शब्दात्मिका सुविमलर्ग्यजुषां निधानम् उद्गीथरम्यपदपाठवतां च साम्नाम् । देवी त्रयी भगवती भवभावनाय वार्ता च सर्वजगतां परमार्तिहन्त्री
तूच शब्दस्वरूप आहेस, पवित्र यज्ञ करणाऱ्यांसाठी अमूल्य ठेवा आहेस, आणि सामगान गाणाऱ्यांसाठी आनंद आहेस. हे देवी, तूच त्रैविद्य, जगाची सृष्टी करणारी भगवती आणि सर्व जगाच्या दुःखाची सर्वोच्च नाशक आहेस.
मेधासि देवि विदिताखिलशास्त्रसारा दुर्गासि दुर्गभवसागरनौरसङ्गा । श्रीः कैटभारिहृदयैककृताधिवासा गौरी त्वमेव शशिमौलिकृतप्रतिष्ठा
हे देवी, तूच मेधा आहेस, सर्व शास्त्रांचा सार तुला ठाऊक आहे. तूच दुर्गा आहेस, या कठीण संसारसागरातून पार नेणारी नौका आहेस. तूच श्री आहेस, कैटभासुराचा वध करणाऱ्याच्या हृदयात वसतेस. तूच गौरी आहेस, चंद्रमौळीने प्रतिष्ठित केलेली.
ईषत्सहासममलं परिपूर्णचन्द्र- बिम्बानुकारि कनकोत्तमकान्तिकान्तम् । अत्यद्भुतं प्रहृतमात्तरुषा तथापि वक्त्रं विलोक्य सहसा महिषासुरेण
महि्षासुराने अचानक तुझे किंचित हसरे, निर्मळ, पूर्ण चंद्रासारखे, उत्तम सोन्यासारखी कांती असलेले, अद्भुत आणि रागाने ताठर झालेले मुख पाहिले,
दृष्ट्वा तु देवि कुपितं भ्रुकुटीकरालम् उद्यच्छशाङ्कसदृशच्छवि यन्न सद्यः । प्राणान्मुमोच महीषस्तदतीव चित्रं कैर्जोव्यते हि कुपितान्तकदर्शनेन
हे देवी, जेव्हा महिषाने तुझे रागाने भुवया ताठर केलेले, तरीही उगवत्या चंद्रासारखे तेजस्वी असे मुख पाहिले, तेव्हा त्याने ताबडतोब प्राण सोडले नाही, हे खरोखरच आश्चर्य आहे; कारण मृत्यूच जर रागावला तर कोण त्याचा सामना करू शकेल?
देवि प्रसीद परमा भवती भवाय सद्यो विनाशयसि कोपवती कुलानि । विज्ञातमेतदधुनैव यदस्तमेतन् नीतं बलं सुविपुलं महिषासुरस्य
हे परमेश्वरी, कृपा कर. या जगाच्या कल्याणासाठी, तुझ्या रागाने तू क्षणातच संपूर्ण कुळांचा नाश करतेस. आता हे स्पष्ट झाले आहे की महिषासुराची ती प्रचंड शक्ती संपवली गेली आहे.
ते संमता जनपदेषु धनानि तेषां तेषां यशांसि न च सीदति धर्मवर्गः । धन्यास्त एव निभृतात्मजभृत्यदारा येषां सदाभ्युदयदा भवती प्रसन्ना
ज्या प्रदेशात तुझे पूजन केले जाते, तिथे लोकांना धन आणि कीर्ती लाभते, आणि त्यांचा धर्माचा मार्ग कधीही डगमगत नाही. ज्यांच्या घरात मुले, नोकर, आणि पत्नी सुरक्षित आहेत, तेच खरे भाग्यवान; कारण तू प्रसन्न झालीस की त्यांना नेहमीच भरभराट मिळते.
धर्म्याणि देवि सकलानि सदैव कर्माण्य् अत्यादृतः प्रतिदिनं सुकृती करोति । स्वर्गं प्रयाति च ततो भवतीप्रसादाल् लोकत्रये ऽपि फलदा ननु देवि तेन
हे देवी, जो सतत भक्तीने सर्व धर्माचे कर्म करतो, तो दररोज चांगली कृत्ये करतो. तुझ्या कृपेने तो स्वर्गाला पोहोचतो, आणि तू तर तिन्ही लोकांत फळ देणारी आहेसच.
दुर्गे स्मृता हरसि भीतिमशेषजन्तोः स्वस्थैः स्मृता मतिमतीव शुभां ददासि । दारिद्रयदुः खभयहारिणि का त्वदन्या सर्वोपकारकरणाय सदार्ऽऽद्रचित्ता
हे दुर्गे, तुझे स्मरण केले की सर्व जीवांची भीती नाहीशी होते. आरोग्य असलेल्यांनी तुझे स्मरण केले की त्यांना उत्तम शुभत्व मिळते. दारिद्र्य, दुःख आणि भीती दूर करणारी, सर्वांना मदत करण्यासाठी नेहमी दयाळू असणारी, तुझ्याशिवाय दुसरी कोण आहे?
एभिर्हतैर्जगदुपैति सुखं तथैते कुर्वन्तु नाम नरकाय चिराय पापम् । संग्राममृत्युमधिगम्य दिवं प्रयान्तु मत्वेति नूनमहितान् विनिहंसि देवि
हे देवी, हे शत्रू मारले गेले की जग सुखी होते. बाकीचे पाप करोत आणि दीर्घकाळ नरकात जावोत. असे समजून, तू खरोखरच दुष्टांचा नाश करतेस आणि युद्धात मारून त्यांना स्वर्गात पाठवतेस.
दृष्ट्वैव किं न भवती प्रकरोति भस्म सर्वासुरानरिषु यत्प्रहिणोषि शस्त्रम् । लोकान् प्रयान्तु रिपवो ऽपि हि शस्त्रपूता इत्थं मतिर्भवति तेष्वपि ते ऽतिसाध्वी
फक्त तुझ्या दृष्टिने सर्व असुरांचा भस्म का करत नाहीस? पण तू शत्रूंवर शस्त्र सोडतेस, म्हणजे ते शस्त्रांनी शुद्ध होऊन, तेही लोकांत जाऊ शकतील. त्यांच्याबद्दलही तुझी अशी उदात्त भावना आहे.
खड्गप्रभानिकरविस्फुरणैस्तथोग्रैः शूलाग्रकान्तिनिवहेन दृशो ऽसुराणाम् । यन्नागता विलयमंशुमदिन्दुखण्ड- योग्याननं तव विलोकयतां तदेतत्
तुझ्या तलवारीच्या तेजस्वी चमकांनी आणि भयानक भालेच्या टोकाच्या प्रकाशाने, असुरांच्या डोळ्यांना तुझं तेजस्वी चंद्रकोरीस शोभेल असं सुंदर मुख पाहवत नव्हतं; ते पाहता पाहता त्यांचे डोळे नष्ट झाले.
दुर्वृत्तवृत्तशमनं तव देवि शीलं रूपं तथैतदविचिन्त्यमतुल्यमन्यैः । वीर्यं च हन्तृ हृतदेवपराक्रमाणां वैरिष्वपि प्रकटितैव दया त्वयेत्थम्
दुर्जनांना वठणीवर आणणं हे तुझं स्वभावधर्म आहे, देवी. तुझं रूप अद्भुत आहे, विचारातही न मावणारे आणि कुणाच्याही तुलनेत श्रेष्ठ आहे. देवांचे शत्रू असलेल्यांचा पराक्रम संपवणारी, तुझं शौर्य अनुपम आहे आणि शत्रूंवरही तुझी दया स्पष्ट दिसते.
केनोपमा भवतु ते ऽस्य पराक्रमस्य रूपं च शत्रुभयकार्यतिहारि कुत्र । चित्ते कृपा समरनिष्ठुरता च दृष्टा त्वय्येव देवि वरदे भुवनत्रये ऽपि
तुझ्या पराक्रमाची तुलना कोणाशी करता येईल? शत्रूंचं भय घालवणारं असं रूप दुसऱ्या कुठे आहे? तुझ्यातच, वर देणाऱ्या देवी, मनातली दया आणि रणातली कठोरता एकत्र दिसते, तिन्ही लोकांतही हे फक्त तुझ्यातच आहे.
त्रैलोक्यमेतदखिलं रिपुनाशनेन त्रातं त्वया समरमूर्धनि ते ऽपि हत्वा । नीता दिवं रिपुगणा भयमप्यपास्तम् अस्माकमुन्मदसुरारिभवं नमस्ते
तू शत्रूंचा नाश करून हे संपूर्ण त्रैलोक्य वाचवलंस. रणभूमीत त्यांना संपवून, शत्रूंच्या टोळ्यांना स्वर्गात पाठवलंस आणि असुरांच्या गर्वातून निर्माण झालेलं आमचं भय दूर केलंस. आम्ही तुला वंदन करतो.
शूलेन पाहि नो देवि पाहि खड्गेन चाम्बिके । घण्टास्वनेन नः पाहि चापज्यानिः स्वनेन च
देवी, तुझ्या भाल्याने आम्हाला वाचव. अंबिके, तुझ्या तलवारीने आम्हाला वाचव. तुझ्या घंटेच्या निनादाने आणि धनुष्याच्या प्रत्यंचेच्या आवाजाने आम्हाला रक्षण कर.
प्राच्यां रक्ष प्रतीच्यां च चण्डिके रक्ष दक्षिणे । भ्रामणेनात्मशूलस्य उत्तरस्यां तथेश्वरि
चंडिके, पूर्वेकडून आणि पश्चिमेकडून आमचं रक्षण कर. दक्षिणेकडूनही वाचव. ईश्वरी, तुझ्या स्वतःच्या भाल्याच्या फिरवण्याने उत्तरेकडूनही आमचं रक्षण कर.
सौम्यानि यानि रूपाणि त्रैलोक्ये विचरन्ति ते । यानि चात्यर्थघोराणि तै रक्षास्मांस्तथा भुवम्
तुमच्या जे सौम्य रूपं तीनही लोकांत फिरतात आणि जी फार भयंकर रूपं आहेत, त्या सर्व रूपांनी आम्हा सर्वांना आणि या पृथ्वीला रक्षण कर.
खड्गशूलगदादीनि यानि चास्त्राणि ते ऽम्बिके । करपल्लवसङ्गीनि तैरस्मान् रक्ष सर्वतः
आई, तुझ्या कोमल हातात असलेल्या तलवार, भाला, गदा आणि इतर शस्त्रांनी आम्हा सर्व बाजूंनी रक्षण कर.
एवं स्तुता सुरैर्दिव्यैः कुसुमैर्नन्दनोद्भवैः । अर्चिता जगतां धात्री तथा गन्धानुलेपनैः
देवतांनी नंदनवनातल्या दिव्य फुलांनी तुझं स्तवन केलं, आणि जगाचा पालन करणारा सुगंधी उटण्यांनी तुझी पूजा करतो.
भक्त्या समस्तैस्त्रिदशार्दिव्यैर्धूपैस्तु धूपिता । प्राह प्रसादसुमुखी समस्तान् प्रणतान् सुरान्
सर्व देवांनी भक्तीभावाने आणि दिव्य धूपाने तुझी सेवा केली, तेव्हा प्रसन्न चेहऱ्याने तू सर्व वंदन करणाऱ्या देवांना बोललीस.
व्रियतां त्रिदशाः सर्वे यदस्मत्तो ऽभिवाञ्छितम् । ददाम्यहमतिप्रीत्या स्तवैरेभिः सुपूजिता
सर्व देवांनी माझ्याकडून जे काही हवं आहे ते मागा; या सुंदर स्तोत्रांनी मी फार प्रसन्न झाले आहे, आणि तुमच्या इच्छा पूर्ण करीन.
कर्तव्यमपरं यच्च दुष्करं तन्न विद्महे । इत्याकर्ण्ये वचो देव्याः प्रत्यूचुस्ते दिवौकसः
आता अजून काही करायचं आहे का किंवा कठीण असं काही उरलं आहे का, ते आम्हाला माहीत नाही; असं देवीचं बोलणं ऐकून स्वर्गातील देवांनी उत्तर दिलं.
भगवत्या कृतं सर्वं न किञ्चिदवशिष्यते । यदयं निहतः शत्रुरस्माकं महिषासुरः
महालक्ष्मीने सर्व काही साध्य केलं आहे; आता काहीच उरलेलं नाही, कारण आपला शत्रू महिषासुर तिच्या कृपेने मारला गेला आहे.
यदि चापि वरो देयस्त्वयास्माकं महेश्वरि । संस्मृता संस्मृता त्वं नो हिंसेथाः परमापदः
महालक्ष्मी, जर तू आम्हाला काही वर द्यायचा असेल, तर आम्ही तुला आठवले की, मोठ्या मोठ्या संकटांत तू आमचं नेहमी रक्षण करावं, हाच आमचा वर असो.
यश्च मर्त्यः स्तवैरेभिस्त्वां स्तोष्यत्यमलानने । तस्य वित्तर्धिविभवैर्धनदारादिसम्पदाम् । वृद्धये ऽस्मात्प्रसन्ना त्वं भवेथाः सर्वदाम्बिके
कोणताही मनुष्य या सुंदर स्तोत्रांनी तुझं गुणगान करील, त्याचं धन, समृद्धी, ऐश्वर्य, पत्नी आणि इतर सर्व सुखसंपत्ती वाढावी, अशी तुझी कृपा त्याच्यावर नेहमी राहो, हे अंबे.
इति प्रसादिता देवैर्जगतोर्ऽथे तथाऽत्मनः । तथेत्युक्त्वा भद्रकाली बभूवान्तर्हिता नृप
देवतांनी जगाच्या आणि स्वतःच्या कल्याणासाठी देवीला संतुष्ट केलं. त्यावर भद्रकाळी म्हणाली, 'तसं होवो,' आणि ती तिथून अदृश्य झाली, राजन.
इत्येतत्कथितं भूप सम्भूता सा यथा पुरा । देवी देवशरीरेभ्यो जगत्त्रयहितैषिणी
राजन, पूर्वी देवी देवांच्या देहातून जगाच्या तिन्ही लोकांच्या भल्यासाठी कशी प्रकट झाली, हे मी सांगितलं.
पुनश्च गौरीदेहात् सा समुद्भूता यथाभवत् । वधाय दुष्टदैत्यानां तथा शुम्भनिशुम्भयोः
पुन्हा ती गौरीच्या देहातून कशी प्रकट झाली आणि दुष्ट दैत्यांचं, तसेच शुंभ आणि निशुंभ यांचं संहार करण्यासाठी कशी आली, हेही सांगितलं.
रक्षणाय च लोकानां देवानामुपकारिणी । तच्छृणुष्व मयाऽख्यातं यथावत्कथयामि ते
सर्व लोकांच्या रक्षणासाठी आणि देवांना मदत करण्यासाठी, मी तुला जशी घटना घडली तशी सांगतो, ते लक्ष देऊन ऐक.
पुरा शुम्भनिशुम्भाभ्यामसुराभ्यां शचीपतेः । त्रैलोक्यं यज्ञभागाश्च हृता मदबलाश्रयात्
पूर्वी, माझ्या सामर्थ्यामुळे शुंभ आणि निशुंभ या दोन असुरांनी शचीपती इंद्राचे त्रैलोक्य आणि यज्ञातील भाग हिसकावून घेतले.