इति मातृगणं क्रुद्धं मर्दयन्तं महासुरान् । दृष्ट्वाभ्युपायैर्विविधैर्नेशुर्देवारिसैनिकाः
मातृगण रागानं भरून मोठ्या असुरांना चिरडत होते हे पाहून, देवांचे शत्रू असलेल्या सैन्यांचे सैनिक वेगवेगळ्या उपायांनी नष्ट झाले.
पलायनपरान् दृष्ट्वा दैत्यान् मातृगणार्दितान् । योद्धुमभ्याययौ क्रुद्धो रक्तबीजो महासुरः
मातृगणांनी त्रस्त झालेल्या दैत्यांना पळताना पाहून, मोठा असुर रक्तबीज रागावून युद्धासाठी पुढे आला.
रक्तबिन्दुर्यदा भूमौ पतत्यस्य शरीरतः । समुत्पतति मेदिन्यां तत्प्रमाणो महासुरः
त्याच्या शरीरातून रक्ताचा थेंब ज्या वेळी जमिनीवर पडायचा, त्या जागेवरून तितक्याच आकाराचा मोठा असुर निर्माण व्हायचा.
युयुधे स गदापाणिपरिन्द्रशक्त्या महासुरः । ततश्चैन्द्री स्ववज्रेण रक्तबीजमताडयत्
तो मोठा असुर गदा हातात घेऊन इंद्राणीच्या शूलाशी लढू लागला; मग इंद्राणीने स्वतःच्या वज्राने रक्तबीजावर प्रहार केला.
कुलिशेनाहतस्याशु बहु सुस्त्राव शोणितम् । समुत्तस्थुस्ततो योधास्तद्रूपास्तत्पराक्रमाः
वज्राचा जोरदार आघात झाल्यावर त्याच्या शरीरातून भरपूर रक्त वाहू लागले; त्या रक्तातून त्याच्या रूपाचे आणि पराक्रमाचे अनेक योद्धे उभे राहिले.
यावन्तः पतितास्तस्य शरीराद्रक्तबिन्दवः । तावन्तः पुरुषा जातास्तद्वीर्यबलविक्रमाः
त्याच्या शरीरातून जितके रक्ताचे थेंब पडले, तितकेच त्याच्या सामर्थ्याचे, बळाचे आणि धाडसाचे पुरुष जन्माला आले.
ते चापि युयुधुस्तत्र पुरुषा रक्तसम्भवाः । समं मातृबिरत्युग्रशस्त्रपातातिभीषणम्
तेव्हा त्या रक्तातून निर्माण झालेले पुरुष आणि मातृगण दोघे मिळून, अत्यंत भयंकर आणि भीषण अस्त्रांचा वर्षाव होत असलेल्या युद्धात एकत्र लढू लागले.
पुनश्च वज्रपातेन क्षतमस्य शिरो यदा । ववाह रक्तं पुरुषास्ततो जाताः सहस्रशः
पुन्हा जेव्हा वज्राच्या प्रहाराने त्याचे डोके जखमी झाले, तेव्हा त्यातून रक्त वाहू लागले आणि त्या रक्तातून हजारो पुरुष जन्माला आले.
वैष्णवी समरे चैनं चक्रेणाभिजघान ह । गदया दाडयामास ऐन्द्री तमसुरेश्वरम्
समरभूमीत वैष्णवीने तिच्या चक्राने त्याच्यावर प्रहार केला आणि ऐंद्रिणीने तिच्या गदेद्वारे त्या असुरराजावर घाव घातला.
वेष्णावीचक्रभिन्नस्य रुधिरस्त्रावसम्भवैः । सहस्रशौ जगद्व्याप्तं तत्प्रमाणैर्महासुरैः
वैष्णवीच्या चक्राने छिन्न झालेल्या त्याच्या शरीरातून वाहणाऱ्या रक्ताच्या धारांमधून, त्याच्या प्रमाणात असंख्य मोठे असुर निर्माण होऊन संपूर्ण जग व्यापून गेले.
शक्त्या जघान कौमारो वाराही च तथासिना । माहेश्वरी त्रिशूलेन रक्तबीजं महासुरम्
कौमारीने शूलाने, वाराहीने तलवारीने आणि माहेश्वरीने त्रिशूळाने त्या रक्तबीज नावाच्या महाअसुरावर प्रहार केला.
स चापि गदया दैत्यः सर्वा एवाहनत् पृथक् । मातः कोपसमाविष्टो रक्तबीजो महासुरः
त्या रक्तबीज नावाच्या महाअसुराने, रागाने भरून, गदेद्वारे सर्व मातृगणांना वेगवेगळ्या ठिकाणी जबरदस्त मारले.
तस्याहतस्य बहुधा शक्तिशूलादिभिर्बुवि । पपात यो वै रक्तौघस्तेनासञ्छतशो ऽसुराः
त्याच्यावर शस्त्रांनी, भाल्यांनी आणि शक्तीने वार केले गेले, तेव्हा त्याच्या शरीरातून ओघळणारे रक्त पृथ्वीवर पडले आणि त्या रक्ताच्या धारेतून शेकडो असुर जन्माला आले.
तैश्चासुरासृक्सम्भूतैरसुरैः सकलं जगत् । व्याप्तमासीत्ततो देवा भयमाजग्मुरुत्तमम्
त्या असुरांच्या रक्तातून जन्मलेल्या असुरांनी सगळं जग भरून टाकलं, आणि मग देवांना फार मोठं भय वाटू लागलं.
तान् विषण्णान् सुरान् दृष्ट्वा चण्डिका प्राह सत्वरा । उवाच कालीं चामुण्डे विस्तीर्णं वदनं कुरु
ते देव निराश झालेले पाहून चंडिकेने त्वरित काळीला म्हटलं, 'चामुंडे, आपलं तोंड मोठं कर.'
मच्छस्त्रपातसम्भूतान् रक्तबिन्दून् महासुरान् । रक्तबिन्दोः प्रतीच्छ त्वं वक्त्रेणानेन वेगिना
माझ्या शस्त्रांच्या घावांनी पडणाऱ्या रक्ताच्या थेंबांतून आणि रक्तबीजाच्या रक्तातून जे मोठे असुर जन्मतात, त्यांना या वेगवान तोंडाने पकड.
भक्षयन्ती चर रणे तदुत्पन्नान् महासुरान् । एवमेष क्षयं दैत्यः क्षीणरक्तो गमिष्यति । भक्ष्यमाणास्त्वया चोग्रा न चोत्पत्स्यन्ति चापरे
रणांगणात त्याच्यापासून जन्मणारे हे मोठे असुर तू खात जा. असं केल्यावर, त्याचं रक्त संपलं की हा दैत्य नष्ट होईल. आणि जे उग्र असुर तू गिळशील, ते पुन्हा जन्मणार नाहीत.
इत्युक्त्वा तां ततो देवी शूलेनाभिजघान तम् । मुखेन काली जगृहे रक्तबीजस्य सोणितम्
असं म्हणून मग देवीने त्याला भाल्याने वार केला आणि काळीने रक्तबीजाचं रक्त आपल्या तोंडाने पकडलं.
ततो ऽसावाजघानाथ गदया तत्र चण्डिकाम् । न चास्या वेदनां चक्रे गदापातो ऽल्पिकामपि
तेव्हा त्याने त्या चंडिकेला गदेद्वारे जोरात मारले, पण त्या गदेच्या आघाताने तिला किंचितही वेदना झाली नाही.
तस्याहतस्य देहात्तु बहु सुस्त्राव शोणितम् । यतस्ततः स्ववक्त्रेण वामुण्डा सम्प्रतीच्छति
त्याच्या अंगावरून खूप रक्त वाहू लागले, आणि जिथे जिथे ते रक्त पडले, तिथे तिथे चामुंडा ते आपल्या तोंडाने टिपून घेत होती.
मुखे समुद्गता ये ऽस्या रक्तपातान्महासुराः । तांश्चखादाथ चामुण्डा पपौ तस्य च शोणितम्
त्याच्या रक्तातून जमिनीवर पडताच जे जे मोठे असुर बाहेर आले, त्यांना चामुंडेने गिळून टाकले आणि त्याचे रक्तही प्यायली.
देवी शूलेन चक्रेण बाणैरसिभिरृष्टिभिः । जघान रक्तबीजं तं चामुण्डापीतशोणितम्
देवीने, ज्याचे रक्त चामुंडेने प्यायले होते त्या रक्तबीजावर त्रिशूळ, चक्र, बाण, तलवार आणि भाले यांनी वार केले.
स पपात महीपृष्ठे शस्त्रसंहतितो हतः । नीरक्तश्च महीपाल रक्तबीजो महासुरः
राजा, अनेक शस्त्रांनी घायाळ झालेला, रक्तात न्हालेला तो महाअसुर रक्तबीज पृथ्वीवर कोसळला.
ततस्ते हर्षमतुलमवापुस्त्रिदशा नृप । तेषां मातृगणो जातो ननर्तासृङ्मदोद्धतः
मग, राजा, देवांना अपूर्व आनंद झाला आणि त्यांच्या मातृगणांनी रक्ताच्या नशेत उन्मत्त होऊन नाचायला सुरुवात केली.
विचित्रमिदमाख्यातं भगवन् भवता मम । देव्याश्चरितमाहात्म्यं रक्तबीजवधाश्रितम्
भगवंता, तुम्ही मला देवीच्या अद्भुत पराक्रमाची आणि रक्तबीजाच्या वधाभोवती घडलेल्या तिच्या महिमा-कथांची सुंदर गोष्ट सांगितली.
भूयश्चेच्छाम्यहं श्रोतुं रक्तबीजे निपातिते । चका शुम्भो यत्कर्म निशुम्भश्चातिकोपनः
रक्तबीजाचा नाश झाल्यावर शुंभ आणि अत्यंत संतापलेला निशुंभ यांनी काय केले, हे मला अजून ऐकायचे आहे.
चकार कोपमतुलं रक्तबीजे निपातिते । शुम्भासुरो निशुम्भश्च हतेष्वन्येषु चाहवे
रक्तबीज मारला गेल्यावर शुंभ राक्षस, निशुंभ आणि युद्धात पडलेले इतर सर्व, प्रचंड रागाने पेटून उठले.
हन्यमानं महासैन्यं विलोक्यामर्षमुद्वहन् । अभ्यधावन्निशुम्भो ऽथ मुख्ययासुरसेनया
आपली मोठी सेना नष्ट होताना पाहून, निशुंभ संतापाने भरून आपल्या मुख्य राक्षस सैन्यासह पुढे झेपावला.
तस्याग्रतस्तथा पृष्ठे पार्श्वयोश्च महासुराः । संदष्टौष्ठपुटाः क्रुद्धा हन्तुं देवीमुपाययुः
त्याच्या पुढे, मागे आणि दोन्ही बाजूंना, मोठे राक्षस रागाने ओठ दाबत देवीला मारण्यासाठी जवळ आले.
आजगाम महावीर्यः शुम्भो ऽपि स्वबलैर्वृतः । निहन्तुं चण्डिकां कोपात्कृताव युद्धं तु मातृभिः
शुंभही आपल्या सैन्यांसह, मोठ्या शौर्याने आणि प्रचंड रागाने चंडिकेला मारण्यासाठी आला, आणि मातृगणांसोबत घनघोर युद्ध सुरू झाले.