शक्त्या जघान कौमारो वाराही च तथासिना । माहेश्वरी त्रिशूलेन रक्तबीजं महासुरम्
कौमारीने शूलाने, वाराहीने तलवारीने आणि माहेश्वरीने त्रिशूळाने त्या रक्तबीज नावाच्या महाअसुरावर प्रहार केला.
स चापि गदया दैत्यः सर्वा एवाहनत् पृथक् । मातः कोपसमाविष्टो रक्तबीजो महासुरः
त्या रक्तबीज नावाच्या महाअसुराने, रागाने भरून, गदेद्वारे सर्व मातृगणांना वेगवेगळ्या ठिकाणी जबरदस्त मारले.
तस्याहतस्य बहुधा शक्तिशूलादिभिर्बुवि । पपात यो वै रक्तौघस्तेनासञ्छतशो ऽसुराः
त्याच्यावर शस्त्रांनी, भाल्यांनी आणि शक्तीने वार केले गेले, तेव्हा त्याच्या शरीरातून ओघळणारे रक्त पृथ्वीवर पडले आणि त्या रक्ताच्या धारेतून शेकडो असुर जन्माला आले.
तैश्चासुरासृक्सम्भूतैरसुरैः सकलं जगत् । व्याप्तमासीत्ततो देवा भयमाजग्मुरुत्तमम्
त्या असुरांच्या रक्तातून जन्मलेल्या असुरांनी सगळं जग भरून टाकलं, आणि मग देवांना फार मोठं भय वाटू लागलं.
तान् विषण्णान् सुरान् दृष्ट्वा चण्डिका प्राह सत्वरा । उवाच कालीं चामुण्डे विस्तीर्णं वदनं कुरु
ते देव निराश झालेले पाहून चंडिकेने त्वरित काळीला म्हटलं, 'चामुंडे, आपलं तोंड मोठं कर.'
मच्छस्त्रपातसम्भूतान् रक्तबिन्दून् महासुरान् । रक्तबिन्दोः प्रतीच्छ त्वं वक्त्रेणानेन वेगिना
माझ्या शस्त्रांच्या घावांनी पडणाऱ्या रक्ताच्या थेंबांतून आणि रक्तबीजाच्या रक्तातून जे मोठे असुर जन्मतात, त्यांना या वेगवान तोंडाने पकड.
भक्षयन्ती चर रणे तदुत्पन्नान् महासुरान् । एवमेष क्षयं दैत्यः क्षीणरक्तो गमिष्यति । भक्ष्यमाणास्त्वया चोग्रा न चोत्पत्स्यन्ति चापरे
रणांगणात त्याच्यापासून जन्मणारे हे मोठे असुर तू खात जा. असं केल्यावर, त्याचं रक्त संपलं की हा दैत्य नष्ट होईल. आणि जे उग्र असुर तू गिळशील, ते पुन्हा जन्मणार नाहीत.
इत्युक्त्वा तां ततो देवी शूलेनाभिजघान तम् । मुखेन काली जगृहे रक्तबीजस्य सोणितम्
असं म्हणून मग देवीने त्याला भाल्याने वार केला आणि काळीने रक्तबीजाचं रक्त आपल्या तोंडाने पकडलं.
ततो ऽसावाजघानाथ गदया तत्र चण्डिकाम् । न चास्या वेदनां चक्रे गदापातो ऽल्पिकामपि
तेव्हा त्याने त्या चंडिकेला गदेद्वारे जोरात मारले, पण त्या गदेच्या आघाताने तिला किंचितही वेदना झाली नाही.
तस्याहतस्य देहात्तु बहु सुस्त्राव शोणितम् । यतस्ततः स्ववक्त्रेण वामुण्डा सम्प्रतीच्छति
त्याच्या अंगावरून खूप रक्त वाहू लागले, आणि जिथे जिथे ते रक्त पडले, तिथे तिथे चामुंडा ते आपल्या तोंडाने टिपून घेत होती.
मुखे समुद्गता ये ऽस्या रक्तपातान्महासुराः । तांश्चखादाथ चामुण्डा पपौ तस्य च शोणितम्
त्याच्या रक्तातून जमिनीवर पडताच जे जे मोठे असुर बाहेर आले, त्यांना चामुंडेने गिळून टाकले आणि त्याचे रक्तही प्यायली.
देवी शूलेन चक्रेण बाणैरसिभिरृष्टिभिः । जघान रक्तबीजं तं चामुण्डापीतशोणितम्
देवीने, ज्याचे रक्त चामुंडेने प्यायले होते त्या रक्तबीजावर त्रिशूळ, चक्र, बाण, तलवार आणि भाले यांनी वार केले.
स पपात महीपृष्ठे शस्त्रसंहतितो हतः । नीरक्तश्च महीपाल रक्तबीजो महासुरः
राजा, अनेक शस्त्रांनी घायाळ झालेला, रक्तात न्हालेला तो महाअसुर रक्तबीज पृथ्वीवर कोसळला.
ततस्ते हर्षमतुलमवापुस्त्रिदशा नृप । तेषां मातृगणो जातो ननर्तासृङ्मदोद्धतः
मग, राजा, देवांना अपूर्व आनंद झाला आणि त्यांच्या मातृगणांनी रक्ताच्या नशेत उन्मत्त होऊन नाचायला सुरुवात केली.
विचित्रमिदमाख्यातं भगवन् भवता मम । देव्याश्चरितमाहात्म्यं रक्तबीजवधाश्रितम्
भगवंता, तुम्ही मला देवीच्या अद्भुत पराक्रमाची आणि रक्तबीजाच्या वधाभोवती घडलेल्या तिच्या महिमा-कथांची सुंदर गोष्ट सांगितली.
भूयश्चेच्छाम्यहं श्रोतुं रक्तबीजे निपातिते । चका शुम्भो यत्कर्म निशुम्भश्चातिकोपनः
रक्तबीजाचा नाश झाल्यावर शुंभ आणि अत्यंत संतापलेला निशुंभ यांनी काय केले, हे मला अजून ऐकायचे आहे.
चकार कोपमतुलं रक्तबीजे निपातिते । शुम्भासुरो निशुम्भश्च हतेष्वन्येषु चाहवे
रक्तबीज मारला गेल्यावर शुंभ राक्षस, निशुंभ आणि युद्धात पडलेले इतर सर्व, प्रचंड रागाने पेटून उठले.
हन्यमानं महासैन्यं विलोक्यामर्षमुद्वहन् । अभ्यधावन्निशुम्भो ऽथ मुख्ययासुरसेनया
आपली मोठी सेना नष्ट होताना पाहून, निशुंभ संतापाने भरून आपल्या मुख्य राक्षस सैन्यासह पुढे झेपावला.
तस्याग्रतस्तथा पृष्ठे पार्श्वयोश्च महासुराः । संदष्टौष्ठपुटाः क्रुद्धा हन्तुं देवीमुपाययुः
त्याच्या पुढे, मागे आणि दोन्ही बाजूंना, मोठे राक्षस रागाने ओठ दाबत देवीला मारण्यासाठी जवळ आले.
आजगाम महावीर्यः शुम्भो ऽपि स्वबलैर्वृतः । निहन्तुं चण्डिकां कोपात्कृताव युद्धं तु मातृभिः
शुंभही आपल्या सैन्यांसह, मोठ्या शौर्याने आणि प्रचंड रागाने चंडिकेला मारण्यासाठी आला, आणि मातृगणांसोबत घनघोर युद्ध सुरू झाले.
ततो युद्धमतीवासीद्देव्या शुम्भनिशुम्भयोः । शरवर्षमतीवोग्रं मेघयोरिव वर्षतोः
मग देवी आणि शुंभ-निशुंभ यांच्यात अतिशय भयंकर युद्ध झाले. दोन्ही बाजूंनी बाणांचा असा मारा झाला, जणू काही काळ्या ढगांतून मुसळधार पाऊस पडतोय.
चिच्छेदास्ताञ्छरांस्ताभ्यां चण्डिका स्वशरोत्करैः । ताडयामास चाङ्गेषु शस्त्रौघैरसुरेश्वरौ
चंडिकेने त्यांच्या बाणांचे तडाख्याने आपले बाण सोडून छाटले आणि त्या दोन्ही दैत्यराजांवर शस्त्रांचा वर्षाव करत त्यांच्या अंगावर घाव घातले.
निशुम्भो निशितं खड्गं चर्म चादाय सुप्रभम् । अताडयन्मूर्ध्नि सिंहं देव्या वाहनमुत्तमम्
निशुंभाने धारदार तलवार आणि तेजस्वी ढाल घेतली आणि त्या देवीच्या सिंहावर, जो तिचे श्रेष्ठ वाहन आहे, त्याच्या डोक्यावर जोरात वार केला.
निशुम्भो निशितं खड्गं चर्म चादाय सुप्रभम् । अताडयन्मूर्ध्नि सिंहं देव्या वाहनमुत्तमम्
निशुंभाने धारदार तलवार आणि तेजस्वी ढाल घेतली आणि त्या देवीच्या सिंहावर, जो तिचे श्रेष्ठ वाहन आहे, त्याच्या डोक्यावर जोरात वार केला.
छिन्ने चर्मणि खड्गे च शक्तिं चिक्षेप सो ऽसुरः । तामप्यस्य द्विधा चक्रे चक्रेणाभिमुखागताम्
त्याची ढाल आणि तलवार छाटली गेल्यावर त्या असुराने भाला फेकला. तो भाला देवीकडे येत असतानाच तिने आपल्या चक्राने तो दोन तुकड्यांत विभागला.
कोपाध्मातो निशुम्भो ऽथ शूलं जग्राह दानवः । आयातं मुष्टिपातेन देवी तच्चाप्यचूर्णयत्
नंतर निशुंभ रागाने पेटून उठला आणि त्याने त्रिशूळ उचलला. तो त्रिशूळ देवीकडे येताच तिने आपल्या मुठीच्या एकाच घावाने तो चक्काचूर केला.
अथादाय गदां सो ऽपि चिक्षेप चण्डिकां प्रति । सापि देव्या त्रिशूलेन भिन्ना भस्मत्वमागता
तेव्हा त्याने आपली गदा उचलून चंडिकेवर फेकली; पण देवीने ती त्रिशूळाने फोडली आणि ती गदा राख झाली.
ततः परशुहस्तं तमायान्त दैत्यपुङ्गवम् । आहत्य देवी बाणौघैरपातयत भूतले
मग तो दैत्यांचा पुढारी कुऱ्हाड हातात घेऊन पुढे आला, तेव्हा देवीने बाणांचा मारा करून त्याला जमिनीवर पाडले.
तस्मिन्निपतिते भूमौ निशुम्भे भीमविक्रमे । भ्रातर्यतीव संक्रुद्धः प्रययौ हन्तुमम्बिकाम्
त्या भयंकर शक्तीच्या निशुंभाचा मृतदेह जमिनीवर पडला, तेव्हा त्याचा भाऊ फारच रागावून अंबिकेला मारायला पुढे आला.
स रथस्थस्तथात्युच्चैर्गृहीतपरमायुधैः । भुजैरष्टाभिरतुलैर्व्याप्याशेषं बभौ नभः
तो रथावर उभा राहून, श्रेष्ठ शस्त्रे हातात घेऊन, आपल्या आठ बळकट हातांनी आकाश व्यापून तेजाने चमकत होता.