कालदण्डाद्यमो दण्डं माशं चाम्बुपतिर्ददौ । प्रजापतिश्चाक्षमालां ददौ ब्रह्मा कमण्डलुम्
यमाने आपला दंड तिला दिला, वरुणाने पाश दिला, प्रजापतीने जपमाळ दिली आणि ब्रह्मदेवाने कमंडलू दिला.
समस्तरोमकूपेषु निजरश्मीन् दिवाकरः । कालख्च दत्तवान् खड्गं तस्याश्चर्म च निर्मलम्
सूर्याने आपल्या किरणांचा प्रकाश तिच्या प्रत्येक रोमात भरला, काळाने तिला निर्मळ तलवार आणि स्वच्छ ढाल दिली.
क्षीरोदश्चामलं हारमजरे च तथाम्बरे । चूडामणिं तथा दिव्यं कुण्डले कटकानि च
क्षीरसागरातून तिला निर्मळ हार, कधीही न फिकट होणारे वस्त्र, दिव्य मुकुटमणी, सुंदर कुंडले आणि मनगटात घालायचे कडे मिळाले.
अर्धचन्द्रं तथा शुभ्रं केयूरान् सर्वबाहुषु । नूपुरौ विमलौ तद्वद् ग्रैवेयकमनुत्तमम् । अङ्गुलीयकरत्नानि समस्तास्वङ्गुलीषु च
तिला शुभ्र अर्धचंद्र, सर्व हातांसाठी केयूरे, नितळ पैंजण, अतुल्य हार आणि प्रत्येक बोटासाठी रत्नजडित अंगठ्या मिळाल्या.
विश्वकर्मा ददौ तस्यै परशुञ्चातिनिर्मलम् । अस्त्राण्यनेकरूपाणि तथाभेद्यं च दंशनम्
विश्वकर्म्याने तिला अत्यंत स्वच्छ कुऱ्हाड, अनेक प्रकारची शस्त्रे आणि न तुटणारी ढाल दिली.
अम्लानपङ्कजां मालां शिरस्युरसि चापराम् । अददज्जलधिस्तस्यै पङ्कजं चातिशोभनम्
जलाधिपतीने तिला डोक्याला न मळणारी कमळांची माळ, छातीसाठी दुसरी माळ आणि अतिशय सुंदर कमळ दिले.
हिमवान् वाहनं सिंहं रत्नानि विविधानि च । ददावशून्यं सुरया पानपात्रं धनाधिपः
हिमवानने तिला सिंहाचे वाहन आणि विविध प्रकारची मौल्यवान रत्ने दिली; धनाधिपतीने तिला नेहमी अमृतमय मद्याने भरलेले प्याले दिले.
शेषश्च सर्वनागेशो महामणिविभूषितम् । नागहारं ददौ तस्यै धत्ते यः पृथिवीमिमाम्
सर्व नागांचा अधिपती शेष, जो ही पृथ्वी धारण करतो, त्याने मोठ्या रत्नांनी सजवलेली नागमाळ तिला दिली.
अन्यैरपि सुरैर्देवी भूषणैरायुधैस्तथा । संमानिता ननादोच्चैः साट्टहासं मुहुर्मुहुः
इतर देवतांनीसुद्धा देवीला दागिने आणि शस्त्रांनी सन्मानित केले. ती देवी मोठ्याने, पुन्हा पुन्हा, उपहासाने हसली.
तस्या नादेन घोरेण कृत्स्त्रमापूरितं नभः । अमायतातिमहता प्रतिशब्दो महानभूत्
तिच्या भीषण गर्जनेने सगळं आकाश भरून गेलं; त्या प्रचंड, आवेशपूर्ण आवाजाने मोठा प्रतिध्वनी उमटला.
चुक्षुभुः सकला लोकाः समुद्राश्च चकम्पिरे । चचाल वसुधा चेलुः सकलाश्च महीधराः
सर्व लोक थरथरले, समुद्र हादरले; पृथ्वी डोलली आणि सर्व डोंगर हलले.
जयेति देवाश्च मुदा तामूचुः सिंहवाहिनीम् । तुष्टुवुर्मुनयश्चैनां भक्तिनम्रात्ममूर्तयः
सिंहावर बसलेल्या त्या देवीला देवांनी आनंदाने 'जय' असा उद्गार केला. भक्तिभावाने वाकलेले ऋषीही तिची स्तुती करू लागले.
दृष्ट्वा समस्तं संक्षुब्धं त्रैलोक्यममरारयः । सन्नद्धाखिलसैन्यास्ते समुत्तस्थुरुदायुधाः
तीनही लोकं अस्वस्थ झालेली पाहून, देवांचे शत्रू आपली सर्व सैन्ये सज्ज करून, शस्त्र घेऊन उभे राहिले.
आः किमेतदिति क्रोधादाभाष्य महिषासुरः । अभ्यधावत तं शब्दमशेषैरसुरैर्वृतः
महिषासुराने रागाने, 'हे काय?' असे म्हणत, सगळ्या असुरांसह त्या आवाजाकडे धाव घेतली.
स ददर्श ततो देवीं व्याप्तलोकत्रयां त्विषा । पादाक्रान्त्या नतभुवं किरीटोल्लिखिताम्बराम्
तेव्हा त्याने देवीला पाहिले, जिने तिच्या तेजाने तिन्ही लोक व्यापले होते. तिच्या पावलांनी पृथ्वी वाकली होती आणि तिच्या मुकुटाने आकाशाला स्पर्श केला होता.
क्षोभिताशेषपातालां धनुर्ज्यानिः स्वनेन ताम् । दिशो भुजसहस्रेण समन्ताद् व्याप्य संस्थिताम्
तिच्या धनुष्याच्या प्रत्यंचेच्या गडगडाटाने सगळे पाताळ हलले, आणि ती देवी हजारो हातांनी सर्व दिशांना व्यापून उभी होती.
ततः प्रववृते युद्धं तया देव्या सुरद्विषाम् । शस्त्रास्त्रैर्बहुधा मुक्तैरादीपितदिगन्तरम्
मग त्या देवी आणि देवांचे शत्रू यांच्यात युद्ध सुरू झाले. असंख्य शस्त्रास्त्रांनी सर्व दिशा उजळून निघाल्या.
महिषासुरसेनानीश्चिक्षुराख्यो महासुरः । युयुधे चामरश्चान्यैश्चतुरङ्गबलान्वितः
महिषासुराच्या सैन्याचा सेनापती, मोठा असुर चिक्षुर, चामर आणि इतरांसह, चारही अंगांनी सज्ज सैन्यासह लढू लागला.
रथानामयुतैः षड्भिरुदग्राख्यो महासुरः । अयुध्यतायुतानाञ्च सहस्रेण महाहनुः
उदग्र नावाचा बलाढ्य असुर साठ हजार रथांसह लढला, आणि महाहनुने दहा हजारांच्या हजार तुकड्यांसह युद्ध केले.
पञ्चाशद्भिश्च नियुतैरसिलोमा महासुरः । अयुतानां शतैः षड्भिर्वाष्कलो युयुधे रणे
असिलोमा नावाचा मोठा असुर पन्नास लाख सैन्यासह लढला, आणि वाष्कलाने दहा हजारांच्या सहाशे हजार तुकड्यांसह रणभूमीत युद्ध केले.
गजवाजिसहस्रौघैरनेकैरुग्रदर्शनः । वृतो रथानां कोट्या च युद्धे तस्मिन्नयुध्यत
त्या युद्धात तो असुर हजारो हत्ती आणि घोड्यांनी, तसेच अनेक भयंकर दिसणाऱ्या सैन्याने आणि कोटी रथांनी वेढला जाऊन लढू लागला.
बिडालाक्षो ऽयुतानाञ्च पञ्चाशद्भिरथायुतैः । युयुधे संयुगे तत्र रथानां परिवारितः
बिडाळाक्ष पन्नास हजार रथांनी आणि पन्नास हजार सैनिकांनी वेढला जाऊन त्या युद्धात लढू लागला.
वृतः कालो रथानाञ्च रणे पञ्चाशतायुतैः । युयुधे संयुगे तत्र तावद्भिः परिवारितः
काळ पन्नास हजार रथांनी वेढला जाऊन त्या रणभूमीत लढू लागला.
अन्ये च तत्रायुतशो रथनागहयैर्वृताः । युयुधुः संयुगे देव्या सह तत्र महासुराः
इतर मोठे असुरही तिथे हजारो रथ, हत्ती आणि घोड्यांनी वेढले जाऊन देवीशी युद्ध करू लागले.
कोटिकोटिसहस्रैस्तु रथानां दन्तिनां तथा । हयानाञ्च वृतो युद्धे तत्राभून्महिषासुरः
महि्षासुर तिथे कोटी-कोटी हजारो रथ, हत्ती आणि घोड्यांनी वेढला जाऊन युद्धात उभा राहिला.
तोमरैर्भिन्दिपालैश्च शक्तिभिर्मुसलैस्तथा । युयुधुः संयुगे देव्या खड्गैः परशुपट्टिशैः
त्यांनी देवीशी युद्ध करताना भाले, गदा, शूल, तलवारी, कुऱ्हाडी आणि पट्टिश यांचा वापर केला.
केचिच्च चिक्षिपुः शक्तीः केचित् पाशांस्तथापरे । देवीं खड्गप्रहारैस्तु ते तां हन्तुं प्रचक्रमुः
काहींनी भाले फेकले, काहींनी दोर टाकले, तर इतरांनी देवीवर तलवारीचे घाव घालून तिला मारण्याचा प्रयत्न केला.
सापि देवी ततस्तानि शस्त्राण्यस्त्राणि चण्डिका । लीलयैव प्रचिच्छेद निजशस्त्रास्त्रवर्षिणी
मग ती चंडिका देवी सहजपणे आणि खेळकरपणे, आपल्या उत्तम शस्त्रांचा वर्षाव करत, त्यांची सर्व शस्त्रे आणि अस्त्रे छाटून टाकू लागली.
अनायस्तानना देवी स्तूयमाना सुरर्षिभिः । मुमोचासुरदेहेषु शस्त्राण्यस्त्राणि चेश्वरी
देवीच्या चेहऱ्यावर थकवा नव्हता, ती शांत होती; देव आणि ऋषी तिचे स्तुती करत होते. अशा अवस्थेत देवीने आपल्या शस्त्रांचा वर्षाव असुरांच्या अंगावर केला.
सो ऽपि क्रुद्धो धुतसटो देव्या वाहनकेशरी । चचारासुरसैन्येषु वनेष्विव हुताशनः
देवीचे वाहन असलेला सिंह रागावला, त्याने आपली अयाळ हलवली आणि जसा वनात ज्वाळा पसरते तसा तो असुरांच्या सैन्यात धावू लागला.