അസിനാ നിഹതാഃ കേചിത്കേചിത്ഖട്വാങ്ഗതാഡിതാഃ । ജഗ്മുര്വിനാശമസുരാ ദന്താഗ്രാഭിഹതാ രണേ
ചില അസുരന്മാർ അവളുടെ വാൾകൊണ്ട് കൊല്ലപ്പെട്ടു, ചിലർ ദണ്ടകൊണ്ട് അടിക്കപ്പെട്ടു, മറ്റുള്ളവർ പല്ലിന്റെ അറ്റംകൊണ്ട് അടിക്കപ്പെട്ട് യുദ്ധത്തിൽ നശിച്ചു.
ക്ഷണേന തന്മഹാസൈന്യമസുരാണാം നിപാതിതമ് । ദൃഷ്ട്വാ ചണ്ഡോ ഽഭിമൈര്ഭോമാക്ഷീം താം മഹാസുരഃ
ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് ആ മഹാസൈന്യം തകർന്നു; ഇത് കണ്ട മഹാസുരൻ ചണ്ഡൻ അത്യന്തം കോപത്തോടെ അവളുടെ നേരെ മുന്നേറി.
ശരവര്ഷൈര്മഹാഭീമൈര്ഭോമാക്ഷീം താം മഹാസുരഃ । ഛാദയാമാസ ചക്രൈശ്ച മുണ്ഡഃ ക്ഷിപ്തൈഃ സഹസ്രശഃ
അവൻ മഹാസുരൻ മുണ്ടൻ, ഭയാനകമായ അമ്പുകളുടെ മഴയിലും ആയിരക്കണക്കിന് ചക്രങ്ങൾ എറിഞ്ഞും ഭൂമിയെ കണ്ണായി കാണുന്ന ദേവിയെ മുഴുവനായി മറച്ചു.
താനി ചക്രാണ്യനേകാനി വിശമാനാനി തന്മുഖമ് । ബഭുര്യഥാര്കബിമ്ബാനി സുബഹൂനി ഘനോദരമ്
അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞ് ചുറ്റിപ്പറഞ്ഞ ആ അനേകം ചക്രങ്ങൾ, ഇരുണ്ട മേഘത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ അനവധി സൂര്യന്മാർ തെളിഞ്ഞിരിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.
തതോ ജഹാസാതിരുഷാ ഭീമം ഭൈരവനാദിനീ । കാലീ കരാലവക്ത്രാന്തര്ദുര്ദര്ശദശനോജ്ജ്വലാ
അപ്പോൾ കാളി, ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഉച്ചത്തിലുള്ള ഒരു കുരലിൽ, ഭയങ്കരമായ വടിവിൽ, വലിയ വായും ദഹനിക്കുന്ന പല്ലുകളും കാണിച്ച്, അത്യന്തം കോപത്തോടെ ചിരിച്ചു.
ഉത്ഥായ ച മഹാസിംഹം ദേവീ ചണ്ഡമധാവത । ഗൃഹീത്വാ ചാസ്യ കേശേഷു ശിരസ്തേനാസിനാച്ഛിനത്
അപ്പോൾ ദേവി എഴുന്നേറ്റ് വലിയ സിംഹത്തിൽ കയറി, ചണ്ടനെ향െ ഓടി, അവന്റെ മുടിയിൽ പിടിച്ചു, വാളുകൊണ്ട് അവന്റെ തല അരിപ്പിച്ചു.
ഛിന്നേ ശിരസി ദൈത്യേന്ദ്രശ്ചക്രേ നാദം സുഭൈരവമ് । തേന നാദേന മഹതാ ത്രാസിതം ഭുവനത്രയമ്
തല അരിപ്പിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, അസുരാധിപൻ അത്യന്തം ഭയാനകമായ ഒരു കുരൽ ഉയർത്തി; ആ വലിയ ശബ്ദം മൂലം മൂന്നു ലോകങ്ങളും ഭയത്തോടെ വിറച്ചു.
അഥ മുണ്ഡോ ഽഭ്യധാവത്താം ദൃഷ്ട്വാ ചണ്ഡം നിപാതിതമ് । തമപ്യപാതയദ് ഭൂമൌ സാ ഖഡ്ഗാഭിഹതം രുഷാ
അപ്പോൾ ചണ്ടൻ വീണതുകണ്ട് മുണ്ടൻ ദേവിയെ향െ ഓടി; ദേവിയും കോപത്തോടെ വാൾകൊണ്ട് അടിച്ച് അവനെയും നിലത്ത് വീഴ്ത്തി.
ഹതശേഷം തതഃ സൈന്യം ദൃഷ്ട്വാ ചണ്ഡം നിപാതിതമ് । മുണ്ഡം ച സുമഹാവീര്യം ദിശോ ഭേജേ ഭയാതുരമ്
ശേഷിച്ച സൈന്യം നശിച്ചതും അതിവീരനായ ചണ്ഡന് വീണുപോയതും കണ്ടുമുട്ടിയ മുണ്ടന് ഭയത്തോടെ എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും ഓടി രക്ഷപെട്ടു.
ശിരഞ്ചണ്ഡസ്യ കാലീ ച ഗൃഹീത്വാ മുണ്ഡമേവ ച । പ്രാഹ പ്രചണ്ഡാട്ടഹാസമിശ്രമഭ്യേത്യ ചണ്ഡികാമ്
കാളി ചണ്ഡന്റെ തലയും മുണ്ടന്റെ തലയും പിടിച്ചു, ഉഗ്രമായ ചിരിയോടെ ചണ്ഡികയോടു സമീപിച്ച് പറഞ്ഞു.
മയാ തവാത്രോപഹൃതൌ ചണ്ഡമുണ്ഡൌ മഹാപശൂ । യുദ്ധയജ്ഞേ സ്വയം ശുമ്ഭം നിശുമ്ഭം ച ഹനിഷ്യസി
ഇവിടെ ഞാൻ ഈ മഹാപശുക്കളായ ചണ്ഡനും മുണ്ടനും യുദ്ധയാഗത്തിൽ നിന്റെ മുമ്പിൽ കൊണ്ടുവന്നു; നീയേയാണ് ശുംബനും നിശുംബനും സംഹരിക്കുക.
താവാനീതൌ തതോ ദൃഷ്ട്വാ ചണാഡമുണ്ഡൌ മഹാസുരൌ । ഉവാച കാലീം കല്യാണീ ലലിതം ചണ്ഡികാ വചഃ
ചണ്ഡനും മുണ്ടനും എന്ന മഹാസുരന്മാരെ കൊണ്ടുവന്നതു കണ്ടു, മംഗളസ്വഭാവമുള്ള ചണ്ഡിക കാളിയോട് സ്നേഹപൂർവ്വം പറഞ്ഞു.
യസ്മാച്ചണ്ഡം ച മുണ്ഡം ച ഗൃഹീത്വാ ത്വമുപാഗതാ । ചാമുണ്ഡേതി തതോ ലോകേ ഖ്യാതാ ദേവി ഭവിഷ്യസി
നീ ചണ്ഡനും മുണ്ടനും പിടിച്ചു കൊണ്ടുവന്നതിനാൽ, ഭഗവതി, ഇനി മുതൽ ലോകത്ത് നിന്നെ ചാമുണ്ഡാ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടും.
ചണ്ഡേ ച നിഹതേ ദൈത്യേ മുണ്ഡേ ച വിനിപാതിതേ । ബഹുലേഷു ച സൈന്യേഷു ക്ഷയിതേഷ്വസുരേശ്വരഃ
ചണ്ഡൻ എന്ന ദാനവൻ കൊല്ലപ്പെട്ടും മുണ്ടൻ വീണുപോയും സൈന്യങ്ങൾ ഭൂരിപക്ഷം നശിച്ചും കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, അസുരാധിപൻ—
തതഃ കോപപരാധീനചേതാഃ ശുമ്ഭഃ പ്രതാപവാന് । ഉദ്യോഗം സര്വസൈന്യാനാം ദൈത്യാനാമാദിദേശ ഹ
അപ്പോള് ക്രോധവും അപമാനവും നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ ശക്തനായ ശുംഭന് എല്ലാ അസുരസൈന്യങ്ങളെയും തയ്യാറാക്കാന് ആജ്ഞാപിച്ചു.
അദ്യ സര്വബലൈര്ദൈത്യാഃ ഷഡശീതിരുദായുധാഃ । കമ്ബൂനാം ചതുരശീതിര്നിര്യാന്തു സ്വബലൈര്വൃതാഃ
ഇന്ന് എണ്പത്താറു ആയുധധാരികളായ അസുരനായകരും, എണ്പത്തിനാല് കംബു നായകരും തങ്ങളുടെ സൈന്യങ്ങളുമായി പുറപ്പെടട്ടെ.
കോടിവീര്യാണി പഞ്ചാശദസുരാണാം കുലാനി വൈ । ശതം കുലാനി ധൌമ്രാണാം നിര്ഗച്ഛന്തു മമാജ്ഞയാ
എന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, അമ്പത് ശക്തിയുള്ള അസുരകുലങ്ങളും നൂറ് ധൗമ്രകുലങ്ങളും പുറപ്പെടട്ടെ.
കാലകാ ദൌര്ഹൃദാ മൌര്യാഃ കാലകേയാസ്തഥാസുരാഃ । യുദ്ധായ സജ്ജാ നിര്യാന്തു ആജ്ഞയാ ത്വരിതാ മമ
കാലകന്മാര്, ദൗഹൃദന്മാര്, മൗര്യന്മാര്, കാലകേയന്മാര് ഇവരും യുദ്ധത്തിനായി തയ്യാറായി എന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം വേഗത്തില് പുറപ്പെടണം.
ഇത്യാജ്ഞാപ്യാസുരപതിഃ ശുമ്ഭോ ഭൈരവശാസനഃ । നിര്ജഗാമ മഹാസൈന്യസഹസ്രൈര്ബഹുഭിര്വൃതഃ
ഇങ്ങനെ ഭയങ്കരനായ ശുംഭന് ആജ്ഞാപിച്ചതിനുശേഷം, അസുരപതി ആയ അവന് ആയിരക്കണക്കിന് വലിയ സൈന്യങ്ങളുമായി പുറപ്പെട്ടു.
ആയാന്തം ചണ്ഡികാ ദൃഷ്ട്വാ തത്സൈന്യമതിഭിഷണമ് । ജ്യാസ്വനൈഃ പൂരയാമാസ ധരണീഗഗനാന്തരമ്
അത് പോലെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന സൈന്യം വരുന്നത് കണ്ട ചണ്ഡികാ തന്റെ വില്ലിന്റെ നാദം കൊണ്ട് ഭൂമിയെയും ആകാശത്തെയും നിറച്ചു.
സ ച സിംഹോ മഹാനാദമതീവ കൃതവാന് നൃപ । ഘണ്ടാസ്വനേന തന്നാദമമ്ബികാ ചാപ്യബൃംഹയത്
അപ്പോള് ആ സിംഹം അതിശക്തമായ ഒരു ഗര്ജ്ജനം മുഴക്കി, രാജാവേ. അമ്മിക്കയും തന്റെ മണിയുടെ ശബ്ദം ഉയര്ത്തി ആ ഗര്ജ്ജനത്തെ കൂടുതല് ശക്തമാക്കി.
ധനുര്ജ്യാസിംഹഘണ്ടാനാം നാദാപൂരിതദിങ്മുഖാ । നിനാദൈര്ഭോഷണൈഃ കാലീ ജിഗ്യേ വിസ്താരിതാനനാ
വില്ലിന്റെ നാരിന്റെ ശബ്ദവും, സിംഹത്തിന്റെ ഗര്ജ്ജനവും, മണികളുടെ മുഴക്കവും കൊണ്ട് ആകാശത്തിന്റെ എല്ലാ ദിക്കുകളും നിറഞ്ഞു. വലിയ വായ് തുറന്ന് കാളി ശത്രുക്കളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന കൂക്കുകളും വിളികളും മുഴക്കി.
തം നിനാദമുപശ്രുത്യ ദൈത്യസൈന്യൈശ്ചതുര്ദിശമ് । ദേവീ സിംഹസ്തഥാ കാലീ സരോഷൈഃ പരിവാരിതാഃ
ആ വലിയ ശബ്ദം കേട്ട ദാനവസേനകള് ദേവിയെ, സിംഹത്തെയും കാളിയെയും നാലു ദിക്കിലും നിന്ന് കോപത്തോടെ വളഞ്ഞു.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ ഭൂപ വിനാശായ സുരദ്വിഷാമ് । ഭവായാമരസിംഹാനാമതിവീര്യബലാന്വിതാഃ
അതേസമയം, രാജാവേ, ദേവന്മാരുടെ ശത്രുക്കളുടെ നാശത്തിനും അമരന്മാരായ സിംഹങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനുമായി അത്യധികമായ ശക്തിയും വീര്യവും ഉള്ളവര്
ബ്രഹ്മേശഗുഹവിഷ്ണൂനാം തഥേന്ദ്രസ്യ ച ശക്തയഃ । ശരീരേഭ്യോ വിനിഷ്ക്രമ്യ തദ്രൂപൈശ്ചണ്ഡികാം യയുഃ
ബ്രഹ്മാവിന്റെ, ശിവന്റെ, ഗുഹയുടെ, വിഷ്ണുവിന്റെ, ഇന്ദ്രന്റെയും ശക്തികള് അവരുടെ ശരീരങ്ങളില് നിന്ന് പുറത്ത് വന്നു, തങ്ങളുടെ രൂപത്തില് ചണ്ഡികയുടെ അടുത്തേക്ക് എത്തി.
യസ്യ ദേവസ്യ യദ്രൂപം യഥാഭൂഷണവാഹനമ് । തദ്വദേവ ഹി തച്ഛക്തിരസുരാന് യോദ്ധുമായയൌ
ഏത് ദേവന് ഏത് രൂപവും, ആഭരണവും, വാഹനവും ഉണ്ടായിരുന്നോ, അതേപോലെയുള്ള അവരവരുടെ ശക്തികള് അസുരന്മാരെ നേരിടാന് പുറത്ത് വന്നു.
ഹംസയുക്തവിമാനാഗ്രേ സാക്ഷസൂത്രകമണ്ഡലുഃ । ആയാതാ ബ്രഹ്മണഃ ശക്തിര്ബ്രഹ്മാണീ സാഭിധീയതേ
ഹംസങ്ങളാൽ വലിച്ചുപോകുന്ന ആകാശരഥത്തിന്റെ മുന്നിൽ, ജപമാലയും കമണ്ഡലും കൈയിൽ പിടിച്ച്, ബ്രഹ്മാവിന്റെ ശക്തിയായ ബ്രഹ്മാണി അവിടെ എത്തി.
മാഹേശ്വരീ വൃഷാരൂഢാ ത്രിശൂലവരധീരിണീ । മഹാഹിവലയാ പ്രാപ്താ ചന്ദ്രലേഖാവിഭൂഷണാ
മഹേശ്വരി കാളയെ കയറി, ത്രിശൂലം കൈയിൽ പിടിച്ച് അനുഗ്രഹം നൽകുന്നവളായി, വലിയ പാമ്പുകൾ അലങ്കാരമായി ധരിച്ച്, ചന്ദ്രക്കല കിരീടമായി അണിഞ്ഞ് അവിടെ എത്തി.
കൌമാരീ ശക്തിഹസ്താ ച മയൂരവരവാഹനാ । യോദ്ധുമഭ്യായയൌ ദൈത്യാനമ്ബികാ ഗുഹരൂപിണീ
കൗമാരി ആയുധങ്ങൾ കൈയിൽ പിടിച്ച്, ഏറ്റവും ഉത്തമമായ മയിലിൽ കയറി, ദാനവന്മാരെ നേരിടാൻ, ഗുഹയുടെ രൂപമായ അംബികയായി അവിടെ എത്തി.
തഥൈവ വൈഷ്ണാവീ ശക്തിര്ഗരുഡോപരി സംസ്ഥിതാ । ശങ്ഖചക്രഗദാശാര്ങ്ഗഖഡ്ഗഹസ്താഭ്യുപായയൌ
അതു പോലെ തന്നെ, വിഷ്ണുവിന്റെ ശക്തിയായ വൈഷ്ണവി, ഗരുഡന്റെ മേൽ ഇരുന്നു, ശംഖ്, ചക്രം, ഗദ, ധനുസ്, വാൾ എന്നിവ കൈയിൽ പിടിച്ച് അവിടെ എത്തി.