താമുപൈഹി മഹാരാജ ശരണം പരമേശ്വരീമ് । ആരാധിതാ സൈവ നൃണാം ഭോഗസ്വര്ഗാപവര്ഗദാ
മഹാരാജാവേ, പരമേശ്വരിയായ ദേവിയിലേക്കു അഭയം തേടൂ. അവളെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചാൽ, മനുഷ്യർക്കു സുഖവും സ്വർഗ്ഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നു.
ഇതി തസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ സുരഥഃ സ നരാധിപഃ । പ്രണിപത്യ മഹാഭാഗം തമൃഷിം ശംസിതവ്രതമ്
അവന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, സുരഥൻ ആ മഹാഭാഗവാനായ വ്രതസ്ഥനായ ഋഷിക്ക് വിനയത്തോടെ നമസ്കരിച്ചു.
നിര്വിണ്ണോ ഽതിമമത്വേന രാജ്യാപഹരണേന ച । ജഗമ സദ്യസ്തപസേ സ ച വൈശ്യോ മഹാമുനേ
അതിർത്തിയുള്ള മമതയും രാജ്യം നഷ്ടമായതിന്റെ ദുഃഖവും കൊണ്ട് വിഷണ്ണനായ സുരഥനും, ആ വൈശ്യനും, മഹാമുനിയേ, ഉടൻ തന്നെ തപസ്സിനായി പുറപ്പെട്ടു.
സംദര്ശനാര്ഥമമ്ബായാ നദീപുലിനസംസ്ഥിതഃ । സ ച വൈശ്യസ്തപസ്തേപേ ദേവീസൂക്തം പരം ജപന്
അമ്മയേ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച് അവരിരുവരും നദീതീരത്ത് താമസിച്ചു. വൈശ്യൻ ദേവിയെ സ്തുതിക്കുന്ന പരമോന്നതമായ സ്തോത്രം ജപിച്ച് തപസ്സു ചെയ്തു.
തൌ തസ്മിന് പിലിനേ ദേവ്യാഃ കൃത്വാ മൂര്തി മഹീമയീമ് । അര്ഹണാം ചക്രതുസ്തസ്യാഃ പുഷ്പധൂപാഗ്നിതര്പണൈഃ
അവിടെ, ആ നദീതീരത്ത്, അവർ മണ്ണുകൊണ്ട് ദേവിയുടെ രൂപം ഉണ്ടാക്കി. പുഷ്പം, ധൂപം, അഗ്നി, അർപ്പണങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ട് ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജ നടത്തി.
നിരാഹാരൌ യതാത്മാനൌ തന്മനസ്കൌ സമാഹിതൌ । ദദതുസ്തൌ ബലിം ചൈവ നിജഗാത്രാസൃഗുക്ഷിതമ്
അവർ ഇരുവരും ഉപവാസം പാലിച്ചു, മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി, ആത്മസംയമനം പാലിച്ചു. തങ്ങളുടേതായ ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള രക്തം ഉപയോഗിച്ച് ബലി അർപ്പിച്ചു.
ഏവം സമാരാധയതോസ്ത്രിഭിര്വര്ഷൈര്യതാത്മനോഃ । പരിതുഷ്ടാ ജഗദ്ധാത്രീ പ്രത്യക്ഷം പ്രാഹ ചണ്ഡികാ
അങ്ങനെ, മൂന്ന് വര്ഷങ്ങളോളം ആത്മനിയന്ത്രണത്തോടെ ആരാധിച്ചപ്പോള്, ലോകത്തെ പോഷിപ്പിക്കുന്ന അമ്മയാകുന്ന ചണ്ഡികാ തൃപ്തരായി നേരിട്ട് അവരോട് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു സംസാരിച്ചു.
യത്പ്രാര്ഥ്യതേ ത്വയാ ഭൂപ ത്വയാ ച കുലനന്ദന । മത്തസ്തത്പ്രാപ്യതാം സര്വം പരിതുഷ്ടാ ദദാമി തത്
രാജാവേയും, വംശത്തിന്റെ ആനന്ദമായവനേയും, നിങ്ങള് എന്ത് ആഗ്രഹിച്ചാലും അതെല്ലാം എനിക്ക് നിന്ന് ലഭിക്കും; ഞാൻ സന്തോഷത്തോടെ അതെല്ലാം നല്കുന്നു.
തതോ വവ്രേ നൃപോ രാജ്യമവിഭ്രംശ്യന്യജന്മനി । അത്രൈവ ച നിജം രാജ്യം ഹതശത്രുബലം ബലാത്
അതിനുശേഷം രാജാവ് ഈ ജന്മത്തില് തന്നെ ശത്രുക്കളെ ജയിച്ച് തന്റെ രാജ്യം തിരിച്ചു ലഭിക്കണമെന്നു ചോദിച്ചു; അടുത്ത ജന്മത്തില് ആധിപത്യം ഒരിക്കലും നഷ്ടപ്പെടാതെ നിലനില്ക്കണമെന്നും അവന് പ്രാര്ത്ഥിച്ചു.
സോ ഽപി വൈശ്യസ്തതോ ജ്ഞാനം വവ്രേ നിര്വിണ്ണമാനസഃ । മമേത്യഹമിതി പ്രാജ്ഞഃ സങ്ഗവിച്യുതികാരകമ്
അതിനുശേഷം വ്യാപാരി, മനസ്സ് വിഷമിച്ചവനായി, 'എന്റെത്', 'ഞാനാണ്' എന്ന ബന്ധം അകറ്റുന്ന ജ്ഞാനം തന്നേക്കാവണമെന്ന് അപേക്ഷിച്ചു.
സ്വല്പൈരഹോഭിര്നൃപതേ സ്വം രാജ്യം പ്രാപ്സ്യതേ ഭവാന് । ഹത്വാ രിപൂനസ്ഖലിതം തവ തത്ര ഭവിഷ്യതി
രാജാവേ, കുറച്ച് ദിവസത്തിനകം തന്നെ, നീ ശത്രുക്കളെ തോല്പ്പിച്ച്, നഷ്ടമായ രാജ്യം തിരിച്ചു നേടും.
മൃതശ്ച ഭൂയഃ സമ്പ്രാപ്യ ജന്മ ദേവാദ്വിവസ്വതഃ । സാവര്ണികോ നാമ മനുര്ഭവാന് ഭുവി ഭവിഷ്യതി
നീ മരിച്ചശേഷം, സൂര്യദേവനായ വിവസ്വാന്റെ പുത്രനായ സാവര്ണിയെന്ന പേരില് ഭൂമിയില് വീണ്ടും ജനിച്ച് മനുവാകും.
വൈശ്യവര്യ ത്വയാ യശ്ച വരോ ഽസ്മത്തോ ഽഭിവാഞ്ഛതഃ । തം പ്രയച്ഛാമി സംസിദ്ധ്യൈ തവ ജ്ഞാനം ഭവിഷ്യതി
വ്യാപാരികളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, നീ എന്നോട് ആഗ്രഹിച്ച വരം ഞാൻ നിനക്ക് നൽകുന്നു; നിന്റെ സഫലതയ്ക്കായി, നീ ജ്ഞാനം നേടും.
ഇതി ദത്ത്വാ തയോര്ദേവീ യഥാഭിലഷിതം വരമ് । ബഭൂവാന്തര്ഹിതാ സദ്യോ ഭക്ത്യാ താഭ്യാമഭിഷ്ടുതാ
അങ്ങനെ, അവർക്കു ഇരുവരും ആഗ്രഹിച്ച വരങ്ങൾ ദേവി നൽകി, അവർ ഭക്തിയോടെ സ്തുതിച്ചപ്പോൾ ദേവി ഉടനെ അവിടെ നിന്ന് അദൃശ്യയായി.
ഏവം ദേവ്യാ വരം ലബ്ധ്വാ സുരഥഃ ക്ഷത്രിയര്ഷഭഃ । സൂര്യാജ്ജന്മ സമാസാദ്യ സാവര്ണിര്ഭവിതാ മനുഃ
ഇങ്ങനെ ദേവിയിൽ നിന്ന് വരം ലഭിച്ച ശേഷം, യുദ്ധശൂരനായ സുരഥൻ സൂര്യനിൽ നിന്ന് ജനിച്ച് സാവർണി എന്ന മനുവായി ജനിക്കും.