यो मां जयति संग्रामे यो मे दर्पं व्यपोहति । यो मे प्रतिबलो लोके स मे भर्ता भविष्यति
जो मला युद्धात हरवेल, जो माझा गर्व मोडेल, आणि जो या जगात माझ्याशी बरोबरी करेल, तोच माझा पती होईल.
तदागच्छतु शुम्भो ऽत्र निशुम्भो वा महासुरः । मां जित्वा किं चिरेणात्र पाणि गृह्णातु मे लघु
मग शुंभ किंवा निशुंभ हा मोठा दैत्य इथे यावा; मला जिंकून, उगाच वेळ न घालवता, लवकर माझा हात धरावा.
अवलिप्तासि मैवं त्वं देवि ब्रूहि ममाग्रतः । त्रैलोक्ये कः पुमांस्तिष्ठेदग्रे शुम्भनिशुम्भयोः
देवी, तु खूप गर्विष्ठ झाली आहेस; माझ्यासमोर सांग, या तिन्ही लोकांत शुंभ-निशुंभ यांच्या समोर कोण उभा राहू शकतो?
अन्येषामपि दैत्यानां सर्वे देवा न वै युधि । तिष्ठन्ति संमुखे देवि किं पुनः स्त्री त्वमेकिका
इतर सर्व दैत्य आणि देव सुद्धा युद्धात त्यांच्या समोर उभे राहू शकले नाहीत, देवी; मग तू एकटी स्त्री कशी त्यांच्याशी सामना करशील?
इन्द्राद्याः सकला देवास्तस्थुर्येषां न संयुगे । शुम्भादीनां कथं तेषां स्त्री प्रयास्यसि संमुखम्
इंद्र आणि बाकी सर्व देव सुद्धा शुंभ व त्याच्या लोकांशी युद्धात मागे हटले; मग तू एकटी स्त्री त्यांच्यासमोर कशी जाणार?
सा त्वं गच्छ मयैवोक्ता पार्श्वं शुम्भनिशुम्भयोः । केशाकर्षणनिर्धूतगौरवा मा गमिष्यसि
मी सांगितल्याप्रमाणे, तू शुंभ-निशुंभ यांच्या जवळ जा; केस ओढून अपमानित होऊन, तू तिथे जाणार नाहीस.
एवमेतद् बली शुम्भो निशुम्भश्चातिवीर्यवान् । किं करोमि प्रतिज्ञा मे यदनालोचिता पुरा
खरंच, शुंभ फार बलवान आहे आणि निशुंभ तर अजूनच प्रबळ आहे. मी आधी न विचारता एक वचन दिलं होतं, आता मी काय करू?
स त्वं गच्छ मयोक्तं ते यदेतत्सर्वमादृतः । तदाचक्ष्वासुरेन्द्राय स च युक्तं करोतु तत्
म्हणून, मी तुला जे सांगितलं ते तू आदराने असुरराजाला सांग. तो त्यानुसार वागेल.
इत्याकर्ण्य वचो देव्याः स दूतो ऽमर्षपूरितः । समाचष्ट समागम्य दैत्यराजाय विस्तरात्
देवीचे हे शब्द ऐकून दूत रागाने भरून गेला आणि सगळं तपशीलवार राक्षसांच्या राजाकडे जाऊन सांगितलं.
तस्य दूतस्य तद्वाक्यमाकर्ण्यासुरराट् ततः । सक्रोधः प्राह दैत्यानामधिपं धूम्रलोचनम्
दूताचं बोलणं ऐकून असुरांचा राजा संतापला आणि राक्षसांचा सेनापती धूम्रलोचन याला म्हणाला,
हे धूम्रलोचनाशु त्वं स्वसैन्यपरिवारितः । तामानय बलाद् दुष्टां केशाकर्षणविह्वलाम्
अरे धूम्रलोचन, आपल्या सैन्यासह लगेच जा आणि ती वाईट बाई तिचे केस ओढून, जबरदस्तीने इथे घेऊन ये.
तत्परित्राणदः कश्चिद्यदि वोत्तिष्ठते ऽपरः । स हन्तव्यो ऽमरो वापि यक्षो गन्धर्व एव वा
तिला वाचवायला कोणीही पुढे आलं, मग तो देव असो, यक्ष असो किंवा गंधर्व असो, त्याला ठार मार.
तेनाज्ञप्तस्ततः शीघ्रं स दैत्यो धूम्रलोचनः । वृतः पष्ट्या सहस्राणामसुराणां द्रुतं ययो
मग त्याच्या आज्ञेने धूम्रलोचन हा राक्षस हजारो असुरांसह वेगाने निघाला आणि पुढे सरसावला.
न चेत्प्रीत्याद्य भवती मद्भर्तारमुपैष्यति । ततो बलान्नयाम्येष केशाकर्षणविह्वलाम्
आज जर तू प्रेमाने माझ्या स्वामीकडे आली नाहीस, तर मी तुझ्या केसांनी ओढत, तुला त्रास देत जबरदस्तीने घेऊन जाईन.
दैत्येश्वरेण प्रहितो बलवान् बलसंवृतः । बलान्नयसि मामेवं ततः किं ते करोम्यहम्
राक्षसांचा स्वामी मला पाठवला आहे, मी बलवान आहे आणि मोठ्या सैन्यासह आलो आहे. जर तू मला जबरदस्तीने घेऊन गेलास, तर मी तुझ्यापुढे काय करू शकते?
इत्युक्तः सो ऽभ्यधावत्तामसुरो धूम्रलोचनः । हुङ्कारेणैव तं भस्म सा चकाराम्बिका ततः
अशी बोलणी झाल्यावर धूम्रलोचन हा असुर तिच्यावर धावून गेला; पण अंबिकेने फक्त हुंकाराने त्याला राख करून टाकले.
अथ क्रुद्धं महासैन्यमसुराणां तथाम्बिका । ववर्ष सायकैस्तीक्ष्णैस्तथा शक्तिपरश्वधैः
मग संतप्त असुरांच्या मोठ्या सैन्यावर अंबिकेने धारदार बाण, भाले आणि कुऱ्हाडींचा वर्षाव केला.
ततो धुतसटः कोपात् कृत्वा नादं सुभैरवम् । पपातासुरसेनायां सिंहो देव्याः स्ववाहनः
तेव्हा देवीचा सिंह, रागाने माने हलवत आणि भयंकर गर्जना करत, असुरांच्या सैन्यात उडी मारून गेला.
कांश्चित् करप्रहारेण दैत्यानास्येन चापरान् । आक्रम्य चाधरेणान्यान् स जघान महासुरान्
काही मोठ्या दैत्यांना सिंहाने आपल्या पंज्यांनी मारले, काहींना तोंडाने फडफडून ठार केले, तर काहींना खालच्या जबड्याने पकडून ठार केले.
केषाञ्चित् पाटयामास नखैः कोष्ठानि केसरी । तथा तलप्रिहारेण शिरांसि कृतवान् पृथक्
सिंहाने काहींची पोटे आपल्या नखांनी फाडली, तर काहींची डोकी पंज्याच्या फटक्याने वेगळी केली.
विच्छिन्नबाहुशिरसः सृतास्तेन तथापरे । पपौ च रुधिरं कोष्ठादन्येषां धुतकेसरः
ज्यांचे हात आणि डोकी त्याने छाटली होती, ते काही दैत्य खाली कोसळले; आणि सिंहाने आपली अयाळ हलवत, काहींच्या पोटातून वाहणारे रक्त प्याले.
क्षणेन तद्बलं सर्वं क्षयं नीतं महात्मना । तेन केसरिणा देव्या वाहनेनातिकोपिना
क्षणातच देवीच्या त्या रागीट वाहनाने, सिंहाने, सगळं सैन्य पूर्णपणे नष्ट केलं.
श्रुत्वा तमसुरं देव्या निहतं धूम्रलोचनम् । बलं च क्षयितं कृत्स्त्रं देवीकेसरिणा ततः
देवीने धूम्रलोचन नावाचा असुर मारला आणि सिंहाने त्याचं सगळं सैन्य संपवलं, हे ऐकून
चुकोप दैत्याधिपतिः शुम्भः प्रस्फुरिताधरः । आज्ञापयामास च तौ चण्डमुण्डौ महासुरौ
दैत्यांचा राजा शुंभ, रागाने ओठ थरथरत, खूपच संतापला आणि त्याने चंड व मुंड या दोन मोठ्या दैत्यांना आज्ञा दिली.
हे चण्ड हे मुण्ड बलैर्बहुभिः परिवारितौ । तत्र गच्छत गत्वा च सा समानीयतां लघु
अरे चंडा, अरे मुंडा, तुमच्या मोठ्या सैन्यासह तिकडे जा; आणि तिला पटकन इथे घेऊन या.
केशेष्वाकृष्य बद्ध्वा वा यदि वः संशयो युधि । तदाशेषायुधैः सर्वैरसुरैर्विनिहन्यताम्
तिचे केस पकडून ओढा, बांधा, किंवा जर युद्धात शंका वाटत असेल तर सर्व असुरांनी मिळून सर्व शस्त्रांनी तिला ठार मारा.
तस्यां हतायां दुष्टायां सिंहे च विनिपातिते । शीघ्रमागम्यतां बद्ध्वा गृहीत्वा तामथाम्बिकाम्
ती दुष्ट मेली आणि सिंहही मारला गेला की, अंबिकेला बांधून पकडून लगेच परत या.
आज्ञप्तास्ते ततो दैत्याश्चण्डमुण्डपुरोगमाः । चतुरङ्गबलोपेता ययुरभ्युद्यतायुधाः
मग चंडा-मुंडा यांच्या पुढाकाराने सर्व दैत्य, चारही प्रकारच्या सैन्यासह, शस्त्र उचलून पुढे गेले.
ददृशुस्ते ततो देवीमीषद्धासां व्यवस्थिताम् । सिंहस्योपरि शैलेन्द्रशृङ्गे महति काञ्चने
तिथे त्यांनी देवीला हलक्या हास्याने सिंहावर, राजाच्या सोन्याच्या मोठ्या डोंगरशिखरावर उभी असलेली पाहिली.
ते दृष्ट्वा तां समादातुमुद्यमं चक्रुरुद्यताः । आकृष्टचापासिधरास्तथान्ये सत्समीपगाः
ती दिसताच त्यांनी तिला पकडण्याचा प्रयत्न केला; काही धनुष्य टाकत, तलवार उगारत उभे राहिले, तर काही जवळ उभे होते.