ते ऽपि श्रुत्वा वचो देव्याः शर्वाख्यातं महासुराः । अमर्षापूरिता जग्मुर्यत्र कात्यायनी स्थिता
शर्वाने सांगितलेली देवीची वचने ऐकून, ते महान असुर रागाने भरून जिथे कात्यायनी उभी होती तिथे गेले.
ततः प्रथममेवाग्रे शरशक्त्यृष्टिवृष्टिभिः । ववर्षुरुद्धतामर्षास्तां देवीममरारयः
मग अमरांच्या शत्रूंनी, मोठ्या रागाने, देवीवर बाण, भाले आणि भाले यांचा मारा केला.
सा च तान् प्रहितान् बाणाञ्छूलशक्तिपरश्वधान् । चिच्छेद लीलयाऽध्मातधनुर्मुक्तैर्महेषुभिः
आणि तिने सहजपणे, आपला धनुष्य ताणून सोडलेल्या मोठ्या बाणांनी, तिच्यावर फेकलेले बाण, भाले आणि कुऱ्हाडी कापून टाकल्या.
तस्याग्रतस्तथा काली शूलपातविदारितान् । खट्वाङ्गपोथितांश्चारीन् कुर्वती व्यचरत्तदा
तिच्या पुढे काली फिरत होती, काही शत्रूंना ती शूळाने फाडत होती, तर काहींना कपालयुक्त गदेद्वारे ठेचत होती.
कमण्डलुजलाक्षेपहतवीर्यान् हतौजसः । ब्रह्माणी चाकरोच्छत्रून् येन येन स्म धावति
ब्रह्माणीने आपल्या कमंडलूतील पाणी शत्रूंवर शिंपडले आणि जिथे जिथे ती धावत गेली, तिथे तिथे त्यांच्या ताकदीचा आणि जोमाचा नाश केला.
माहेश्वरी त्रिशूलेन तथा चक्रेण वैष्णवी । दैत्याञ्जघान कौमारी तथा शक्त्यातिकोपना
माहेश्वरीने त्रिशूळाने, वैष्णवीने चक्राने, आणि कौमारीने प्रचंड रागाने आपल्या शक्तीने दैत्यांना ठार केले.
ऐन्द्रीकुलिशपातेन शतशो दैत्यदानवाः । पेतुर्विदारिताः पृथ्व्यां रुधिरौघप्रवर्षिणः
ऐंद्रिकेच्या वज्राच्या प्रहारांनी शेकडो दैत्य आणि दानव फाटून, रक्ताच्या धारा वाहत पृथ्वीवर कोसळले.
तुण्डप्रहारविध्वस्ता दंष्ट्राग्रक्षतवक्षसः । वाराहमूर्त्या न्यपतंश्चक्रेण च विदारिताः
वराहमूर्तीच्या थडग्याच्या फटक्यांनी काहींची हालचाल थांबली, तीच्या दातांनी छातीवर जखमा झाल्या, आणि काहींना चक्राने फाडून टाकले.
नखैर्विदारितांश्चान्यान् भक्षयन्ती महासुरान् । नारसिंही चचाराजौ नादापूर्णदिगन्तरा
नारसिंहीने भीषण गर्जना करत सर्व दिशांना दणाणून टाकले, आणि रणांगणात मोठ्या असुरांना आपल्या नखांनी फाडून त्यांना गट्टम केले.
चण्डाट्टहासैरसुराः शिवदूत्यभिदूषिताः । पेतुः पृथिव्यां पतितांस्तांश्चखादाथ सा तदा
चंडिकेच्या मोठ्या हास्याने आणि शिवदूतीच्या धमक्यांनी असुर घाबरून गेले, ते जमिनीवर पडले, आणि मग तिने पडलेल्यांना खाऊन टाकले.
इति मातृगणं क्रुद्धं मर्दयन्तं महासुरान् । दृष्ट्वाभ्युपायैर्विविधैर्नेशुर्देवारिसैनिकाः
मातृगण रागानं भरून मोठ्या असुरांना चिरडत होते हे पाहून, देवांचे शत्रू असलेल्या सैन्यांचे सैनिक वेगवेगळ्या उपायांनी नष्ट झाले.
पलायनपरान् दृष्ट्वा दैत्यान् मातृगणार्दितान् । योद्धुमभ्याययौ क्रुद्धो रक्तबीजो महासुरः
मातृगणांनी त्रस्त झालेल्या दैत्यांना पळताना पाहून, मोठा असुर रक्तबीज रागावून युद्धासाठी पुढे आला.
रक्तबिन्दुर्यदा भूमौ पतत्यस्य शरीरतः । समुत्पतति मेदिन्यां तत्प्रमाणो महासुरः
त्याच्या शरीरातून रक्ताचा थेंब ज्या वेळी जमिनीवर पडायचा, त्या जागेवरून तितक्याच आकाराचा मोठा असुर निर्माण व्हायचा.
युयुधे स गदापाणिपरिन्द्रशक्त्या महासुरः । ततश्चैन्द्री स्ववज्रेण रक्तबीजमताडयत्
तो मोठा असुर गदा हातात घेऊन इंद्राणीच्या शूलाशी लढू लागला; मग इंद्राणीने स्वतःच्या वज्राने रक्तबीजावर प्रहार केला.
कुलिशेनाहतस्याशु बहु सुस्त्राव शोणितम् । समुत्तस्थुस्ततो योधास्तद्रूपास्तत्पराक्रमाः
वज्राचा जोरदार आघात झाल्यावर त्याच्या शरीरातून भरपूर रक्त वाहू लागले; त्या रक्तातून त्याच्या रूपाचे आणि पराक्रमाचे अनेक योद्धे उभे राहिले.
यावन्तः पतितास्तस्य शरीराद्रक्तबिन्दवः । तावन्तः पुरुषा जातास्तद्वीर्यबलविक्रमाः
त्याच्या शरीरातून जितके रक्ताचे थेंब पडले, तितकेच त्याच्या सामर्थ्याचे, बळाचे आणि धाडसाचे पुरुष जन्माला आले.
ते चापि युयुधुस्तत्र पुरुषा रक्तसम्भवाः । समं मातृबिरत्युग्रशस्त्रपातातिभीषणम्
तेव्हा त्या रक्तातून निर्माण झालेले पुरुष आणि मातृगण दोघे मिळून, अत्यंत भयंकर आणि भीषण अस्त्रांचा वर्षाव होत असलेल्या युद्धात एकत्र लढू लागले.
पुनश्च वज्रपातेन क्षतमस्य शिरो यदा । ववाह रक्तं पुरुषास्ततो जाताः सहस्रशः
पुन्हा जेव्हा वज्राच्या प्रहाराने त्याचे डोके जखमी झाले, तेव्हा त्यातून रक्त वाहू लागले आणि त्या रक्तातून हजारो पुरुष जन्माला आले.
वैष्णवी समरे चैनं चक्रेणाभिजघान ह । गदया दाडयामास ऐन्द्री तमसुरेश्वरम्
समरभूमीत वैष्णवीने तिच्या चक्राने त्याच्यावर प्रहार केला आणि ऐंद्रिणीने तिच्या गदेद्वारे त्या असुरराजावर घाव घातला.
वेष्णावीचक्रभिन्नस्य रुधिरस्त्रावसम्भवैः । सहस्रशौ जगद्व्याप्तं तत्प्रमाणैर्महासुरैः
वैष्णवीच्या चक्राने छिन्न झालेल्या त्याच्या शरीरातून वाहणाऱ्या रक्ताच्या धारांमधून, त्याच्या प्रमाणात असंख्य मोठे असुर निर्माण होऊन संपूर्ण जग व्यापून गेले.
शक्त्या जघान कौमारो वाराही च तथासिना । माहेश्वरी त्रिशूलेन रक्तबीजं महासुरम्
कौमारीने शूलाने, वाराहीने तलवारीने आणि माहेश्वरीने त्रिशूळाने त्या रक्तबीज नावाच्या महाअसुरावर प्रहार केला.
स चापि गदया दैत्यः सर्वा एवाहनत् पृथक् । मातः कोपसमाविष्टो रक्तबीजो महासुरः
त्या रक्तबीज नावाच्या महाअसुराने, रागाने भरून, गदेद्वारे सर्व मातृगणांना वेगवेगळ्या ठिकाणी जबरदस्त मारले.
तस्याहतस्य बहुधा शक्तिशूलादिभिर्बुवि । पपात यो वै रक्तौघस्तेनासञ्छतशो ऽसुराः
त्याच्यावर शस्त्रांनी, भाल्यांनी आणि शक्तीने वार केले गेले, तेव्हा त्याच्या शरीरातून ओघळणारे रक्त पृथ्वीवर पडले आणि त्या रक्ताच्या धारेतून शेकडो असुर जन्माला आले.
तैश्चासुरासृक्सम्भूतैरसुरैः सकलं जगत् । व्याप्तमासीत्ततो देवा भयमाजग्मुरुत्तमम्
त्या असुरांच्या रक्तातून जन्मलेल्या असुरांनी सगळं जग भरून टाकलं, आणि मग देवांना फार मोठं भय वाटू लागलं.
तान् विषण्णान् सुरान् दृष्ट्वा चण्डिका प्राह सत्वरा । उवाच कालीं चामुण्डे विस्तीर्णं वदनं कुरु
ते देव निराश झालेले पाहून चंडिकेने त्वरित काळीला म्हटलं, 'चामुंडे, आपलं तोंड मोठं कर.'
मच्छस्त्रपातसम्भूतान् रक्तबिन्दून् महासुरान् । रक्तबिन्दोः प्रतीच्छ त्वं वक्त्रेणानेन वेगिना
माझ्या शस्त्रांच्या घावांनी पडणाऱ्या रक्ताच्या थेंबांतून आणि रक्तबीजाच्या रक्तातून जे मोठे असुर जन्मतात, त्यांना या वेगवान तोंडाने पकड.
भक्षयन्ती चर रणे तदुत्पन्नान् महासुरान् । एवमेष क्षयं दैत्यः क्षीणरक्तो गमिष्यति । भक्ष्यमाणास्त्वया चोग्रा न चोत्पत्स्यन्ति चापरे
रणांगणात त्याच्यापासून जन्मणारे हे मोठे असुर तू खात जा. असं केल्यावर, त्याचं रक्त संपलं की हा दैत्य नष्ट होईल. आणि जे उग्र असुर तू गिळशील, ते पुन्हा जन्मणार नाहीत.
इत्युक्त्वा तां ततो देवी शूलेनाभिजघान तम् । मुखेन काली जगृहे रक्तबीजस्य सोणितम्
असं म्हणून मग देवीने त्याला भाल्याने वार केला आणि काळीने रक्तबीजाचं रक्त आपल्या तोंडाने पकडलं.
ततो ऽसावाजघानाथ गदया तत्र चण्डिकाम् । न चास्या वेदनां चक्रे गदापातो ऽल्पिकामपि
तेव्हा त्याने त्या चंडिकेला गदेद्वारे जोरात मारले, पण त्या गदेच्या आघाताने तिला किंचितही वेदना झाली नाही.
तस्याहतस्य देहात्तु बहु सुस्त्राव शोणितम् । यतस्ततः स्ववक्त्रेण वामुण्डा सम्प्रतीच्छति
त्याच्या अंगावरून खूप रक्त वाहू लागले, आणि जिथे जिथे ते रक्त पडले, तिथे तिथे चामुंडा ते आपल्या तोंडाने टिपून घेत होती.