गजवाजिसहस्रौघैरनेकैरुग्रदर्शनः । वृतो रथानां कोट्या च युद्धे तस्मिन्नयुध्यत
त्या युद्धात तो असुर हजारो हत्ती आणि घोड्यांनी, तसेच अनेक भयंकर दिसणाऱ्या सैन्याने आणि कोटी रथांनी वेढला जाऊन लढू लागला.
बिडालाक्षो ऽयुतानाञ्च पञ्चाशद्भिरथायुतैः । युयुधे संयुगे तत्र रथानां परिवारितः
बिडाळाक्ष पन्नास हजार रथांनी आणि पन्नास हजार सैनिकांनी वेढला जाऊन त्या युद्धात लढू लागला.
वृतः कालो रथानाञ्च रणे पञ्चाशतायुतैः । युयुधे संयुगे तत्र तावद्भिः परिवारितः
काळ पन्नास हजार रथांनी वेढला जाऊन त्या रणभूमीत लढू लागला.
अन्ये च तत्रायुतशो रथनागहयैर्वृताः । युयुधुः संयुगे देव्या सह तत्र महासुराः
इतर मोठे असुरही तिथे हजारो रथ, हत्ती आणि घोड्यांनी वेढले जाऊन देवीशी युद्ध करू लागले.
कोटिकोटिसहस्रैस्तु रथानां दन्तिनां तथा । हयानाञ्च वृतो युद्धे तत्राभून्महिषासुरः
महि्षासुर तिथे कोटी-कोटी हजारो रथ, हत्ती आणि घोड्यांनी वेढला जाऊन युद्धात उभा राहिला.
तोमरैर्भिन्दिपालैश्च शक्तिभिर्मुसलैस्तथा । युयुधुः संयुगे देव्या खड्गैः परशुपट्टिशैः
त्यांनी देवीशी युद्ध करताना भाले, गदा, शूल, तलवारी, कुऱ्हाडी आणि पट्टिश यांचा वापर केला.
केचिच्च चिक्षिपुः शक्तीः केचित् पाशांस्तथापरे । देवीं खड्गप्रहारैस्तु ते तां हन्तुं प्रचक्रमुः
काहींनी भाले फेकले, काहींनी दोर टाकले, तर इतरांनी देवीवर तलवारीचे घाव घालून तिला मारण्याचा प्रयत्न केला.
सापि देवी ततस्तानि शस्त्राण्यस्त्राणि चण्डिका । लीलयैव प्रचिच्छेद निजशस्त्रास्त्रवर्षिणी
मग ती चंडिका देवी सहजपणे आणि खेळकरपणे, आपल्या उत्तम शस्त्रांचा वर्षाव करत, त्यांची सर्व शस्त्रे आणि अस्त्रे छाटून टाकू लागली.
अनायस्तानना देवी स्तूयमाना सुरर्षिभिः । मुमोचासुरदेहेषु शस्त्राण्यस्त्राणि चेश्वरी
देवीच्या चेहऱ्यावर थकवा नव्हता, ती शांत होती; देव आणि ऋषी तिचे स्तुती करत होते. अशा अवस्थेत देवीने आपल्या शस्त्रांचा वर्षाव असुरांच्या अंगावर केला.
सो ऽपि क्रुद्धो धुतसटो देव्या वाहनकेशरी । चचारासुरसैन्येषु वनेष्विव हुताशनः
देवीचे वाहन असलेला सिंह रागावला, त्याने आपली अयाळ हलवली आणि जसा वनात ज्वाळा पसरते तसा तो असुरांच्या सैन्यात धावू लागला.
निश्वसान्मुमुचे यांश्च युध्यमाना रणे ऽम्बिका । त एव सद्यः सम्भूता गणाः शतसहस्रशः
रणांगणात लढताना अंबिका देवीच्या श्वासातून जी वायू निघाली, त्यातून लगेच शेकडो हजारो सेवकांचे समूह उत्पन्न झाले.
युयुधुस्ते परशुभिर्भिन्दिपालासिपट्टिशैः । नाशयन्तो ऽसुरगणान् देवीशक्त्युपबृंहिताः
त्या सेवकांनी कुऱ्हाडी, गदा, तलवार, भाले अशा शस्त्रांनी असुरांच्या सैन्याचा नाश केला; त्यांना देवीची शक्ती लाभली होती.
अवादयन्त पटहान् गणाः शङ्खांस्तथापरे । मृदङ्गांश्च तथैवान्ये तस्मिन् युद्धमहोत्सवे
त्या मोठ्या युद्धाच्या सोहळ्यात काही गणांनी ढोल वाजवले, काहींनी शंख फुंकले, तर इतरांनी मृदंग वाजवले.
ततो देवी त्रिशूलेन गदया शक्तिवृष्टिभिः । शड्गादिभिश्च शतशो निजघान महासुरान्
मग देवीने त्रिशूळ, गदा, भाले आणि शेकडो इतर शस्त्रांनी मोठ्या असुरांना ठार केले.
पातयामास चैवान्यान् घण्टास्वनविमोहितान् । असुरान् भुवि पाशेन बद्ध्वा चान्यानकर्षयत्
घंटेच्या आवाजाने गोंधळलेल्या काही असुरांना तिने खाली पाडले, आणि काहींना दोरीने बांधून जमिनीवर ओढत नेले.
केचिद् द्विधा कृतास्तीक्ष्णैः खड्गपातैस्तथापरे । विपोथिता निपातेन गदया भुवि शेरते
काहींना तीक्ष्ण तलवारीच्या वारांनी दोन तुकडे केले, तर काहींना गदेला मारून खाली पाडले आणि ते जमिनीवर पडले.
वेमुश्च केचिद्रुधिरं मुसले भृशं हताः । केचिन्नपातिता भूमौ भिन्नाः शूलेन वक्षसि
काहींना मुसळाने जोरात मारल्यावर त्यांनी रक्त ओकले, तर काहींना त्रिशूळाने छातीत भेदून खाली फेकले.
निरन्तराः शरौघेण कृताः केचिद्रणाजिरे । शैलानुकारिणः प्राणान् मुमुचुस्त्रिदशार्दनाः
रणांगणात काही असुरांचे शरीर बाणांनी इतके भरले गेले की ते पर्वतासारखे दिसू लागले, आणि हे देवांना त्रास देणारे आपले प्राण सोडून गेले.
केषाञ्चिद्वाहवश्छिन्नाश्छिन्नग्रीवास्तथापरे । शिरांसि पेतुरन्येषामन्ये मध्ये विदारिताः
काहींचे हात छाटले गेले, काहींच्या मानेवर वार झाला; काहींची डोकी उडाली, तर काहींची शरीरं मधोमध फाटली.
विच्छिन्नजङ्घास्त्वपरे पेतुरुर्व्यां महासुराः । एकबाह्वक्षिचरणाः केचिद्देव्या द्विधा कृताः
काही मोठ्या असुरांचे पाय तुटले आणि ते जमिनीवर कोसळले; काहींना एकच हात, छाती किंवा पाय उरला, त्यांना देवीने दोन तुकडे केले.
छिन्ने ऽपि चान्ये शिरसि पतिताः पुनरुत्थिताः । कबन्धा युयुधुर्देव्या गृहीतपरमायुधाः
काहींची डोकी छाटली गेल्यावरही, ती धड पुन्हा उठली; त्या धडांनी आपली मोठी शस्त्रं उचलली आणि देवीशी झुंज दिली.
ननृतुश्चापरे तत्र युद्धे तूर्यलयाश्रिताः । कबन्धाश्छिन्नखिरसः खड्ग-शक्त्यृष्टिपाणयः
त्या युद्धात काहींनी रणवाद्यांच्या तालावर नाचायला सुरुवात केली; डोकी नसलेली धडं तलवारी, भाले आणि शूल हातात घेऊन फिरू लागली.
पातितै रथनागाश्वैरसुरैश्च वसुन्धरा । अगम्या साभवत् तत्र यत्राभूत् स महारणः
जिथे तो मोठा संग्राम झाला, तिथे पडलेली रथं, हत्ती, घोडे आणि असुरांनी पृथ्वी इतकी भरून गेली की, तिथून जाता येणं अशक्य झालं.
शोणितौघा महानद्यः सद्यस्तत्र विसुस्त्रुवुः । मध्ये चासुरसैन्यस्य वारणासुरवाजिनाम्
त्या असुरांच्या सैन्यात, हत्ती, घोडे आणि असुरांच्या मध्ये, रक्ताच्या मोठ्या नद्या एकदम वाहू लागल्या.
क्षणेन तन्महासैन्यमसुराणां तथाम्बिका । निन्ये क्षयं यथा वह्निस्तृणदारुमहाचयम्
क्षणात अंबिकेने त्या असुरांच्या मोठ्या सैन्याचा संहार केला, जसा अग्नी वाळलेल्या गवताच्या आणि लाकडाच्या राशीला जाळून टाकतो.
स च सिंहो महानादमुत्सृजन् धुतकेसरः । शरीरेभ्यो ऽमरारीणामसूनिव विचिन्वति
तो सिंह केस हलवत मोठ्याने गर्जला आणि देवांच्या शत्रूंच्या मृतदेहांमध्ये फिरून त्यांचा प्राण शोधू लागला.
देव्या गणैश्च तैस्तत्र कृतं युद्धं तथासुरैः । यथैषां तुतुषुर्देवाः पुष्पवृष्टिमुचो दिवि
त्या ठिकाणी देवी आणि तिच्या गणांनी असुरांशी अशी लढाई केली की देवता आनंदित होऊन आकाशातून फुलांचा वर्षाव करू लागले.
निहन्यमानं तत्सैन्यमवलाक्य महासुरः । सेनानीश्चिक्षुरः कोपाद्ययौ योद्धुमथाम्बिकाम्
आपले सैन्य मारले जात आहे हे पाहून मोठा असुर सेनापती चिक्शुर रागाने अंबिकेशी लढायला पुढे गेला.
स देवीं शरवर्षेण ववर्ष समरे ऽसुरः । यथा मेरुगिरेः शृङ्गं तोयवर्षेण तोयदः
त्या असुराने रणांगणात देवीवर बाणांचा पाऊस पाडला, जसा पावसाचा ढग मेरू पर्वताच्या शिखरावर पाणी ओततो.
तस्य च्छित्त्वा ततो देवी लीलयैव शरोत्करान् । जघान तुरगान् बाणैर्यन्तारं चैव वाजिनाम्
देवीने सहजपणे त्याचे बाणांचे झडपे छाटले आणि स्वतःच्या बाणांनी त्याची घोडी व त्यांचा सारथी दोघांनाही ठार केले.