വിദ്യാസു ശാസ്ത്രേഷു വിവേകദീപേഷ്വ് ആദ്യേഷു വാക്യേഷു ച കാ ത്വദന്യാ । മമത്വഗര്തേ ഽതിമഹാന്ധകാരേ വിഭ്രാമയത്യേതദതീവ വിശ്വമ്
വിദ്യകളിലും ശാസ്ത്രങ്ങളിലും വിവേകത്തിന്റെ വെളിച്ചങ്ങളിലും പ്രധാനമായ വാക്യങ്ങളിലും, നിന്നെക്കാളാതെ ആരാണ് ഈ ലോകം മുഴുവൻ അത്യന്തം ഇരുണ്ട മമതയുടെ കുഴിയിലേക്കും ഭ്രമത്തിന്റെ ഇരുണ്ടതിലേക്കും ഇങ്ങനെ തള്ളിവിടുന്നത്?
രക്ഷാംസി യത്രോഗ്രവിഷാശ്ച നാഗാ യത്രാരയോ ദസ്യുബലാനി യത്ര । ദാവാനലോ യത്ര തഥാബ്ധിമധ്യേ തത്ര സ്ഥിതാ ത്വം പരിപാസി വിശ്വമ്
ദുഷ്ടഭൂതങ്ങൾ, കഠിനവിഷമുള്ള പാമ്പുകൾ, ശത്രുക്കൾ, കള്ളന്മാരുടെ കൂട്ടങ്ങൾ, കാട്ടുതീ, സമുദ്രത്തിന്റെ നടുവിൽ—എവിടെയായാലും നീ അവിടെ നിലകൊണ്ട് ലോകത്തെ രക്ഷിക്കുന്നു.
വിശ്വേശ്വരി ത്വം പരിപാസി വിശ്വം വിശ്വാത്മികാ ധാരയസീതി വിശ്വമ് । വിശ്വേശവന്ദ്യാ ഭവതീ ഭവന്തി വിശ്വാശ്രയാ യേ ത്വയി ഭക്തിനമ്രാഃ
ലോകത്തിന്റെ ഇശ്വരിയായ ദേവി, നീ ലോകത്തെ രക്ഷിക്കുന്നു; ലോകത്തിന്റെ ആത്മാവായി നീ അതിനെ താങ്ങുന്നു. ഭക്തിയോടെ നമസ്കരിക്കുന്നവർ ലോകത്തിന് ആശ്രയമാകുന്നു; ലോകനാഥനും നിന്നെ വന്ദിക്കുന്നു.
ദേവി പ്രസീദ പരിപാലയ നോ ഽപരിഭീതേര് നിത്യം യഥാസുരവധാദധുനൈവ സദ്യഃ । പാപാനി സര്വജഗതാം പ്രശമം നയാശു ഉത്പാതപാകജനിതാംശ്ച മഹോപസര്ഗാന്
ദേവി, ദയചെയ്യേണം! ഇപ്പോൾ അസുരന്മാരെ സംഹരിച്ചതുപോലെ എപ്പോഴും ഞങ്ങളെ ഭയമില്ലാതെ രക്ഷിക്കണം. എല്ലാ ജീവികളുടെ പാപങ്ങൾ വേഗത്തിൽ ശമിപ്പിക്കണം; ദുർഭാഗ്യത്തിൽ നിന്നുള്ള വലിയ കഷ്ടതകളും ഉടൻ അകറ്റണം.
പ്രണതാനാം പ്രസീദ ത്വം ദേവി വിശ്വാര്തിഹാരിണീ । ത്രൈലോക്യവാസിനാമീഡ്യേ ലോകാനാം വരദാ ഭവ
നമസ്കരിക്കുന്നവരോട് ദയവായി ദയചെയ്യണം, ലോകത്തിന്റെ എല്ലാ ദു:ഖവും നീക്കം ചെയ്യുന്ന ദേവി. മൂന്നു ലോകങ്ങളിലുമുള്ളവർ നിന്നെ പുകഴ്ത്തുന്നു; എല്ലാ ലോകങ്ങൾക്കും വരങ്ങൾ നൽകുന്നവളാകണം.
വരദാഹം സുരഗണ വരം യന്മനസേച്ഛഥ । തം വൃണുധ്വം പ്രയച്ഛാമി ജഗതാമുപകാരകമ്
ദേവതകൾക്ക് ദേവി പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ വരദായിനിയാണ്. നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വരം പറയൂ; ലോകത്തിന് ഉപകാരമാകുന്നതെന്തും ഞാൻ നൽകും.'
സര്വബാധാപ്രശമനം ത്രൈലോക്യസ്യാഖിലേശ്വരി । ഏവമേവ ത്വയാ കാര്യമസ്മദ്വൈരിവിനാശനമ്
മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെയും പരിപാലകയായ ദേവി, ഞങ്ങളുടെ എല്ലാ കഷ്ടപ്പാടുകളും നീക്കുകയും ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യണം.
വൈവസ്വതേ ഽന്തരേ പ്രാപ്തേ അഷ്ടാവിംശതിമേ യുഗേ । ശുമ്ഭോ നിശുമ്ഭശ്ചൈവാന്യാവുത്പത്സ്യേതേ മഹാസുരൌ
വൈവസ്വത മനുവിന്റെ കാലഘട്ടത്തിലെ ഇരുപത്തിയെട്ടാം യുഗത്തിൽ, ശുംഭനും നിശുംഭനും എന്ന രണ്ട് മഹാസുരന്മാർ ജനിക്കും.
നന്ദഗോപഗൃഹേ ജാതാ യശോദാഗര്ഭസമ്ഭവാ । തതസ്തൌ നാശയിഷ്യാമി വിന്ധ്യാചലനിവാസിനീ
നന്ദഗോപന്റെ വീട്ടിൽ, യശോദയുടെ ഗർഭത്തിൽ ജനിച്ച ഞാൻ, പിന്നീട് വിന്ധ്യപർവതത്തിൽ വസിച്ച് ആ ഇരുവരെയും നശിപ്പിക്കും.
പുനരപ്യതിരൌദ്രേണ രൂപേണ പൃഥിവീതലേ । അവതീര്യ ഹനിഷ്യാമി വൈപ്രചിത്താംസ്തു ദാനവാന്
പിന്നീട്, അത്യന്തം ഭയാനകമായ ഒരു രൂപത്തിൽ ഭൂമിയിൽ അവതരിച്ച്, വൈപ്രചിത്ത ദാനവന്മാരെ ഞാൻ കൊല്ലും.
ഭക്ഷയന്ത്യാശ്ച താനുഗ്രാന് വൈപ്രചിത്താന് സുദാനവാന് । രക്താ ദന്താ ഭവിഷ്യന്തി ദാഡിമീകുസുമോപമാഃ
ആ കഠിനമായ വൈപ്രചിത്ത ദാനവന്മാരെ ഞാൻ തിന്നുമ്പോൾ, എന്റെ പല്ലുകൾ മാതളനാരകംപൂവിനെപ്പോലെ ചുവപ്പാകും.
തതോ മാം ദേവതാഃ സ്വര്ഗേ മര്ത്യലോകേ ച മാനവാഃ । സ്തുവന്തോ വ്യാഹരിഷ്യന്തി സതതം രക്തദന്തികാമ്
അതിനുശേഷം, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ദേവതകളും ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യരും എപ്പോഴും എന്നെ രക്തദന്തികയായി സ്തുതിക്കും.
ഭുയശ്ച ശതവാര്ഷിക്യാമനാവൃഷ്ട്യാമനമ്ഭസി । മുനിഭിഃ സംസ്തുതാ ഭൂമൌ സംഭവിഷ്യാമ്യയോനിജാ
വെള്ളം ഇല്ലാതെ നൂറു വർഷം നീളുന്ന വരൾച്ച വരുമ്പോൾ, ഭൂമിയിൽ മുനികൾ എന്നെ സ്തുതിക്കുമ്പോൾ, ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ജനിക്കാതെ ഞാൻ വീണ്ടും അവിടെ ജനിക്കും.
തതഃ ശതേന നേത്രാണാം നിരീക്ഷിഷ്യാമി യന്മുനീന് । കീര്തയിഷ്യന്തി മനുജാഃ ശതാക്ഷീമിതി മാം തതഃ
അപ്പോൾ ഞാൻ നൂറ് കണ്ണുകളോടെ ആ മുനികളെ നോക്കും; അതിനാൽ മനുഷ്യർ എന്നെ 'ശതാക്ഷി' എന്ന പേരിൽ പുകഴ്ത്തും.
തതോ ഽഹമഖിലം ലോകമാത്മദേഹസമുദ്ഭവൈഃ । ഭരിഷ്യാമി സുരാഃ ശാകൈരാവൃഷ്ടേഃ പ്രാണധാരകൈഃ
അതിനുശേഷം, ദേവന്മാരേ, വരൾച്ചക്കാലത്ത് ജീവന് നിലനിൽക്കാൻ വേണ്ട ഭക്ഷ്യമായി, എന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നു ഉത്ഭവിക്കുന്ന പച്ചക്കറികളാൽ ഞാൻ ലോകം മുഴുവൻ പോഷിപ്പിക്കും.
ശാകമ്ഭരീതി വിഖ്യാതിം തദാ യാസ്യാമ്യഹം ഭുവി । തത്രൈവ ച വധിഷ്യാമി ദുര്ഗമാഖ്യം മഹാസുരമ് । ദുര്ഗാ ദേവീതി വിഖ്യാതം തന്മേ നാമ ഭവിഷ്യതി
അപ്പോൾ ഭൂമിയിൽ ഞാൻ 'ശാകംഭരി' എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തയാകും; അവിടെ തന്നെയാണ് 'ദുര്ഗമൻ' എന്ന മഹാസുരനെ ഞാൻ സംഹരിക്കും. അപ്പോൾ എന്റെ പേര് 'ദുര്ഗാദേവി' എന്നായിരിക്കും.
പുനശ്ചാഹം യദാ ഭീമം രൂപ കൃത്വാ ഹിമാചലേ । രക്ഷാംസി ഭക്ഷയിഷ്യാമി പുനീനാം ത്രാണകാരണാത്
പിന്നീട്, ഞാൻ ഭയങ്കരമായ രൂപം ധരിച്ച് ഹിമാലയത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട്, നല്ലവരെ രക്ഷിക്കാൻ രാക്ഷസന്മാരെ തിന്നുകളയും.
തദാ മാം മുനയഃ സര്വേ സ്തോഷ്യന്ത്യാനമ്രമൂര്തയഃ । ഭീമാ ദേവീതി വിഖ്യാതം തന്മേ നാമ ഭവിഷ്യതി
അപ്പോൾ എല്ലാ മുനികളും തലകുനിച്ച് എന്നെ സ്തുതിക്കും; അപ്പോൾ എന്റെ പേര് 'ഭീമാദേവി' എന്നായി ലോകത്ത് പ്രസിദ്ധമാകും.
യദാരുണാഖ്യസ്ത്രൈലോക്യേ മഹാബാധാം കരിഷ്യതി । തദാഹം ഭ്രാമരം രൂപം കൃത്വാസംഖ്യേയഷട്പദമ്
അരുണൻ എന്ന പേരിൽ ഒരാൾ മൂന്ന് ലോകത്തെയും വലിയ ദുരിതം വരുത്തുമ്പോൾ, അപ്പോൾ ഞാൻ അനവധി തേനീച്ചകളുടെ രൂപം ധരിക്കും.
ത്രൈലോക്യസ്യ ഹിതാര്ഥായ വധിഷ്യാമി മഹാസുരമ് । ഭ്രാമരീതി ച മാം ചോകാസ്തദാ സ്തോഷ്യന്തി സര്വതഃ
മൂന്ന് ലോകങ്ങളുടെ ഭാവുകത്തിനായി, ഞാൻ ആ മഹാസുരനെ സംഹരിക്കും. അപ്പോൾ എല്ലായിടത്തും എല്ലാവരും എന്നെ 'ഭ്രമരീ' എന്ന് പുകഴ്ത്തും.
ഇത്ഥം യദാ യദാ ബാധാ ദാനവോത്ഥാ ഭവിഷ്യതി । തദാ തദാവതീര്യാഹം കരിഷ്യാമ്യരിസംക്ഷയമ്
ഇങ്ങനെ, ദാനവന്മാരാൽ സൃഷ്ടമായ ബുദ്ധിമുട്ട് എപ്പോഴൊക്കെ ഉണ്ടാകുമ്പോഴും, അപ്പോൾ ഞാൻ അവതരിച്ച് ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കും.
ദേവ്യുവാച ഏഭിഃ സ്തവൈശ്ച മാം നിത്യം സ്തോഷ്യതേ യഃ സമാഹിതഃ । തസ്യാഹം സകലാം ബാധാം നാശയിഷ്യാമ്യസംശയമ്
ദേവി പറഞ്ഞു: ഈ സ്തോത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് ആരെങ്കിലും ഏകാഗ്രതയോടെ എന്നെ പ്രതിദിനം സ്തുതിച്ചാൽ, അവന്റെ എല്ലാ കഷ്ടതകളും ഞാൻ നിർബന്ധമായും അകറ്റും.
മധുകൈടഭാനാശം ച മഹിഷാസുരഘാതനമ് । കീര്തയിഷ്യിന്തി യേ തദ്വദ് വധം ശുമ്ഭനിശുമ്ഭയോഃ
മധു, കൈടഭൻ എന്നിവരുടെ സംഹാരവും മഹിഷാസുരന്റെ വധവും, അതുപോലെ ശുംബനും നിശുംബനും കൊല്ലപ്പെട്ടതും ആരെങ്കിലും ഓർത്തുപറഞ്ഞാൽ—
അഷ്ടമ്യാം ച ചതുര്ദശ്യാം നവമ്യാം ചൈകചേതസഃ । സ്തോഷ്യന്തി ചൈവ യേ ഭക്ത്യാ മമ മാഹാത്മ്യമുത്തമമ്
അഷ്ടമി, ചതുർദശി, നവമി എന്നീ ദിവസങ്ങളിൽ ഏകാഗ്രതയോടെ ഭക്തിപൂർവ്വം എന്റെ പരമ മഹത്വം ആരെങ്കിലും സ്തുതിച്ചാൽ—
ന തേഷാം ദുഷ്കൃതം കിഞ്ചിദ് ദുഷ്കൃതോത്ഥാ ന ചാപദഃ । ഭവിഷ്യതി ന ദാരിദ്രയം ന ചൈവേഷ്ടവിയോജനമ്
അവർക്കു ദുഷ്കര്മ്മങ്ങൾ ഒന്നും ഉണ്ടാകില്ല, ദുഷ്കര്മ്മഫലമായ ദുരിതങ്ങളും വരികയില്ല. ദാരിദ്ര്യം ഉണ്ടാകില്ല, ഇഷ്ടപ്പെട്ടതിൽ നിന്ന് വേർപാടും ഉണ്ടാകില്ല.
ശത്രുതോ ന ഭയം തസ്യ ദസ്യുതോ വാ ന രാജതഃ । ന ശസ്ത്രാനലതോയൌഘാത് കദാചിത് സമ്ഭവിഷ്യതി
ശത്രുക്കളിൽ നിന്ന് ഭയം ഉണ്ടാകില്ല, കള്ളന്മാരിൽ നിന്നോ രാജാവിൽ നിന്നോ ഭയം ഉണ്ടാകില്ല. ആയുധം, അഗ്നി, വെള്ളപ്പൊക്കം എന്നിവകൊണ്ടു ഒരിക്കലും അപകടം സംഭവിക്കില്ല.
തസ്മാന്മമൈതന്മാഹാത്മ്യം പഠിതവ്യം സഹാഹിതൈഃ । ശ്രോതവ്യം ച സദാ ഭക്ത്യാ പരം സ്വസ്ത്യയനം മഹത്
അതിനാൽ എന്റെ ഈ മഹത്വം ഭക്തരോടൊപ്പം വായിക്കണം, എന്നും ഭക്തിയോടെ കേൾക്കണം. ഇതാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമമായ ക്ഷേമത്തിനുള്ള മാർഗം.
ഉപസര്ഗാനശേഷാംസ്തു മഹാമാരീസമുദ്ഭവാന് । തഥാ ത്രിവിധമുത്പാതം മാഹാത്മ്യം ശമയേന്മമ
എന്റെ മഹത്വം മഹാമാരികൾ കൊണ്ടുള്ള എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും, അതുപോലെ മൂന്നു വിധത്തിലുള്ള ദുരിതങ്ങളും അകറ്റും.
യത്രൈതത് പഠ്യതേ സമ്യങ്നിത്യമായതനേ മമ । സദാ ന തദ്വിമോക്ഷ്യാമി സാംനിധ്യം തത്ര മേ സ്ഥിതമ്
എന്റെ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഈ മഹത്വം ശരിയായി ദിവസവും വായിക്കുമ്പോൾ, ഞാൻ ആ സ്ഥലം ഒരിക്കലും വിട്ടുപോകില്ല; എന്റെ സാന്നിധ്യം അവിടെ നിലനിൽക്കും.
ബലിപ്രദാനേ പൂജായാമഗ്നികാര്യേ മഹോത്സവേ । സര്വം മമൈതച്ചരിതമുച്ചാര്യം ശ്രാവ്യമേവ ച
ബലികൾ അർപ്പിക്കുമ്പോഴും, പൂജയിൽ, ഹോമത്തിൽ, മഹോത്സവങ്ങളിൽ, എന്റെ ഈ കഥ മുഴുവനും വായിക്കണം, കേൾക്കുകയും വേണം.