ഖഡ്ഗപ്രഭാനികരവിസ്ഫുരണൈസ്തഥോഗ്രൈഃ ശൂലാഗ്രകാന്തിനിവഹേന ദൃശോ ഽസുരാണാമ് । യന്നാഗതാ വിലയമംശുമദിന്ദുഖണ്ഡ- യോഗ്യാനനം തവ വിലോകയതാം തദേതത്
നിന്റെ വാളിന്റെ പ്രകാശവും കഠിനമായ കുന്തത്തിന്റെ തിളക്കവും കൊണ്ട്, അസുരന്മാരുടെ കണ്ണുകൾ നിന്റെ മുഖത്തെ നോക്കുമ്പോൾ — ചന്ദ്രക്കല അണിയാൻ യോഗ്യമായ അതു — അതിന്റെ പ്രകാശം സഹിക്കാനാവാതെ അവയുടെ കണ്ണുകൾ നശിച്ചു.
ദുര്വൃത്തവൃത്തശമനം തവ ദേവി ശീലം രൂപം തഥൈതദവിചിന്ത്യമതുല്യമന്യൈഃ । വീര്യം ച ഹന്തൃ ഹൃതദേവപരാക്രമാണാം വൈരിഷ്വപി പ്രകടിതൈവ ദയാ ത്വയേത്ഥമ്
ദേവി, ദുഷ്ടന്മാരെ ശമിപ്പിക്കുന്നതാണ് നിന്റെ സ്വഭാവം. നിന്റെ രൂപം അതിശയകരവും, മറ്റാരാലും തുല്യപ്പെടുത്താനാവാത്തതും ആണു. ദേവന്മാരുടെ ശത്രുക്കളുടെ ശക്തി നശിപ്പിച്ചവളായ നീ, ശത്രുക്കളോടു പോലും നിന്റെ കരുണ വ്യക്തമായി കാണാം.
കേനോപമാ ഭവതു തേ ഽസ്യ പരാക്രമസ്യ രൂപം ച ശത്രുഭയകാര്യതിഹാരി കുത്ര । ചിത്തേ കൃപാ സമരനിഷ്ഠുരതാ ച ദൃഷ്ടാ ത്വയ്യേവ ദേവി വരദേ ഭുവനത്രയേ ഽപി
നിന്റെ വീര്യത്തിന് എന്ത് ഉപമ പറയാം? ശത്രുവിന്റെ ഭയം അകറ്റുന്ന രൂപം എവിടെയാണു കാണാൻ കഴിയുക? മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും, ഹൃദയത്തിൽ കരുണയും സമരത്തിൽ കഠിനതയും ഒരുമിച്ച് കാണപ്പെടുന്നതു, ദേവി, വരദേ, നിനക്കു മാത്രമാണ്.
ത്രൈലോക്യമേതദഖിലം രിപുനാശനേന ത്രാതം ത്വയാ സമരമൂര്ധനി തേ ഽപി ഹത്വാ । നീതാ ദിവം രിപുഗണാ ഭയമപ്യപാസ്തമ് അസ്മാകമുന്മദസുരാരിഭവം നമസ്തേ
മൂന്നു ലോകവും ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് നീ സംരക്ഷിച്ചു. യുദ്ധഭൂമിയിൽ അവരെ സംഹരിച്ച് ശത്രുക്കളെ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് അയച്ചു. അസുരാരികളുടെ അഹങ്കാരത്തിൽ നിന്നുള്ള ഞങ്ങളുടെ ഭയം നീ അകറ്റി. ഞങ്ങൾ നിനക്കു നമസ്കരിക്കുന്നു.
ശൂലേന പാഹി നോ ദേവി പാഹി ഖഡ്ഗേന ചാമ്ബികേ । ഘണ്ടാസ്വനേന നഃ പാഹി ചാപജ്യാനിഃ സ്വനേന ച
ദേവി, നിന്റെ കുന്തംകൊണ്ട് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കേണം. അമ്പികേ, നിന്റെ വാളുകൊണ്ടും ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കേണം. നിന്റെ ഘണ്ടയുടെ ശബ്ദംകൊണ്ടും വില്ലിന്റെ നാദംകൊണ്ടും ഞങ്ങളെ കാക്കേണം.
പ്രാച്യാം രക്ഷ പ്രതീച്യാം ച ചണ്ഡികേ രക്ഷ ദക്ഷിണേ । ഭ്രാമണേനാത്മശൂലസ്യ ഉത്തരസ്യാം തഥേശ്വരി
ചണ്ഡികേ, കിഴക്കിലും പടിഞ്ഞാറിലും ഞങ്ങളെ കാക്കേണം. തെക്കിലും നീ രക്ഷിക്കേണം. ഈശ്വരിയേ, നിന്റെ കുന്തം ഭ്രമിപ്പിച്ച് വടക്കിലും ഞങ്ങളെ കാക്കേണം.
സൌമ്യാനി യാനി രൂപാണി ത്രൈലോക്യേ വിചരന്തി തേ । യാനി ചാത്യര്ഥഘോരാണി തൈ രക്ഷാസ്മാംസ്തഥാ ഭുവമ്
ദേവി, ത്രിലോകത്ത് സുന്ദരമായ രൂപങ്ങളാലും അത്യന്തം ഭയാനകമായ രൂപങ്ങളാലും ഞങ്ങളെയും ഭൂമിയെയും സംരക്ഷിക്കണമേ.
ഖഡ്ഗശൂലഗദാദീനി യാനി ചാസ്ത്രാണി തേ ഽമ്ബികേ । കരപല്ലവസങ്ഗീനി തൈരസ്മാന് രക്ഷ സര്വതഃ
അമ്മേ, നിന്റെ മൃദുലമായ കൈകളിൽ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന വാൾ, കുന്തം, ഗദ എന്നിവയാൽ എല്ലാടും ഞങ്ങളെ കാത്തിരിക്കുക.
ഏവം സ്തുതാ സുരൈര്ദിവ്യൈഃ കുസുമൈര്നന്ദനോദ്ഭവൈഃ । അര്ചിതാ ജഗതാം ധാത്രീ തഥാ ഗന്ധാനുലേപനൈഃ
ഇങ്ങനെ ദേവന്മാർ നന്ദനത്തിൽ നിന്നുള്ള ദിവ്യപുഷ്പങ്ങളാൽ സ്തുതിക്കുകയും, ലോകങ്ങളുടെ രക്ഷകർത്താവ് സുഗന്ധമുള്ള ലേപനങ്ങളാൽ പൂജിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഭക്ത്യാ സമസ്തൈസ്ത്രിദശാര്ദിവ്യൈര്ധൂപൈസ്തു ധൂപിതാ । പ്രാഹ പ്രസാദസുമുഖീ സമസ്താന് പ്രണതാന് സുരാന്
സകല ദേവന്മാരും ഭക്തിയോടെ ദിവ്യധൂപം അർപ്പിച്ച് നമസ്കരിച്ചപ്പോൾ, കരുണയുള്ള മുഖത്തോടെ അവൾ അവരെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
വ്രിയതാം ത്രിദശാഃ സര്വേ യദസ്മത്തോ ഽഭിവാഞ്ഛിതമ് । ദദാമ്യഹമതിപ്രീത്യാ സ്തവൈരേഭിഃ സുപൂജിതാ
സകല ദേവന്മാരും എന്നിൽ നിന്ന് എന്ത് വരം വേണമെന്നു പറയൂ; ഈ സ്തുതികളാൽ ഞാൻ അതീവ സന്തോഷത്തോടെ അതു നല്കും.
കര്തവ്യമപരം യച്ച ദുഷ്കരം തന്ന വിദ്മഹേ । ഇത്യാകര്ണ്യേ വചോ ദേവ്യാഃ പ്രത്യൂചുസ്തേ ദിവൌകസഃ
ഇനി ചെയ്യാൻ എന്തെങ്കിലും ബാക്കി ഉണ്ടോ, അല്ലെങ്കിൽ ദുഷ്കരമായതു എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ എന്ന് ഞങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല; ദേവിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ദേവന്മാർ ഇങ്ങനെ മറുപടി പറഞ്ഞു.
ഭഗവത്യാ കൃതം സര്വം ന കിഞ്ചിദവശിഷ്യതേ । യദയം നിഹതഃ ശത്രുരസ്മാകം മഹിഷാസുരഃ
ഭഗവതിയുടെ കൃപയാൽ എല്ലാം പൂർത്തിയായി; ഇനി ഒന്നും ബാക്കി ഇല്ല. നമ്മുടെ ശത്രുവായ മഹിഷാസുരൻ കൊല്ലപ്പെട്ടു.
യദി ചാപി വരോ ദേയസ്ത്വയാസ്മാകം മഹേശ്വരി । സംസ്മൃതാ സംസ്മൃതാ ത്വം നോ ഹിംസേഥാഃ പരമാപദഃ
മഹേശ്വരി, നിങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു വരം നൽകാൻ തയാറാണെങ്കിൽ, ഞങ്ങൾ നിങ്ങളെ ഓർക്കുമ്പോഴെല്ലാം വലിയ അപകടങ്ങളിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമെന്നതാണ് ആഗ്രഹം.
യശ്ച മര്ത്യഃ സ്തവൈരേഭിസ്ത്വാം സ്തോഷ്യത്യമലാനനേ । തസ്യ വിത്തര്ധിവിഭവൈര്ധനദാരാദിസമ്പദാമ് । വൃദ്ധയേ ഽസ്മാത്പ്രസന്നാ ത്വം ഭവേഥാഃ സര്വദാമ്ബികേ
നിഷ്കളങ്കമായ മുഖമുള്ള അമ്മേ, ഈ സ്തോത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് ആരെങ്കിലും നിങ്ങളെ പുകഴ്ത്തുമ്പോൾ, അവർക്കു സമ്പത്ത്, ഐശ്വര്യം, ധനം, ഭാര്യ, മറ്റു അനുഗ്രഹങ്ങൾ എന്നിവയിൽ വളർച്ച ഉണ്ടാകണമെന്ന് ദയവായി എപ്പോഴും സന്തോഷത്തോടെ അനുവദിക്കണമേ.
ഇതി പ്രസാദിതാ ദേവൈര്ജഗതോര്ഽഥേ തഥാഽത്മനഃ । തഥേത്യുക്ത്വാ ഭദ്രകാലീ ബഭൂവാന്തര്ഹിതാ നൃപ
ലോകത്തിനും തങ്ങള്ക്കും വേണ്ടി ദേവന്മാർ ഭദ്രകാളിയെ സന്തോഷിപ്പിച്ചപ്പോൾ, അവൾ 'അങ്ങനെ തന്നെ' എന്ന് പറഞ്ഞ് അപ്രത്യക്ഷയായി, രാജാവേ.
ഇത്യേതത്കഥിതം ഭൂപ സമ്ഭൂതാ സാ യഥാ പുരാ । ദേവീ ദേവശരീരേഭ്യോ ജഗത്ത്രയഹിതൈഷിണീ
രാജാവേ, ദേവി ദേവന്മാരുടെ ശരീരങ്ങളിൽ നിന്ന് മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ ഭാവുകത്വത്തിനായി എങ്ങനെയാണ് ജനിച്ചത് എന്ന് ഇതുവരെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
പുനശ്ച ഗൌരീദേഹാത് സാ സമുദ്ഭൂതാ യഥാഭവത് । വധായ ദുഷ്ടദൈത്യാനാം തഥാ ശുമ്ഭനിശുമ്ഭയോഃ
പിന്നീട് ഗൗരിയുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് അവൾ വീണ്ടും ഉദിച്ചുവന്നു, ദുഷ്ടനായ ദാനവന്മാരെയും ശുംബനും നിശുംബനും നശിപ്പിക്കാൻ.
രക്ഷണായ ച ലോകാനാം ദേവാനാമുപകാരിണീ । തച്ഛൃണുഷ്വ മയാഽഖ്യാതം യഥാവത്കഥയാമി തേ
ലോകങ്ങളെ രക്ഷിക്കാനും ദേവന്മാർക്ക് ഉപകാരമാകാനും ഞാൻ സംഭവിച്ചതു പോലെ എല്ലാം പറഞ്ഞുതരാം, അതു നീ ശ്രദ്ധിച്ച് കേൾക്കൂ.
പുരാ ശുമ്ഭനിശുമ്ഭാഭ്യാമസുരാഭ്യാം ശചീപതേഃ । ത്രൈലോക്യം യജ്ഞഭാഗാശ്ച ഹൃതാ മദബലാശ്രയാത്
പണ്ടൊരു കാലത്ത് എന്റെ ശക്തിയാൽ ശുംബനും നിശുംബനും എന്ന രണ്ടു അസുരന്മാർ ഇന്ദ്രന്റെ മൂന്നു ലോകങ്ങളും യജ്ഞഫലങ്ങളും കൈവശമാക്കി.
താവേവ സൂര്യതാം തദ്വദധികാരം തഥൈന്ദവമ് । കൌബേരമഥ യാമ്യം ച ചക്രാതേ വരുണസ്യ ച
അവരെ തന്നെ സൂര്യന്റെ സ്ഥാനത്തും, ചന്ദ്രന്റെ സ്ഥാനത്തും, കുബേരന്റെയും യമന്റെയും വരുണന്റെയും സ്ഥാനങ്ങളിലും ഇരുന്നു.
താവേവ പവനര്ധി ച ചക്രതുര്വഹ്നികര്മ ച । അന്യേഷാഞ്ചാധികാരാന് സ സ്വയമേവാധിതിഷ്ഠതി । തതോ ദേവാ വിനിര്ധൂതാ ഭ്രഷ്ടരാജ്യാഃ പരാജിതാഃ
അവരെ തന്നെ വായുവിന്റെയും സമുദ്രത്തിന്റെയും സ്ഥാനങ്ങൾ ഏറ്റെടുത്തു, അഗ്നിയുടെ ജോലി ചെയ്തു, മറ്റെല്ലാ സ്ഥാനങ്ങളും അവൻ തന്നെ കൈവശമാക്കി. അപ്പോൾ ദേവന്മാർ രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ട് തോറ്റു പുറത്താക്കപ്പെട്ടു.
ഹൃതാധികാരാസ്ത്രിദശാസ്താഭ്യാം സര്വേ നിരാകൃതാഃ । മഹാസുരാഭ്യാം താം ദേവീം സംസ്മരന്ത്യപരാജിതാമ്
അവരു രണ്ടു മഹാസുരന്മാർ ദേവന്മാരുടെ അധികാരം കവർന്നപ്പോൾ, എല്ലാ ദേവന്മാരും ജയിക്കാനാവാത്ത ആ ദേവിയെ ഓർത്തു.
തയാസ്മാകം വരോ ദത്തോ യഥാഽപത്സു സ്മൃതാഖിലാഃ । ഭവതാം നാശയിഷ്യാമി തത്ക്ഷണാത് പരമാപദഃ
അവൾ ഞങ്ങൾക്കു ഒരു വരം നൽകിയിരുന്നു: 'നിങ്ങൾ എപ്പോൾ എനിക്ക് പ്രാർത്ഥിച്ചാൽ, അതേ സമയം തന്നെ നിങ്ങളുടെ വലിയ കഷ്ടങ്ങൾ ഞാൻ അകറ്റും' എന്ന്.
ഇതി കൃത്വാ മതിം ദേവാ ഹിമവന്തം നഗേശ്വരമ് । ജഗ്മുസ്തത്ര തതോ ദേവീം വിഷ്ണുമായാം പ്രതുഷ്ടുവുഃ
ഇങ്ങനെ തീരുമാനിച്ച ശേഷം ദേവന്മാർ പർവ്വതങ്ങളുടെ രാജാവായ ഹിമവാന്റെ അടുക്കൽ പോയി. അവിടെ അവർ വിഷ്ണുവിന്റെ മായയായ ദേവിയെ സ്തുതിച്ചു.
നമോ ദേവ്യൈ മഹാദേവ്യൈ ശിവായൈ സതതം നമഃ । നമഃ പ്രകൃത്യൈ ഭദ്രായൈ നിയതാഃ പ്രണതാഃ സ്മ താമ്
ദേവിക്ക്, മഹാദേവിക്ക്, ശിവയുടെ ഭാര്യയ്ക്ക് നമസ്കാരം. എപ്പോഴും നമസ്കാരം. പ്രകൃതിക്ക്, ഭദ്രയ്ക്ക് നമസ്കാരം. ഞങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും ഭക്തിയോടെ അവളെ വണങ്ങുന്നു.
രൌദ്രായൈ നമോ നിത്യായൌ ഗൌര്യൈ ധാത്ര്യൈ നമോ നമഃ । നമോ ജഗത്പ്രതിഷ്ഠായൈ ദേവ്യൈ കൃത്യൈ നമോ നമഃ
ക്രൂരരൂപിണിക്ക്, ശാശ്വതിക്ക്, ഗൗരിക്ക്, പോഷകിക്ക് വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം. ലോകത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമായ ദേവിക്ക്, സകലകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവള്ക്ക് വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.
ദ്യോത്സ്ത്രായൈ ചേന്ദുരൂപിണ്യൈ സുഖായൈ സതതം നമഃ । കല്യാണ്യൈ പ്രണതാം വൃദ്ധ്യൈ സിദ്ധ്യൈ കുര്മോ നമോ നമഃ
പ്രഭയുള്ളവള്ക്ക്, ചന്ദ്രസദൃശരൂപിണിക്ക്, ആനന്ദം പകരുന്നവള്ക്ക് എപ്പോഴും നമസ്കാരം. മംഗളത്തിനും, ഭക്തരെ വളർത്തുന്നവള്ക്കും, സിദ്ധി നൽകുന്നവള്ക്കും വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.
നൈരൃത്യൈ ഭൂഭൃതാം ലക്ഷ്മ്യൈ ശര്വാണ്യൈ തേ നമോ നമഃ । ദുര്ഗായൈ ദുര്ഗപാരായൈ സാരായൈ സര്വകാരിണ്യൈ । ഖ്യാത്യൈ തഥൈവ കൃഷ്ണായൈ ധൂമ്രായൈ സതതം നമഃ
നൈരൃതിക്ക്, ഭൂമിയുടെ അധിപന്മാരുടെ ഐശ്വര്യമായ ലക്ഷ്മിക്ക്, ശർവ്വാണിക്ക് വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം. ദുര്ഗ്ഗയ്ക്ക്, കഷ്ടതകൾക്ക് അപ്പുറത്തേക്കു കൊണ്ടുപോകുന്നവള്ക്ക്, സാരമായവള്ക്ക്, സകലകാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവള്ക്ക്, ഖ്യാതിക്കും, കൃഷ്ണയ്ക്കും, ധൂമ്രയ്ക്കും എപ്പോഴും നമസ്കാരം.
അതിസൌമ്യാതിരൌദ്രായൈ നതാസ്തസ്യൈ നമോ നമഃ । മനോ ജഗത്പ്രതിഷ്ഠായൈ ദേവ്യൈ കൃത്യൈ നമോ നമഃ
അത്യന്തം സൌമ്യയും അത്യന്തം ക്രൂരയും ആയവള്ക്ക്, എല്ലാവരും വണങ്ങുന്നവള്ക്ക് വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം. മനസ്സിനും, ലോകത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമായ ദേവിക്കും, സകലകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവള്ക്കും വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.