അപ്പോള് ഹരിയുടെ ശക്തിയായി അവള് വഹിച്ച അതുല്യമായ വരാഹമൂര്ത്തി അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അവളും വരാഹിയുടെ രൂപം സ്വീകരിച്ച് അങ്ങോട്ട് എത്തി. അതേസമയം, നരസിംഹനെപ്പോലെയുള്ള രൂപം ധരിച്ച നരസിംഹിയും അവിടെ എത്തി; അവളുടെ കേശഭാരങ്ങള് നക്ഷത്രസമൂഹത്തെ തള്ളിയോടിച്ചു. ഇന്ദ്രാണി, വജ്രായുധം കൈയില് പിടിച്ച്, ഇന്ദ്രന് പോലെ ആയിരം കണ്ണുകളുള്ള ഗജരാജനു മുകളില് നില്ക്കുന്നു. അങ്ങനെയിരിക്കെ, ദേവതകളുടെ ആ ശക്തികള് ചുറ്റിപ്പറ്റിയപ്പോള് ഭഗവാന് ചണ്ഡികയെ നോക്കി പറഞ്ഞു: “എന്റെ സന്തോഷത്തിനായി ഈ അസുരന്മാരെ വേഗത്തില് സംഹരിക്കണം.” ദേവന്റെ ശരീരത്തില് നിന്ന് ഭയാനകവും അത്യന്തം ഭീകരവുമായ ചണ്ഡികയുടെ ശക്തി ഉരുവായി പുറത്ത് വന്നു; അവളുടെ ഗര്ജ്ജനം നൂറ് വജ്രങ്ങളുടെ മുഴക്കത്തെപ്പോലെയായിരുന്നു. അജയ്യയായ ആ ദേവി, ജടാമുടിയോടെ ഭഗവാനോടു പറഞ്ഞു: “ശിവദൂതനായുള്ള സന്ദേശവാഹകനേ, ശുഭമോ, നീ ശുംബനും നിശുംബനും സമീപം പോകുക.” “ശക്തിയില് അത്യധികം അഭിമാനമുള്ള ശുംബനും നിശുംബനും യുദ്ധത്തിനായി സമാഹരിച്ചിരിക്കുന്ന എല്ലാ അസുരന്മാരെയും നീ അറിയിക്കണം: ‘ഇന്ദ്രന് മൂന്ന് ലോകങ്ങളും ലഭിക്കട്ടെ, ദേവന്മാര്ക്ക് ഹവികള് ലഭിക്കട്ടെ; നിങ്ങള് ജീവിച്ചിരിക്കണമെങ്കില് പാതാളത്തിലേക്ക് പോകുക. അല്ലെങ്കില് നിങ്ങളുടെ ശക്തിയില് അഭിമാനിച്ച് യുദ്ധം ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കില് വരൂ—എന്റെ ഗണങ്ങള് നിങ്ങളുടെ മാംസത്തില് തൃപ്തരാകട്ടെ. ശിവന് തന്നെ ദൂതനായി അയച്ചതുകൊണ്ടാണ് ഈ ലോകത്ത് എനിക്ക് ശിവദൂതിയായി പേരുള്ളത്.’” ദേവിയുടെ വാക്കുകള് ശര്വന് പ്രഖ്യാപിച്ചതുപോലെ കേട്ടപ്പോള്, മഹാസുരന്മാര് കോപത്താല് കാട്ടുപിടിച്ച് കാത്യായനിയുടെ സാന്നിധ്യത്തിലേക്ക് പോയി. അവിടെ ആദ്യം തന്നെ, അമരന്മാരുടെ ശത്രുക്കളായ അവര് ഉഗ്രകോപത്തോടെ ദേവിയോട് അമ്പുകളും വാളുകളും ശൂലങ്ങളും മഴയായി പെയ്യിച്ചു. ദേവി, വില്ലില് അമ്പ് വെച്ച്, അവര് അയച്ച അമ്പുകളും വാളുകളും ആസാനകളെയും എളുപ്പത്തില് വെട്ടി വീഴ്ത്തി. അവളുടെ മുന്നില് കാളി ചുറ്റി ചുറ്റി നടന്നു; അവളുടെ ശൂലത്തില് ചില ശത്രുക്കളെ കീറി, ചിലരെ കപാലം അണിയിച്ച ദണ്ഡം കൊണ്ടു തല്ലി തകർത്തു. ബ്രാഹ്മണീ, കംഭത്തില് നിന്ന് ജലം തളിച്ച്, അവള് പിന്തുടരുന്നിടത്തും ശത്രുക്കളുടെ ശക്തിയും ഉത്സാഹവും ക്ഷയിപ്പിച്ചു. മഹേശ്വരി ത്രിശൂലത്തോടെ അസുരന്മാരെ തല്ലി, വൈഷ്ണവി ചക്രം കൊണ്ട് ശത്രുക്കളെ സംഹരിച്ചു; കൗമാരി ഉഗ്രകോപത്തോടെ ശൂലം കൊണ്ട് അവരെ ആക്രമിച്ചു. ഐന്ദ്രിയുടെ വജ്രപ്രഹാരത്തില് നൂറുകണക്കിന് അസുരന്മാരും ദാനവന്മാരും രക്തം പുകയിച്ച് നിലത്ത് വീണു. വരാഹിയുടെ മൂക്ക് കൊണ്ടുള്ള പ്രഹാരത്തില് ചിലര് തകർന്ന്, കുരുത്തി പുകയിച്ച് വീണു; അവളുടെ മൂര്ദന്തങ്ങളാല് വക്ഷസ്സ് കീറപ്പെട്ടവരും ചക്രം കൊണ്ടു കീറപ്പെട്ടവരും നിലത്ത് വീണു. നരസിംഹി, എല്ലാ ദിക്കുകളിലും മുഴക്കമുണ്ടാക്കി, വലിയ അസുരന്മാരെ നഖം കൊണ്ടു കീറി യുദ്ധഭൂമിയില് ദഹരിച്ചു. ചണ്ഡികയുടെ ഉഗ്രഹാസ്യവും ശിവദൂതിയുടെ ഭീഷണിയും കേട്ട് അസുരന്മാര് ഭയപ്പെട്ട് നിലത്ത് വീണു; അവരെ അവള് ദഹിച്ചു. അമ്മമാരുടെ സംഘം ഉഗ്രകോപത്തോടെ മഹാസുരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നതും, ദൈവശത്രുക്കളുടെ സൈനികര് വിവിധവിധത്തില് നശിക്കുന്നതും കണ്ടു. അപ്പോള് അസുരന്മാര് അമ്മമാരുടെ ആക്രമണത്തില് ഭയന്ന് ഓടിപ്പോവുന്നത് കണ്ട മഹാസുരന് രക്തബീജന് ഉഗ്രകോപത്തോടെ യുദ്ധത്തിനായി മുന്നോട്ട് വന്നു. അവന്റെ ശരീരത്തില് നിന്ന് ഒരു രക്തബിന്ദു ഭൂമിയില് വീണാല് അതു വീണ സ്ഥലത്ത് അതിന്റെ വലിപ്പത്തിലും ശക്തിയിലും തുല്യമായ മറ്റൊരു മഹാസുരന് ഉദിച്ചു. ആ മഹാസുരന് ഗദയുമായി ഇന്ദ്രാണിയുടെ വജ്രം നേരിട്ടു; ഇന്ദ്രാണി തന്റെ വജ്രം കൊണ്ട് രക്തബീജനെ പ്രഹരിച്ചു. വജ്രം വീണതോടെ രക്തം പുകയിച്ചു; അതില് നിന്ന് അവന്റെ രൂപവും വീര്യവും ഉള്ള യോദ്ധാക്കള് ഉദിച്ചു. അവന്റെ ശരീരത്തില് നിന്ന് എത്ര രക്തബിന്ദുക്കള് വീണുവോ, അത്രയേറെ ശക്തിയും ശക്തിയും ധൈര്യവും ഉള്ള പുരുഷന്മാര് ജനിച്ചു. അവിടേയ്ക്ക്, രക്തത്തില് നിന്ന് ജനിച്ച പുരുഷന്മാരും അമ്മമാരോടൊപ്പം അത്യന്തം ഭീകരമായ യുദ്ധത്തില് ഏർപ്പെട്ടു; അത്യുഗ്രായുധങ്ങളുടെ വീഴ്ച കൊണ്ട് യുദ്ധഭൂമി ഭയാനകമായി. വീണ്ടും, അവന്റെ തലയില് വജ്രം വീണപ്പോള്, രക്തം പുകയുകയും, അതില് നിന്ന് ആയിരക്കണക്കിന് പുരുഷന്മാര് ഉദിക്കയും ചെയ്തു. യുദ്ധത്തില് വൈഷ്ണവി ചക്രം കൊണ്ടു അവനെ പ്രഹരിച്ചു; ഐന്ദ്രി ഗദയോടെ അസുരാധിപതിയെ അടിച്ചു. വൈഷ്ണവിയുടെ ചക്രം കൊണ്ടു രക്തം പുകയിച്ചപ്പോള് അതില് നിന്ന് അനേകം മഹാസുരന്മാര് ജനിച്ചു; ലോകം അവന്റെ തുല്യരായവരാല് നിറഞ്ഞു. കൗമാരി ശൂലം കൊണ്ടും വരാഹി വാളുകൊണ്ടും മഹേശ്വരി ത്രിശൂലത്തോടെ രക്തബീജനെ ആക്രമിച്ചു. രക്തബീജന് കോപം കൊണ്ട് അമ്മമാരെ ഓരോരുത്തരെയും ഗദയോടെ അടിച്ചു. അവനെ ശൂലാദി ആയുധങ്ങള് കൊണ്ടും ശക്തികളാലും വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രഹരിച്ചപ്പോള് അവനില് നിന്ന് പുകയുന്ന രക്തം ഭൂമിയില് വീണു; അതില് നിന്ന് അനേകം അസുരന്മാര് ജനിച്ചു. രക്തത്തില് നിന്ന് ജനിച്ച ഈ മഹാസുരന്മാര് ലോകം മുഴുവന് നിറഞ്ഞു; ദേവന്മാര് അത്യന്തം ഭയപ്പെട്ടു. ദേവന്മാരുടെ നിരാശ കണ്ടു, ചണ്ഡിക ഉടന് കാളിയെ വിളിച്ചു: “ചാമുണ്ഡേ, നിന്റെ വായ് വലുതാക്കൂ. എന്റെ ആയുധങ്ങളില് നിന്ന് വീഴുന്ന രക്തബിന്ദുക്കളില് നിന്നു ജനിക്കുന്ന മഹാസുരന്മാരെയും, രക്തബീജന്റെ രക്തത്തില് നിന്നു ജനിക്കുന്നവരെയും നീ വേഗത്തില് നിന്റെ വായില് സ്വീകരിക്കണം. അവിടെ ജനിക്കുന്ന മഹാസുരന്മാരെ യുദ്ധത്തില് ദഹിക്കണം; അങ്ങനെ രക്തം തീരുമ്പോള് ഈ അസുരന് നശിക്കും. നീ ദഹിച്ച ഭീകരന്മാര് വീണ്ടും ജനിക്കുകയില്ല.” അങ്ങനെ പറഞ്ഞ ദേവി അവനെ ശൂലത്തോടെ പ്രഹരിച്ചു; കാളി രക്തബീജന്റെ രക്തം വായില് പിടിച്ചു. രക്തബീജന് ദേവിയെ ഗദയോടെ അടിച്ചു; എന്നാല് ദേവിക്ക് അതില് ചെറിയ വേദന പോലും ഉണ്ടാകില്ല. അവന്റെ ശരീരത്തില് നിന്ന് വീണ്ടും രക്തം പുകയുമ്പോള് അതു വീണിടത്തൊക്കെ ചാമുണ്ഡ ദേവി വായ് കൊണ്ട് സ്വീകരിച്ചു.