खड्गप्रभानिकरविस्फुरणैस्तथोग्रैः शूलाग्रकान्तिनिवहेन दृशो ऽसुराणाम् । यन्नागता विलयमंशुमदिन्दुखण्ड- योग्याननं तव विलोकयतां तदेतत्
तुझ्या तलवारीच्या तेजस्वी चमकांनी आणि भयानक भालेच्या टोकाच्या प्रकाशाने, असुरांच्या डोळ्यांना तुझं तेजस्वी चंद्रकोरीस शोभेल असं सुंदर मुख पाहवत नव्हतं; ते पाहता पाहता त्यांचे डोळे नष्ट झाले.
दुर्वृत्तवृत्तशमनं तव देवि शीलं रूपं तथैतदविचिन्त्यमतुल्यमन्यैः । वीर्यं च हन्तृ हृतदेवपराक्रमाणां वैरिष्वपि प्रकटितैव दया त्वयेत्थम्
दुर्जनांना वठणीवर आणणं हे तुझं स्वभावधर्म आहे, देवी. तुझं रूप अद्भुत आहे, विचारातही न मावणारे आणि कुणाच्याही तुलनेत श्रेष्ठ आहे. देवांचे शत्रू असलेल्यांचा पराक्रम संपवणारी, तुझं शौर्य अनुपम आहे आणि शत्रूंवरही तुझी दया स्पष्ट दिसते.
केनोपमा भवतु ते ऽस्य पराक्रमस्य रूपं च शत्रुभयकार्यतिहारि कुत्र । चित्ते कृपा समरनिष्ठुरता च दृष्टा त्वय्येव देवि वरदे भुवनत्रये ऽपि
तुझ्या पराक्रमाची तुलना कोणाशी करता येईल? शत्रूंचं भय घालवणारं असं रूप दुसऱ्या कुठे आहे? तुझ्यातच, वर देणाऱ्या देवी, मनातली दया आणि रणातली कठोरता एकत्र दिसते, तिन्ही लोकांतही हे फक्त तुझ्यातच आहे.
त्रैलोक्यमेतदखिलं रिपुनाशनेन त्रातं त्वया समरमूर्धनि ते ऽपि हत्वा । नीता दिवं रिपुगणा भयमप्यपास्तम् अस्माकमुन्मदसुरारिभवं नमस्ते
तू शत्रूंचा नाश करून हे संपूर्ण त्रैलोक्य वाचवलंस. रणभूमीत त्यांना संपवून, शत्रूंच्या टोळ्यांना स्वर्गात पाठवलंस आणि असुरांच्या गर्वातून निर्माण झालेलं आमचं भय दूर केलंस. आम्ही तुला वंदन करतो.
शूलेन पाहि नो देवि पाहि खड्गेन चाम्बिके । घण्टास्वनेन नः पाहि चापज्यानिः स्वनेन च
देवी, तुझ्या भाल्याने आम्हाला वाचव. अंबिके, तुझ्या तलवारीने आम्हाला वाचव. तुझ्या घंटेच्या निनादाने आणि धनुष्याच्या प्रत्यंचेच्या आवाजाने आम्हाला रक्षण कर.
प्राच्यां रक्ष प्रतीच्यां च चण्डिके रक्ष दक्षिणे । भ्रामणेनात्मशूलस्य उत्तरस्यां तथेश्वरि
चंडिके, पूर्वेकडून आणि पश्चिमेकडून आमचं रक्षण कर. दक्षिणेकडूनही वाचव. ईश्वरी, तुझ्या स्वतःच्या भाल्याच्या फिरवण्याने उत्तरेकडूनही आमचं रक्षण कर.
सौम्यानि यानि रूपाणि त्रैलोक्ये विचरन्ति ते । यानि चात्यर्थघोराणि तै रक्षास्मांस्तथा भुवम्
तुमच्या जे सौम्य रूपं तीनही लोकांत फिरतात आणि जी फार भयंकर रूपं आहेत, त्या सर्व रूपांनी आम्हा सर्वांना आणि या पृथ्वीला रक्षण कर.
खड्गशूलगदादीनि यानि चास्त्राणि ते ऽम्बिके । करपल्लवसङ्गीनि तैरस्मान् रक्ष सर्वतः
आई, तुझ्या कोमल हातात असलेल्या तलवार, भाला, गदा आणि इतर शस्त्रांनी आम्हा सर्व बाजूंनी रक्षण कर.
एवं स्तुता सुरैर्दिव्यैः कुसुमैर्नन्दनोद्भवैः । अर्चिता जगतां धात्री तथा गन्धानुलेपनैः
देवतांनी नंदनवनातल्या दिव्य फुलांनी तुझं स्तवन केलं, आणि जगाचा पालन करणारा सुगंधी उटण्यांनी तुझी पूजा करतो.
भक्त्या समस्तैस्त्रिदशार्दिव्यैर्धूपैस्तु धूपिता । प्राह प्रसादसुमुखी समस्तान् प्रणतान् सुरान्
सर्व देवांनी भक्तीभावाने आणि दिव्य धूपाने तुझी सेवा केली, तेव्हा प्रसन्न चेहऱ्याने तू सर्व वंदन करणाऱ्या देवांना बोललीस.
व्रियतां त्रिदशाः सर्वे यदस्मत्तो ऽभिवाञ्छितम् । ददाम्यहमतिप्रीत्या स्तवैरेभिः सुपूजिता
सर्व देवांनी माझ्याकडून जे काही हवं आहे ते मागा; या सुंदर स्तोत्रांनी मी फार प्रसन्न झाले आहे, आणि तुमच्या इच्छा पूर्ण करीन.
कर्तव्यमपरं यच्च दुष्करं तन्न विद्महे । इत्याकर्ण्ये वचो देव्याः प्रत्यूचुस्ते दिवौकसः
आता अजून काही करायचं आहे का किंवा कठीण असं काही उरलं आहे का, ते आम्हाला माहीत नाही; असं देवीचं बोलणं ऐकून स्वर्गातील देवांनी उत्तर दिलं.
भगवत्या कृतं सर्वं न किञ्चिदवशिष्यते । यदयं निहतः शत्रुरस्माकं महिषासुरः
महालक्ष्मीने सर्व काही साध्य केलं आहे; आता काहीच उरलेलं नाही, कारण आपला शत्रू महिषासुर तिच्या कृपेने मारला गेला आहे.
यदि चापि वरो देयस्त्वयास्माकं महेश्वरि । संस्मृता संस्मृता त्वं नो हिंसेथाः परमापदः
महालक्ष्मी, जर तू आम्हाला काही वर द्यायचा असेल, तर आम्ही तुला आठवले की, मोठ्या मोठ्या संकटांत तू आमचं नेहमी रक्षण करावं, हाच आमचा वर असो.
यश्च मर्त्यः स्तवैरेभिस्त्वां स्तोष्यत्यमलानने । तस्य वित्तर्धिविभवैर्धनदारादिसम्पदाम् । वृद्धये ऽस्मात्प्रसन्ना त्वं भवेथाः सर्वदाम्बिके
कोणताही मनुष्य या सुंदर स्तोत्रांनी तुझं गुणगान करील, त्याचं धन, समृद्धी, ऐश्वर्य, पत्नी आणि इतर सर्व सुखसंपत्ती वाढावी, अशी तुझी कृपा त्याच्यावर नेहमी राहो, हे अंबे.
इति प्रसादिता देवैर्जगतोर्ऽथे तथाऽत्मनः । तथेत्युक्त्वा भद्रकाली बभूवान्तर्हिता नृप
देवतांनी जगाच्या आणि स्वतःच्या कल्याणासाठी देवीला संतुष्ट केलं. त्यावर भद्रकाळी म्हणाली, 'तसं होवो,' आणि ती तिथून अदृश्य झाली, राजन.
इत्येतत्कथितं भूप सम्भूता सा यथा पुरा । देवी देवशरीरेभ्यो जगत्त्रयहितैषिणी
राजन, पूर्वी देवी देवांच्या देहातून जगाच्या तिन्ही लोकांच्या भल्यासाठी कशी प्रकट झाली, हे मी सांगितलं.
पुनश्च गौरीदेहात् सा समुद्भूता यथाभवत् । वधाय दुष्टदैत्यानां तथा शुम्भनिशुम्भयोः
पुन्हा ती गौरीच्या देहातून कशी प्रकट झाली आणि दुष्ट दैत्यांचं, तसेच शुंभ आणि निशुंभ यांचं संहार करण्यासाठी कशी आली, हेही सांगितलं.
रक्षणाय च लोकानां देवानामुपकारिणी । तच्छृणुष्व मयाऽख्यातं यथावत्कथयामि ते
सर्व लोकांच्या रक्षणासाठी आणि देवांना मदत करण्यासाठी, मी तुला जशी घटना घडली तशी सांगतो, ते लक्ष देऊन ऐक.
पुरा शुम्भनिशुम्भाभ्यामसुराभ्यां शचीपतेः । त्रैलोक्यं यज्ञभागाश्च हृता मदबलाश्रयात्
पूर्वी, माझ्या सामर्थ्यामुळे शुंभ आणि निशुंभ या दोन असुरांनी शचीपती इंद्राचे त्रैलोक्य आणि यज्ञातील भाग हिसकावून घेतले.
तावेव सूर्यतां तद्वदधिकारं तथैन्दवम् । कौबेरमथ याम्यं च चक्राते वरुणस्य च
त्यांनीच सूर्य, चंद्र, कुबेर, यम आणि वरुण यांची पदे जशी होती तशी स्वतःकडे घेतली.
तावेव पवनर्धि च चक्रतुर्वह्निकर्म च । अन्येषाञ्चाधिकारान् स स्वयमेवाधितिष्ठति । ततो देवा विनिर्धूता भ्रष्टराज्याः पराजिताः
त्यांनीच वायू आणि समुद्राची कामे, तसेच अग्निची कर्तव्येही स्वतः सांभाळली. उरलेल्या सर्व अधिकारांवरही त्यानेच ताबा मिळवला. त्यामुळे देवता आपल्या राज्यांहून वंचित होऊन पराभूत झाल्या.
हृताधिकारास्त्रिदशास्ताभ्यां सर्वे निराकृताः । महासुराभ्यां तां देवीं संस्मरन्त्यपराजिताम्
त्या दोन महाअसुरांनी सर्व देवतांचे अधिकार काढून घेतले आणि सर्व देवता त्या अजिंक्य देवीचे स्मरण करू लागले.
तयास्माकं वरो दत्तो यथाऽपत्सु स्मृताखिलाः । भवतां नाशयिष्यामि तत्क्षणात् परमापदः
त्या देवीने आम्हाला असा वर दिला होता की, 'आपत्तीच्या वेळी तुम्ही माझे स्मरण केले, तर मी लगेचच तुमच्या सर्व मोठ्या संकटांचा नाश करीन.'
इति कृत्वा मतिं देवा हिमवन्तं नगेश्वरम् । जग्मुस्तत्र ततो देवीं विष्णुमायां प्रतुष्टुवुः
अशी ठरवून देवांनी हिमालय या पर्वतराजाकडे जाऊन, तिथे देवीला, विष्णुमायेची स्तुती केली.
नमो देव्यै महादेव्यै शिवायै सततं नमः । नमः प्रकृत्यै भद्रायै नियताः प्रणताः स्म ताम्
देवीला, महादेवीला, शिवेची पत्नीला आम्ही नेहमी नमस्कार करतो. प्रकृतीला, मंगलमूर्तीला आम्ही नेहमी वंदन करतो; आम्ही नेहमी तिचे भक्त आहोत.
रौद्रायै नमो नित्यायौ गौर्यै धात्र्यै नमो नमः । नमो जगत्प्रतिष्ठायै देव्यै कृत्यै नमो नमः
रौद्ररूप असलेल्या, नित्य असलेल्या, गौरवर्ण असलेल्या, पालन करणाऱ्या देवीला पुन्हा पुन्हा नमस्कार. जगाचा आधार असलेल्या, सर्व कार्य करणाऱ्या देवीला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.
द्योत्स्त्रायै चेन्दुरूपिण्यै सुखायै सततं नमः । कल्याण्यै प्रणतां वृद्ध्यै सिद्ध्यै कुर्मो नमो नमः
प्रकाशमय, चंद्रासारखी, सुखदायिनी अशा देवीला नेहमी नमस्कार. कल्याणकारी, भक्तांची वाढ करणारी, सिद्धी देणारी देवीला आम्ही पुन्हा पुन्हा नमस्कार करतो.
नैरृत्यै भूभृतां लक्ष्म्यै शर्वाण्यै ते नमो नमः । दुर्गायै दुर्गपारायै सारायै सर्वकारिण्यै । ख्यात्यै तथैव कृष्णायै धूम्रायै सततं नमः
नैरृत्यदिशेची देवी, भूमिपतींची लक्ष्मी, शर्वाणी, दुर्गा, संकटातून तारणारी, साररूप, सर्व कार्य करणारी, ख्याती, कृष्णा, धूम्र या देवींना आम्ही नेहमी नमस्कार करतो.
अतिसौम्यातिरौद्रायै नतास्तस्यै नमो नमः । मनो जगत्प्रतिष्ठायै देव्यै कृत्यै नमो नमः
अतिशय सौम्य आणि अतिशय रौद्र अशा, सर्वांनी वंदन केलेल्या देवीला पुन्हा पुन्हा नमस्कार. मनरूप, जगाचा आधार असलेल्या, सर्व कार्य करणाऱ्या देवीला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.