जज्ञे वाराहमतुलं रूपं या बिभ्रती हरेः । शक्तिः साप्यायौ तत्र वाराहीं बिभ्रती तनुम्
हरिच्या शक्तीने वराहाचे अतुल रूप धारण केले आणि वराही रूप घेऊन तीही तिथे आली.
नारसिंही नृसिंहस्य बिभ्रती सदृशं वपुः । प्राप्ता तत्र सटाक्षेपक्षिप्तनक्षत्रसंहतिः
नरसिंहासारखे रूप धारण केलेली नरसिंही, तिच्या अयाळेने तारेंच्या गर्दीला दूर फेकत तिथे आली.
वज्रहस्ता तथैवैन्द्री गजराजोपरि स्थिता । प्राप्ता सहस्रनयना यथा शक्रस्तथैव सा
इंद्राणीने वज्र हातात घेतला होता आणि ती गजराजावर उभी होती, अगदी इंद्र जसा असतो तशीच, तिच्या डोळ्यांची संख्या देखील हजार होती.
ततः परिवृतस्ताभिरीशानो देवशक्तिभिः । हन्यन्तामसुराः शीघ्रं मम प्रीत्याऽह चण्डिकाम्
मग त्या सर्व देवशक्तींनी वेढलेला ईश्वर चंडिकेला म्हणाला, 'माझ्या आनंदासाठी हे असुर लवकर नष्ट व्हावेत.'
ततो देवोशरीरात्तु विनिष्क्रान्तातिभीषणा । चण्डिकाशक्तिरत्युग्रा शिवाशतनिनादिनी
मग देवाच्या शरीरातून अतिशय भयंकर आणि प्रचंड अशी चंडिकेची शक्ती बाहेर आली, जी शंभर वज्रांचा गडगडाट करत होती.
सा चाह धूम्रजटिलमीशानमपराजिता । दूत त्वं गच्छ भगवन् पार्श्वं शुम्भनिशुम्भयोः
ती अपराजित देवी मानेत धूरासारख्या जटा असलेल्या ईश्वराला म्हणाली, 'हे भगवन्, तू दूत होऊन शुंभ आणि निशुंभ यांच्या जवळ जा.'
ब्रूहि शुम्भं निशुम्भं च दानवावतिगर्वितौ । ये चान्ये दानवास्तत्र युद्धाय समुपस्थिताः
शुंभ आणि निशुंभ या फार गर्विष्ठ दानवांना, तसेच इथे युद्धासाठी जमलेल्या इतर सर्व दानवांना सांग.
त्रैलोक्यमिन्द्रो लभतां देवाः सन्तु हविर्भुजः । यूयं प्रयात पातालं यदि जीवितुमिच्छथ
इंद्राने तिन्ही लोक मिळवावेत, देवांनी यज्ञातील हवि मिळवावी; आणि तुम्ही जर जगायचे असेल तर पाताळात निघून जा.
बलावलेपादथ चेद्भवन्तो युद्धकाङ्क्षिणः । तदागच्छत तृप्यन्तु मच्छिवाः पिशितेन वः
जर तुमच्या बळाचा गर्व करून तुम्हाला लढायची इच्छा असेल, तर या — माझ्या सेवकांना तुमच्या मांसाने तृप्त होऊ द्या.
यतो नियुक्तो दौत्येन तया देव्या शिवः स्वयम् । शिवदूतीति लोके ऽस्मिंमस्ततः सा ख्यातिमागता
कारण त्या देवीने मला स्वतः शिवाला दूत म्हणून पाठवले, म्हणून या जगात मला 'शिवदूती' म्हणून ओळखले जाते.
ते ऽपि श्रुत्वा वचो देव्याः शर्वाख्यातं महासुराः । अमर्षापूरिता जग्मुर्यत्र कात्यायनी स्थिता
शर्वाने सांगितलेली देवीची वचने ऐकून, ते महान असुर रागाने भरून जिथे कात्यायनी उभी होती तिथे गेले.
ततः प्रथममेवाग्रे शरशक्त्यृष्टिवृष्टिभिः । ववर्षुरुद्धतामर्षास्तां देवीममरारयः
मग अमरांच्या शत्रूंनी, मोठ्या रागाने, देवीवर बाण, भाले आणि भाले यांचा मारा केला.
सा च तान् प्रहितान् बाणाञ्छूलशक्तिपरश्वधान् । चिच्छेद लीलयाऽध्मातधनुर्मुक्तैर्महेषुभिः
आणि तिने सहजपणे, आपला धनुष्य ताणून सोडलेल्या मोठ्या बाणांनी, तिच्यावर फेकलेले बाण, भाले आणि कुऱ्हाडी कापून टाकल्या.
तस्याग्रतस्तथा काली शूलपातविदारितान् । खट्वाङ्गपोथितांश्चारीन् कुर्वती व्यचरत्तदा
तिच्या पुढे काली फिरत होती, काही शत्रूंना ती शूळाने फाडत होती, तर काहींना कपालयुक्त गदेद्वारे ठेचत होती.
कमण्डलुजलाक्षेपहतवीर्यान् हतौजसः । ब्रह्माणी चाकरोच्छत्रून् येन येन स्म धावति
ब्रह्माणीने आपल्या कमंडलूतील पाणी शत्रूंवर शिंपडले आणि जिथे जिथे ती धावत गेली, तिथे तिथे त्यांच्या ताकदीचा आणि जोमाचा नाश केला.
माहेश्वरी त्रिशूलेन तथा चक्रेण वैष्णवी । दैत्याञ्जघान कौमारी तथा शक्त्यातिकोपना
माहेश्वरीने त्रिशूळाने, वैष्णवीने चक्राने, आणि कौमारीने प्रचंड रागाने आपल्या शक्तीने दैत्यांना ठार केले.
ऐन्द्रीकुलिशपातेन शतशो दैत्यदानवाः । पेतुर्विदारिताः पृथ्व्यां रुधिरौघप्रवर्षिणः
ऐंद्रिकेच्या वज्राच्या प्रहारांनी शेकडो दैत्य आणि दानव फाटून, रक्ताच्या धारा वाहत पृथ्वीवर कोसळले.
तुण्डप्रहारविध्वस्ता दंष्ट्राग्रक्षतवक्षसः । वाराहमूर्त्या न्यपतंश्चक्रेण च विदारिताः
वराहमूर्तीच्या थडग्याच्या फटक्यांनी काहींची हालचाल थांबली, तीच्या दातांनी छातीवर जखमा झाल्या, आणि काहींना चक्राने फाडून टाकले.
नखैर्विदारितांश्चान्यान् भक्षयन्ती महासुरान् । नारसिंही चचाराजौ नादापूर्णदिगन्तरा
नारसिंहीने भीषण गर्जना करत सर्व दिशांना दणाणून टाकले, आणि रणांगणात मोठ्या असुरांना आपल्या नखांनी फाडून त्यांना गट्टम केले.
चण्डाट्टहासैरसुराः शिवदूत्यभिदूषिताः । पेतुः पृथिव्यां पतितांस्तांश्चखादाथ सा तदा
चंडिकेच्या मोठ्या हास्याने आणि शिवदूतीच्या धमक्यांनी असुर घाबरून गेले, ते जमिनीवर पडले, आणि मग तिने पडलेल्यांना खाऊन टाकले.
इति मातृगणं क्रुद्धं मर्दयन्तं महासुरान् । दृष्ट्वाभ्युपायैर्विविधैर्नेशुर्देवारिसैनिकाः
मातृगण रागानं भरून मोठ्या असुरांना चिरडत होते हे पाहून, देवांचे शत्रू असलेल्या सैन्यांचे सैनिक वेगवेगळ्या उपायांनी नष्ट झाले.
पलायनपरान् दृष्ट्वा दैत्यान् मातृगणार्दितान् । योद्धुमभ्याययौ क्रुद्धो रक्तबीजो महासुरः
मातृगणांनी त्रस्त झालेल्या दैत्यांना पळताना पाहून, मोठा असुर रक्तबीज रागावून युद्धासाठी पुढे आला.
रक्तबिन्दुर्यदा भूमौ पतत्यस्य शरीरतः । समुत्पतति मेदिन्यां तत्प्रमाणो महासुरः
त्याच्या शरीरातून रक्ताचा थेंब ज्या वेळी जमिनीवर पडायचा, त्या जागेवरून तितक्याच आकाराचा मोठा असुर निर्माण व्हायचा.
युयुधे स गदापाणिपरिन्द्रशक्त्या महासुरः । ततश्चैन्द्री स्ववज्रेण रक्तबीजमताडयत्
तो मोठा असुर गदा हातात घेऊन इंद्राणीच्या शूलाशी लढू लागला; मग इंद्राणीने स्वतःच्या वज्राने रक्तबीजावर प्रहार केला.
कुलिशेनाहतस्याशु बहु सुस्त्राव शोणितम् । समुत्तस्थुस्ततो योधास्तद्रूपास्तत्पराक्रमाः
वज्राचा जोरदार आघात झाल्यावर त्याच्या शरीरातून भरपूर रक्त वाहू लागले; त्या रक्तातून त्याच्या रूपाचे आणि पराक्रमाचे अनेक योद्धे उभे राहिले.
यावन्तः पतितास्तस्य शरीराद्रक्तबिन्दवः । तावन्तः पुरुषा जातास्तद्वीर्यबलविक्रमाः
त्याच्या शरीरातून जितके रक्ताचे थेंब पडले, तितकेच त्याच्या सामर्थ्याचे, बळाचे आणि धाडसाचे पुरुष जन्माला आले.
ते चापि युयुधुस्तत्र पुरुषा रक्तसम्भवाः । समं मातृबिरत्युग्रशस्त्रपातातिभीषणम्
तेव्हा त्या रक्तातून निर्माण झालेले पुरुष आणि मातृगण दोघे मिळून, अत्यंत भयंकर आणि भीषण अस्त्रांचा वर्षाव होत असलेल्या युद्धात एकत्र लढू लागले.
पुनश्च वज्रपातेन क्षतमस्य शिरो यदा । ववाह रक्तं पुरुषास्ततो जाताः सहस्रशः
पुन्हा जेव्हा वज्राच्या प्रहाराने त्याचे डोके जखमी झाले, तेव्हा त्यातून रक्त वाहू लागले आणि त्या रक्तातून हजारो पुरुष जन्माला आले.
वैष्णवी समरे चैनं चक्रेणाभिजघान ह । गदया दाडयामास ऐन्द्री तमसुरेश्वरम्
समरभूमीत वैष्णवीने तिच्या चक्राने त्याच्यावर प्रहार केला आणि ऐंद्रिणीने तिच्या गदेद्वारे त्या असुरराजावर घाव घातला.
वेष्णावीचक्रभिन्नस्य रुधिरस्त्रावसम्भवैः । सहस्रशौ जगद्व्याप्तं तत्प्रमाणैर्महासुरैः
वैष्णवीच्या चक्राने छिन्न झालेल्या त्याच्या शरीरातून वाहणाऱ्या रक्ताच्या धारांमधून, त्याच्या प्रमाणात असंख्य मोठे असुर निर्माण होऊन संपूर्ण जग व्यापून गेले.