ശക്ത്യാ ജഘാന കൌമാരോ വാരാഹീ ച തഥാസിനാ । മാഹേശ്വരീ ത്രിശൂലേന രക്തബീജം മഹാസുരമ്
കുമാരി ശൂലത്താൽ അവനെ അടിച്ചു, വാരാഹി വാളുകൊണ്ടും, മഹേശ്വരി ത്രിശൂലത്താലും ആ മഹാസുരനായ രക്തബീജനെ ആക്രമിച്ചു.
സ ചാപി ഗദയാ ദൈത്യഃ സര്വാ ഏവാഹനത് പൃഥക് । മാതഃ കോപസമാവിഷ്ടോ രക്തബീജോ മഹാസുരഃ
അപ്പോള് കോപം നിറഞ്ഞ രക്തബീജന് എന്ന മഹാസുരന് തന്റെ ഗദയാൽ എല്ലാ അമ്മമാരെയും വേറേ വേറെയായി അടിച്ചു.
തസ്യാഹതസ്യ ബഹുധാ ശക്തിശൂലാദിഭിര്ബുവി । പപാത യോ വൈ രക്തൌഘസ്തേനാസഞ്ഛതശോ ഽസുരാഃ
അവനെ പലതവണ ആയുധങ്ങളാലും ശക്തികളാലും ആക്രമിച്ചപ്പോൾ, അവന്റെ രക്തം ഭൂമിയിൽ ഒഴുകി വീണു. ആ രക്തധാരയിൽ നിന്ന് അനവധി അസുരന്മാർ ഉദിച്ചു.
തൈശ്ചാസുരാസൃക്സമ്ഭൂതൈരസുരൈഃ സകലം ജഗത് । വ്യാപ്തമാസീത്തതോ ദേവാ ഭയമാജഗ്മുരുത്തമമ്
അസുരന്റെ രക്തത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച ആ അസുരന്മാർ ലോകം മുഴുവൻ നിറച്ചു. അപ്പോൾ ദേവന്മാർക്ക് അത്യന്തം ഭയം പിടിച്ചു.
താന് വിഷണ്ണാന് സുരാന് ദൃഷ്ട്വാ ചണ്ഡികാ പ്രാഹ സത്വരാ । ഉവാച കാലീം ചാമുണ്ഡേ വിസ്തീര്ണം വദനം കുരു
ദേവന്മാർ വിഷണ്ണരായിരിക്കുന്നതു കണ്ടു, ചണ്ഡിക ദ്രുതമായി പറഞ്ഞു: 'ചാമുണ്ഡേ, നിന്റെ വായ് വിശാലമാക്കുക.'
മച്ഛസ്ത്രപാതസമ്ഭൂതാന് രക്തബിന്ദൂന് മഹാസുരാന് । രക്തബിന്ദോഃ പ്രതീച്ഛ ത്വം വക്ത്രേണാനേന വേഗിനാ
എന്റെ ആയുധങ്ങൾ കൊണ്ടു വീഴുന്ന രക്തബിന്ദുക്കളിൽ നിന്നു ജനിക്കുന്ന മഹാസുരന്മാരെയും രക്തബീജന്റെ രക്തത്തിൽ നിന്നു ഉണ്ടാകുന്നവരെയും നീ ഈ വേഗമുള്ള വായിൽ സ്വീകരിക്കണം.
ഭക്ഷയന്തീ ചര രണേ തദുത്പന്നാന് മഹാസുരാന് । ഏവമേഷ ക്ഷയം ദൈത്യഃ ക്ഷീണരക്തോ ഗമിഷ്യതി । ഭക്ഷ്യമാണാസ്ത്വയാ ചോഗ്രാ ന ചോത്പത്സ്യന്തി ചാപരേ
യുദ്ധഭൂമിയിൽ അവനിൽ നിന്ന് ഉണ്ടാകുന്ന മഹാസുരന്മാരെ നീ തിന്നുക. അങ്ങനെ ഈ ദാനവൻ രക്തം തീർന്നാൽ നശിക്കും. നീ തിന്നുന്ന ഭയങ്കരന്മാർ വീണ്ടും ജനിക്കുകയില്ല.
ഇത്യുക്ത്വാ താം തതോ ദേവീ ശൂലേനാഭിജഘാന തമ് । മുഖേന കാലീ ജഗൃഹേ രക്തബീജസ്യ സോണിതമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ദേവി അവനെ കുന്തംകൊണ്ട് ആക്രമിച്ചു. കാളി രക്തബീജന്റെ രക്തം വായിൽ പിടിച്ചു.
തതോ ഽസാവാജഘാനാഥ ഗദയാ തത്ര ചണ്ഡികാമ് । ന ചാസ്യാ വേദനാം ചക്രേ ഗദാപാതോ ഽല്പികാമപി
അപ്പോൾ അവൻ തന്റെ ഗദയാൽ ചണ്ഡികയെ അടിച്ചു. എന്നാൽ ആ അടിയിൽ നിന്ന് അവള്ക്ക് ചെറിയ വേദന പോലും തോന്നിയില്ല.
തസ്യാഹതസ്യ ദേഹാത്തു ബഹു സുസ്ത്രാവ ശോണിതമ് । യതസ്തതഃ സ്വവക്ത്രേണ വാമുണ്ഡാ സമ്പ്രതീച്ഛതി
അവൻ അടിയേറ്റ് അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ധാരാളം രക്തം ഒഴുകി. അത് എവിടെയൊക്കെ വീണുവോ, അവിടെകഴിഞ്ഞ് ചാമുണ്ഡാ തന്റെ വായിൽ അതു സ്വീകരിച്ചു.
മുഖേ സമുദ്ഗതാ യേ ഽസ്യാ രക്തപാതാന്മഹാസുരാഃ । താംശ്ചഖാദാഥ ചാമുണ്ഡാ പപൌ തസ്യ ച ശോണിതമ്
അവന്റെ രക്തം നിലത്തടിഞ്ഞപ്പോൾ അവിടെ നിന്നു പുറത്ത് വന്ന മഹാസുരന്മാരെ ചാമുണ്ഡാ തിന്നുകയും, അവന്റെ രക്തം കുടിക്കുകയും ചെയ്തു.
ദേവീ ശൂലേന ചക്രേണ ബാണൈരസിഭിരൃഷ്ടിഭിഃ । ജഘാന രക്തബീജം തം ചാമുണ്ഡാപീതശോണിതമ്
ചാമുണ്ഡാ അവന്റെ രക്തം കുടിച്ചശേഷം, ദേവി ത്രിശൂലം, ചക്രം, അമ്പുകൾ, വാളുകൾ, കുന്തങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ട് രക്തബീജനെ ആക്രമിച്ചു.
സ പപാത മഹീപൃഷ്ഠേ ശസ്ത്രസംഹതിതോ ഹതഃ । നീരക്തശ്ച മഹീപാല രക്തബീജോ മഹാസുരഃ
അങ്ങനെ പല ആയുധങ്ങളാൽ അടിയേറ്റ്, രക്തത്തിൽ കുളിച്ച മഹാസുരനായ രക്തബീജൻ ഭൂമിയിൽ വീണു, രാജാവേ.
തതസ്തേ ഹര്ഷമതുലമവാപുസ്ത്രിദശാ നൃപ । തേഷാം മാതൃഗണോ ജാതോ നനര്താസൃങ്മദോദ്ധതഃ
അപ്പോൾ ദേവന്മാർക്ക് അതുല്യമായ സന്തോഷം ലഭിച്ചു. അവരുടെ മാതൃഗണം രക്തം കുടിച്ച് ഉല്ലാസത്തോടെ നൃത്തം ചെയ്തു.
വിചിത്രമിദമാഖ്യാതം ഭഗവന് ഭവതാ മമ । ദേവ്യാശ്ചരിതമാഹാത്മ്യം രക്തബീജവധാശ്രിതമ്
ഭഗവാനേ, രക്തബീജനെ സംഹരിച്ച ദേവിയുടെ മഹത്വവും അത്ഭുതകരമായ കഥയും നീ എനിക്ക് പറഞ്ഞുതന്നത് എത്ര മനോഹരമാണെന്ന് ഞാൻ വിചാരിക്കുന്നു.
ഭൂയശ്ചേച്ഛാമ്യഹം ശ്രോതും രക്തബീജേ നിപാതിതേ । ചകാ ശുമ്ഭോ യത്കര്മ നിശുമ്ഭശ്ചാതികോപനഃ
രക്തബീജൻ വീണ ശേഷം, ശുംഭനും അത്യന്തം കോപത്തോടെ നിശുംഭനും എന്ത് ചെയ്തുവെന്ന് ഞാൻ വീണ്ടും കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ചകാര കോപമതുലം രക്തബീജേ നിപാതിതേ । ശുമ്ഭാസുരോ നിശുമ്ഭശ്ച ഹതേഷ്വന്യേഷു ചാഹവേ
രക്തബീജൻ കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ, ശുംഭാസുരനും നിശുംഭനും യുദ്ധത്തിൽ വീണ മറ്റു അസുരന്മാരും അതിരൂക്ഷമായ കോപത്തിൽ ആകപ്പെട്ടു.
ഹന്യമാനം മഹാസൈന്യം വിലോക്യാമര്ഷമുദ്വഹന് । അഭ്യധാവന്നിശുമ്ഭോ ഽഥ മുഖ്യയാസുരസേനയാ
തന്റെ വലിയ സൈന്യം നശിക്കപ്പെടുന്നത് കണ്ട നിശുംഭൻ, മനസ്സിൽ ദാഹം നിറഞ്ഞ്, പ്രധാന അസുരസേനയുമായി മുന്നോട്ട് പാഞ്ഞു.
തസ്യാഗ്രതസ്തഥാ പൃഷ്ഠേ പാര്ശ്വയോശ്ച മഹാസുരാഃ । സംദഷ്ടൌഷ്ഠപുടാഃ ക്രുദ്ധാ ഹന്തും ദേവീമുപായയുഃ
അവന്റെ മുന്നിലും പിന്നിലും ഇരുവശങ്ങളിലും മഹാസുരന്മാർ, കോപത്തിൽ ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചു, ദേവിയെ കൊല്ലാൻ സമീപിച്ചു.
ആജഗാമ മഹാവീര്യഃ ശുമ്ഭോ ഽപി സ്വബലൈര്വൃതഃ । നിഹന്തും ചണ്ഡികാം കോപാത്കൃതാവ യുദ്ധം തു മാതൃഭിഃ
വലിയ വീര്യശാലിയായ ശുംഭനും തന്റെ സേനയുമായി ചണ്ഡികയെ കൊല്ലാൻ ഉദ്ദേശിച്ച് കോപത്തോടെ എത്തി; അമ്മമാരുമായി വലിയ യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു.
തതോ യുദ്ധമതീവാസീദ്ദേവ്യാ ശുമ്ഭനിശുമ്ഭയോഃ । ശരവര്ഷമതീവോഗ്രം മേഘയോരിവ വര്ഷതോഃ
അതിനുശേഷം ദേവിയും ശുംബനും നിശുംബനും തമ്മിൽ അത്യന്തം ഭയങ്കരമായ ഒരു യുദ്ധം നടന്നു. ഇരുവശത്തുനിന്നും അമ്പുകളുടെ മഴയുപോലെ കനത്ത പ്രഹരങ്ങൾ പെയ്തു, മേഘങ്ങൾ മഴപെയ്യുന്നതുപോലെ.
ചിച്ഛേദാസ്താഞ്ഛരാംസ്താഭ്യാം ചണ്ഡികാ സ്വശരോത്കരൈഃ । താഡയാമാസ ചാങ്ഗേഷു ശസ്ത്രൌഘൈരസുരേശ്വരൌ
അവരുടെ അമ്പുകൾ ചണ്ഡികാ തന്റെ അമ്പുകളുടെ കൂട്ടത്തോടെ വെട്ടിമുറിച്ചു. പിന്നെ അവൻമാരുടെ ശരീരഭാഗങ്ങളിൽ ആയുധങ്ങളുടെ മഴപെയ്യിച്ച് പ്രഹരിച്ചു.
നിശുമ്ഭോ നിശിതം ഖഡ്ഗം ചര്മ ചാദായ സുപ്രഭമ് । അതാഡയന്മൂര്ധ്നി സിംഹം ദേവ്യാ വാഹനമുത്തമമ്
നിശുംബൻ മൂർച്ചയുള്ള വാൾയും അതിമനോഹരമായ കവചവും എടുത്ത്, ദേവിയുടെ പ്രധാനവാഹനമായ സിംഹത്തിന്റെ തലയിലേക്കു പ്രഹരിച്ചു.
നിശുമ്ഭോ നിശിതം ഖഡ്ഗം ചര്മ ചാദായ സുപ്രഭമ് । അതാഡയന്മൂര്ധ്നി സിംഹം ദേവ്യാ വാഹനമുത്തമമ്
നിശുംബൻ മൂർച്ചയുള്ള വാൾയും അതിമനോഹരമായ കവചവും എടുത്ത്, ദേവിയുടെ പ്രധാനവാഹനമായ സിംഹത്തിന്റെ തലയിലേക്കു പ്രഹരിച്ചു.
ഛിന്നേ ചര്മണി ഖഡ്ഗേ ച ശക്തിം ചിക്ഷേപ സോ ഽസുരഃ । താമപ്യസ്യ ദ്വിധാ ചക്രേ ചക്രേണാഭിമുഖാഗതാമ്
അവന്റെ കവചവും വാളും വെട്ടിമുറിച്ചപ്പോൾ, ആ അസുരൻ ഒരു കുന്തം എറിഞ്ഞു. അതു നേരെ വരുമ്പോൾ തന്നെ, ദേവി തന്റെ ചക്രം ഉപയോഗിച്ച് അതിനെ രണ്ടായി ചിതറി.
കോപാധ്മാതോ നിശുമ്ഭോ ഽഥ ശൂലം ജഗ്രാഹ ദാനവഃ । ആയാതം മുഷ്ടിപാതേന ദേവീ തച്ചാപ്യചൂര്ണയത്
കോപത്തിൽ കത്തിയ നിശുംബൻ ഒരു ത്രിശൂലം എടുത്തു. അതു അടുത്തുവന്നപ്പോൾ, ദേവി തന്റെ കയ്യടിയാൽ അതിനെ പൊടിച്ചുടച്ചു.
അഥാദായ ഗദാം സോ ഽപി ചിക്ഷേപ ചണ്ഡികാം പ്രതി । സാപി ദേവ്യാ ത്രിശൂലേന ഭിന്നാ ഭസ്മത്വമാഗതാ
അപ്പോൾ അവൻ തന്റെ ഗദ എടുത്തു ചണ്ഡികയെ향െ എറിഞ്ഞു. എന്നാൽ അമ്മയുടെ ത്രിശൂലത്താൽ ആ ഗദ തകർന്ന് പൊടിയായി.
തതഃ പരശുഹസ്തം തമായാന്ത ദൈത്യപുങ്ഗവമ് । ആഹത്യ ദേവീ ബാണൌഘൈരപാതയത ഭൂതലേ
അതിനുശേഷം, കയ്യിൽ പരശു പിടിച്ച് വരികയായിരുന്ന ആ അസുരനാഥനെ അമ്മ അമ്പുകളുടെ മഴയാൽ അടിച്ച് നിലത്തു വീഴ്ത്തി.
തസ്മിന്നിപതിതേ ഭൂമൌ നിശുമ്ഭേ ഭീമവിക്രമേ । ഭ്രാതര്യതീവ സംക്രുദ്ധഃ പ്രയയൌ ഹന്തുമമ്ബികാമ്
ഭയങ്കരശക്തിയുള്ള നിശുംബൻ നിലത്തു വീണപ്പോൾ, അവന്റെ സഹോദരൻ അത്യന്തം കോപത്തോടെ അംബികയെ കൊല്ലാൻ മുന്നോട്ട് വന്നു.
സ രഥസ്ഥസ്തഥാത്യുച്ചൈര്ഗൃഹീതപരമായുധൈഃ । ഭുജൈരഷ്ടാഭിരതുലൈര്വ്യാപ്യാശേഷം ബഭൌ നഭഃ
അവൻ രഥത്തിൽ നിന്ന് അത്യുത്തമ ആയുധങ്ങൾ പിടിച്ച്, എട്ടു തുല്യരഹിതമായ കൈകളാൽ ആകാശം മുഴുവൻ നിറച്ച് പ്രകാശിച്ചു.