हा तू प्रसन्न होतेस, तेव्हा पृथ्वीवर मुक्तीचा मार्ग उघडतो.
विद्याः समस्तास्तव देवि भेदाः स्त्रियः समस्ताः सकला जगत्सु । त्वयैकया पूरितमम्बयैतत् का ते स्तुतिः स्तव्यपरा परोक्तिः
हे देवी, सर्व विद्यांचे प्रकार तुझ्याच रूपात आहेत; जगातल्या सर्व स्त्रिया तुझ्या रूपात आहेत. आई, तुझ्यामुळेच हे विश्व भरून गेले आहे. तुला कोणती स्तुती करावी? कोणतीही स्तुती तुझ्या खऱ्या स्वरूपाचा थोडक्यात उल्लेखच ठरते.
सर्वभूता यदा देवी स्वर्गमुक्तिप्रदायिनी । त्वं स्तुता स्तुतये का वा भवन्तु परमोक्तयः
हे देवी, तू सर्व जीवांना स्वर्ग आणि मुक्ती देणारी आहेस. जेव्हा तुझी स्तुती केली जाते, तेव्हा कोणतेही श्रेष्ठ शब्द तुझ्या गौरवासाठी पुरेसे ठरू शकत नाहीत.
सर्वस्य बुद्धिरूपेण जनस्य हृदि संस्थिते । स्वर्गापवर्गदे देवि नारायणि नमो ऽस्तु ते
सर्वांच्या हृदयात बुध्दीच्या रूपाने वास करणारी, स्वर्ग आणि मोक्ष देणारी देवी नारायणी, तुला माझा नमस्कार.
कलाकाष्ठादिरूपेण परिणामप्रदायिनी । विश्वस्योपरतौ शक्ते नारायणि नमो ऽस्तु ते
क्षण, काळ आणि त्यांच्या विभागांच्या रूपात सर्व जगात बदल घडवणारी, विश्वाच्या शेवटी शक्ती असलेली नारायणी देवी, तुला माझा नमस्कार.
सर्वमङ्गलमाङ्गल्ये शिवे सर्वार्थसाधिके । शरण्ये त्र्यम्बके गौरि नारायणि नमो ऽस्तु ते
सर्व शुभांमध्ये सर्वात शुभ, सर्व इच्छांची पूर्तता करणारी, संकटग्रस्तांची आसरा, त्रिनेत्री, गोरी, नारायणी देवी, तुला माझा नमस्कार.
सृष्टिस्थितिविनाशानां शक्तिभूते सनातनि । गुणाश्रये गुणमये नारायणि नमो ऽस्तु ते
सृष्टी, स्थिती आणि विनाश यांना शक्ती देणारी, सनातन, गुणांचा आधार असलेली आणि गुणांनी भरलेली नारायणी देवी, तुला माझा नमस्कार.