त्या काळात, त्या दोन महान असुरांनी स्वतःच सूर्य, चंद्र, कुबेर, यम आणि वरुण यांच्या जागा घेतल्या, जशा त्या देवतांनी पूर्वी धारण केल्या होत्या. त्यांनी वायू, समुद्र आणि अग्नी यांच्या कार्यांवरही ताबा मिळवला; आणि इतर सर्व पदेही स्वतःच्या अधिकारात घेतली. त्यामुळे देवतांना त्यांच्या राज्यांमधून हाकलले गेले, त्यांचे पराभव झाले आणि त्यांना आपली सत्ता गमवावी लागली. त्या दोन असुरांनी आपले सामर्थ्य गाजवून देवतांना सर्व अधिकारांपासून वंचित केले. तेव्हा सर्व देवता, आपले राज्य आणि सामर्थ्य गमावून, त्या अजिंक्य देवीची आठवण काढू लागले. त्यांनी स्मरण केले की, त्या देवीने त्यांना असा वर दिला होता—"जेव्हा जेव्हा तुम्ही संकटात माझे स्मरण कराल, तेव्हा मी त्वरित तुमच्या सर्वात मोठ्या आपत्तींचा नाश करीन." हे ठरवून, देवता हिमालयाधिराज हिमवत यांच्या समीप गेले आणि तेथे त्यांनी विष्णुशक्ती असलेल्या देवीची स्तुती केली. त्यांनी अत्यंत भक्तीभावाने देवीला वंदन केले—"देवीस, महादेवीस, शिवपत्नीस आम्ही अखंड नमस्कार करतो; प्रकृतिरूपिणीस, मंगलमयीस आम्ही वंदन करतो; आम्ही सदैव भक्तीभावाने तिला वाकतो. ती उग्रही आहे, शाश्वतही आहे, शुभ्रही आहे आणि आधारही आहे—तिला पुन्हा पुन्हा नमस्कार; ती जगाचा पाया आहे, ती कर्त्री आहे—तिला सतत वंदन. ती तेजस्विनी आहे, चंद्ररूपिणी आहे, आनंददायिनी आहे; ती शुभ आहे, भक्तांची वृद्धी करणारी आहे, कार्यसिद्धी करणारी आहे—तिला पुन्हा पुन्हा वंदन. नैरृत्य, भूमीपतींच्या लक्ष्मी, शर्वाणी, दुर्गा—जी संकटातून तारते, साररूपिणी, सर्वकर्म करणारी, ख्याती, कृष्णा, धूम्रा—त्यांना अखंड वंदन. ती अतिशय कोमल आणि अतिशय उग्र, वंदनीय आहे—तिला पुन्हा पुन्हा नमस्कार; ती मनस्विनी, जगाचा पाया, देवी, कर्त्री आहे—तिला पुन्हा पुन्हा वंदन. ती देवी, जी सर्व प्राण्यांमध्ये विष्णुशक्तिरूपाने वास करते, तिला आम्ही पुन्हा पुन्हा वंदन करतो. ती देवी, जी सर्व प्राण्यांमध्ये चैतन्यरूपाने ओळखली जाते, तिला आम्ही पुन्हा पुन्हा वंदन करतो. ती देवी, जी सर्व प्राण्यांमध्ये बुद्धिरूपाने वसते, तिला आम्ही पुन्हा पुन्हा वंदन करतो. ती देवी, जी सर्व प्राण्यांमध्ये निद्रारूपाने, भुकेच्या रूपाने, सावलीच्या रूपाने वास करते, तिला आम्ही पुन्हा पुन्हा वंदन करतो. ती देवी, जी सर्व प्राण्यांमध्ये शक्तिरूपाने, तृष्णारूपाने, सहनशीलतेच्या रूपाने वसते, तिला आम्ही पुन्हा पुन्हा वंदन करतो. ती देवी, जी सर्व प्राण्यांमध्ये जन्मरूपाने, लाजेच्या रूपाने, शांतिरूपाने, श्रद्धेच्या रूपाने वसते, तिला आम्ही पुन्हा पुन्हा वंदन करतो. ती देवी, जी सौंदर्य, संपत्ती, धैर्य, पालन, स्मरण, दया, धर्म, समाधान, पोषण, मातृत्व, मोह—या रूपांनी सर्व प्राण्यांमध्ये वसते, तिला आम्ही पुन्हा पुन्हा वंदन करतो. ती देवी, जी इंद्रियांची अधिष्ठात्री आहे, सर्व प्राण्यांमध्ये व्याप्त आहे, आणि सर्वत्र व्यापून राहते, तिला आम्ही पुन्हा पुन्हा वंदन करतो. जी देवी चैतन्यरूपाने या संपूर्ण विश्वात व्यापून राहते, तिला आम्ही पुन्हा पुन्हा वंदन करतो. ती देवी, जिला पूर्वी देवतांनी आपल्या रक्षणासाठी स्तुती केली होती, आणि जिला पूर्वी असुराधिपतीनेही सेवा केली होती—ती आमच्या कल्याणासाठी, शुभतेसाठी आणि सर्व दु:ख दूर करण्यासाठी कृपा करो. आता आम्ही, या वर्तमान असुरांच्या गर्वाने पीडित झालो आहोत, त्या देवीची उपासना करतो—ती देवी, जिला स्मरण करताच, ती भक्तांच्या भक्तीमुळे प्रकट होऊन, आमच्या सर्व आपत्तींचा त्वरित नाश करते. राजांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या, त्या काळी देवता अशी स्तुती करत असताना, पार्वती गंगेच्या तीरावर त्यांच्या रक्षणासाठी प्रकट झाली. ती शुभ ललाट असलेली देवी देवतांना म्हणाली, "हे देवहो, येथे तुम्ही कोणाची स्तुती करत आहात?" आणि तेव्हा तिच्या देहातून प्रकट झालेल्या, शिवसुताने उत्तर दिले.