സ ച സിംഹോ മഹാനാദമതീവ കൃതവാന് നൃപ । ഘണ്ടാസ്വനേന തന്നാദമമ്ബികാ ചാപ്യബൃംഹയത്
അപ്പോള് ആ സിംഹം അതിശക്തമായ ഒരു ഗര്ജ്ജനം മുഴക്കി, രാജാവേ. അമ്മിക്കയും തന്റെ മണിയുടെ ശബ്ദം ഉയര്ത്തി ആ ഗര്ജ്ജനത്തെ കൂടുതല് ശക്തമാക്കി.
ധനുര്ജ്യാസിംഹഘണ്ടാനാം നാദാപൂരിതദിങ്മുഖാ । നിനാദൈര്ഭോഷണൈഃ കാലീ ജിഗ്യേ വിസ്താരിതാനനാ
വില്ലിന്റെ നാരിന്റെ ശബ്ദവും, സിംഹത്തിന്റെ ഗര്ജ്ജനവും, മണികളുടെ മുഴക്കവും കൊണ്ട് ആകാശത്തിന്റെ എല്ലാ ദിക്കുകളും നിറഞ്ഞു. വലിയ വായ് തുറന്ന് കാളി ശത്രുക്കളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന കൂക്കുകളും വിളികളും മുഴക്കി.
തം നിനാദമുപശ്രുത്യ ദൈത്യസൈന്യൈശ്ചതുര്ദിശമ് । ദേവീ സിംഹസ്തഥാ കാലീ സരോഷൈഃ പരിവാരിതാഃ
ആ വലിയ ശബ്ദം കേട്ട ദാനവസേനകള് ദേവിയെ, സിംഹത്തെയും കാളിയെയും നാലു ദിക്കിലും നിന്ന് കോപത്തോടെ വളഞ്ഞു.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ ഭൂപ വിനാശായ സുരദ്വിഷാമ് । ഭവായാമരസിംഹാനാമതിവീര്യബലാന്വിതാഃ
അതേസമയം, രാജാവേ, ദേവന്മാരുടെ ശത്രുക്കളുടെ നാശത്തിനും അമരന്മാരായ സിംഹങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനുമായി അത്യധികമായ ശക്തിയും വീര്യവും ഉള്ളവര്
ബ്രഹ്മേശഗുഹവിഷ്ണൂനാം തഥേന്ദ്രസ്യ ച ശക്തയഃ । ശരീരേഭ്യോ വിനിഷ്ക്രമ്യ തദ്രൂപൈശ്ചണ്ഡികാം യയുഃ
ബ്രഹ്മാവിന്റെ, ശിവന്റെ, ഗുഹയുടെ, വിഷ്ണുവിന്റെ, ഇന്ദ്രന്റെയും ശക്തികള് അവരുടെ ശരീരങ്ങളില് നിന്ന് പുറത്ത് വന്നു, തങ്ങളുടെ രൂപത്തില് ചണ്ഡികയുടെ അടുത്തേക്ക് എത്തി.
യസ്യ ദേവസ്യ യദ്രൂപം യഥാഭൂഷണവാഹനമ് । തദ്വദേവ ഹി തച്ഛക്തിരസുരാന് യോദ്ധുമായയൌ
ഏത് ദേവന് ഏത് രൂപവും, ആഭരണവും, വാഹനവും ഉണ്ടായിരുന്നോ, അതേപോലെയുള്ള അവരവരുടെ ശക്തികള് അസുരന്മാരെ നേരിടാന് പുറത്ത് വന്നു.
ഹംസയുക്തവിമാനാഗ്രേ സാക്ഷസൂത്രകമണ്ഡലുഃ । ആയാതാ ബ്രഹ്മണഃ ശക്തിര്ബ്രഹ്മാണീ സാഭിധീയതേ
ഹംസങ്ങളാൽ വലിച്ചുപോകുന്ന ആകാശരഥത്തിന്റെ മുന്നിൽ, ജപമാലയും കമണ്ഡലും കൈയിൽ പിടിച്ച്, ബ്രഹ്മാവിന്റെ ശക്തിയായ ബ്രഹ്മാണി അവിടെ എത്തി.
മാഹേശ്വരീ വൃഷാരൂഢാ ത്രിശൂലവരധീരിണീ । മഹാഹിവലയാ പ്രാപ്താ ചന്ദ്രലേഖാവിഭൂഷണാ
മഹേശ്വരി കാളയെ കയറി, ത്രിശൂലം കൈയിൽ പിടിച്ച് അനുഗ്രഹം നൽകുന്നവളായി, വലിയ പാമ്പുകൾ അലങ്കാരമായി ധരിച്ച്, ചന്ദ്രക്കല കിരീടമായി അണിഞ്ഞ് അവിടെ എത്തി.
കൌമാരീ ശക്തിഹസ്താ ച മയൂരവരവാഹനാ । യോദ്ധുമഭ്യായയൌ ദൈത്യാനമ്ബികാ ഗുഹരൂപിണീ
കൗമാരി ആയുധങ്ങൾ കൈയിൽ പിടിച്ച്, ഏറ്റവും ഉത്തമമായ മയിലിൽ കയറി, ദാനവന്മാരെ നേരിടാൻ, ഗുഹയുടെ രൂപമായ അംബികയായി അവിടെ എത്തി.
തഥൈവ വൈഷ്ണാവീ ശക്തിര്ഗരുഡോപരി സംസ്ഥിതാ । ശങ്ഖചക്രഗദാശാര്ങ്ഗഖഡ്ഗഹസ്താഭ്യുപായയൌ
അതു പോലെ തന്നെ, വിഷ്ണുവിന്റെ ശക്തിയായ വൈഷ്ണവി, ഗരുഡന്റെ മേൽ ഇരുന്നു, ശംഖ്, ചക്രം, ഗദ, ധനുസ്, വാൾ എന്നിവ കൈയിൽ പിടിച്ച് അവിടെ എത്തി.
ജജ്ഞേ വാരാഹമതുലം രൂപം യാ ബിഭ്രതീ ഹരേഃ । ശക്തിഃ സാപ്യായൌ തത്ര വാരാഹീം ബിഭ്രതീ തനുമ്
അവിടെ ഹരിയുടെ ശക്തിയായ അവൾ, അപൂർവമായ വാരാഹ രൂപം ധരിച്ച്, വാരാഹിയായി അവിടെയെത്തി.
നാരസിംഹീ നൃസിംഹസ്യ ബിഭ്രതീ സദൃശം വപുഃ । പ്രാപ്താ തത്ര സടാക്ഷേപക്ഷിപ്തനക്ഷത്രസംഹതിഃ
നരസിംഹിയുടെ രൂപം നരസിംഹനോടു തുല്യമായി, കേശരങ്ങൾ കൊണ്ട് നക്ഷത്രങ്ങളെ തള്ളിക്കളയുന്നവളായി അവിടെ എത്തി.
വജ്രഹസ്താ തഥൈവൈന്ദ്രീ ഗജരാജോപരി സ്ഥിതാ । പ്രാപ്താ സഹസ്രനയനാ യഥാ ശക്രസ്തഥൈവ സാ
വജ്രം കൈവശം വച്ച ഇന്ദ്രാണി, ആനരാജാവിന്റെ മേൽ കയറി നിൽക്കുന്നു, ആയിരം കണ്ണുകളുള്ളവളായി, അതുപോലെ തന്നെ ഇന്ദ്രൻ ചെയ്യുന്നതുപോലെ.
തതഃ പരിവൃതസ്താഭിരീശാനോ ദേവശക്തിഭിഃ । ഹന്യന്താമസുരാഃ ശീഘ്രം മമ പ്രീത്യാഽഹ ചണ്ഡികാമ്
അവിടെ ദേവശക്തികൾ ചുറ്റി നിൽക്കുമ്പോൾ, ഈശ്വരൻ ചണ്ഡികയെ നോക്കി പറഞ്ഞു: 'എന്റെ സന്തോഷത്തിനായി അസുരന്മാരെ വേഗത്തിൽ സംഹരിക്കണം.'
തതോ ദേവോശരീരാത്തു വിനിഷ്ക്രാന്താതിഭീഷണാ । ചണ്ഡികാശക്തിരത്യുഗ്രാ ശിവാശതനിനാദിനീ
അപ്പോൾ ദേവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് അത്യന്തം ഭയാനകവും അതിവിശാലവുമായ ചണ്ഡികയുടെ ശക്തി പുറത്തുവന്നു, നൂറ് ഇടിമുഴക്കങ്ങൾ പോലെ ഉരുണ്ടു കയറി.
സാ ചാഹ ധൂമ്രജടിലമീശാനമപരാജിതാ । ദൂത ത്വം ഗച്ഛ ഭഗവന് പാര്ശ്വം ശുമ്ഭനിശുമ്ഭയോഃ
അജേയയായ ആ ദേവി, കറുത്ത ജടകൾ ഉള്ള ഈശ്വരനോട് പറഞ്ഞു: 'ദൂതനായ ഭഗവൻ, നീ പോയി ശുംഭനും നിശുംഭനും ചേർന്നിരിക്കുക.'
ബ്രൂഹി ശുമ്ഭം നിശുമ്ഭം ച ദാനവാവതിഗര്വിതൌ । യേ ചാന്യേ ദാനവാസ്തത്ര യുദ്ധായ സമുപസ്ഥിതാഃ
ശുംഭനും നിശുംഭനും, അതികം അഭിമാനമുള്ള ദാനവന്മാരെയും, യുദ്ധത്തിനായി അവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്ന മറ്റു ദാനവന്മാരെയും നീ അറിയിക്കണം.
ത്രൈലോക്യമിന്ദ്രോ ലഭതാം ദേവാഃ സന്തു ഹവിര്ഭുജഃ । യൂയം പ്രയാത പാതാലം യദി ജീവിതുമിച്ഛഥ
മൂന്നു ലോകങ്ങളും ഇന്ദ്രന് ലഭിക്കട്ടെ, ദേവന്മാർ ഹവികൾ സ്വീകരിക്കുന്നവരാകട്ടെ; നിങ്ങൾക്ക് ജീവിക്കാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ പാതാളത്തിലേക്ക് പോകൂ.
ബലാവലേപാദഥ ചേദ്ഭവന്തോ യുദ്ധകാങ്ക്ഷിണഃ । തദാഗച്ഛത തൃപ്യന്തു മച്ഛിവാഃ പിശിതേന വഃ
നിങ്ങളുടെ ശക്തിയിൽ അഹങ്കാരം കൊണ്ടു നിങ്ങൾക്ക് യുദ്ധം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ, വരിക; എന്റെ അനുചരികൾ നിങ്ങളുടെ മാംസം കഴിച്ച് തൃപ്തരാകട്ടെ.
യതോ നിയുക്തോ ദൌത്യേന തയാ ദേവ്യാ ശിവഃ സ്വയമ് । ശിവദൂതീതി ലോകേ ഽസ്മിംമസ്തതഃ സാ ഖ്യാതിമാഗതാ
അവ ദേവി തന്നെ ശിവനെ ദൂതനായി അയച്ചതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ ഈ ലോകത്ത് ശിവദൂതി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്.
തേ ഽപി ശ്രുത്വാ വചോ ദേവ്യാഃ ശര്വാഖ്യാതം മഹാസുരാഃ । അമര്ഷാപൂരിതാ ജഗ്മുര്യത്ര കാത്യായനീ സ്ഥിതാ
ശർവൻ അറിയിച്ച ദേവിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട മഹാസുരന്മാർ ക്രോധത്തോടെ കാത്യായനീ നില്ക്കുന്നിടത്തേക്ക് പോയി.
തതഃ പ്രഥമമേവാഗ്രേ ശരശക്ത്യൃഷ്ടിവൃഷ്ടിഭിഃ । വവര്ഷുരുദ്ധതാമര്ഷാസ്താം ദേവീമമരാരയഃ
അപ്പോൾ അമരന്മാരുടെ ശത്രുക്കൾ, അത്യന്തം കോപത്തോടെ, ആദ്യം തന്നെ ദേവിയെ അമ്പുകളും കുന്തങ്ങളും വാളുകളും കൊണ്ട് മഴപെയ്യിച്ചുപോലെയാകെ ആക്രമിച്ചു.
സാ ച താന് പ്രഹിതാന് ബാണാഞ്ഛൂലശക്തിപരശ്വധാന് । ചിച്ഛേദ ലീലയാഽധ്മാതധനുര്മുക്തൈര്മഹേഷുഭിഃ
അവൾ എളുപ്പത്തിൽ തന്നെ, വലിച്ചു പിടിച്ച വില്ലിൽ നിന്ന് വിട്ട മഹാ അമ്പുകൾകൊണ്ട്, അവരവൾക്ക് എറിയുന്ന അമ്പുകളും കുന്തങ്ങളും വാളുകളും വെട്ടിമുറിച്ചു.
തസ്യാഗ്രതസ്തഥാ കാലീ ശൂലപാതവിദാരിതാന് । ഖട്വാങ്ഗപോഥിതാംശ്ചാരീന് കുര്വതീ വ്യചരത്തദാ
അവളുടെ മുന്നിൽ കാളി സ്ത്രി, ചില ശത്രുക്കളെ കുന്തംകൊണ്ട് ചിതറിച്ച്, ചിലരെ ഖട്വാംഗം കൊണ്ട് അടിച്ചു വീഴ്ത്തി, അവിടെയൊക്കെയും സഞ്ചരിച്ചു.
കമണ്ഡലുജലാക്ഷേപഹതവീര്യാന് ഹതൌജസഃ । ബ്രഹ്മാണീ ചാകരോച്ഛത്രൂന് യേന യേന സ്മ ധാവതി
ബ്രഹ്മാണി തന്റെ കമണ്ഡലുവിലെ വെള്ളം തളിച്ച് ശത്രുക്കളുടെ ശക്തിയും ഉത്സാഹവും എവിടെയൊക്കെ അവളെ പിന്തുടർന്നുവോ അവിടെയൊക്കെയും കുറച്ചു.
മാഹേശ്വരീ ത്രിശൂലേന തഥാ ചക്രേണ വൈഷ്ണവീ । ദൈത്യാഞ്ജഘാന കൌമാരീ തഥാ ശക്ത്യാതികോപനാ
മാഹേശ്വരി ത്രിശൂലത്തോടെ, വൈഷ്ണവി ചക്രം ഉപയോഗിച്ച്, അത്യന്തം കോപത്തോടെ കൗമാരി ശൂലംകൊണ്ട് ദാനവന്മാരെ സംഹരിച്ചു.
ഐന്ദ്രീകുലിശപാതേന ശതശോ ദൈത്യദാനവാഃ । പേതുര്വിദാരിതാഃ പൃഥ്വ്യാം രുധിരൌഘപ്രവര്ഷിണഃ
ഐന്ദ്രിയുടെ വജ്രപ്രഹാരത്തിൽ നൂറുകണക്കിന് ദാനവരും അസുരന്മാരും രക്തം ഒഴുക്കിക്കൊണ്ടു നിലത്തു വീണു.
തുണ്ഡപ്രഹാരവിധ്വസ്താ ദംഷ്ട്രാഗ്രക്ഷതവക്ഷസഃ । വാരാഹമൂര്ത്യാ ന്യപതംശ്ചക്രേണ ച വിദാരിതാഃ
വരാഹമൂർത്തിയുടെ തുണ്ടപ്രഹാരത്തിൽ തകർന്നു, കുരുത്തി പല്ലുകളിൽ വക്ഷസ്സിൽ മുറിവേറ്റവരും, ചിലർ അവളുടെ ചക്രത്തിൽ കീറപ്പെട്ടവരുമായി നിലത്തു വീണു.
നഖൈര്വിദാരിതാംശ്ചാന്യാന് ഭക്ഷയന്തീ മഹാസുരാന് । നാരസിംഹീ ചചാരാജൌ നാദാപൂര്ണദിഗന്തരാ
നാരസിംഹി ഭയങ്കരമായി അരിപ്പ് മുഴക്കി എല്ലാ ദിക്കുകളും മുഴങ്ങുമ്പോൾ, വലിയ അസുരന്മാരെ നഖങ്ങൾകൊണ്ട് കീറി യുദ്ധഭൂമിയിൽ തിന്നുകൂടി.
ചണ്ഡാട്ടഹാസൈരസുരാഃ ശിവദൂത്യഭിദൂഷിതാഃ । പേതുഃ പൃഥിവ്യാം പതിതാംസ്താംശ്ചഖാദാഥ സാ തദാ
ചണ്ടികയുടെ ഉഗ്രമായ ചിരിയും ശിവദൂതിയുടെ ഭീഷണിയും കേട്ട് അസുരന്മാർ ഭയന്ന് നിലത്തു വീണു; അവിടെ വീണവരെ അവൾ പിന്നെ തിന്നുകൂടി.